fa بررسی تأثیر آموزش مهارت فرزندپروری توسط همتا بر ارتباط والد- فرزندی در خانواده‌های کولی ساکن میدان هرندی شهر تهران پرستاری nursing پرستاری کودکان و نوزادان Pediatric and Neonatal Nursing مقدمه: کیفیت فرزندپروری عامل عمده‌ای در رشد و تکامل فرزندان می‌باشد که نامناسب بودن آن در کنار تعارضات خانوادگی و فقدان رابطه گرم و مثبت با والدین همچنان که در خانواده‌های کولی موسوم به غربت شاهد آن هستیم، منجر به بروز مشکلات روحی و جسمی و اجتماعی در آینده فرزندان می‌شود. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش مهارت فرزندپروری توسط همتا بر رابطه والد- فرزندی بود.<br> روش کار: در این کارآزمایی بالینی تصادفی قبل و بعد با گروه کنترل، 60 والد (مادر) دارای کودک 6-12 سال مشغول تحصیل در مدرسه صبح رویش (مخصوص کودکان کار) از بین خانواده‌های کولی (غربت) ساکن میدان هرندی شهر تهران که دارای معیار ورودی به پژوهش بودند انتخاب شدند در سال 1396 (بر اساس فرمول حجم نمونه برای قرارگیری در گروه کنترل و مداخله با تخصیص تصادفی). ابزار جمع‌آوری داده پرسشنامه مقیاس رابطه والد فرزندی فرم مربوط به مادر بود که به‌وسیله فرزندان و با کمک پژوهشگر قبل، بلافاصله و 6 ماه بعد از مداخله تکمیل شد، همچنین پرسشنامه جمعیت‌شناختی قبل از مداخله برای کسب اطلاعات از مادران و با کمک پژوهشگر تکمیل شد. 5 نفر از مادران بر اساس معیار انتخاب همتایان در پژوهش حاضر انتخاب و آموزش داده شدند. بعد از تشخیص توانایی آنان در ارائه مطالب توسط روانشناس گروه، همتایان آموزش دیده به مادران در گروه مداخله آموزش دادند. برای انجام مداخله مادران به 6 گروه تقسیم شدند و هر گروه به یک همتا برای آموزش داده شد. با توجه به اینکه جلسات هفتگی تشکیل می‌شد به هر گروه یک روز از هفته برای آموزش اختصاص داده شد که در مجموع طی دو ماه مداخله انجام شد. در جلسات تشکیل شده همتایان، پژوهشگران و روانشناس گروه هم حضور داشتند. آموزش مهارت فرزندپروری بر مبنای برنامه فرزندپروری مثبت در 4 کارگاه آموزشی 2 ساعته هفتگی به روش بحث گروهی و ایفای نقش به همراه 4 جلسه 2 ساعته هفتگی آموزش همزمان با آشپزی، جلسات دورهمی در خانه مادران به صرف صبحانه و یا هنگام تورهای زیارتی توسط همتایان انجام شد. گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون t مستقل و زوجی و کای دو تجزیه و تحلیل شدند.<br> یافته‌ها: آزمون t مستقل نشان داد، میانگین نمرات رابطه والد- فرزندی بین دو گروه قبل، 1 روز و 6 ماه بعد از مداخله اختلاف معناداری از نظر آماری با هم داشتند.<br> نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد آموزش فرزندپروری توسط همتا بر بهبود ارتباط والد &ndash; فرزندی در خانواده‌های کولی مؤثر بوده است ولی این گروه همچنان نیاز به مداخلات آموزشی بیشتر و مداوم در زمینه مراقبت از فرزند و فرزندپروری به‌خصوص توسط افرادی که دانش لازم در این زمینه را دارند مانند پرستاران حرفه‌ای کودکان نیاز دارند.<br> &nbsp; <br> <strong>Introduction:</strong> Parenting quality is a major cause of growth and development in children, but its inappropriateness along with the familial conflict and the lack of warm and positive relationship with parents in Roma families, called the Gorbat groups, leads to the psychological, physical and social problems in the child future. The present study aimed to investigate the effect of peer parenting skill training on the parent/child relationship.<br> <strong>Methods:</strong> In this randomized controlled clinical trial (RCT) before and after the intervention, 60 parents (mothers) with 6-12 year-old children, who were studying at Sobherouyesh School (for child labor) and had the eligibility for inclusion in the research, were randomly selected from Roma families (Gorbats) living in Harandi Square of Tehran City in the year 2016 (based on the sample size formula for inclusion in the controland intervention group with random allocation). Parent-child relationship scale questionnaire relating to the mother was the data collection tool which was collected by children with the help of researchers before, after and 6 months after the intervention. Furthermore, the demographic questionnaire before the intervention was completed to collect data from mothers with the help of researchers. Five mothers were selected as peers according to the peer selection criterion in the present study and trained. After recognizing their abilities to present the content, by psychologist of group, the trained peer group taught mothers in the intervention group. For intervention, mothers were divided into 6 groups each which was allocated to a peer for training. Regarding the fact that sessions were weekly, each group received training a day per week, and the intervention was completed in two months. The researchers and psychologists of group also attended in sessions which held by peers. Parenting skills were taught to them based on the positive parenting program, which was run in four weekly 2-hour workshops by group discussion and role play along with four weekly 2-hour sessions simultaneous with cooking, regular sessions in mother s houses for breakfast or during pilgrimage tours, by researchers for peers. The control group did not receive any training. Data analysis was done using SPSS software, independent and paired t-tests, Chi-square test.<br> <strong>Results:</strong> The independent t-test indicated that the mean score of parent-child relationship in the mother form was significantly different in two groups after and 6 months after the intervention (P<0.05).<br> <strong>Conclusions:</strong> The results indicated that the peer parenting training affected the improvement of mother- child relationship in itinerant families, but this group still needed further and ongoing training intervention in the field of parenting and child care especially by persons who have necessary knowledge in this field as professional pediatric nurses.<br> &nbsp; فرزندپروری, رابطه والد-فرزندی, گروه همتا, کولی Parenting -Parent-Child Relationship-Peer Group- Roma 14 22 http://ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-4217-1&slc_lang=fa&sid=1 Zahra Falahi زهرا فلاحی 13700319475328460016184 13700319475328460016184 No School of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشکده پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تهران Zahra Godarzi زهرا گودرزی godarziz@sina.tums.ac.ir 13700319475328460016185 13700319475328460016185 Yes MSc, Faculty Member Department of Pediatrics and NICU Nursing Education, School of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran عضو هیئت‌علمی، گروه کودکان و مراقبت ویژه نوزادان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران KHadije Zareii خدیجه زارعی zareiikh@tums.ac.ir 13700319475328460016186 13700319475328460016186 No Faculty of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشکده پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تهران Mohamadreza Mohamadi محمدرضا محمدی mohammadimr@tums.ac.ir 13700319475328460016187 13700319475328460016187 No Department of Psychiatry, Shool of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. دانشکده روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران Hamid Haghani حمید حقانی haghani511@yahoo.com 13700319475328460016188 13700319475328460016188 No School of Public Health,Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. دانشکده بهداشت،دانشگاه علوم پزشکی ایران