:: جلد 13، شماره 2 - ( خرداد و تیر 1397 ) ::
جلد 13 شماره 2 صفحات 93-101 برگشت به فهرست نسخه ها
اثر بخشی رفتار درمانی دیالکتیک بر حل تعارض بین فردی بیماران عروق کرونر قلبی
فاطمه توکلی، حمید کاظمی زهرانی ، معصومه صادقی
استادیار گروه روان شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران ، hkazemi@pnu.ac.ir
چکیده:   (950 مشاهده)
مقدمه: هدف از انجام پژوهش حاضر تعیین اثر بخشی رفتار درمانی دیالکتیک بر حل تعارض بین فردی بیماران عروق کرونر قلبی بود.
روش کار: این پژوهش از نوع نیمه مداخله‌ای پیش آزمون پس آزمون با گروه شاهد بود که در سال 1396 انجام شد. محیط پژوهش در اصفهان و جامعه پژوهش شامل بیماران مبتلا به کرونر قلب مراجعه کننده به پژوهشکده قلب و عروق اصفهان بود. 32 زن و مرد مبتلا به بیماری عروق کرونر قلب با تحصیلات حداقل دیپلم، از پژوهشکده قلب و عروق اصفهان، به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و بعد از همتا سازی از نظر سن و جنس، به طور تصادفی در دو گروه آزمون (16 نفر) و شاهد (16 نفر) قرار گرفتند. از هر دو گروه با استفاده از پرسش نامه‌ی "حل تعارض (CRQ)"، مرحله‌ی پیش آزمون به عمل آمد. گروه آزمون به مدت 8 جلسه‌ی 2 ساعته (هفته‌ای یک بار) تحت آموزش رفتار درمانی دیالکتیک قرار گرفت. سپس از هر دو گروه، پس آزمون به عمل آمد. داده‌های به دست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24 به روش تحلیل کوواریانس چند متغیری (MANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد DBT بر حل تعارض بین فردی بیماران عروق کرونر قلب با اندازه اثر 81/0% تأثیر داشته است.
نتیجه گیری: بر اساس نتایج، می‌توان گفت که رفتار درمانی دیالکتیک می‌تواند بر حل تعارض بین فردی بیماران عروق کرونر قلبی، تأثیر مثبت داشته باشد.
 
واژه‌های کلیدی: عروق کرونر قلب، رفتار درمانی دیالکتیک، حل تعارض بین فردی
متن کامل [PDF 467 kb]   (198 دریافت)    
نوع مطالعه: روانپرستاری و پرستاری بهداشت روانی | موضوع مقاله: علوم رفتاری و روانی(روانشناسی، مددکاری و...)
دریافت: ۱۳۹۶/۷/۱۴


XML   English Abstract   Print



جلد 13، شماره 2 - ( خرداد و تیر 1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها