fa تأثیر برنامه آموزش مراقبت از خود بر خودکارآمدی بیماران مبتلا به دیابت پرستاری nursing روانپرستاری و پرستاری بهداشت روانی Psychiatric and Mental Health Nursing مقدمه: دیابت یک مشکل عمده بهداشت عمومی می باشد. طبیعت این بیماری و عوارض ناشی از آن، باعث تحمیل بار سنگین اقتصادی و کاهش کیفیت زندگی بیمار می گردد. از آنجا که برنامه آموزش سبب کاهش مدت بستری بیماران، کاهش هزینه،کاهش مراجعه مجدد بیماران، ادامه مراقبت در جامعه، کاهش مرگ و میر، سلامت روانی بیمار، رضایت از اعضاء تیم مراقبت، بهبود پیامد بیماری و انتقالی آرام و سالم به منزل می گردد، لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر برنامه آموزش بر خودکار آمدی بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 طراحی گردید . روش: این کارآزمایی بالینی بر روی 70 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2، مراجعه کننده به بخش های غدد بیمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شده است. بیمارانی که مشخصات ورود به مطالعه را داشتند به روش در دسترس انتخاب و به دو گروه آزمون و کنترل اختصاص داده شدند. برنامه آموزش برای واحدهای پژوهش در گروه آزمون اجرا شد. این برنامه شامل دو قسمت کلی زمان بستری و مشاوره تلفنی طی 8 هفته بعد از ترخیص بیماران از بیمارستان بود. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه مشخصات دموگرافیک و بیماری، پرسشنامه DMSES بود که روایی و پایایی آن مورد سنجش و تأیید قرار گرفت و خودکارآمدی بیماران را ارزیابی می نمود، داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمونهای ضریب همبستگی t مستقل و کای دو در سطح معناداری 0/05 ≥ α مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتیجه مطالعه نشان می دهد که پس از اجرای برنامه آموزش، افزایش قابل توجهی در میزان میانگین خودکارآمدی گروه آزمون وجود داشته است و نتیجه آزمون t مستقل، جهت مقایسه دو گروه کنترل و آزمون قبل از اجرای برنامه آموزش و 8 هفته پس از ترخیص نشان می دهد، بین میزان میانگین خودکارآمدی گروه آزمون و کنترل، اختلاف آماری معناداری وجود دارد (P<0/001). نتیجه گیری: اجرای برنامه آموزش باعث ارتقاء خودکارآمدی بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 می گردد . با توجه به اینکه ارتقاء خودکار آمدی در بیماران مبتلا به بیماریهای مزمن از اهمیت بالایی برخوردار است، لذا پیشنهاد می گردد برنامه آموزش بر روی سایر بیماران مبتلا به بیماری های مزمن نیز انجام گردد. Introduction: Diabetes as a main issue of public health is one of the most important concerns in both developed and developing countries. The nature of this disease and it is complications lead to economical burden and also reduction of quality of life This study aimed to examine the effect of the patient education on self-efficiency in patients suffering from type 2 diabetes. Method: This interventional study was conducted with 70 patients who were suffering from type 2 diabetes in a teaching hospital in Tehran, Iran The patients were randomly assigned to intervention and control groups. The patients in the intervention group received the patient education including total confined time and phone consulting 8 weeks after the discharge of patients from the hospital. To collect data, the DMSES questionnaire was used. The data was analyzed using descriptive and inferential statistics via the SPSS software. Results: The patients in the intervention group showed a considerable increase in self-efficiency in comparison to the patients in the control group (p = 0.000). Conclusion: The patient education led to the improvement of self-efficacy in patients with type 2 diabetes. It is recommended that the effect of discharge program is assessed in patients with other chronic diseases. خودکار آمدی، دیابت نوع 2، آموزش به بیمار Self-efficacy, type 2 diabetes, patient education 35 41 http://ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-1-175&slc_lang=fa&sid=1 F Mohamadinejad فاطمه محمدی نژاد 1370031947532846008975 1370031947532846008975 No SH Pedram Razi شادان پدرام رازی pedramrazi@tums.ac.ir 1370031947532846008976 1370031947532846008976 Yes M Aliasgharpour منصوره علی اصغر پور 1370031947532846008977 1370031947532846008977 No F Tabari فریبا تباری 1370031947532846008978 1370031947532846008978 No A Kazemnejad انوشیروان کاظم نژاد 1370031947532846008979 1370031947532846008979 No