[صفحه اصلی ]   [Archive]  
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
برای داوران::
ثبت نام و اشتراک::
تماس با ما::
تسهیلات پایگاه::
پست الکترونیک::
انجمن علمی پرستاری ایران::
مشاوران تحقیق کیفی::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
آخرین مطالب بخش
:: تماس با ما
:: نحوه ثبت نام
:: راهنمای نگارش
:: درباره نشریه
:: مجله پژوهش پرستاری
نمایه پرستاری
AWT IMAGE
آموزش پرستاری
AWT IMAGE
روان پرستاری
AWT IMAGE
سامانه جامع رسانه ها
:: جلد 21، شماره 5 - ( آذر و دی 1405 ) ::
جلد 21 شماره 5 صفحات 0-0 برگشت به فهرست نسخه ها
تبیین فرایندی تجربه‌ استیگمای سرطان و پیامدهای آن بر رفتارهای سلامت‌محور بیماران: نظریه‌ زمینه‌ای سازه‌گرایانه
شیوا کامروز ، مستوره صداقت* ، محمدرضا شعربافچی زاده ، محمدرضا صیرفی
، m_sedaghat@azad.ac.ir
چکیده:   (18 مشاهده)
مقدمه: سرطان فراتر از یک بیماری جسمی، تجربه‌ای هویتی و اجتماعی است که استیگما می‌تواند از طریق ترس از قضاوت، رفتارهای سلامت‌محور بیماران را تحت تأثیر قرار دهد. این پژوهش با هدف تبیین فرایندی تجربه استیگمای سرطان و پیامدهای آن بر رفتارهای سلامت‌محور بیماران با رویکرد نظریه زمینه‌ای سازه‌گرایانه انجام شد.
روش: این پژوهش با استفاده از رویکرد نظریه زمینه‌ای سازه‌گرایانه چارمز (2014) انجام شد. مشارکت‌کنندگان فاز کیفی پژوهش حاضر را افراد مبتلا به سرطان مراجعه‌کننده به مرکز حمایت از بیماران مبتلا به سرطان مکسا و بخش سایکوآنکولوژی بیمارستان سیدالشهدا (ع) شهر اصفهان در سال 1404 تشکیل می­دادند. نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند آغاز شد و با پیشرفت فرایند جمع‌آوری و تحلیل داده‌ها، نمونه‌گیری نظری مورد استفاده قرار گرفت. بعد از 27 مصاحبه کفایت نظری به دست آمد. تحلیل داده­های کیفی بر اساس اصول نظریه زمینه‌ای سازه‌گرایانه چارمز (2014) و نرم افزار MAXQDA.2020 انجام شد.
یافته­ها: یافته ­ها نشان داد تجربه سرطان و استیگما ناشی از آن هویت فرد را دگرگون کرده و با درونی‌سازی نگاه اجتماعی، حساسیت به قضاوت را افزایش می‌دهد. این چرخه، مدیریت افشای بیماری را برمی‌انگیزد و از طریق ترس از قضاوت، خودمراقبتی و مراقبت جویی را کاهش یا در حمایت امن، تقویت می‌کند. این فرآیند در تعامل با رابطه درمانی می‌تواند مسیر پیروی از درمان را تقویت یا تضعیف کند.
نتیجه­گیری: تجربه استیگمای سرطان فرایندی پویا و به‌هم‌پیوسته است که با دگرگونی هویت و درونی‌سازی نگاه اجتماعی آغاز می‌شود و از مسیر مدیریت افشا، خودمراقبتی، مراقبت‌جویی و رابطه درمانی، پیروی از درمان را تقویت یا تضعیف می‌کند. کاهش استیگما، تقویت حمایت اجتماعی امن و بهبود ارتباط درمانی می‌تواند رفتارهای سلامت‌محور بیماران را ارتقا دهد.
 
واژه‌های کلیدی: استیگما اجتماعی، خودمراقبتی، رفتار کمک جویی، پیروی از درمان.
     
نوع مطالعه: روانپرستاری و پرستاری بهداشت روانی | موضوع مقاله: علوم رفتاری و روانی(روانشناسی، مددکاری و...)
دریافت: 1405/8/17 | پذیرش: 1405/9/1 | انتشار: 1405/9/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Kamrooz S, Sedaghat M, Sharbafchi M R, Seirafi M. A Process-Oriented Explanation of the Experience of Cancer Stigma and Its Consequences for Patients' Health Behaviors: A Constructivist Grounded Theory. , IJNR. 2026; 21 (5)
URL: http://ijnr.ir/article-1-3135-fa.html

کامروز شیوا، صداقت مستوره، شعربافچی زاده محمدرضا، صیرفی محمدرضا. تبیین فرایندی تجربه‌ استیگمای سرطان و پیامدهای آن بر رفتارهای سلامت‌محور بیماران: نظریه‌ زمینه‌ای سازه‌گرایانه. , نشریه پژوهش پرستاری ایران. 1405; 21 (5)

URL: http://ijnr.ir/article-1-3135-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
جلد 21، شماره 5 - ( آذر و دی 1405 ) برگشت به فهرست نسخه ها
Persian site map - English site map - Created in 0.21 seconds with 42 queries by YEKTAWEB 4780