@article{ 
author = {Rahmani, A. and Ghahramanian, A. and Mohajjalaghdam, A.R. and Allahbakhshian, A.},  
title = {Perception of patients regarding respecting to their autonomy during nursing care in hospitals affiliated to Tabriz University of Medical Sciences}, 
abstract ={Introduction: Respecting to individuals’ autonomy is a basic need of patients which nurses have an important role in fulfilling it. The study aimed at assessing the patients’ perception of getting their autonomy respected during nursing care. Method: Census sampling was used to select 187 patients who were admitted to one of the three hospitals affiliated to Tabriz University of Medical Science. Data was gathered using a questionnaire measuring patients’ perceptions of getting their autonomy respected, in two subscales: getting information and participation in decision making. Data was analysis with Mann-Whitney U test, Kruskal-Wallis H test and Spearman correlation coefficient. Results: Most of patients believed that nurses’ respect to their autonomy through giving information and participation in decision making aspects was low. Furthermore, results showed there was correlation between patients’ perception of their health, their needs for nursing care and their age with their perception of getting respect to their autonomy during nursing care. Conclusion: Patients revealed that their autonomy during nursing care is not respected. Their perception was positively improved by their increased need to nursing care. Educating the nursing staff on importance of autonomy in nursing care is recommended.},  
Keywords = {Nursing ethics, Patients’ rights, Autonomy, Decision-making,Nursing care},
volume = {3},
Number = {9}, 
pages = {7-14}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {دیدگاه بیماران در مورد رعایت استقلال آنان طی مراقبتهای پرستاری در بیمارستا نهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تبریز},
abstract_fa ={مقدمه: رعایت استقلال یکی از ن یازهای اساس ی ب یماران بوده و پر ستاران نقش منحصر به فرد ی در برآورده نمودن ا ی ن نیاز دارند. هدف این مطالعه بررسی دیدگاه بیماران در مورد رعایت استقلال آنان طی مراقبتهای پرستاری میباشد. روش کار : در یک مطالعه توص یفی- تحلیلی 187 ب یمار بستری در سه بیمارستان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تبری ز با روش در دسترس انتخاب شدند . برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه ای که رعا یت استقلال ب یماران در دو بعد میزان اطلاعات داده شده به ب یماران و م یزان مشارکت دادن ب یماران در فرا یند تصم یمگیریهای درمان ی را م یسنجید استفاده گرد ی د. تجزی ه و تحلیل دادهها با استفاده از آزمون منویتنی، کروسکال والیس و ضریب همبستگی اسپیرمن انجام گرفت. یافته ها: اکثر ب یماران معتقد بودند که پرستاران استقلال آنان را در دو بعد میزان اطلاعات داده شده به آنان و م ی زان مشارکت دادن آنان در فرا یند تصم یمگیریهای درمان ی در حد ضع یفی رعا یت م ینمایند. همچن ین، مشخص شد که ب ین ادراک از وضعیت سلامت ی، م یزان ن یاز به اقدامات پرستار ی و سن بیماران با م یزان گزارش آن ها از م یزان رعا یت استقلال شان ارتباط وجود دارد. نتیج هگیری: بیماران اعتقاد دارند که استقلال آن ها ط ی مراقبت های پرستار ی به خوب ی رعا یت نم یگردد و با افزا یش نیاز ب یماران به مراقبت های پرستار ی د یدگاه آن ها در مورد م یزان رعایت استقلالشان بهبود مییابد. آموزش کادر پرستار ی در مورد اهمیت رعایت استقلال بیماران در مراقبتهای پرستاری توصیه میگردد.},
keywords_fa = {اخلاق پرستاری، حقوق بیمار، استقلال، تصمیمگیری، مراقبت پرستاری},
url = {http://ijnr.ir/article-1-293-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-293-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2008}  
}

@article{ 
author = {Mehrdad, N. and Salsali, M.},  
title = {Strategies in developing research based nursing practice: A review article}, 
abstract ={Introduction: Research utilization is the link between research and clinical practice which promotes the quality of care. Research-based practice is the main criteria to demonstrate how nurses implement the findings of research and how provided healthcare is based on research findings. In spite of the increased outputs of research, research implementation hasn’t gone so fare compare to growing nursing research quantitatively. Now, it’s time to shift the nursing focus to empower the research implementation in care. The present study is a review article aimed at describing the strategies used in developing research based practice in nursing. Method: The published articles and theses reports discussing research utilization and evidence-based practice in nursing during last decade were systematically searched. The review was carried out using the databases of ISI, CINAHL and MEDLINE which cover a wide range of journals and literature. The literature in Persian was searched in SID databases. 51 research studies regarding strategies in research based practice in nursing were chosen to be included in the study. Results: The results revealed the strategies recommended based on research implementation’ models and two main concepts of acceptance and preparation. Using these strategies could facilitate research utilization in nursing. Conclusion: Successful research-based practice requires a suitable, supportive for creativity and motivating environment, having resources available and valuing persons’ performances. Accessing the valid research outcomes, having competency in conveying and utilizing the results in practice and a supportive context which creates creative atmosphere and research mind is demanded in implementing research-based practice in nursing.},  
Keywords = {Research based practice, Nursing, Development Strategies, Review article},
volume = {3},
Number = {9}, 
pages = {15-25}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {راهبردهای توسعه عملکرد مبتنی بر تحقیق در پرستاری: یک مطالعه مروری},
abstract_fa ={  زمینه : بکاربری تحقیق حلقه پیوند بین پژوهش و عملکرد بالینی است که ارائه مراقبت با کیفیت را ترویج می دهد. عملکرد مبتنی بر تحقیق یکی از معیار های اصلی است که نشان می دهد پرستاران یافته های تحقیق را به کار گرفته و مراقبت های بهداشتی ارائه شده بر گرفته از یافته های کسب شده از تحقیقات دقیق علمی است. علی رغم افزایش برونداد تحقیقات استفاده ازآنها توسط پرستاران در عمل موازی با افزایش کمّی تحقیقات پرستاری پیش نرفته و زمان آن‌رسیده که توجّه پرستاری بیشتر به قدرت بخشیدن بخش دیگری از طیف تحقیق یعنی به‌کارگیری نتایج تحقیق در امر مراقبت معطوف گردد. هدف از این مطالعه مروری، توصیف راهبرد های مورد استفاده در توسعه عملکرد مبتنی بر تحقیق در پرستاری است.   روش : در این مطالعه با استفاده از جستجوی منظم نتایج گزارشات پایان نامه ای و مقالات منتشر شده پیرامون بکار گیری نتایج تحقیق و عملکرد مبتنی بر شواهد در پرستاری طی یک دهه اخیر جمع آوری و مورد بررسی قرار گرفته است. این مطالعات با استفاده از پایگاههای اطلاعاتی ISI ، CINAHL و MEDLINE که حد وسیعی از مجلات و مطالب منتشر شده را ایندکس می کند بدست آمد . مطالعات منتشر شده فارسی زبان نیز با جستجو در پایگاه اطلاعاتی علمی " SID " یافت شد. از بین حجم زیادی از مطالعات دریافت شده، 51 مطالعه که مطالبی پیرامون راهبرد های توسعه عملکرد مبتنی بر تحقیق در پرستاری را دارا بودند در این بررسی انتخاب شدند.   یافته ها : بر اساس نتایج حاصل از مطالعات انتخابی و توجه به مفاهیم کلیدی مطرح شده در آنها راهبرد هایی بر اساس مدل های به کار گیری نتایج تحقیق و دو مفهوم اصلی پذیرش و آمایش توصیه شده است که اجرای آن بکار گیری نتایج تحقیق در پرستاری را امکان پذیر می سازد.   نتیجه گیری : رسیدن به موفقیت عملکرد مبتنی بر تحقیق با وجود محیط فراگیر، حامی خلاقیت و برانگیزاننده که منابع‌کافی را در اختیار داشته و به عملکرد افراد ارزش می نهد امکان پذیر می باشد. دسترسی به نتایج تحقیقات معتبر، داشتن کفایت و شایستگی در انتقال و استفاده از نتایج در عملکرد، و ایجاد بافت حمایتی که ایجاد کننده جو خلاق و ذهنیت تحقیقی در سازمان باشد از ملزوماًت اجرایی شدن فرایند عملکرد مبتنی بر تحقیق در پرستاری است.    },
keywords_fa = {عملکرد مبتنی بر تحقیق، پرستاری، راهبردهای توسعه، مطالعه مروری},
url = {http://ijnr.ir/article-1-294-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-294-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2008}  
}

@article{ 
author = {Dehghannyieri, N. and Salehi, T. and Asadinoghabi, A.A.},  
title = {Assessing the quality of work life, productivity of nurses and their relationship}, 
abstract ={ Introduction: High quality of work life is known as basic prerequisite of empowering human resources in healthcare system. Nurses’ productivity plays an important role in organizations’ success. Knowing the correlation between quality of work life and productivity, managers can improve staffs’ productivity by promoting nurses’ quality of work life. This study aimed at assessing relationships between quality of work life and productivity of nurses. Methods: This cross-sectional correlation study was conducted with a random sample of 360 nurses drawn from hospitals affiliated to Tehran University of Medical Sciences. Data were gathered through self-administered questionnaires containing work quality of life questionnaire (45 questions on a likert rating scale) and productivity questionnaire (25 questions on a likert rating scale). Both questionnaires were developed by the researchers. All statistics were computed using the SPSS software (version 13) with pearson and K square tests. Results: Findings revealed that 31.9% of the nurses considered their productivity level, moderate. 41.9% of them reported their work quality of life at moderate level. Only 10% of them believed that their work quality of life is good. The results demonstrated statistically significant correlation between work quality of life and productivity level of nurses (r=0.357, P<0.001). Conclusion: Since just 0.1 of nurses reported their productivity and quality of work life good, managers should apply the appropriate strategies to promote nurses’ quality of work life and provide the ground for improving the quality of care and productivity of nurses.},  
Keywords = {Quality of work life, Productivity, Clinical nurses},
volume = {3},
Number = {9}, 
pages = {27-37}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {کیفیت زندگی کاری و بهره وری پرستاران بالین و ارتباط آ نها با یکدیگر},
abstract_fa ={    مقدمه: کیفیت بالا ی زندگی کاری به عنوان شرط و پیش زمینه اساسی توانمندسازی منابع انسانی مورد نیاز سیستم مراقبت بهداشتی شناخته شده است. بهره‌وری پرسنل پرستاری عامل مهمی در موفقیت سازمان است. چنانچه ارتباط بین کیفیت زندگی کاری با بهره‌وری مشخص شود مدیران می توانند با بالا بردن کیفیت زندگی کاری زمینه بهره‌وری پرسنل را فراهم آورند. هدف از مطالعه حاضر بررسی ارتباط بین کیفیت زندگی کاری با بهره­وری پرسنل می­باشد.   روش : این پژوهش مطالعه‌ای مقطعی، از نوع همبستگی است که دو متغیر کیفیت زندگی کاری و بهره‌وری با استفاده از ابزار پژوهشگر ساخته همراه با متغیرهای دموگرافیک مورد بررسی قرار گرفت. جامعه پژوهش را کلیه پرستاران شاغل در بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی تهران تشکیل می دادند که 360 نمونه تصادفی از بین آنها گرفته شد. روش جمع آوری داده ها خودگزارشی بودند. پرسشنامه کیفیت زندگی کاری با 45 سوال در مقیاس لیکرت و پرسشنامه بهره‌وری با 25 سوال در مقیاس لیکرت ساخته شد. بعد از جمع‌آوری داده ها با استفاده از spss نسخه 11.5 مورد تحلیل قرار گرفت.   یافته‌ها: یافته ها نشان دادند از نظر 31.9% واحدهای مورد پژوهش بهره‌وری آنها در سطح متوسط قرار دارد وکمتر از یک دهم آنها بهره‌وری خود را مطلوب گزارش نموده‌اند . هم چنین از نظر 41.9% واحدهای مورد پژوهش کیفیت زندگی کاری آنها در سطح متوسط قرار دارد و تنها یک دهم آنها کیفیت زندگی کاری خود را مطلوب گزارش نموده‌اند . آزمون پیرسون ارتباط معناداری را بین بهره‌وری و کیفیت زندگی کاری فرد نشان داد 0.357 r = ( p<0.001 )   نتیجه گیری: با توجه به آنکه تنها حدود یک دهم واحدها ی مورد پژوهش بهره وری و کیفیت زندگی کاری خود را در سطح مطلوب برآورد نموده اند، بنابراین مدیران می توانند با اتخاذ راهکارهای مناسب کیفیت زندگی کاری و مؤلفه های مهم کیفیت زندگی کاری پرستاران را ارتقاء داده و شرایط لازم جهت بهبود کیفیت ارائه خدمات وبهره ­ وری پرستاران را فراهم سازند.},
keywords_fa = {کیفیت زندگی کاری، بهر ه وری، پرستاران بالین},
url = {http://ijnr.ir/article-1-295-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-295-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2008}  
}

@article{ 
author = {Massoudi, R. and Aetemadifar, S. and Afzali, S.M. and Khayri, F. and HassanpourDehkordi, A.},  
title = {The influential factors on burnout among nurses working in private hospitals in Tehran}, 
abstract ={Introduction: Nursing burnout is a syndrome, causing negative self image, negative attitude toward job and disrupted communication with the clients, could lead to a severe decline of healthcare qualities. Healthcare sectors are among the most important fields of stable development in any human society, which need healthy, enthused and motivated practitioners. Nursing staffs in private sectors encounter with numerous problems and job stress in their working environments which can result their burnout. The aim of present study was to identify the influential factors on burnout in nurses of private hospitals in Tehran. Method: The study was carried out using a descriptive-analytic method. 505 nurses were participated in the study from different private hospitals in Tehran including Toos, Pastor no, Laleh, Tehran clinic and Kasra hospitals. Data were gathered through the questionnaires containing demographic information, scale of nursing burnout’s factors and Maslach nursing burnout. Data was analyzed using SPSS package. Results: The participants reported their high emotional exhaustion (6.36%), high depersonalization (1.81%) and feeling low competent (23.63%). The most important factor contributing in nurses’ burnout in assessed private sectors was the inappropriateness between the income and the workload and its difficulties. Conclusion: Considering the results and the importance of nursing job, attempts to reduce nurses’ problems such as financial, social and managerial problems is important. The authorities should support nurses by preparing an appropriate environmental, personnel and management conditions.},  
Keywords = {Burnout, Nursing, Private hospitals},
volume = {3},
Number = {9}, 
pages = {47-58}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {عوامل موثر بر فرسودگی شغلی پرستاران شاغل در بیمارستانهای خصوصی منتخب شهر تهران},
abstract_fa ={زمینه: فرسودگی شغلی سندرمی است که با ایجاد تصور منفی از خود، نگرش منفی نسبت به شغل و احساس عدم ارتباط با مددجو ، به افت شدید کیفیت خدمات بهداشتی و درمانی می انجامد. بخش بهداشت و درمان یکی از مهمترین حوزه های توسعه پایدار در جوامع بشری است که نیازمند درمانگران سالم، شاداب و با انگیزه کاری بالا می باشد. ازجمله درمانگران این بخش کادر پرستاری بیمارستانها می باشند که شاغلین در بخش خصوصی این مراکز معمولاً پس از مواجه شدن با انبوهی از مشکلات و استرسهای شغلی در محیط کار، فرسوده می شوند. پژوهش حاضر به منظور بررسی عوامل مؤثر بر فرسودگی شغلی پرستاران شاغل در بخش خصوصی انجام شده است. روش: این پژوهش یک مطالعه توصیفی تحلیلی است که جامعه مورد مطالعه را 505 پرستار بیمارستانهای توس، پاستورنو، لاله، تهران کلینیک و کسری تهران تشکیل می داد. پرسشنامه های اطلاعات دموگرافیک، مقیاس عوامل فرسودگی آور شغلی در پرستاری و مقیاس فرسودگی شغلی مسلاچ جهت جمع آوری داده ها مورد استفاده قرار گرفت. داده ها توسط آزمونهای آماری و نرم افزار spss مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: میزان فرسودگی شغلی در حیطه واماندگی عاطفی 6،36% واماندگی عاطفی در سطح زیاد، در حیطه مسخ شخصیت 1،81% از جامعه مورد مطالعه مسخ شخصیت زیاد و در حیطه احساس عدم کفایت 23.63% احساس کفایت کم داشتند. مهمترین عامل اصلی ایجاد کننده فرسودگی شغلی در پرستاران شاغل در مراکز خصوصی شامل عدم تناسب حقوق و کارانه دریافتی با میزان کار انجام شده و سختی آن تعیین گردید. نتیجه گیری: با توجه به نتایج این پژوهش واهمیت شغل پرستاری، رفع موانع و مشکلات ایفای نقش پرستاران از جمله مسائل اقتصادی، اجتماعی ، مدیریتی و ... حائز اهمیت بوده و لازم است مسوولین با پیگیریها و ارائه راه کارهای لازم در جهت مناسب سازی شرایط محیطی، اقتصادی، پرسنلی و مدیریتی این پرستاران با توجه به حجم و تعداد بالای بیماران این مراکز آنان را یاری دهند.},
keywords_fa = {فرسودگی شغلی، پرستاری، بیمارستانهای خصوصی},
url = {http://ijnr.ir/article-1-297-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-297-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2008}  
}

@article{ 
author = {Farahaniashgali, M. and Mohammadi, E. and Ahmadi, F. and Malaki, M. and Hagizadeh, E.},  
title = {The effect of using The Organizational Culture Improvement Model of patient education on anxiety and satisfaction of patients with coronary artery disease}, 
abstract ={ Introduction: Cardiovascular diseases and their related complications, disability and mortality are proliferating in Iran. Developing and applying native models can be an important strategy to control such complications, more effectively. Organizational Culture Improvement Model of patient education was developed through a native qualitative research study which was tested in this study. The study aimed at investigating the effect of Organizational Culture Improvement Model of patient education on anxiety and satisfaction of patient with coronary artery disease. Method: Using quasi- experimental method, 70 patients with coronary artery diseases purposely and five nurses through randomized sampling were selected. Data were collected using “The Eshpel Burgers’ anxiety questionnaire” and “patients’ satisfaction questionnaire”. Results: Findings demonstrated significant statistically reduced level of anxiety [before 58.81 and after 30.15 in intervention group and / before 58.74 and after 54.36 in control group] and increased patients’ satisfaction [before 23.86 and after 52.57 in intervention group and / before 24.88 and after 26.7 in control group] in intervention group, compared to control group, after the intervention. Conclusion: Organizational Culture Improvement Model of patient education can have impacts on anxiety and satisfaction in patient with coronary artery disease.},  
Keywords = {Patient Education, Organizational Culture, coronary artery diseas, anxiety and satisfaction},
volume = {3},
Number = {9}, 
pages = {59-69}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {تاثیر بکارگیری مدل بهینه سازی فرهنگ سازمانی آموزش بیمار بر اضطراب و رضایتمندی بیماران مبتلا به اختلالات عروق کرونر},
abstract_fa ={مقدمه: بیماری های قلبی و عروقی، عوارض، ناتوانایی ها و مرگ و میر ناشی از آن هر ساله در ایران رو به افزایش است. طراحی و بکارگیری مدلهای بومی یکی از مهم ترین راهبردهایی است که می تواند در کنترل این عوارض تاثیر بسزایی داشته باشد. مدل بهینه سازی فرهنگ سازمانی آموزش بیمار حاصل تحقیق کیفی و بومی است، که در این پژوهش مورد ارزشیابی قرار گرفته است. هدف: تعیین تاثیر بکارگیری مدل بهینه سازی فرهنگ سازمانی آموزش بیماربر میزان رضایت مندی و اضطراب بیماران مبتلا به اختلالات عروق کرونر می باشد. روش: در این مطالعه نیمه تجربی 60 بیمار مبتلا به اختلالات عروق کرونر در گروه مداخله و 50 بیمار در گروه شاهد و 5 مدیره پرستاری و 5 پرستار که بصورت مبتنی برهدف انتخاب شده بودند شرکت کردند. جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های اضطراب اشپیل برگر و سنجش رضایت مندی بیماران استفاده شده است. داده ها مربوط به تعیین و مقایسه میزان اضطراب در دو گروه در قبل از بکارگیری مدل و یک ماه، سه ماه و شش ماه بعد از مداخله جمع آوری گردیده و اطلاعات مربوط به تعیین و مقایسه سطح رضایتمندی بیماران قبل و بعد از مداخله نیز جمع آوری گردید. مداخله شامل یک بسته برنامه ریزی شده مبتنی بر مدل بهینه سازی فرهنگ سازمانی در راستای نهادینه سازی آموزش به بیمار در پرستاران و مدیران پرستاری در ابعاد فرآیند برقراری ارتباط موثر، تصمیم گیری مشارکتی ، هدف گذاری ، برنامه ریزی ، اجرا و ثبت ، نظارت و کنترل و افزایش انگیزه بود. داده ها با استفاده از نرم افزار Spss 15 و با استفاده از آزمون های آماری تی مستقل، آنالیز واریانس اندازه های تکراری و آزمونهای آماری من ویتنی و آزمون فریدمن تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: داده ها نشان داد، اضطراب بیماران در گروه شاهد، قبل و بعد از بکارگیری الگوی بهینه سازی فرهنگ سازمانی آموزش بیمار به ترتیب 74/58 و 36/54 و در گروه مداخله نیز به ترییب 81/58 و 15/30 بوده و آزمون آماری تی مستقل اختلاف معنی داری را بین تفاوت میانگین های اضطراب دو گروه نشان داد (P<0.0001)، و همچنین رضایت بیماران در گروه شاهد، قبل و بعد از بکارگیری الگوی بهینه سازی فرهنگ سازمانی آموزش بیمار به ترتیب 88/24 و 7/26 و در گروه مداخله نیز به ترییب 83/23 و 57/52 بوده و آزمون آماری من ویتنی اختلاف معنی داری را بین تفاوت میانگین های اضطراب دو گروه نشان داد(P<0.0001). نتیجه گیری: با توجه به اثربخشی و قابل اجرا بودن الگوی بهینه سازی فرهنگ سازمانی آموزش بیمار، بکارگیری این مدل موجب انگیزش و تغییر رفتار پرستاران در جهت جدی گرفتن امر آموزش به بیمار و تعهد و مسئولیت پذیری بیشتر آنها نسبت به این مسئولیت مهم گردیده است. لذا این مدل می تواند بعنوان یک راهبرد عملی برای نهادینه کردن آموزش به بیمار در پرستاری بکار گرفته شود.},
keywords_fa = {آموزش بیمار، فرهنگ سازمانی، اختلالات عروق کرونر، اضطراب و رضایت مندی.},
url = {http://ijnr.ir/article-1-298-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-298-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2008}  
}

@article{ 
author = {Aein, F. and Alhani, F. and Mohammadi, E. and Kazemnejad, A.},  
title = {Marginating the interpersonal relationship: Nurses and parent\'s experiences of communication in pediatric wards}, 
abstract ={Introduction: Parents have been used to staying with their sick children in hospital for more than a decade. Nowadays, parents are inevitable elements of child care in hospitals. The parent-nurse relationship is considered to be a cornerstone of high quality pediatric nursing care, however there is little knowledge on the quality of nurse-parent communication in internal pediatric wards. The study, therefore, was designed to explore experiences of parents and nurses regarding parent–nurse communication in hospitals. Method: Using inductive thematic analysis method, face-to-face interviews were conducted with 14 parents and 10 nurses drawn from two pediatric hospitals in Tehran. Results: Five major themes were identified namely: downgrading the communication with parent or child, restricting informing parents, taking lessons from parent-nurse relationships, parent-to-parent emotional support and factors contributing in communication downgrading. The results showed that lack of time and high-load work due to imbalance between human resource's demand and supply, nurses’ insufficient interpersonal skills and the nature of physician-nurse relationship are the factors contributing in downgrading the parents-nurses communication. Conclusion: The study revealed that time shortage due to understaffing and nurses’ insufficient interpersonal competences led to downgrading the communication between parents and nurses and consequently, not meeting parents’ supportive and informative needs. Given that parents are usually their child’s bedside presented and enormous contacts of nursing staffs and parents are unavoidable, developing nurses’ communication skills through continued education and role models have vital importance.},  
Keywords = {Chronic illness, Interpersonal relationship, nurse-parent communication, Pediatric nursing},
volume = {3},
Number = {9}, 
pages = {71-83}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {در حاشیه ماندن ارتباط بین فردی: تجربه پرستاران و والدین از ارتباط در بخشهای کودکان},
abstract_fa ={مقدمه: هم اکنون والد عنصر اجتناب ناپذیر مراقبت از کودکان بستری است. لذا اهمیت ارتباط پرستار با والد امری بدیهی است اما شناخت کافی در مورد ماهیت این ارتباط مبتنی بر تجارب پرستار و والد در بخشهای داخلی کودکان در دسترس نیست. هدف از این مقاله تبیین تجربیات والدین و پرستاران از ارتباط با یکدیگر در محیط بیمارستان طی مراقبت از کودک بود. روش: مطالعه یک مطالعه کیفی از نوع آنالیز درون مایه ای استقرایی 6 مرحله ای بود. شرکت کنندگان در پژوهش را 14 مادر دارای کودک مبتلا به بیماری مزمن بستری در بخش و 10 پرستار کارشناس که از این کودکان مراقبت میکردند، تشکیل میدادند. اطلاعات با استفاده از مصاحبه های عمیق چهره به چهره جمع آوری شد. یافته ها: آنالیز درون مایه ای داده ها نهایتا 5 تم نشان دهنده ماهیت تجربه پرستاران و والدین از ارتباط را آشکار ساخت. این پنج تم شامل در حاشیه قرار گرفتن ارتباط با والد و کودک، ، محدود کردن اطلاع رسانی به والدین، عبرت آموزی والد و پرستار از ارتباط، حمایت روحی غیررسمی بین والدین و عوامل در حاشیه قرار گرفتن ارتباط می باشد. مطالعه حاضر نشان داد که کمبود وقت و حجم زیاد کار ناشی از عدم تعادل منابع انسانی با نیازها و هم چنین مهارت ناکافی پرستاران در برقراری ارتباط و ماهیت ارتباط پزشک-پرستار سبب در حاشیه قرار گرفتن ارتباط با والدین شده بود. نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد که کمبود وقت بدلیل کمبود تعداد پرستار به بیمار و هم چنین مهارت ناکافی پرستاران در برقراری ارتباط سبب در حاشیه گذاشتن ارتباط با والدین و متعاقباً عدم تأمین نیازهای حمایتی و اطلاعاتی والدین شده بود. حال که حضور مداوم والدین بر بالین کودک، تماس مداوم و مکرر کادر درمان علی الخصوص پرستاران با والدین را غیرقابل اجتناب نموده است توجه به زیرساختهای ضروری آن از جمله توسعه مهارتهای ارتباطی پرستاران با فراهم کردن آموزش ضمن خدمت و مدلهای نقش در این زمینه از اهمیت حیاتی برخوردار است.},
keywords_fa = {بیماری مزمن، ارتباط بین فردی، ارتباط پرستار-والد، پرستاری کودکان},
url = {http://ijnr.ir/article-1-299-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-299-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2008}  
}

@article{ 
author = {Parvizi, F. and Alhani, F. and Aghebati, N.},  
title = {The nurses’ problems in applying non-pharmacological pain management for children}, 
abstract ={Introduction: Pain management is one of nursing implementations and tasks. The present study aimed at assessing the nurses’ problems in applying nonpharmacological pain management for children. Method: This descriptive research was carried out in some selected hospitals of Saveh. All nurses (n=30) working in pediatric, pediatric emergency and neonatal intensive care units (NICU) of Shahid Modares and Shahid Chamaran hospitals in Saveh were recruited in the study, through consensus method. Data were collected using questionnaires of demographic information and knowledge, self-reported checklist of pain management strategies used by nurses, checklist of nonpharmacological pain managements used by nurses from the researcher perspective, self-report questionnaire of nurses’ problems in administrating non-pharmacological pain managements for children and suggested strategies to solve the problems, from their viewpoints. The instruments were validated and made reliable. Results: Most of participants were between 25-29 years old (40%), graduated during the years 2000 and 2005 (73%), haven’t got any training concerning these methods (90%) and acknowledged that they need some of the methods based on their experiences (86.7%). Distraction was the most frequent pain management method (76.7%). Just 3.3% of nurses, knew non- pharmacological pain management methods. Nurses’ identified problems in using such methods were the environmental problems and lack of equipments (91.6%), educational problems like cultural problems, no training during their education and not having continued education during their nursing work (82.2%), management problems like lack of motivation (70%) and personnel problems like overload shifts, low income, workload, time shortage, physicians/nurses’ resistance and job problems (25.4%). Conclusion: The study recommends the followings as good strategies to meet nurses’ problems: Considering the suggested strategies of nurses to overcome these difficulties, a stronger supervision system (Pain committee) -with the tasks of supervising the pain process, environmental problems and lack of equipments, etc (short-term strategies)-, re-evaluating the nursing curriculums in bachelor and master degree in order to add some information regarding non-pharmacological pain management (mid-term strategies).},  
Keywords = {Nurse, Pain, Non- pharmacological pain management, Children},
volume = {3},
Number = {9}, 
pages = {85-92}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {مشکلات به کارگیری روشهای غیر دارویی کنترل درد در کودکان توسط پرستاران},
abstract_fa ={: مقدمه: تدابیر مربوط به کنترل درد یکی ازاقدامات پرستاری و جزء وظایف آنان است. هدف مطالعه حاضر بررسی مشکلات پرستاران در به کار گیری روشهای کنترل درد غیر دارویی در کودکان می باشد. روش: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی است که در سال 1384 در بیمارستانهای منتخب شهرستان ساوه با کلیه پرستاران شاغل در بخشهای اطفال ، اورژانس کودکان و مراقبتهای ویژه نوزادان( 30 نفر ) به روش تمام شماری انجام شد.ابزارها: شامل پرسشنامه های اطلاعات دموگرافیک و دانش ،چک لیست خودگزارش دهی روشهای غیر دارویی کنترل درد به کار گرفته شده توسط پرستاران ، چک لیست روشهای غیر دارویی کنترل درد به کار گرفته شده توسط پرستاران از دیدگاه پژوهشگر ، پرسشنامه خود گزارش دهی مشکلات پرستاران در رابطه با به کار گیری روشهای غیر دارویی کنترل درد در اطفال و ارائه راهکارهای پیشنهادی برای حل مشکلات از دیدگاه خودشان .روایی وپایایی ابزارها سنجش شد . یافته ها: بیشترین گروه سنی(40%) در این مطالعه در محدوده سنی 29-25 سال، بیشتر پرستاران (90%) هیچگونه آموزشی درباره روشهای غیر دارویی کنترل درد در اطفال دریافت نکرده و 7/86% از نمونه های پژوهش از طریق تجربه بعضی از روشها را فراگرفته اند. روش انحراف فکر بیشترین روش کنترل غیر دارویی درد(7/76%) توسط پرستاران تحت مطالعه بود. 3/3 درصد روشهای غیر دارویی کنترل درد را می شناختند .مشکلات پرستاران در به کار گیری این روشها شامل مشکلات مربوط به محیط و کمبود تجهیزات (6/91%) و مشکلات آموزشی شامل مشکلات فرهنگی ، نداشتن آموزش در زمان تحصیل و نداشتن دوره های باز آموزی ضمن خدمت (2/82%) ، مشکلات مدیریتی شامل مشکلات مربوط به مدیریت و نداشتن انگیزه70 % و مشکلات پرسنلی شامل مشکلات شغلی، زیاد بودن شیفتها ، مشکلات پرسنلی، حقوق پایین ، بار کاری ، کمبود وقت ، مقاومت پزشکان ، مقاومت پرستاران( 4/25% ) می باشد. نتیجه گیری: بررسی راهکارهای ارائه شده توسط پرستاران برای حل این مشکلات ، در نظر گرفتن یک سیستم نظارتی قوی تر(کمیته درد ) که از جمله وظایف آن کنترل بر روند درد ،رسیدگی به مشکلات محیطی و کمبود تجهیزات(راهکار کوتاه مدت)و دیگری با توجه به کمبودهای آموزشی در زمان تحصیل ،باز بینی دروس دوره کارشناسی و کارشناسی ارشد پرستاری کودکان و افزودن مباحث مربوط به شیوه های غیر دارویی کنترل درد به محتوای آن( راهکار میان مدت) به عنوان راهکارهای برتر برای حل مشکلات پرستاران پیشنهاد شدند.},
keywords_fa = {پرستار، درد، روشهای غیر داروی کنترل درد، کودکان},
url = {http://ijnr.ir/article-1-300-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-300-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2008}  
}

@article{ 
author = {Ghamerizareh, Z. and Anooshe, M.},  
title = {Barriers to employing participative management in nursing units of Arak educational hospitals}, 
abstract ={Introduction: Without any doubt, one of the most important factors to achieve the goals in organization is employing right management methods. According to many experts, management of health care settings is considered as an important teamwork, nowadays. Therefore, providing an appropriate ground in health care settings for participation demands identifying the barriers to participation and the ways to overcome them. This study aimed at assessing the barriers to employing participative management in nursing units of Arak educational hospitals in 2007. Method: In this descriptive study, 26 nurse managers and 87 nurses working in one of three educational hospitals in Arak, were given a questionnaire to complete. The data were analyzed by descriptive statistics. Results: It was revealed that 56/99% of the participants identified organizational factors as the most important barriers to employing participative management. In addition, most of participants (84/1%) hadn’t passed any course on participative management, and 76/1% of them reported their agreement with participative atmosphere in organization and the rest agreed to some extent. In another words, there was no objection regarding this issue. Conclusion: The study indicated that the most important barrier to employing participative management was organizational factors. The next important barriers were personnel’ cultural, individual-managerial and personal- staff barriers. Managers’ development for competency-oriented management, not only can help to get ride of the barriers, but also results in employing participative management or choosing an appropriate management style in organization.},  
Keywords = {Barriers to participative management; Personnel participation; Nursing units},
volume = {3},
Number = {9}, 
pages = {93-104}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {موانع اجرای سبک مدیریت مشارکتی در واحدهای پرستاری بیمارستان های آموزشی شهر اراک},
abstract_fa ={مقدمه: شکی نیست که یکی از مهمترین عوامل در پیشبرد اهداف یک سازمان، اعمال شیوه های صحیح مدیریت است و از آنجا که به عقیده بسیاری از صاحبنظران، امروزه اداره امور بیمارستان یک کار مهم گروهی است؛ بنابراین بمنظور فراهم آوردن زمینه مشارکت در بیمارستان؛ شناخت موانع اجرا و سپس تعیین راه حل با توجه به منابع و محدودیتها الزامی است. هدف از این مطالعه بررسی موانع اجرای سبک مدیریت مشارکتی در واحدهای پرستاری بیمارستان های آموزشی شهر اراک در سال 1386 بوده است. روش: این پژوهش مطالعه ای توصیفی است.نمونه های پژوهش شامل 26 مدیر پرستاری و 87 پرستار شاغل در 3 بیمارستان آموزشی شهر اراک بوده اند. داده ها بوسیله پرسشنامه جمع آوری شد و سپس بوسیله آمار توصیفی مورد آنالیز قرار گرفت. یافته ها: بر اساس نتایج مطالعه 99/56 درصد افراد عوامل سازمانی را بعنوان مهمترین مانع اجرای مدیریت مشارکتی می شناسند. همچنین یافته های پژوهش نشان میدهد که بیشترین واحدهای پژوهش (1/84%) تا به حال آموزشی درباره مدیریت مشارکتی ندیده اند و 1/76 درصد به ایجاد جو مشارکت در سازمان موافق بوده و بقیه افراد هم تا حدودی موافق بوده اند، و بعبارتی هیچکس مخالف با این موضوع نبوده است. نتیجه گیری: این تحقیق مهمترین مانع را از جهت بُعد، عوامل سازمانی شناخته و سپس با اختلاف ارزش ناچیز؛ موانع فرهنگی، فردی – مدیر و فردی – پرسنل بعنوان موانع اجرای مدیریت مشارکتی معرفی کرده است. «بهسازی مدیران برای مدیریت شایسته محور» راهکاری است که می تواند علاوه بر کمک به رفع موانع، منجر به بکار گیری صحیح این سبک مدیریتی یا انتخاب بهترین سبک مدیریت مناسب برای سازمان گردد.},
keywords_fa = {موانع اجرای مدیریت مشارکتی، مشارکت کارکنان، واحدهای پرستاری},
url = {http://ijnr.ir/article-1-301-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-301-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2008}  
}