@article{ 
author = {salmani, naiire and mirakhor, mahnaz and tahani, fatemeh and khanjar, zohre},  
title = {Educational needs of nurses working in oncology departments regarding palliative care}, 
abstract ={Introduction: Optimal provision of palliative care requires specialized knowledge and skills. Oncology nurses require a high level of knowledge and skills in palliative care. Given the growing necessity to enhance the provision of palliative care, it is crucial to assess the educational needs of nurses in this field. Identifying these needs allows for the development and implementation of evidence-based training programs tailored to specific settings. The present study aimed to examine the educational needs of oncology nurses regarding palliative care at Shahid Sadoughi Hospital in Yazd. Methodology: A cross-sectional-analytical study was conducted in 2024 using a census method on 69 oncology nurses at Shahid Sadoughi Teaching Hospital. Data were collected using the In-Service Needs of Palliative Care Education Questionnaire and data analyzed using descriptive statistics (frequency, mean, standard deviation) and analytical statistics (Mann-Whitney and Kruskal-Wallis statistical tests)using SPSS-21 software.  Results: The mean age of the nurses was 32.58±6.89 years, and their mean work experience was 8.66±6.37 years. The highest to lowest mean scores for educational needs in palliative care were as follows: "Symptom management and pain relief" (30.58±5.58), "Ethical issues and teamwork" (30.38±5.69), "Concept of palliative care" (26.26±5.15), "Communication, counseling, and preparation" (26.14±5.38), "End-of-life care" (20.46±5.01), and "Cultural and spiritual considerations" (14.42±3.20). The overall mean score for educational needs was 148.25±24.94. Conclusion: Nurses require training in all aspects of palliative care, emphasizing the need to design training programs based on identified priorities.  },  
Keywords = {educational needs ,nurses ,oncology, palliative care},
volume = {20},
Number = {2}, 
pages = {1-12}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {نیازهای آموزشی پرستاران شاغل در بخش  اونکولوژی در رابطه با مراقبت تسکینی},
abstract_fa ={مقدمه: ارائه ی مطلوب مراقبت تسکینی نیازمند دانش و مهارت تخصصی است و پرستاران  بخش های اونکولوژی به سطح بالایی از دانش و مهارت در زمینه ی مراقبت تسکینی نیازمندندو ضروری  است که  ارائه ی مراقبت تسکینی بطور ویژه ای ارتقا یابد لذا  بایستی نیازهای آموزشی پرستاران  در رابطه با مراقبت تسکینی بررسی شود تا بر اساس نیازهای شناسایی شده برنامه های اموزشی مبتنی بر شواهد در  هر بستری تدوین و اجرا شود.مطالعه ی حاضر با هدف تعیین نیازهای آموزشی پرستاران شاغل در بخش  اونکولوژی در رابطه با مراقبت تسکینی  در بیمارستان شهید صدوقی یزد انجام شد . روش کار: مطالعه ی مقطعی - تحلیلی در سال 1403  به شیوه  تمام شماری ﺑـﺮ روی 69 نفر  از پرستاران  بخش اونکولوژی ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن آﻣﻮزﺷـﯽ درﻣـﺎﻧﯽ شهید صدوقی یزد انجام شد. داده ها از طریق تکمیل پرسشنامه "نیازهای آموزشی ضمن خدمت پرستاران در مراقبت تسکینی" جمع آوری و  داده ها با استفاده از آمار توصیفی( فراوانی ، میانگین ،انحراف معیار) و تحلیلی ( آزمون آماری من ویتنی و کروسکال والیس) در نرم افزار آماری Spss نسخه 21 تحلیل شد . یافته ها: میانگین سن پرستاران  (89/6 ±) 58/32 سال و میانگین سابقه کار پرستاران  (37/6 ±) 66/8 سال بود . میانگین و انحراف معیار نیازهای آموزشی در زمینه ی مراقبت تسکینی به ترتیب از بیشترین به کمترین امتیاز  شامل " کنترل علائم و تسکین درد " (58/5 ±) 58/30، " مسائل اخلاقی و کار گروهی " ( 69/5 ±)38/30، "مفهوم مراقبت تسکینی" (15/5 ±) 26/26، " ارتباط و مشاوره، آماده سازی " (38/5 ±) 14/26، " مراقبت قبل از مرگ " (01/5 ±) 46/20  ،  " ملاحظات فرهنگی و معنوی " (20/3 ±) 42/14  و میانگین نمره کل برابر (94/24 ±) 25/148 بود. مقایسه ی میانگین نمره نیازهای آموزشی برحسب متغیرهای دموگرافیک تفاوت معناداری را نشان نداد(05/0 p>).[11]  نتیجه گیری: پرستاران  در تمام ابعاد مراقبت تسکینی نیاز به دریافت آموزش دارند که لزوم طراحی برنامه های آموزشی مبتنی بر نیازهای شناسایی شده را بر حسب الویت مورد تاکید قرار می دهد .  },
keywords_fa = {پرستاران , نیاز آموزشی , اونکولوژی , مراقبت تسکینی},

doi = {10.22034/IJNR.20.2.1},
url = {http://ijnr.ir/article-1-3002-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-3002-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Daribi, kimiya and Noghani, fateme and sharifnia, hamid and AmrollahMajdabadi, Zahra and Nikpeyma, Nasri},  
title = {The Effect of group reality therapy based on choice theory on social anxiety and Self-efficacy of Students with mobile phone dependence}, 
abstract ={Background: In recent years, dependence on mobile phones has become a significant challenge for students, leading to increased social anxiety and decreased self-efficacy. Our goal is to enhance students' mental health and mitigate the negative effects of mobile phone addiction through innovative therapeutic approaches. The present study was conducted to determine the effect of group reality therapy based on choice theory on social anxiety and self-efficacy of students with Mobile Dependency. Method: This study was conducted in Tehran in 2019 using a randomized clinical trial method. Fifty-two undergraduate nursing students were selected through convenience sampling and then divided into intervention and control groups based on random assignment. Data were collected using the Koo hy Mobile Phone Dependence Questionnaire, the Jerabek's Social Anxiety Scale, and the Sherer's General Self-Efficacy Scale. Reality therapy training based on choice theory was conducted in a group setting over six sessions for the intervention group. Each 90-minute session (twice a week) involved two-way discussions, lectures, and Q&A in the WhatsApp software environment for the intervention group. Data were collected before the intervention and four weeks after its completion. Data analysis was performed using descriptive and inferential statistics methods via SPSS version 26 Results: 81% of the samples in both intervention and control groups were between 20-25 years old and 34% of the samples were women. There was a statistically significant difference between the intervention and control groups after the intervention regarding the social anxiety score (p = 0.028) and self-efficacy score (p = 0.002). Conclusion: Reality therapy training based on choice theory improves social anxiety and self-efficacy of students with mobile phone dependence, so it is recommended that this study's findings be used to plan and provide training for nursing students to strengthen self-efficacy and reduce social anxiety. The results of this research can also contribute to the development of effective interventions in the field of mental health.},  
Keywords = {group reality therapy, Choice theory, Social anxiety, self-efficacy, mobile phone dependence},
volume = {20},
Number = {2}, 
pages = {13-22}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {تأثیر واقعیت درمانی گروهی مبتنی بر تئوری انتخاب بر اضطراب اجتماعی و خودکارآمدی دانشجویان دارای وابستگی به تلفن همراه},
abstract_fa ={ مقدمه: در سال‌های اخیر، وابستگی به تلفن همراه به یک چالش جدی برای دانشجویان تبدیل شده است که می‌تواند منجر به افزایش اضطراب اجتماعی و کاهش خودکارآمدی آنها شود. هدف ما ارتقاء سلامت روانی دانشجویان و کاهش اثرات منفی وابستگی به تلفن همراه با استفاده از رویکردهای درمانی نوین می باشد. روش کار: این مطالعه به روش کارآزمایی بالینی تصادفی در سال 1399 در شهر تهران انجام شد. نمونه های پژوهش 52 نفر از دانشجویان کارشناسی پرستاری بودند که با روش نمونه گیری در دسترس بر اساس معیارهای ورود  انتخاب و سپس بر اساس تخصیص تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. برای جمع­آوری اطلاعات از ابزار­ وابستگی به تلفن همراه  کوه هی، ابزار اضطراب اجتماعی جرابک و ابزار خودکارآمدی عمومی شرر استفاده شد. آموزش واقعیت­درمانی مبتنی بر تئوری انتخاب به صورت گروهی، طی 6 جلسه 90 دقیقه ای ( هفته ای دو جلسه ) به صورت گفتگوی دو طرفه، سخنرانی و پرسش و پاسخ در محیط نرم افزاری واتساپ برای گروه مداخله انجام شد. جمع آوری داده ها قبل از شروع مداخله و چهار هفته بعد از اتمام مداخله صورت گرفت. تحلیل اطلاعات با استفاده از روش­های آمار توصیفی و استنباطی، از طریق نرم افزار SPSS  سری 26 صورت گرفت. یافته‌ها: 81 درصد نمونه ها در هر دو گروه مداخله و کنترل بین 25-20 سال سن داشتند و 34 درصد نمونه ها زن بودند. بین دو گروه مداخله و کنترل پس از انجام مداخله، تفاوت آماری معنی دار از نظر نمره  اضطراب اجتماعی (028/0 =p) و نمره خودکارآمدی (002/0 =p) وجود داشت. نتیجه‌گیری: آموزش واقعیت درمانی مبتنی بر تئوری انتخاب می تواند منجر به بهبود اضطراب اجتماعی و خودکارآمدی دانشجویان وابسته به تلفن همراه شود. از یافته­های این مطالعه می توان در راستای برنامه­ریزی و ارائه آموزش­های مربوط به دانشجویان برای تقویت خودکارآمدی و کاهش اضطراب اجتماعی استفاده نمود. همچنین نتایج این تحقیق می‌تواند به توسعه مداخلات مؤثر در زمینه سلامت روان کمک کند.  },
keywords_fa = {واقعیت درمانی گروهی, اضطراب اجتماعی, خودکارآمدی, وابستگی به تلفن همراه},

doi = {10.22034/IJNR.20.2.13},
url = {http://ijnr.ir/article-1-2966-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2966-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Barimani, Sahebeh and Farahani, Samaneh and Shoorangiz, Kamr},  
title = {The effectiveness of compassion-based parenting on feelings of shame and post-traumatic growth in mothers with children with physical-mental disabilities}, 
abstract ={Introduction: Caring for a disabled child has many complications and can have negative psychological and social consequences for parents. The present study was conducted to investigate the effectiveness of compassion-based parenting on feelings of shame and post-traumatic growth in mothers with children with physical-mental disabilities. Methods: The present research was a semi-experimental design of pre-test-post-test-follow-up type with the control group. The statistical population included the students of Imam Javad educational center for children with special needs in Sari in 1401-1402, from which 30 children were select, and their mothers were randomly assigned to the intervention group of compassionate parenting or the control group. For the experimental group, 8 weekly 60-minute sessions of compassion-based parenting were implemented. No intervention was performed for the control group. At the beginning and after completing of the intervention sessions also one month later, all participants completed the guilt and shame scale and the post-traumatic growth questionnaire. The data were analyzed using the repeated analysis of variance test. Results: The results showed that the compassion-based parenting significantly reduces shame and increases post-traumatic growth in mothers with children with physical-mental disabilities (p<0.001). Conclusion: According to the results of this study, the feeling of shame and post-traumatic growth in mothers with children with physical-mental disabilities can be corrected through the compassion-based parenting.},  
Keywords = {Compassion-based parenting, Feeling of shame, Post-traumatic growth, Physical-mental disability},
volume = {20},
Number = {2}, 
pages = {23-31}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {اثربخشی فرزندپروری مبتنی بر شفقت بر احساس شرم و رشد پس از سانحه در مادران با کودک مبتلا به معلولیت جسمی- ذهنی},
abstract_fa ={مقدمه: مراقبت از یک کودک معلول دارای پیچیدگی­های بسیاری است و می­تواند با پیامدهای منفی روانی و اجتماعی برای والدین همراه باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی فرزندپروری مبتنی بر شفقت بر احساس شرم و رشد پس از سانحه در مادران با کودک مبتلا به معلولیت جسمی- ذهنی انجام شد. روش کار: تحقیق حاضر یک طرح نیمه تجربی از نوع پیش­آزمون-پس­آزمون-پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان مرکز آموزشی کودکان با نیازهای ویژه امام جواد شهر ساری در سال 1402-1401 بود که از بین آنها، 30 کودک انتخاب شدند و مادران آنها به طور تصادفی در گروه مداخله فرزند پروری مبتنی بر شفقت و یا گروه کنترل قرار گرفتند. برای گروه آزمایش 8 جلسه هفتگی و 60 دقیقه­ای مداخله فرزند پروری مبتنی بر شفقت اجرا شد و برای گروه کنترل مداخله­ای انجام نشد. در ابتدا و بعد از اتمام جلسات مداخله و همچنین یک ماه بعد از آن، تمام شرکت کنندگان مقیاس احساس گناه و شرم و پرسشنامه رشد پس از سانحه را تکمیل کردند. داده­ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس مکرر تحلیل شدند. یافته ­ها: نتایج نشان داد که مداخله فرزند پروری مبتنی بر شفقت در کاهش احساس شرم و افزایش رشد پس از سانحه در مادران با کودک مبتلا به معلولیت جسمی- ذهنی اثربخشی معنی­دار دارد (001/0p<). نتیجه گیری: طبق نتایج حاصل از این مطالعه، احساس شرم و رشد پس از سانحه در مادران با کودک مبتلا به معلولیت جسمی- ذهنی از طریق مداخله فرزند پروری مبتنی بر شفقت قابل اصلاح است.},
keywords_fa = {فرزند پروری مبتنی بر شفقت, احساس شرم, رشد پس از سانحه, معلولیت جسمی- ذهنی},

doi = {10.22034/IJNR.20.2.23},
url = {http://ijnr.ir/article-1-2800-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2800-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {taheri, mostafa and Rouhani, Mahin and ShomaliNasab, Esmat and Jahangirimehr, Azam and Esmaeili, Maryam},  
title = {Investigating the relationship between ethical climate with Resiliency of intensive care units nurses in hospitals affiliated to Zanjan University of Medical Sciences,2022}, 
abstract ={Introduction: The intensive care unit is one of the most sensitive hospital departments. On the other hand, issues related to the conditions of this department, such as the ethical climate, affect the performance and health of nurses. Therefore, the present study was conducted with the aim of investigating the relationship between the ethical climate and the resilience of nurses working in the intensive care unit. Methods: The present study is a cross-sectional study conducted in 2022 in the intensive care units (ICU & CCU) of hospitals affiliated with Zanjan University of Medical Sciences. The study population consisted of 224 nurses working in the intensive care units who were selected non-randomly and purposively. The research tools included demographic questionnaires, Victor and Cullen's moral climate, and Connor and Davidson's resilience. SPSS version 22 was also used to analyze the data. Results: According to the findings, the average score of the moral climate of the special wards (39.54±3.52) and the resilience of the nurses (39.29±3.87) was reported, which indicated an unfavorable moral climate and low resilience of the special wards nurses. Also, there was no significant relationship between the moral climate and the resilience of the special wards nurses (p>0.05). However, a direct significant relationship was observed between the two subscales of the moral climate including rules and regulations (r=.263, P<.001) and attention and care (r=.260, P<.001) with resilience. Also, resilience had no significant relationship with other subscales of the moral climate (p>0.05). Conclusion: According to the results of the study, there is a significant direct relationship between laws and regulations, as well as attention and care, and nurses' resilience. This shows that the existence of uniform organizational rules and regulations for all nurses and attention to the needs of nurses is one of the factors influencing resilience. Therefore, health system managers and administrators can take action based on the results of this study and adopt operational strategies to improve the resilience of nurses working in special wards.},  
Keywords = {Nurse, Ethical Climate, Resilience},
volume = {20},
Number = {2}, 
pages = {32-42}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {بررسی ارتباط جواخلاقی با تاب آوری پرستاران شاغل در بخش های مراقبت ویژه بیمارستانهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی زنجان در سال 1402},
abstract_fa ={مقدمه: بخش مراقبت­های ویژه یکی از حساس­ترین بخش­های بیمارستانی می­باشد. از طرفی مسائل مرتبط با شرایط این بخش مانند جو اخلاقی بر عملکرد و سلامت پرستاران تاثیر می­گذارد. بنابراین مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط جواخلاقی با تاب آوری پرستاران شاغل در بخش های مراقبت ویژه، انجام شد. روش کار: مطالعه حاضر یک پژوهش مقطعی است که در سال 1402 در بخش­های مراقبت ویژه (ICU & CCU) بیمارستان­های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی زنجان انجام شد. جامعه مورد مطالعه شامل 224 نفر از پرستاران شاغل در بخش­های ویژه بود که به روش غیر تصادفی و به صورت در دسترس و مبتنی بر هدف انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه جمعیت شناختی، ابراز جو اخلاقی ویکتور و کولن و تاب آوری کونور و دیویدسون بود. همچنین جهت تحلیل داده­ها از نرم افـزار SPSS نسـخه 22 استفاده شد. یافته­ها: طبق یافته­ها میانگین نمره جو اخلاقی بخش­های ویژه (3.52± 39.54) و تاب­آوری پرستاران (3.87±39.29) گزارش شد، که بیانگر جواخلاقی نامطلوب و تاب­آوری پایین پرستاران بخش­های ویژه بود. همچنین بین جواخلاقی و تاب­آوری پرستاران بخش­های ویژه ارتباط معنی­دار مشاهده نشد ( 05. p>). اما رابطه­ی معنی­دار مستقیمی بین دو زیر مقیاس جواخلاقی شامل قوانین و مقررات (001. , p<263. r= ) و همچنین توجه و مراقبت (001. , p<260. r= ) با تاب­آوری مشاهده شد. همچنین تاب­آوری با سایر زیر مقیاس­های جواخلاقی ارتباط معنی­دار نداشت ( 05. p>). نتیجه ­گیری: طبق نتایج پژوهش بین قوانین و مقررات و همچنین توجه و مراقبت با تاب آوری پرستاران رابطه مستقیم معنی داری وجود دارد. این موضوع نشان می­دهد وجود قوانین و مقررات سازمانی واحد برای همه­ی پرستاران و توجه به نیاز­های پرستاران یکی از عوامل تاثیر گذار بر افزایش تاب­آوری می­باشد. بنابراین مدیران و متولیان سیستم سلامت می­توانند با توجه به نتایج این تحقیق و اتخاد راهبردهای عملیاتی در راستای ارتقاء سطح تاب­آوری پرستاران شاغل در بخش­های ویژه اقدام کنند.},
keywords_fa = {پرستار, جواخلاقی, تاب‌آوری},

doi = {10.22034/IJNR.20.2.32},
url = {http://ijnr.ir/article-1-3004-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-3004-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {shayanmanesh, marzieh and salmani, fatemeh},  
title = {Investigating the relationship between research self-efficacy and job burnout components of faculty members of Islamic Azad University, Najaf Abad branch}, 
abstract ={Introduction: The job burnout of academic staff members can cause a decrease in the performance of professors and as a result disrupt their belief and research self-efficacy. This study was conducted with the aim of determining the relationship between research self-efficacy and the job burnout of academic staff members of Islamic Azad University, Najaf Abad branch. Methods: In this descriptive correlational study, 180 faculty members of Azad University of Najaf Abad were included in the study. The data was collected online through two standard job burnout questionnaires by Moslesh and Jackson and self-efficacy questionnaire by Phillips and Russell. The data was analyzed in spss  V22 software and with statistical tests. Findings: In this study, the research self-efficacy of the samples, with an average of 197.46±56.99, was at the desired level, and job burnout was in the low range with an average of 45.46±13.83. The components related to job burnout (emotional fatigue, depersonalization, feeling of personal failure) were at a low level. The components related to research self-efficacy abilities (question design, operational, computer and quantitative research, writing) were at an average level. A significant correlation was observed between research self-efficacy with depersonalization (p < 0.001) and the feeling of personal failure (p < 0.05). However, no significant correlation was observed between research self-efficacy and the total score of job burnout and emotional exhaustion (p >0.05). Conclusion: According to the results of the present study, it is suggested that the university managers take an effective action to increase the motivation of effective research among the professors by holding workshops related to research.  },  
Keywords = {research self-efficacy, job burnout, faculty members},
volume = {20},
Number = {2}, 
pages = {43-53}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {بررسی ارتباط خودکارامدی پژوهشی با مولفه های فرسودگی شغلی اعضا هیات علمی دانشگاه ازاد اسلامی واحد نجف اباد},
abstract_fa ={مقدمه: فرسودگی شغلی  اعضا هیات علمی می تواند باعث کاهش عملکرد استادان و در نتیجه اختلال در باور و خودکارامدی پژوهشی  انها شود  .این مطالعه با هدف تعیین ارتباط خودکارامدی پژوهشی با فرسودگی شغلی اعضا هیات علمی دانشگاه ازاد اسلامی واحد نجف اباد انجام شده است. روش کار:  در این مطالعه توصیفی همبستگی  180 نفر از اعضا هیات علمی دانشگاه ازاد نجف اباد  وارد مطالعه شدند. داده ها از طریق دو پرسشنامه استاندارد فرسودگی شغلی مسلش و جکسون و پرسشنامه خودکارامدی پژوهش فیلیبس و راسل به صورت انلاین جمع اوری شد. داده ها در نرم افزار 22spss  و با ازمون های اماری تحلیل گردید. یافته ها:  در این مطالعه خودکارامدی پژوهشی نمونه ها، با میانگین 99/56±46/197 در سطح مطلوب و فرسودگی شغلی  با میانگین 83/13±46/45 در محدوده پایین قرار داشت. مولفه های مربوط به فرسودگی شغلی ( خستگی عاطفی، مسخ شخصیت ، احساس عدم موفقیت فردی )  در سطح کم بود. مولفه های مربوط به  توانمندی های خودکارامدی پژوهشی (طراحی سوال، پژوهش عملیاتی، رایانه ای و کمی، نوشتن) در سطح متوسط قرار داشت. بین خودکارآمدی پژوهشی با مسخ شخصیت (001/0>p) و احساس عدم موفقیت فردی همبستگی معناداری  مشاهده شد (05/0p<).) اما بین خودکارآمدی پژوهشی و نمره کل فرسودگی شغلی و خستگی عاطفی همبستگی معناداری مشاهده نشد (05/0p>). نتیجه گیری: با توجه نتایج مطالعه حاضر،  پیشنهاد می گردد مدیران دانشگاه با برگزاری کارگاههای مرتبط با پژوهش  اقدامی موثر در جهت افزایش انگیزه پژوهش کارامد در اساتید بردارند.   },
keywords_fa = {خودکارامدی پژوهشی, فرسودگی شغلی, اعضا هیات علمی},

doi = {10.22034/IJNR.20.2.43},
url = {http://ijnr.ir/article-1-2915-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2915-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Shahmohammadipour, parisa and Heidarzadeh, Azam and Ghiasi, Mahein and Kazemi, majid and ahmadinia, hass},  
title = {The combined effect of Yakson touch and Mother\'s voice on reducing pain from premature neonatal blood sampling: a clinical trial study}, 
abstract ={Introduction: Unresolved pain in infants can lead to short-term and long-term injuries. Therefore, the aim of this study was to investigate the combined effect of Yakson touch and maternal voice on reducing pain due to blood sampling in premature infants admitted to Ali Ibn Abitaleb Hospital in Rafsanjan. Methods: In this two-group clinical trial study, 60 preterm infants were selected using available sampling method and randomly divided into combination and control groups. For the intervention group, the mother received a combination of Jackson's sound and touch for 5 minutes. Data were collected using NIPS questionnaire before and after the intervention and analyzed using independent t-test, paired t-test and analysis of covariance. Results: In addition, the results of this study showed that the mean pain score both before (P <0.001) and after the intervention (P <0.001) was statistically significant between the two groups and Due to the significance of the score before the intervention, analysis of covariance was used. In analysis of covariance, both the effect of pain score before the intervention and the effect of the group (intervention) were significant (P <0.001). Conclusion: Based on the findings of the present study, Yakson touch method with maternal voice can reduce pain during sampling in premature infants admitted to the intensive care unit and since the method is easy and safe and does not require special equipment, it can be used as a non-pharmacological method to reduce pain in infants.  },  
Keywords = {Yakson Touch, Mother Voice, Premature Infants, Iran},
volume = {20},
Number = {2}, 
pages = {54-63}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {اثر ترکیبی لمس یاکسون و صدای مادر بر کاهش درد ناشی از خونگیری نوزادان نارس: یک مطالعه کارآزمایی بالینی},
abstract_fa ={مقدمه درد تسکین نیافته در نوزادان می¬تواند منجر به آسیب¬های کوتاه و طولانی مدت شود لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر ترکیبی لمس یاکسون و صدای مادر بر کاهش درد ناشی از خونگیری نوزادان نارس بستری در بیمارستان علی ابن ابیطالب رفسنجان انجام شد. روش: در این مطالعه کارآزمایی بالینی، با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس 60 نفر از نوزادان نارس انتخاب و بصورت بلوک تصادفی برساس جنس [M3D1] به دو گروه مداخله [M3D2] و کنترل تقسیم شدند. برای گروه مداخله به صورت ترکیبی صدا و لمس یاکسون را توسط مادر به مدت 5 دقیقه دریافت می¬کردند. داده ها با استفاده از پرسشنامه NIPS قبل و بعد از مداخله جمع آوری و با استفاده از آزمون های تی مستقل, تی زوجی و آنالیز کوواریانس تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد میانگین نمره درد هم قبل (P < 0.001) و هم بعد از مداخله (P < 0.001) بین دو گروه از نظر آماری اختلاف معناداری داشته است و با توجه به معنادارشدن نمره قبل از مداخله از آنالیز کوواریانس استفاده شد. در آنالیز کواریانس، هم اثر نمره درد قبل از مداخله و هم اثر گروه (مداخله) معنی¬دار شده است (P < 0.001). نتیجه گیری: بر اساس یافته های مطالعه حاضر روش لمس یاکسون بهمراه صدای مادر می توانند درد حین نمونه گیری را در نوزادان نارس کاهش دهند و با توجه به اینکه روش آسان و ایمن است، می توان از آن به عنوان یک روش غیر دارویی برای کاهش درد نوزادان استفاده کرد.  },
keywords_fa = {لمس یاکسون, صدای مادر, نوزادان نارس, ایران.},

doi = {10.22034/IJNR.20.2.54},
url = {http://ijnr.ir/article-1-2876-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2876-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Bibak, Maryam and HOSSEINABBASI, NAHID and Ehteshamzadeh, Parvin and Alipour, Heidargholi and Aghaamiri, Maryam},  
title = {The Effectiveness of Schema Therapy on Emotion Regulation Styles, Emotional Expression, and Marital Satisfaction of Couples on the Brink of Divorce}, 
abstract ={Introduction: Unsuccessful married life can have negative effects on the physical and mental health of family members. Marital conflicts resulting from inconsistency between husband and wife in the type of needs and the method of satisfying them, differences in requests, and inappropriate behavioral schemas also lead to stress between couples. The present study was conducted with the aim of determining the effectiveness of schema therapy on emotion regulation styles, emotional expression, and marital satisfaction in couples on the verge of divorce. It was conducted. Methods: The present study method was a semi-experimental, controlled, pre-test, post-test design with a control group. The statistical population of this study was all couples on the verge of divorce who referred to counseling centers in Dezful in 1403. Using convenient sampling, 52 couples on the verge of divorce were randomly assigned to two experimental and control groups of 26 people each. The Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (CERQ-P), Emotional Expressiveness Questionnaire (EEQ), and the short form of the Enrich Marital Satisfaction Scale (EMS) were used to collect data. Schema therapy based on the model of Young et al. was implemented for the experimental group, which included 12 weekly 90-minute sessions. The data analysis method was descriptive statistics, mean and standard deviation, and inferential statistics, univariate and multivariate analysis of covariance. Findings: The results showed that schema therapy was effective in reducing ineffective emotion regulation styles, increasing effective emotion regulation styles, increasing positive emotional expression, increasing intimacy expression, reducing negative emotional expression, and increasing marital satisfaction in couples on the verge of divorce (p<0.001). Conclusion: The results of the study showed that schema therapy improved emotion regulation styles, emotional expression, and marital satisfaction in divorcing couples.  },  
Keywords = {schema therapy, emotion regulation styles, emotional expressiveness, marital satisfaction, divorce},
volume = {20},
Number = {2}, 
pages = {64-78}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {اثربخشی طرحواره درمانی بر سبک های تنظیم هیجان، ابراز هیجانی و رضایت زناشوییِ زوجین در آستانه طلاق},
abstract_fa ={مقدمه: زندگی زناشویی ناموفق می‌تواند تأثیرات منفی بر سلامت جسمی و روحی افراد خانواده بگذارد. تعارض‌های زناشویی ناشی از ناهماهنگی زن و شوهر در نوع نیازها و روش ارضای آن، اختلاف درخواست ها و طرحواره های رفتاری نامناسب نیز منجر به ایجاد استرس بین زوج ها  می شود. پژوهش حاضر با هدف تعیین  اثربخشی طرحواره درمانی بر سبک های تنظیم هیجان،  ابرازگری هیجانی و رضایت زناشویی در زوجین در آستانه طلاق انجام گرفت. انجام گرفت. روش کار: روش پژوهش حاضر­ نیمه تجربی شاهد دار آزمایشی از نوع پیش‌آزمون پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه زوجین در آستانه طلاق مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر دزفول در سال 1403 بود. با استفاده از نمونه گیری در دسترس از بین زوجین در آستانه طلاق تعداد 52 زوج و به صورت تصادفی ساده به دو گروه 26 نفری آزمایش و کنترل تخصیص یافتند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسش نامه تنظیم شناختی هیجان(CERQ-P) ، پرسشنامه ابرازگری هیجانی(EEQ) و فرم کوتاه مقیاس رضایت زناشویی انریچ(EMS )استفاده شد. برای گروه آزمایش طرحواره درمانی بر  پایه الگوی یانگ و همکاران اجرا شد که شامل 12 جلسه هفتگی 90 دقیقه ای بود. روش تجزیه‌وتحلیل داده‌ها آماره‌های توصیفی میانگین و انحراف معیار و آماره‌های استنباطی تحلیل کوواریانس یک متغیری و چندمتغیری بود. یافته ها:  نتایج نشان داد طرحواره درمانی بر کاهش سبک های تنظیم هیجان غیرمؤثر، افزایش سبک های تنظیم هیجان مؤثر، افزایش ابرازگری هیجانی مثبت، افزایش ابرازگری صمیمیت، کاهش ابراز گری هیجانی منفی و افزایش رضایت زناشویی در زوجین در آستانه طلاق مؤثر بوده است (001/0 p<). نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان داد طرحواره درمانی موجب بهبود سبک های تنظیم هیجان، ابرازگری هیجانی و رضایت زناشویی در زوجین در حال طلاق شده است. },
keywords_fa = {طرحواره درمانی, سبک های تنظیم هیجان,  ابرازگری هیجانی, رضایت زناشویی, طلاق},

doi = {10.22034/IJNR.20.2.64},
url = {http://ijnr.ir/article-1-3013-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-3013-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Sadathoseini, Akram sadat and BashardostTajali, Fariba and Sharifi, Nastar},  
title = {Investigating the relationship between attachment and moral development in elementary school students in Tehran.}, 
abstract ={Introduction: A child's attachment is foundational to their development across various dimensions. Among these, moral development in school-aged children in Iran has not been sufficiently studied. Therefore, this research aimed to investigate the relationship between attachment and moral development in primary school students in Tehran. Methods: This descriptive-correlational study included all first-grade elementary students enrolled in Tehran during the 2023-2024 academic year. Multi-stage cluster sampling was employed, resulting in 210 correctly completed questionnaires from girls and 241 from boys. Data were collected using the Middle Childhood Attachment Questionnaire (Halpern & Kopenberg, 2006) and the Children’s Moral Development Scale (Lotfabadi) through self-reporting. Pearson’s correlation test was conducted using SPSS 16 for statistical analysis. Results: The data revealed that children had a mean age of 8.032 ± 0.691 years, with 46.6% being female. Most children (88.2%) were from middle-income families, and 46.6% were in third grade. The majority of mothers (58.5%) were homemakers, while 93.6% of fathers were employed. All families were nuclear, and no psychological disorders were reported among family members. However, 6% of children had psychological issues, specifically hyperactivity. The mean moral development score was 160.76 ± 29.73, and the mean attachment score was 60.41 ± 11.91. No significant correlation was found between attachment and moral development (P = 0.569, Pearson’s coefficient = 0.027). Conclusion: The results indicate no significant relationship between attachment and moral development in school-aged children. This finding suggests the potential influence of other factors, such as education and social modeling, during the school years, which may overshadow the presumed association between these variables. Future studies should examine additional influential factors, including education and social role models, in moral development.},  
Keywords = {Attachment, moral development, school-aged children},
volume = {20},
Number = {2}, 
pages = {79-87}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {تاثیر دلبستگی کودک به مادر  بر رشد اخلاقی دانش آموزان دبستانی شهر تهران},
abstract_fa ={مقدمه:دلبستگی کودک زمینه ساز تکامل کودک در ابعاد مختلف است از بین این ابعاد رشد اخلاقی در کودکان سن مدرسه در ایران مورد مطالعه  قرار نگرفته است لذا این پژوهش با هدف بررسی رابطه دلبستگی با رشد اخلاقی در دانش آموزان دبستانی شهر تهران انجام شد.  روش کار: پژوهش حاضر از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری در این پژوهش، کلیه دانش آموزان مقطع اول ابتدائی که در سال 1402-1403 در شهر تهران مشغول به تحصیل می باشند، بود. نمونه گیری با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انجام گرفت که در نهایت تعداد 210 پرسشنامه توسط دخترها و تعداد 241 پرسشنامه توسط پسرها بطور صحیح و کامل تکمیل و مورد بررسی قرار گرفتند. جهت گردآوری داده‌های مورد نیاز از پرسشنامه دلبستگی کودکان در دوره­ی میانی (هالپرن و کاپنبرگ، 2006) و  مقیاس رشد اخلاقی کودکان (لطف آبادی) با روش خودگزارش دهی استفاده گردید.آزمون آماری پیرسون با نرم افزار SPSS 16 برای تجزیه و تحلیل آماری استفاده شد. یافته ها: داده ها نشان میدهدکودکان با میانگین سنی 8.032 ±0.691 و 46.6% مونث بودند بیشترکودکان وضعیت افتصادی متوسط 88.2% و در کلاس سوم 46.6% می باشند. والد مادر اکثرا 58.5 % خانه دار و پدر 93.6% شاغل بود. همه خانواده ها هسته ای و بر اساس اظهار خانواده هیچ فردی دچار مشکل روانشناختی در خانواده وجود نداشت. ولی 6% کودکان دارای مشکل روانشناختی از جنس بیش فعالی بودند نمره اخلاق کل 29.73± 160.76 و نمره دلبستگی 11.91± 60.41 بود. بین میزان دلبستگی با رشد اخلاقی کودک رابطه معناداری وجود نداشت.P= 0.569 و ضریب پیرسون 0.027. بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه بین دلبستگی و رشد اخلاقی ارتباط معناداری در کودکان سن مدرسه دیده نشد. بنظر میرسد دلیل این یافته تاثیر عوامل دیگر مانند آموزش و الگوهای اجتماعی در سن مدرسه باشد که علیرغم پیش فرض این مطالعه اما ارتباط معناداری بین دو متغییر مشاهده نشد پیشنهاد میگردد در مطالعات دیگر متغییرهای تاثیر گذار مثل آموزش و الگوهای اجتماعی نیز بر رشد اخلاقی بررسی شود.},
keywords_fa = {سبک دلبستگی, رشد اخلاقی, دانش آموزان},

doi = {10.22034/IJNR.20.2.79},
url = {http://ijnr.ir/article-1-2987-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2987-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Moridi, Maryam and SadatMirbagheri, Fatemeh and Heidari, Fatemeh},  
title = {Effect of multimedia puberty health education on self-efficacy and self-concept of adolescent girls}, 
abstract ={Introduction: Adolescents' failure to properly adapt to the changes of puberty can affect their self-concept and self-efficacy. Therefore, the present study aimed to assess the effectiveness of multimedia-based puberty health education on knowledge and practice of puberty health, self-esteem and emotion regulation in adolescent girls. Methods: This quasi-experimental study was conducted on 100 adolescent girls aged 11-14 years from Saveh City, Markazi Province, Iran in 2022. They were selected randomly from two public middle schools and divided into two groups of intervention and control. The intervention group participated in five multimedia-based educational sessions, each lasting 90 minutes, held twice a week, focusing on physical and psychological health during puberty, while the control group did not receive any education. The data were collected using the puberty health knowledge and practice scales, the self-efficacy and self-concept. All adolescent girls completed the study questionnaire three times (before, immediately after, and three months after the intervention). Data were analysed by using descriptive and analytical tests in SPSS ver.24 software. Results: In intervention group, the scores of knowledge and practice of puberty, self-efficacy and self-concept immediately and 3 months after the intervention were significantly higher than before (P<0.05). However, in the control group, no significant difference was found in all variables at all three times (P<0.05). In addition, the scores of knowledge and practice of puberty health, self-efficacy and self-concept in the periods immediately and 3 months after the intervention were significantly higher in the intervention group than in the control group. Also, the results of logistic regression test showed that puberty knowledge and performance after the intervention were significantly related to increased self-efficacy and self-concept. Conclusion: The results shown that education on physical and psychology health of puberty increases self-efficacy and self-concept in adolescents. Based on this finding, it is recommended that puberty health education be implemented in structured and regular training courses for adolescent girls.},  
Keywords = {Puberty health, knowledge, performance, self-concept, self-efficacy, Adolescent girls},
volume = {20},
Number = {2}, 
pages = {88-100}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {تاثیر مداخله چندرسانه ای بهداشت بلوغ بر خودپنداره و خودکارآمدی دختران نوجوان},
abstract_fa ={     مقدمه: عدم تطابق صحیح نوجوان با تغییرات دوران بلوغ می تواند تاثیر منفی بر خودپنداره و خودکارآمدی داشته باشد. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مداخله آموزشی چندرسانه ای  بهداشت  بلوغ بر خود پنداره و خودکارآمدی دختران نوجوان  طراحی و اجرا گردید. روش کار: پژوهش حاضر، مطالعه نیمه تجربی بوده که بر روی 100 دختر نوجوان 11-14 ساله در شهر ساوه در سال 1402 انجام شد. نمونه ها به طور تصادفی از دو مدرسه راهنمایی دولتی شهر ساوه انتخاب شدند. نمونه های گروه مداخله در کارگاه آموزشی 90 دقیقه ای در 5 جلسه به صورت دوبار در هفته شرکت نموده و گروه کنترل هیچ مداخله آموزشی دریافت نکردند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های سنجش آگاهی و عملکرد بهداشت بلوغ، خودکارآمدی شرر و خودپنداره فضلی در سه مرحله قبل، بلافاصله بعد و 3 ماه بعد از تمام مداخله جمع آوری شدند و با استفاده از آزمونهای آماری توصیفی و تحلیلی در نرم افزار SPSS نسخه 24 تجریه و تحلیل شدند. یافته ها: نمرات آگاهی و عملکرد بلوغ، خودکارآمدی و خودپنداره بلافاصله و 3ماه بعد از مداخله به طور معناداری بیشتر از قبل از مداخله بود (P<0.05). اما در گروه کنترل در هر سه زمان مورد بررسی تفاوت معناداری در همه متغییرها یافت نشد (05/0 <P). به علاوه، نمرات آگاهی و عملکرد بهداشت بلوغ، خودپنداره و خودکارآمدی در دوره های بلافاصله بعد و 3 ماه بعد از مداخله، در گروه مداخله به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود. همچنین نتایج آزمون رگرسیون نشان داد که میزان دانش و عملکرد بهداشت بلوغ بعد از مداخله به طور معناداری با افزایش خودکارآمدی و خودپنداره ارتباط دارد. نتیجه گیری:  نتایج این مطالعه نشان داد که آموزش بهداشت جسمی و روانی  بلوغ سبب افزایش خودکارآمدی و خودپنداره در نوجوانان می گردد.بر اساس این یافته پیشنهاد می شود آموزش بهداشت بلوغ در دوره های آموزشی مدون و منظم برای دختران نوجوان اجرا گردد.},
keywords_fa = {بهداشت بلوغ, دانش, عملکرد, خود پنداره, خودکارآمدی, دختران نوجوان},

doi = {10.22034/IJNR.20.2.88},
url = {http://ijnr.ir/article-1-3000-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-3000-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Kazemi, Seyedeh Fatemeh and Azarbarzin, Mehrdad and Amini, Raziyeh},  
title = {Investigating the effect of the self-management program based on the 5-A  model on the level of stress, depression and anxiety of patients undergoing hemodialysis in Mahmoudabad Shahada Hospital, Mazandaran in 2024}, 
abstract ={Introduction: Patients undergoing hemodialysis treatment face different complications due to various drug treatments and various problems. One of these side effects is stress, depression and anxiety disorders, and one of the ways to reduce these side effects in hemodialysis patients is to increase the self-care of the patients. Various models have been introduced to increase self-care of patients, and one of these models is the five-A model..Therefore, the present study was conducted with the aim of investigating the effect of a self-management program based on the Panj-A nursing model on the level of stress, depression and anxiety of patients undergoing hemodialysis in Mahmoudabad Martyrs Hospital, Mazandaran in 2024. Methods: The present study is a semi-experimental study of two groups, before and after, which was conducted on 30 available hemodialysis patients over 18 years of age who referred to the hemodialysis department of Mahmoudabad Martyrs Hospital in Mazandaran in 1403, who were divided into two groups based on the block division of even and odd days (taking into account the holidays on Fridays). To conduct this study, the patients in the intervention group underwent face-to-face training in the waiting room of the dialysis ward for twelve weeks during five stages according to the study objectives and based on the five-A model. The data collection tool included two parts of the demographic characteristics questionnaire and the DASS-21 questionnaire. Descriptive statistics and independent t, paired t, chi-square and ANCOVA statistical tests were used for data analysis using S.P.S.S software version 20. Results: The findings of the present study showed that before training in the intervention group, the average score of stress (14.00 ± 2.39), anxiety (12.66 ± 2.58) and depression (15.06 ± 2.60) and in the control group the average score of stress (14.53 ± 1.76), anxiety (11.33 ± 2.22) and depression (16.53 ± 2.32) which there was no statistical significance (p<0.001), but after completing the training, the average score of stress (9.86 ± 1.59), anxiety (9.06 ± 1.66) and depression (10.00 ± 1.51) in the intervention group and in the control group the average score of stress (13.56 ± 1.21), anxiety (12.00 ± 2.13) and depression (16.26 ± 2.91) which the differences was statistically significant (p<0.001). Conclusion: The results of this study showed that the implementation of a self-care program based on the 5A model can reduce the stress, anxiety and depression scores of hemodialysis patients. Therefore, it seems that the use of the 5A model in the health system as an effective, quick, accessible and easy intervention can be effective in the health of patients, especially the elderly.  },  
Keywords = {self-management, five-A model, stress, depression, anxiety, hemodialysis},
volume = {20},
Number = {2}, 
pages = {101-112}, 
publisher = {Iranian Nursing Scientific Association},
title_fa = {بررسی تاثیر برنامه خود مدیریتی بر اساس مدل پنج- آ در میزان استرس، افسردگی و اضطراب بیماران تحت همودیالیز بیمارستان شهدای محمودآباد مازندران در سال1403},
abstract_fa ={چکیده: بیماران تحت درمان با همودیالیز, به علت درمان های دارویی متعدد و مشکلات گوناگون با عوارض متفاوتی مواجه می­شوند. یک دسته از این عوارض اختلالات استرس، افسردگی و اضطراب است و یکی از روشهای کاهش این عوارض در بیماران تحت همودیالیز افزایش خودمراقبتی بیماران است. مدلهای مختلفی برای افزایش خود مراقبتی بیماران معرفی شده است که یکی از این مدلها مدل پنج آ است.  لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر برنامه خود مدیریتی بر اساس مدل پرستاری پنج- آ در میزان استرس، افسردگی و اضطراب بیماران تحت همودیالیز بیمارستان شهدای محمودآباد مازندران در سال1403 انجام شده است. روش کار: مطالعه حاضر یک مطالعه نیمه تجربی دو گروهی قبل و بعد است که روی 30 نفر از بیماران در دسترس تحت همودیالیز بالای 18 سال مراجعه کننده به بخش همودیالیز بیمارستان شهدای محمودآباد مازندران در سال 1403 که بر اساس تقسیم بلوکی روزهای زوج و فرد ( با در نظر گرفتن تعطیلی روزهای جمعه) به دو گروه تقسیم شدند، انجام گردید. برای انجام این مطالعه بیماران در گروه مداخله برای مدت دوازده هفته طی پنج مرحله طبق اهداف مطالعه و بر اساس مدل پنج آ تحت آموزش حضوری در  سالن انتظار بخش دیالیز  قرار گرفتند. ابزار گرد آوری داده ها شامل دو بخش پرسشنامه مشخصات دموگرافیک و  پرسشنامه DASS-21 بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آزمون های آماری تی مستقل، تی زوجی، کای اسکوئر و آنکووا با استفاده از نرم افزار S.P.S.S نسخه 20 استفاده گردید. یافته­ها:  یافته های مطالعه حاضر نشان داد که قبل از آموزش در گروه مداخله میانگین نمره استرس ( 2.39± 14.00)، اضطراب(  (2.58 ± 12.66) و افسردگی(2.60±15.06) و در گروه کنترل میانگین نمره استرس ( 1.76± 14.53)، اضطراب(  (2.22 ± 11.33) و افسردگی(2.32±16.53)  بود و  بین دو گروه مورد مطالعه تفاوت آماری معنی داری وجود نداشت(p<0.001)، اما پس از اتمام آموزش در گروه مداخله میانگین نمره استرس ( 1.59± 9.86)، اضطراب(  (1.66 ± 9.06) و افسردگی(1.51±10.00) و در گروه کنترل میانگین نمره استرس ( 1.21± 13.56)، اضطراب(  (2.13 ± 12.00) و افسردگی(2.91±16.26)  بود که بین دو گروه مورد مطالعه تفاوت آماری معنی داری وجود داشت و این اختلاف از نظر آماری معنی دار بود (p<0.001). نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که اجرای برنامه خود مراقبتی مبتنی بر مدل پنج- آ میتواند نمره استرس و اضطراب و افسردگی بیماران تحت همودیالیز را کاهش دهد. بنابراین به نظر می رسد به کار گیری مدل پنج-آ در سیستم سلامت به عنوان یک مداخله مؤثر، سریع، در دسترس و آسان می تواند در سلامت مددجویان، به ویژه سالمندان مؤثر باشد.  },
keywords_fa = {خود مدیریتی, مدل پنج-آ , استرس, افسردگی, اضطراب, همودیالیز},

doi = {10.22034/IJNR.20.2.101},
url = {http://ijnr.ir/article-1-3012-en.html},  
eprint = {http://ijnr.ir/article-1-3012-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Nursing Research},  
issn = {1735-7012}, 
eissn = {1735-9074}, 
year = {2025}  
}