fa مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی و درمان شفقت‌ورزی مبتنی بر دلبستگی بر خودکارآمدی مقابله‌ای در افراد مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس علوم رفتاری و روانی(روانشناسی، مددکاری و...) behavioral sciences روانپرستاری و پرستاری بهداشت روانی Psychiatric and Mental Health Nursing مقدمه: خودکارآمدی مقابله‌ای یک عامل مهم در مدیریت استرس و ارتقاء سلامت روانشناختی در افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن است. با توجه به اهمیت این موضوع این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی و درمان شفقت&shy;ورزی مبتنی بر دلبستگی بر خودکارآمدی مقابله&shy;ای در افراد مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس (ام اس) انجام شد.<br> روش کار: پژوهش حاضر نیمه تجربی با طرح پیش&shy;آزمون-پس آزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری دو ماه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه بیماران انجمن ام اس شهر همدان در سال 1403 بودند. 60 نفر با روش نمونه&shy;گیری هدفمند انتخاب و در سه گروه آزمون 1 (20 نفر)، آزمون 2 (20 نفر) و گروه کنترل (20 نفر) به&shy;صورت تصادفی قرار گرفتند. جهت جمع&shy;آوری داده&shy;ها از مقیاس خودکارآمدی مقابله‌ای استفاده شد. طرحواره درمانی و درمان شفقت‌ورزی مبتنی بر دلبستگی&nbsp; طی 8 جلسه برای گروه&shy;های مداخله به&shy;صورت گروهی اجرا شد. تحلیل داده&shy;ها به روش تحلیل کواریانس اندازه&shy;گیری مکرر انجام شد.<br> یافته‌ها: نتایج مقایسه بین گروهی نشان داد که بین گروه&shy;های طرحواره درمانی و کنترل (01/0=P) تفاوت معناداری وجود داشت؛ همچنین بین گروه&shy;های شفقت‌ورزی مبتنی بر دلبستگی و کنترل (01/0=P) تفاوت معنادار وجود داشت؛ اما بین دو گروه درمانی طرحواره درمانی و شفقت‌ورزی مبتنی بر دلبستگی تفاوت معناداری وجود نداشت (00/1=P) در واقع هر دو مداخله اثر یکسانی در افزایش خودکارآمدی مقابله‌ای در بیماران ام اس داشته است.<br> نتیجه‌گیری: در مجموع می‌توان نتیجه گرفت که طرحواره درمانی و درمان شفقت&shy;ورزی مبتنی بر دلبستگی هر دو اثرات یکسانی بر افزایش خودکارآمدی مقابله‌ای بیماران ام اس داشته‌اند.<br> &nbsp; <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="font-family:Aptos,sans-serif"><b><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Introduction:</span></b><span new="" roman="" style="font-family:" times=""> Coping self-efficacy is an important factor in stress management and promoting psychological health in people with chronic diseases. Given the importance of this issue, this study was conducted to compare the effectiveness of schema therapy and attachment-based compassion therapy on coping self-efficacy in people with multiple sclerosis (MS).</span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="font-family:Aptos,sans-serif"><b><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Methods:</span></b><span new="" roman="" style="font-family:" times=""> The present study is a quasi-experimental study with a pre-test-post-test design and a control group with a two-month follow-up period. The statistical population of this study included all MS patients in Hamedan in 2024. 60 people were selected using purposive sampling and randomly assigned to three groups: test 1 (20 people), test 2 (20 people), and control (20 people). The coping self-efficacy scale was used to collect data. Schema therapy and attachment-based compassion therapy were implemented as a group for 8 sessions for the intervention groups. Data analysis was performed using repeated measures analysis of variance.</span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="font-family:Aptos,sans-serif"><b><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Findings:</span></b><span new="" roman="" style="font-family:" times=""> The results of the between-group comparison showed that there was a significant difference between the schema therapy and control groups (P=0.01); there was also a significant difference between the attachment-based compassion and control groups (P=0.01); but there was no significant difference between the two treatment groups, schema therapy and attachment-based compassion (P=1.00). In fact, both interventions had the same effect on increasing coping self-efficacy in MS patients. </span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="font-family:Aptos,sans-serif"><b><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Conclusion:</span></b><span new="" roman="" style="font-family:" times=""> Overall, it can be concluded that schema therapy and attachment-based compassion therapy both had the same effects on increasing coping self-efficacy in MS patients.</span></span></span></span><br> &nbsp; طرحواره درمانی, شفقت, دلبستگی, خودکارآمدی, مقابله, مالتیپل اسکلروزیس Schema therapy, compassion, attachment, self-efficacy, coping, multiple sclerosis 31 42 http://ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-6076-1&slc_lang=fa&sid=1 Sareh Rasaei ساره رسائی Sareh.rasaei@iau.ir 13700319475328460027624 13700319475328460027624 No گروه روانشناسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران. Iraj Safaei Rad ایرج صفائی راد i.safaeirad@iauh.ac.ir 13700319475328460027625 13700319475328460027625 Yes گروه روانشناسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران. Ahmad Ali Jadidian احمدعلی جدیدیان ahmad53@iau.ac.ir 13700319475328460027626 13700319475328460027626 No گروه روانشناسی، واحد کنگاور، دانشگاه آزاد اسلامی، کنگاور، ایران. Azam Ghavidel اعظم قویدل azamghavidel@iau.ac.ir 13700319475328460027627 13700319475328460027627 No گروه علوم تربیتی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران.