fa موانع موجود بر سر راه مشارکت بین مؤسسات آموزشی و بالینی در پرستاری؛ یک مطالعه کیفی پرستاری nursing مدیریت پرستاری Nursing Management and Administration چکیده مقدمه: مشارکت در آموزش بالینی وظیفه تمام کسانی است که در ارایه مراقبت‌های بهداشتی نقش دارند. ضرورت ارتقای کیفیت آموزش‌های بالینی و نقش تعیین کننده این آموزش ها در ارتقای کیفیت مراقبت ها باعث شده است که شاهد روندی رو به رشد در طراحی و اجرای الگوهای مشارکتی آموزش بالینی در سطح بین المللی باشیم. ایجاد چنین مشارکتی نیازمند درگیر شدن همه ذینفعان در برنامه ریزی، اجرا و ارزشیابی آموزش های بالینی است. این مطالعه درصدد است که درک ذینفعان کلیدی در آموزش بالینی را نسبت به موانع موجود بر سر راه مشارکت بین مؤسسات آموزشی پرستاری و مؤسسات بالینی در اجرای آموزش‌های بالینی را مورد بررسی قرار دهد. روش: پژوهش حاضر یک مطالعه از نوع تحلیل محتوای کیفی است. مشارکت‌کنندگان در این پژوهش را 15 نفر دانشجو مدرس بالینی پرستاری، پرستار بالینی، مدیر آموزشی و مدیر پرستاری بالینی تشکیل می داد. روش جمع آوری داده ها مصاحبه نیمه ساختاری بود. ابتدا نمونه گیری مبتنی بر هدف انجام شد و سپس به روش گلوله برفی ادامه پیدا کرد و نمونه-گیری تا اشباع داده ها ادامه یافت. کلیه مصاحبه ها ضبط و سپس دستنویس شد و با استفاده از روش مقایسه ای مداوم و به روش تحلیل محتوای کیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: مضامین به دست آمده در این پژوهش عبارت بود از: «واگرایی سازمانی»، «دیوار نامرئی»، «ارزش‌گذاری مفرط بر دانش تئوریک». ابهام در ارتباط ساختار سازمانی دو مؤسسه و نقش ها و وظایف کارکنان هر یک از مؤسسات در قبال یکدیگر، فرهنگ ارزش‌گذاری مفرط بر دانش نظری و بی توجهی به مهارت ها و عملکرد بالینی پرستاری، و دیواری از دیدگاه ها و نگرش‌های مختلف و گاه متضاد موانع اصلی بر سر راه ایجاد همکاری بین دو مؤسسه آموزشی و بالینی در پرستاری هستند. نتیجه‌گیری: تعریف ارتباط ساختاری بین دو مؤسسه آموزشی و بالینی و تبیین نقش ها و مسؤولیت های کارکنان آموزشی و بالینی در قبال اجرای آموزش های بالینی، تعریف نقش بالینی مدرس پرستاری و تأکید بر اهمیت و ارزش‌گذاری بر عملکرد بالینی پرستاری می تواند مسیر شکل گیری همکاری و مشارکت بین دو مؤسسه را هموارتر سازد. Introduction: Clinical education is the responsibility of all those involved in delivering health care. As an international trend the development and implementing the partnership clinical education models is on the rise. To create a partnership program, it is needed to involve all the stakeholders in the planning and implementing and evaluation of this program so this study was investigate barrier to forming and implementing academic service partnership in nursing from the perspective of the all key stakeholders. Methods: This study was based on qualitative research method. A total of 15 nursing students, clinical educator, clinical nurses and nurse managers participated voluntarily in this study. Sampling was started purposefully and continued with snow-ball method. Data was obtained through semi-structured interviews, which recorded and subsequently transcribed. The analysis was carried out by qualitative content analysis method Results: Findings of the study yielded four significant themes. These include (1) organizational divergency (2) Overemphasizing on theory knowledge (3) Invisible wall Conclusion: The process of development of the academic service partnership can be facilitated by defining a formal organizational relationship between academic and service institutes, clarifying roles and responsibilities of each staff institute regarding Clinical education, defining the clinical practice roles for nursing faculty members and emphasizing on the importance of nursing clinical practice. کلید واژه‌ها: الگوی آموزش بالینی، مشارکت، مؤسسات آموزشی، مؤسسات بالینی Key words: Academic Service Partnership, Clinical Education Models 32 46 http://ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-1-33&slc_lang=fa&sid=1 fatemeh heshmati nabavi فاطمه حشمتی نبوی 1370031947532846004777 1370031947532846004777 No zohreh vanaki زهره ونکی vanaki_z@modares.ac.ir 1370031947532846004808 1370031947532846004808 Yes eesa mohammadi عیسی محمدی 1370031947532846004809 1370031947532846004809 No