@article{ 
author = {bayrami, mansour and zahmatyar, hajieh and khosroshahi, jafar},  
title = {Prediction strategies to coping with stress in the pregnancy women with first experience on the based factors hardiness and social support}, 
abstract ={Introduction: Stress is an integral part of life. Pregnant women during pregnancy may also experience stress in the components of hardiness and social support have an important role in reducing stress in these women. The Aim of this study was to prediction strategies to coping with stress in the pregnancy women with first experience on the based factors hardiness and social support. Methods: This research study was a descriptive cross - sectional. The statistical populations consisted of pregnancy women with first experience of Marand city in 2011, in which number of 97 women who had their first experience of pregnancy, birth control health centers were selected by simple available sampling. To collect data we used Questionnaire of Coping Ability Moos belling, Hardiness Suzan and Dog Social Support. For data analysis Pearson correlation coefficient and enter regression by SPSS v.16 were used. Results: The result revealed that there are positive related between variables hardiness and social support with the coping ability by stress in the pregnancy women with first experience (P<0.05). Also, hardiness and social support can predict change coping ability by stress with prognosticated women. Conclusion: Since pregnant women stress higher in the first experience and as physiological, mental and social changes induced at postpartum period, and hence increase hardiness and social support is necessary and improve the health of mothers and the quality of life in all stages of life.},  
Keywords = { Strategies to coping with stress, pregnancy women, hardiness, social support},
volume = {7},
Number = {27}, 
pages = {1-9}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {پیش بینی راهبردهای مقابله با فشار روانی دوران بارداری در زنان باردار نخست‌زا براساس مؤلفه‌های سرسختی و حمایت اجتماعی},
abstract_fa ={چکیده مقدمه: استرس جزء لا‌ینکف زندگی است. زنان باردار در هنگام بارداری نیز این استرس را تجربه می‌کنند که در این بین مؤلفه‌های سرسختی و حمایت اجتماعی نقش مهمی در کاهش استرس در این زنان دارند. هدف این پژوهش پیش‌بینی راهبردهای مقابله با فشار روانی دوران بارداری در زنان باردار نخست‌زا براساس مؤلفه‌های سرسختی و حمایت اجتماعی بود. روش: این پژوهش مطالعه‌ای توصیفی- مقطعی بود. جامعه آماری این پژوهش زنان باردار نخست‌زای شهرستان مرند در سال 1389 (که سه ماهه آخر بارداری) بودند، که از این میان تعداد 97 زن باردار که اولین تجربه بارداری‌شان بود از مراکز بهداشتی کنترل بارداری این شهر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های توان مقابله با استرس موس‌بیلینگ، سرسختی روان‌شناختی سوزان کوباسا و حمایت اجتماعی دوک استفاده شد. از سویی به منظور تجزیه تحلیل داده‌ها از شاخص‌های مرکزی و پراکندگی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون هم‌زمان با کمک نرم‌افزار آماری SPSS v.16 استفاده شد. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد که بین دو متغیر سرسختی روان‌شناختی و حمایت اجتماعی با توان مقابله با استرس در زنان باردار نخست‌زا رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (05/0>p). همچنین متغیرهای سرسختی روان‌شناختی و حمایت اجتماعی قادرند توان مقابله با فشار روانی را در زنان باردار پیش‌بینی کنند. نتیجه‌گیری: با توجه به این که استرس زنان باردار در تجربه اول بارداری بیشتر بوده و به دلیل ایجاد تغییرات فیزیولوژیکی، روحی و اجتماعی در این دوره، نیاز به افزایش میزان سرسختی روان‌شناختی و حمایت اجتماعی زنان، به منظور بهبود سلامت مادر و کیفیت زندگی او ضروری است},
keywords_fa = {راهبردهای مقابله با فشار روانی، زنان باردار، سرسختی، حمایت اجتماعی},
url = {http://ijnr.ir/article-1-1089-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1089-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2012}  
}

@article{ 
author = {Vakilabad, Behzad and FallahiKhoshknab, Masoud and seyedbaghermaddah, sadat and hoseini, mohammad ali},  
title = {The effect of mind education by imagery on depression of elders}, 
abstract ={Introduction: One of the most common psychiatric disorders in the twentieth century especially in elderly is depressive disorder. Several studies indicated that the rate of the depression at the nursing homes was 43-86%, impaired quality of life, and increased the risk of suicide and health care cost are the consequences. The present study intended to determine the effectiveness of general guided imagery technique on mental elderly depression. Methods: A quasi-experimental study was conducted with 39 elders living at nursing home who were randomly allocated in two groups of intervention and control (experimental group: 20, control group: 19). The general guided imagery technique was designed to reduce depression, and was carried out during 8 sessions each of which lasted 30 to 45 minute for 8 weeks. Correspondingly, The Control group received routine services. Additionally, the data collection tools were the questionnaire, the demographic and the geriatric depression scale. To analyze the collected data, Chi-square, Student's t-test and paired t-test were used. Results: Findings of this study showed a significant difference between pre and post intervention, where the elderly depression mean score in experimental group changed from 9.65 to 5.40 (P0.262). Conclusion: Considering the result of this study, it can be suggested that general guided imagery technique is effective on the reduction of elderly depression levels. Therefore, it is highly recommended to utilize this technique by clinical nurses, nurse managers and nursing students.},  
Keywords = {Depression, elderly, guided imagery},
volume = {7},
Number = {27}, 
pages = {10-17}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {تأثیر آموزش تصویرسازی ذهنی بر میزان افسردگی سالمندان},
abstract_fa ={مقدمه: اختلال افسردگی یکی از اختلالات بسیار شایع روان‌پزشکی قرن بیستم، به خصوص در خانه سالمندان با شیوع 43 تا 86% است. این بیماری کیفیت زندگی سالمندان را مختل می‌کند و خطر خودکشی و هزینه‌ مراقبت‌های بهداشتی را افزایش می‌دهد. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر تکنیک عمومی تصویرسازی ذهنی هدایت شده بر میزان افسردگی سالمندان است. روش: این پژوهش از نوع نیمه تجربی بوده که در آن 39 نفر از سالمندان مقیم سرای سالمندان که دارای خصوصیات نمونه پژوهش بودند به طور تصادفی در دو گروه مداخله (20 نفر) و کنترل (19 نفر) جای گرفتند. برای گروه مداخله، برنامه تصویرسازی ذهنی هدایت شده در زمینه کاهش میزان افسردگی طراحی شد و طی 8 جلسه 30 الی 45 دقیقه‌ای به مدت 8 هفته اجرا گردید. گروه کنترل برنامه مراقبتی معمول را دریافت کردند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و تست افسردگی سالمندان بود. برای تجزیه تحلیل داده‌ها از آماره کای‌اسکوئر و تی‌مستقل و همچنین برای بررسی روابط بین متغیرها از آزمون‌های تی‌مستقل و تی‌زوج استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که میانگین افسردگی سالمندان گروه مداخله از 65/9 قبل از مداخله به 40/5 بعد از مداخله کاهش یافت و نتایج اختلاف معناداری را در این گروه نشان داد (0001/0>p)، این در حالی است که در گروه کنترل قبل و بعد از مداخله تفاوت معناداری مشاهده نشد (262/0<p). نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج می‌توان گفت که تصویرسازی ذهنی هدایت شده بر کاهش افسردگی سالمندان مؤثر است. لذا پیشنهاد می‌شود که پرستاران بالینی، مدیران و دانشجویان پرستاری از این مهارت بهره گیرند.},
keywords_fa = {افسردگی، سالمندان، تصویرسازی ذهنی هدایت شده},
url = {http://ijnr.ir/article-1-1090-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1090-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2012}  
}

@article{ 
author = {Azarang, sharareh and yaghmaee, farideh and shiri, mohamm},  
title = {Correlation dimensions of quality of work life of nurses and demographic characteristics}, 
abstract ={Introduction: Nurses complain from high workload, shift rotation and job stress. These problems cause low quality of work life, exhaustion and ultimately leaving job. The aim of this study was to determine the correlation dimensions of quality of life of nurses and some demographic characteristics in Zanjan hospitals in 2004. Methods: In this descriptive-correlation study, 390 (all nurses in Zanjan hospitals) nurses were participated. Instrument was in two parts demographic and "Quality of Work Life Nursing" with four likert subscales: 1.work life/home life, 2. work design, and 3. work context and 4.work world. Validity of the instrument was measured by content validity Index and reliability by alpha Cronbach (r=0.88). Data were collected by questionnaire and analyzed by using SPSS v.11.5. Results: Results showed that %90.5 of nurses were female and %9.5 male. %84 of nurses were under 40 years age range and %75.6 was single. In addition, results showed that there is a negative correlation between work life/home life and work world (r=-0.46). However, results showed a positive correlation between work world and work context (r=0.66). Conclusion: Lack of autonomy to decision making, providing balance between family and work life, job promotion were the problems of nurses. These finding can help policy makers of nursing.},  
Keywords = {Quality of work life, nurse},
volume = {7},
Number = {27}, 
pages = {18-24}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {بررسی همبستگی ابعاد کیفیت زندگی کاری پرستاران با برخی از ویژگی‌های جمعیت‌شناسی در بیمارستان‌های دولتی شهر زنجان},
abstract_fa ={چکیده مقدمه: پرستاران اغلب از میزان کار زیاد، کار در گردش و تنش شغلی شکایت دارند. این مشکلات سبب کاهش کیفیت زندگی کاری، فرسودگی و در نهایت ترک خدمت می‌شود. هدف از این پژوهش تعیین همبستگی ابعاد کیفیت زندگی کاری پرستاران با برخی از ویژگی‌های جمعیت‌شناسی در بیمارستان‌های دولتی شهر زنجان 1388 می‌باشد. روش: در این پژوهش توصیفی - همبستگی، تعداد 390 نفر از پرستاران شاغل در بیمارستان‌های دولتی شهر زنجان به روش سرشماری انتخاب و شرکت کردند. ابزار پژوهش پرسشنامه دو قسمتی جمعیت‌شناختی و «کیفیت زندگی کار پرستاری» بود. این ابزار در چهار زیرمقیاس جهت بررسی کیفیت زندگی کاری پرستاری شامل 1- زندگی کاری - زندگی خانگی 2- برنامه کاری 3- زمینه کاری 4- دنیای کاری است که به صورت طیف لایکرت مطرح شده است. اندازه‌گیری اعتبار از طریق اعتبار محتوا و پایایی از طریق آلفای کرونباخ (در ابعاد مختلف پایایی 88/0-56/0) نشان‌دهنده اعتبار و پایایی مقیاس می‏باشد. داده‌ها توسط پرسشنامه جمع‌آوری و به وسیله نرم‌افزار SPSS v.11.5 تجزیه و تحلیل گردیدند. تحلیل اطلاعات در دو بخش آمار توصیفی و آمار استنباطی ارایه شده است. آمار توصیفی جداول توزیع فراوانی و جداول دو بعدی و آمار استنباطی نیز روابط بین متغیرها در قالب آزمون ضریب همبستگی را تبیین می‌کند. یافته‌ها: تعداد پرستاران زن 5/90% و پرستاران مرد 5/9%، 84% از پرستاران در گروه سنی کمتر از 40 سال و 6/75% از آنان مجرد بودند. به علاوه، یافته‌ها نشان داد نتایج به دست آمده از بررسی همبستگی بین ابعاد کیفیت زندگی کاری پرستاران حاکی از این است که بین کیفیت «زندگی کاری - زندگی خانگی» و کیفیت «زمینه کاری» همبستگی معنادار منفی (46/0-=r) وجود دارد. از طرف دیگر، بین کیفیت «دنیای کاری» و کیفیت «زمینه کاری» همبستگی معنادار مثبت و قوی (66/0=r) وجود دارد. نتیجه‌گیری: عدم اختیار کافی در تصمیم‌گیری در انجام وظیفه، عدم برقراری تعادل بین زندگی خانوادگی و کاری و عدم ارتقای شغلی مشکلات مطرح شده پرستاران بود. این یافته‌ها اطلاعاتی را برای سیاست‌گذاران پرستاری فراهم می‌سازد.},
keywords_fa = {کیفیت زندگی کاری، پرستاران},
url = {http://ijnr.ir/article-1-1091-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1091-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2012}  
}

@article{ 
author = {Kamran, Aziz and Sharghi, Afshan and Malekpour, Azim and Birya, Mehrdad and Dadkhah, behrooz},  
title = {Status and strategies for improving nursing education in view of nursing students in Ardebil University of Medical Sciences}, 
abstract ={Introduction: Development of each community was affected by the trained humans of the community and identifying of the factors in academic achievement and focusing on them is a step towards sustainable development of society. There is no doubt that assessing of the existing educational situation can beneficial effects in promoting the quality of nursing education and Understanding problems of clinical training in the profession will be the first step to improve education quality. Methods: This study was a descriptive - cross sectional analysis and data was collected with a questionnaire designed by the researchers that its validity and reliability were reviewed and approved. Statistical Society of study included 100 nursing students and the study. After completing the questionnaire, data analyzed with using SPSS v.16 and Chi Square Test. Results: 56 students were female and 44 students were male, 69 nursing students evaluated that their interest to nursing is high and 54 students evaluated that the current educational evaluation methods are an appropriate that there was a significant difference in terms of gender. 62 percent of students Assessed that skill of teachers in clinical work were very well and 23 percent of students assessed that suitability of the work amount and facility in field was poor. Priorities offered by students to improve the current situation of clinical education, including creating the opportunities of nursing care from admissions to discharge process for students and providing appropriate feedback to students. Conclusion: It seems nursing clinical education requires providing comprehensive facilities and equipment and review of clinical tools and processes of clinical evaluation},  
Keywords = { Nursing, clinical education, nursing students, strategies to improve},
volume = {7},
Number = {27}, 
pages = {25-31}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {وضعیت و راهکارهای بهبود آموزش بالینی پرستاری از دیدگاه دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی اردبیل},
abstract_fa ={مقدمه: رشد و توسعه هر جامعه متأثر از نیروی آموزش دیده آن جامعه بوده و شناسایی فاکتورهای مؤثر در پیشرفت تحصیلی دانشجویان و بذل توجه به آن‌ها گامی به سوی توسعه پایدار جامعه است. بدون تردید ارزیابی وضعیت موجود آموزشی از دیدگاه دانشجویان می‌تواند در ارتقای سطح کیفی آموزش پرستاری اثرات مفید داشته باشد و شناخت مشکلات آموزش بالینی در این حرفه اولین گام در جهت بهبود کیفی آموزش خواهد بود. روش: این مطالعه به صورت توصیفی- تحلیلی مقطعی انجام و ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه‌ای محقق ساخته که روایی و پایایی آن مورد بررسی و تأیید قرار گرفت. جامعه آماری مطالعه شامل دانشجویان پرستاری بوده و تعداد 100 نفر از آنان در بررسی وارد شدند، پرسشنامه‌ها پس از تکمیل و با نرم‌افزار آماری SPSS v.16 از طریق آمار توصیفی و آزمون آماری مربع کای مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: 56 نفر از دانشجویان مؤنث و 44 نفر از دانشجویان مذکر بودند 69 نفر از دانشجویان علاقه به پرستاری را زیاد و 54 نفر از دانشجویان شیوه آموزشی رایج در آموزش بالینی را مناسب ارزیابی کردند که به لحاظ جنسیت اختلاف معناداری وجود داشت، 62% دانشجویان تبحر مربی در کار بالینی را بسیار خوب و 23% دانشجویان تناسب دانشجویان و میزان کار در بخش را بد ارزیابی کردند و اولویت‌های راهکاری ارایه شده از سوی دانشجویان برای بهبود وضعیت کنونی آموزش بالینی شامل، ایجاد امکان فرصت مراقبت پرستاری از فرآیند پذیرش تا ترخیص برای دانشجو، ارایه بازخورد مناسب به دانشجو می‌باشد. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد وضعیت آموزش بالینی پرستاری نیازمند تأمین جامع‌تر امکانات و تجهیزات محیط بالینی و بازنگری ابزارها و فرآیندهای ارزشیابی بالینی، جذب همکاری‌های حرفه‌ای می‌باشد که می‌تواند در بهبود وضعیت آموزش بالینی مفید واقع شود.},
keywords_fa = { پرستاری، آموزش بالینی، دانشجویان پرستاری، راهکارهای بهبود},
url = {http://ijnr.ir/article-1-1092-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1092-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2012}  
}

@article{ 
author = {masoodi, reza and alhani, fatemeh and rabiei, leili and majdinasab, nastaran and moghadasi, jafar and esmaeeli, safarali and noorian, cobr},  
title = {The effect of family-centered empowerment model on quality of life and self efficacy of multiple sclerosis patients family care givers}, 
abstract ={Introduction: Family is primary source for caring of patients. The caregivers make patients in family with economical, affective and health care support. The needs for caregiver’s family increased with hospital - central care to community - center care. Community center care makes increase of knowledge of the care givers on the patients in house. This study with objective of family - center empowerment model was done on the quality of life and self efficacy of the care - givers of multiple sclerosis patients. Methods: This study is clinical trial with 70 multiple sclerosis patients that enrolled in the multiple sclerosis society of Iran classified in two groups based on random allocation (35 patients care givers case and 35 patients care givers in control group). The eight sessions of educational program based on educational needs of caregivers done for three months and matured with checklist of self reported for applied of programs. After three months of program done measured quality of life and self efficacy with questionnaire in case and control groups. Data analyzed with deductional satisfaction tests. Results: Results showed no significant difference on the quality of life and self efficacy in two groups of the case and control before intervention based on independent t-test (P≥0.05) whereas t-test showed significant difference in two groups of case and control after intervention (P=0.001). Pairs t-test showed significant difference in increased of the quality of life and self efficacy in care givers of case group after three mounths of intervention (P=0.001) where as t-test showed no significant difference in all above factors in care-givers of control group after three mounts (P≥0.05). Conclusion: The care - givers of chronic patients considered high risk tendency for covered disease that tolerates high tension. The interaction such as empowerment based on educational needs for them improves attitudes on the sign of disease changed, behavioral signs and also intervention in low - economic safe and affective method for care - givers of multiple sclerosis patients helps them to manage stress and spiritual tensions and increases quality of life.},  
Keywords = { Family-centered empowerment model, quality of life, self efficacy caregivers, multiple sclerosis},
volume = {7},
Number = {27}, 
pages = {32-43}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {بررسی تأثیر الگوی توانمندسازی خانواده محور بر کیفیت زندگی و خودکارآمدی مراقبین بیماران مولتیپل‌اسکلروزیس},
abstract_fa ={چکیده مقدمه: مولتیپل‏اسکلروزیس یک بیماری مزمن سیستم عصبی مرکزی می‏باشد که بر تمام جنبه‏های اقتصادی، مالی، اجتماعی و عاطفی فرد، خانواده و جامعه اثر می‏گذارد. با چرخش مراقبت از بیمارستان به جامعه، نیاز به وجود بستگان مراقبت‌دهنده افزایش پیدا کرده است. گذر به مراقبت خانواده محور‌، آگاهی از وجود و اهمیت مراقبین خانوادگی و برنامه‌های توانمندسازی آنان در نگهداری از افراد در خانه افزایش یافته است. این مطالعه با هدف تعیین تأثیر الگوی توانمندسازی خانواده محور بر کیفیت زندگی و خودکارآمدی مراقبین خانوادگی بیماران مولتیپل‌اسکلروزیس انجام شده است. روش: این مطالعه با طراحی کارآزمایی در عرصه شاهددار و با حضور 70 مراقب خانوادگی بیمار مولتیپل‌اسکلروزیس در قالب دو گروه همگن شاهد و آزمون انجام شد. 8 جلسه برنامه منطبق با مراحل الگوی توانمندسازی بر اساس نیازسنجی در طول سه ماه در گروه آزمون به کار گرفته شد و با استفاده از چک‌لیست‌های خودگزارش‌دهی میزان به کارگیری برنامه‌ها پیگیری و اندازه‌گیری گردید. پس از سه ماه اجرای برنامه و جمع‌آوری چک‌لیست‌های خودگزارش‌دهی، پرسشنامه‌های سنجش کیفیت زندگی و خودکارآمدی مجدداً در اختیار گروه آزمون و شاهد قرار گرفت و تکمیل گردید. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری استنباطی تی‌زوجی، تی‌مستقل و کای‌اسکوئر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: آزمون آماری تی‌مستقل اختلاف معناداری در کیفیت زندگی و خودکارآمدی گروه آزمون و شاهد قبل از مداخله نشان نداد (05/0p). در حالی که همین آزمون اختلاف معناداری در دو گروه بعد از اجرای مداخله نشان داد (001/0=p). آزمون آماری تی‌زوجی نیز تفاوت معناداری در جهت افزایش در کیفیت زندگی و خودکارآمدی مراقبین خانوادگی بیماران گروه آزمون سه ماه بعد از مداخله نشان داد (001/0=p)، در حالی که همین آزمون تفاوت معناداری در کیفیت زندگی و خودکارآمدی مراقبین خانوادگی بیماران گروه شاهد بعد از سه ماه نشان نداد (05/0p). نتیجه‌گیری: مراقبین خانوادگی بیماران مزمن به عنوان افراد در معرض خطر بیماری که تحت عنوان بیماری پنهان از آن‌ها یاد می‌شود، فشارهای زیادی را متحمل می‌شوند. مداخلاتی نظیر اجرای الگوی توانمندسازی با توجه به نیازهای آموزشی و درمانی به آنان کمک خواهد کرد تا نگرش آن‌ها در مورد علایم بیماری، علایم و نشانه‌های رفتاری تغییر یافته و با توجه به کم هزینه بودن و ایمن بودن و تأثیرگذار بودن می‌تواند مراقبین خانوادگی بیماران به ویژه بیماران مزمنی نظیر مولتیپل‌اسکلروزیس را یاری داده و بر کیفیت زندگی و خودکارآمدی آنان بیفزاید.},
keywords_fa = {الگوی توانمندسازی خانواده محور، خودکارآمدی، کیفیت زندگی، مراقبین خانوادگی، مولتیپل‌اسکلروزیس},
url = {http://ijnr.ir/article-1-1093-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1093-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2012}  
}

@article{ 
author = {BarazPordanjani, shahram and karimipor, firoozeh and ebrahimidastgerdi, masoomeh},  
title = {Evaluation of the relationship between self - esteem and burnout in nurses of hospitals of Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences}, 
abstract ={Introduction: Within the nursing profession work stress, self - Esteem and burnout are widely present and problematic and can be affecting on caring of patient, physical and mental health of nurses. Thus, we studied the association between Self - Esteem and Burnout in Nurses of Hospitals of Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences. Methods: This study was a Cross sectional study accomplished at university hospitals in Ahvaz during Jan-Mar 2009. A total of 92 nurses from the 100 working at the hospital at the time answered a self-administered questionnaire including the Maslach Burnout Inventory and Cooper - Smith inventory of self - esteem. Data were analyzed using SPSS and appropriate descriptive statistically tests and Spearman Coefficient of Correlation. Results: All the nurses have a mean age 32.44±6.27 years and 87% them were female. The mean score was 31.98±11.1 for the Emotional Exhaustion subscale, 9.46±5.15 for the Depersonalization subscale and 36.73±9.68 for the Personal Accomplishment subscale. Correlation analysis also revealed linearly negative relationship between self-esteem and emotional exhaustion (r=-0.1, P=0.32) and its severity (r=-0.087, P=0.4). A linear relationship was found between self - esteem and severity (r=-0.046, P=0.66) of depersonalization. A positively linear relationship (very low) was also found to exist between frequency (r=0.05, P=0.58) and severity (r=0.12, P=0.25) of lack of personal accomplishment with self esteem. Conclusion: It is necessary to consider nurses having the characteristics shown as the correlates of burnout in this study as a target group, to screen periodically the Burnout status and self-esteem and improve their working conditions.},  
Keywords = {Burnout, self esteem, nursing},
volume = {7},
Number = {27}, 
pages = {44-51}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {بررسی ارتباط عزت نفس با فرسودگی شغلی در پرستاران بخش‌های ویژه در بیمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز},
abstract_fa ={بررسی ارتباط عزت نفس با فرسودگی شغلی در پرستاران بخش‌های ویژه در بیمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مقدمه: در پرستاری استرس کاری، فرسودگی شغلی و عزت نفس به طور گسترده‌ای مشکل‌ساز هستند و می‌توانند بر مراقبت از بیمار و سلامت جسمی- روانی پرستار تأثیر بگذارد. لذا این مطالعه با هدف تعیین ارتباط بین عزت نفس با فرسودگی شغلی در پرستاران شاغل در بیمارستان‌های دانشگاه علوم پزشکی اهواز انجام گرفت. روش: این مطالعه مقطعی در بیمارستان‌های دانشگاه علوم پزشکی اهواز در سال 1387 انجام گرفت. از 100 پرستار شرکت‌کننده در این تحقیق 92 نفر پرسشنامه فرسودگی شغلی مازلاک و پرسشنامه عزت نفس کوپراسمیت را تکمیل کردند. داده‌ها با کمک آمار توصیفی و ضریب همبستگی اسپیرمن تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: میانگین سنی پرستاران در این مطالعه 27/6±44/32 سال بود. 87% آن‌ها زن بودند. میانگین ابعاد فرسودگی شغلی شامل خستگی هیجانی با 1/11±98/31، مسخ شخصیت با 15/5±46/9 و کفایت شخصی با 68/9±73/36 بود. نتایج آزمون همبستگی نشان داد بین عزت نفس و فراوانی (32/0=p و 1/0-=r) و شدت خستگی هیجانی (4/0=p و 087/0-=r) و همچنین بین عزت نفس و فراوانی (47/0=p و 07/0-=r) و شدت مسخ شخصیت (66/0=p و 046/0-=r) ارتباط معکوس خطی (خیلی ضعیف) وجود دارد. از طرفی بین عزت نفس و فراوانی (58/0=p و05/0-=r) و شدت کفایت شخصی (25/0=p و 12/0-=r) ارتباط معکوس خطی وجود دارد. نتیجه‌گیری: پیشنهاد می‌شود که پرستاران شاغل در بخش‌های ویژه مرتباً از نظر فرسودگی شغلی بررسی شده و شرایط محیط کاری آن‌ها بهبود داده شود و توجه به عزت نفس و به کار بردن روش‌های ارتقا به عنوان راهبردی در پیشگیری و کاهش فرسودگی مدنظر باشد.},
keywords_fa = { فرسودگی شغلی، عزت نفس، پرستاری},
url = {http://ijnr.ir/article-1-1094-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1094-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2012}  
}

@article{ 
author = {akaberian, sharafat and jamand, tayebeh and khoramrodi, rozita and bahreini, Masoud and mohammadi, nilofar},  
title = {Study of zinc sulfate supplement affects on growth of 6-24 months old infants in Bushehr}, 
abstract ={Introduction: Zinc is one of main micronutrient for human. Its deficiency may cause retarded growth, short stature, and delayed maturity. Zinc deficiency can increase chance of diarrhea and pneumonia. Borderline zinc deficiency is a common nutritional problem worldwide, specially in children of developing countries. Objective of this study was to determine the effect of zinc sulfate supplement on growth of 6-24 months old infants in Bushehr. Methods: In a random experiment, 241 infants from 6 to 24 months old who reported for treatments to city health and medical center were selected as the subjects for this study. The criteria for selection was that these children did not suffer from organic disease. These children were randomly divided into study and control groups. The study group received daily dose of 5 cc liquid zinc sulfate containing 5 mg zinc elemental for six months in addition to ferrous sulfate drops and multi vitamins. The control group received only ferrous sulfate drops and multi vitamins. Weights at birth of all children in two groups were recorded. These children’s weight and height were measured and recorded every month during the experiment and three months after its completion. They were also tested for digestive and respiratory diseases. Results: Findings showed that mean of weight of experiment group increased of (8.621.16) in first month to (11.261.4) in eights month, that in comparison with month to month, increase in weight was significantly (P<0.005). In respect to the height, the increases in experiment group were significantly higher in the first, fourth, seventh, eights month compared to the control group. However, when we compared the differences in weights and heights in consecutive months, the weight difference was significantly higher in the Sixth and eights month (P0.05). Incidences of gastroenteritis and pneumonia were significantly lower in experiment group compared to the control group (P<0.05). Conclusion: The results of study showed that mean weight of children who used zinc sulfate was significantly higher than the control group. However, there was no significant difference in heights between the two groups. So it is recommended to add Zinc supplement to children's food regimen specially those have stopped or slowed growth rate and also in children with recurrent infections.},  
Keywords = {Zinc sulfate supplement, growth, infant, diarrhea, pneumonia},
volume = {7},
Number = {27}, 
pages = {52-59}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {بررسی تأثیر سولفات روی تکمیلی بر روی رشد شیرخواران},
abstract_fa ={مقدمه: روی، یکی از ریزمغذی‌های اساسی بدن انسان است، کمبود آن در بدن باعث کاهش سرعت رشد، کوتاهی قد و تأخیر بلوغ می‌گردد، همچنین شیوع اسهال و پنومونی را افزایش می‌دهد. کمبود مرزی روی یک مشکل تغذیه‌ای شایع در تمام دنیا به خصوص در کودکان کشورهای در حال توسعه می‌باشد. هدف از این تحقیق تعیین تأثیر سولفات روی تکمیلی بر رشد شیرخواران 24-6 ماهه شهر بوشهر می‌باشد. روش: در یک کارآزمایی بالینی به روش نمونه‌گیری مبتنی بر هدف 241 کودک 15-6 ماهه‌ای که طی سال 1387 به مراکز بهداشتی ـ درمانی شهری مراجعه کرده بودند، وارد مطالعه شدند. معیار خروج از مطالعه وجود هر گونه بیماری ارگانیک در کودک بود. این نمونه‌ها به طور تصادفی در دو گروه شاهد و مداخله قرار گرفتند. گروه مداخله علاوه بر قطره فروس سولفات و مولتی ویتامین، روزانه 5 سی سی محلول سولفات روی حاوی mg5 روی المنتال به مدت 6 ماه دریافت کرده و گروه شاهد فقط قطره فروس سولفات و مولتی ویتامین دریافت نمودند. وزن هنگام تولد کودکان هر دو گروه ثبت شده و در طول مصرف محلول سولفات روی و تا 3 ماه بعد، ماهانه وزن به وسیله ترازوی کفه‌ایی یا پایی Seca و قد کودک به وسیله قدسنج خوابیده اندازه‌گیری و از نظر ابتلا به بیماری گوارشی یا تنفسی بررسی شدند. اطلاعات جمع‌آوری شده با نرم‌افزار SPSS v.11.5 و آزمون‌های آماری تی و ANOVA و رگرسیون لجستیک مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: یافته‌ها نشان دادند که میانگین وزن گروه مداخله از (16/162/8) در ماه اول به (4/126/11) در ماه هشتم افزایش یافت، که در مقایسه ماه به ماه نشان‌دهنده تفاوت معنادار با افزایش وزن گروه کنترل بود (005/0>p). میانگین قد نیز در گروه مداخله به طور معناداری در ماه‌های اول، چهارم، هفتم و هشتم بیشتر بود اما مقایسه میزان افزایش وزن و قد در دو گروه در ماه‌های متوالی نشان‌دهنده تفاوت معنادار وزن در ماه ششم و هشتم بود (04/0>p). اما تفاوت قد در هیچ‌کدام از ماه‌های پیگیری معنادار نبود (05/0<p). شیوع اسهال و پنومونی نیز در گروه مداخله به طور معناداری کمتر از گروه شاهد می‌باشد (05/0p<). نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که میانگین وزنی کودکانی که سولفات روی مصرف کرده‌اند به طور معناداری بیشتر از گروه شاهد می‌باشد اما از نظر قدی اختلاف معناداری بین دو گروه شاهد مشاهده نشد. لذا توصیه می‌شود که افزودن مکمل روی در رژیم غذایی کودکان به خصوص در کودکانی که سرعت رشد و تکامل آن‌ها کم و یا متوقف شده و نیز در کودکانی که به کرات دچار بیماری‌های عفونی می‌شوند، مورد توجه قرار گیرد.},
keywords_fa = {رشد و نمو، سولفات روی، شیرخوار، اسهال، پنومونی},
url = {http://ijnr.ir/article-1-1095-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1095-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2012}  
}

@article{ 
author = {hoseini, Akranosadadt},  
title = {Survey of the effect of non pharmacological intervention to improve of sleep in pediatric, that suffering of chronic illness}, 
abstract ={Introduction: Sleep is important for growth and development in pediatric. This is very importand during hospitalization because stress and harm in hospital destroyed quality and quantity of sleep in hospital. Non pharmalogical intervention are attention todays.In this research assess the effect of nonpharmalogical interventions. Then we have survey about affect a non pharmacological intervention to improve quality and quantity of sleep in Pediatric. Methods: This research was quasi experimental and clinical trials. Samples were selected in markaz tebi in1386-87none randomized first 70 persons and second period 65 persons. Then Nurses were educated for non pharmacological intervention with theoretical (one day workshop) and Practical (One Month in clinic). Then nurses perform nonpharmalogical intervention in form of nursing implementation. Quality and quantity of Sleep were measured by interview with mother before and after intervention with researcher's questionair. Results were compaired with statistical method (Chi squaire, Man wittney, t-test) with SPSS v.11.5. Results: Quality of sleep showed meaning full different between before (M=10.31, Sd=1.19) and after (M=11.24, Sd=1.07) of intervention and quality of sleep in physicologic (tired-well being) & behavioral (long to fall sleep & awak) parameters (P<0.05). Conclusion: This research indicated a non pharmacological intervention to improve quality and quantity of sleep in school ages with chronic illness in hospitals. Researcher advice nonpharmalogical intervention must be performed for improve of sleep in pediatric in form of nursing care.},  
Keywords = { Sleep, pediatric, nonpharmalogical intervention, nursing care, coronic deasis},
volume = {7},
Number = {27}, 
pages = {60-72}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {بررسی تأثیر اقدامات غیردارویی در بهبود خواب کودکان مبتلا به بیماری‌های مزمن},
abstract_fa ={مقدمه: خواب در کودکان جهت رشد و تکامل آنان امری مهم محسوب می‌گردد. این مهم در کودکان بستری به علت نیاز بیشتر آنان به خواب و همچنین عوامل مختل‌کننده خواب در این کودکان نیاز به توجه بیشتری دارد. به منظور ارتقای خواب کودکان امروزه به اقدامات غیردارویی توجهی خاص شده است. لذا در این مطالعه تأثیر اقدامات غیردارویی بر ارتقای کمیت و کیفیت خواب کودکان سن مدرسه مبتلا به بیماری مزمن بررسی شد. این مطالعه با هدف تعیین تأثیر اقدامات غیردارویی بر کیفیت و کمیت خواب کودکان مبتلا به بیماری‌های مزمن بستری در بیمارستان انجام شد. روش: مطالعه از نوع نیمه تجربی بود نمونه‌گیری در بیمارستان مرکز طبی کودکان در سال 87-1386 به صورت در دسترس در مرحله اول 70 نفر و مرحله دوم 65 نفر انجام شد. بعد از نمونه‌گیری اولیه به پرستاران اقدامات غیردارویی به صورت تئوری (کارگاه آموزشی یک روزه) و عملی (اجرا در بالین به مدت یک ماه) آموزش داده شد. در مرحله بعد پرستاران اقدامات غیردارویی را در قالب برنامه مراقبتی پرستاری و مداخله توسط پرستاران براساس مطالب آموزش داده شده بر روی نمونه‌های مرحله دوم انجام شد. کیفیت و کمیت خواب قبل و بعد از مداخله با شیوه مصاحبه با مادر با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته سنجیده شد. روایی پرسشنامه‌ها از طریق روایی محتوی و پایایی از طریق دو نیمه کردن آزمون سنجیده شدند. در نهایت با آزمون‌های آماری من‌ویتنی، کای‌اسکوئر و t-test دو گروه با هم با استفاده از SPSS v.11.5 مقایسه شدند. یافته‌ها: بین کمیت خواب کودکان بستری قبل و بعد از مداخله تفاوت معناداری دیده شد (05/0p<) (قبل 19/1=SD، 31/10=M و بعد 07/1=SD ، 24/11=M) در کیفیت خواب بین حالات روانی – روحی (سرحال بودن و خستگی) و همچنین عادات خواب (زمان به خواب رفتن وسرعت بیدار شدن) و بیدار شدن (خواب کافی و خواب آلودگی) کودکان قبل و بعد از مداخله تفاوت معناداری دیده شد (05/0p<). نتیجه‌گیری: براساس نتایج مطالعه حاضر پیشنهاد می‌گردد پرستاران جهت بهبود کمیت و کیفیت خواب کودکان از اقدامات غیردارویی و پیشگیرانه در چهارچوب فرایند پرستاری استفاده نمایند.},
keywords_fa = {خواب، کودکان، اقدامات غیردارویی، مراقبت پرستاری، بیماری مزمن},
url = {http://ijnr.ir/article-1-1096-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1096-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2012}  
}