@article{ author = {Rezaei, Raziyeh and Zarei, Fatemeh and Tehrani, Hadi}, title = {Exploring the Use of Social Media on Teaching and Learning Science from Teachers and Students Viewpoint}, abstract ={Introduction: According to scientific evidence, a social media in education and research for postgraduate students seems necessary. Since college students and faculty members are considered as the online platforms clients, the current study aimed at qualitatively analyzing the viewpoints of students and Universities professors toward the application of the online social media to learning and education sciences in University.  Methods: The current study was conducted using the qualitative content analysis methods. The participants were selected using the purposive sampling method (n = 24). Data were collected through semi-structured deep interviews, recorded on audiotapes, transcribed, and then, analyzed. MaxQdata software version 10, according to the qualitative content analysis developed by Granheim and Lundman, was used for data analysis. Results: Data analysis led to the extraction of 279 codes, 15 sub-codes, six Sub-Categories, and Two main categories. The main categories included the perceived advantages of social networks in education and learning process (Four Sub-Categories, perceived disadvantages of social networks in education and learning process (Two Sub-Categories). Conclusions: The use of virtual social networks in both education and learning process from the viewpoint of the teacher and student as the beneficiaries of this area is acceptable. Enriched web-based learning, despite the perceived obstacles and challenges, is suitable to facilitate, accelerate, and create creativity in the educational process.  }, Keywords = {Eduation, Learning, Virtual Social Media , Qualitative study}, volume = {13}, Number = {1}, pages = {1-10}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {واکاوی بکارگیری شبکه های اجتماعی مجازی در یادگیری و آموزش از منظر استادان و دانشجویان}, abstract_fa ={مقدمه : به پشتوانه شواهد علمی بهینه سازی نظام آموزش و پژوهش در بستر شبکه های اجتماعی مجازی در بین دانشجویان تحصیلات تکمیلی ضرروی به نظر می رسد. از آنجا که دانشجویان و اساتید نظام آموزش عالی در زمره  مشتریان آن  قرار می گیرند، هدف این مطالعه واکاوی  دیدگاه ها و نقطه نظرات ایشان در پاسخ  به  چرایی به کاربست شبکه های مجازی در سیستم یادگیری و آموزش به روش شناسی کیفی بود. روش کار: این مطالعه، به شیوه تحلیل محتوی کیفی انجام شد. 24 مشارکت کننده به صورت نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها با مصاحبه فردی، عمیق و نیمه ساختارمند جمع آوری و ضبط شد. پس از پیاده سازی متن مصاحبه  با استفاده  از نرم افزار MaxQdata10 مطابق مراحل تحلیل محتوای گرانهایم مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: تحلیل داده ها ، منجر به استخراج 279کد، 15زیرطبقه، 6 طبقه فرعی و 2 درون مایه اصلی شامل "منافع درک شده شبکه های اجتماعی در فرایند آموزش و یادگیری (4طبقه فرعی)،و موانع درک شده شبکه های اجتماعی در فرایند آموزش و یادگیری (2طبقه فرعی )" گردید. نتیجه گیری: این مطالعه مزیت ها، معایب و کاربردهای آموزشی شبکه های اجتماعی مجازی در آموزش را نشان داد. به کار گیری شبکه های اجتماعی و  فضای مجازی در هر دو فرایند آموزش و یادگیری از منظر ذینفعان این حوزه  یعنی استاد و دانشجو مورد پذیرش است. یادگیری غنی شده ی مبتنی بر وب ، علی رغم موانع و چالش های درک شده  بستری مناسب برای تسهیل، تسریع و خلاقیت در فرایند آموزشی است.  }, keywords_fa = {یادگیری, آموزش, شبکه های اجتماعی, مطالعه کیفی}, doi = {10.21859/ijnr-13011}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2029-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2029-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Kord, Bahman and Mehdipour, Hamideh}, title = {The relationship between mindfulness and perceived self-efficacy with subjective well-being among cancer patients in Tabriz hospitals}, abstract ={Introduction: Subjective well-being is one of the important constructs of mental health and identifying the factors affecting it is of paramount importance. Hence, the purpose of this study was to predict the subjective well-being of cancer patients based on mindfulness and perceived self-efficacy.                                Methods: In this descriptive-correlational study, 150 cancer patients of in Tabriz hospitals were selected through convenience sampling in 2016. Data collection tools included three valid and reliable scales: Molavi’s subjective well-being, Baer’s mindfulness, and Schwarzer’s self- efficacy. Data were analyzed using Pearson correlation coefficient and regression analysis.                                 Results: Findings showed that there was a significant positive correlation between mindfulness, perceived self-efficacy and subjective well-being (sig=0/01). Regression analysis indicated that mindfulness 17/20% and perceived self-efficacy 27/00% predicting of it.                                                            Conclusion: Increased mindfulness and perceived self-efficacy can be used to enhance cancer patients’ subjective well-being as well as to improve their life satisfaction. Hence, it is suggested psychologists in their prevention and intervention programs in order to promote mental health and subjective well-being of cancer patients pay special attention to self-care.}, Keywords = {Subjective well-being, mindfulness, perceived self-efficacy, cancer patients.}, volume = {13}, Number = {1}, pages = {11-17}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {رابطه ذهن آگاهی و خودکارآمدی ادراک‌شده با بهزیستی ذهنی در بین بیماران سرطانی بیمارستان‌های شهر تبریز}, abstract_fa ={مقدمه: بهزیستی ذهنی یکی از سازه‌های مهم بهداشت روان در بین بیماران سرطانی است که شناسایی عوامل روان‌شناختی تأثیرگذار در آن از اهمیت شایانی برخوردار است. هدف این پژوهش رابطه ذهن آگاهی و خودکارآمدی ادراک‌شده با بهزیستی ذهنی بیماران سرطانی در بیمارستان‌های شهر تبریز است. روش کار: روش پژوهش توصیفی و همبستگی است. نمونه پژوهش حاضر شامل 150 بیمار مبتلابه سرطان بود که در بیمارستان‌های تبریز در سال 1395بستری بودند که از روش نمونه‌گیری در دسترس استفاده شد. نمونه مورد مطالعه به پرسشنامه‌های بهزیستی ذهنی(مولوی) و ذهن آگاهی بائر(Baer)و خود کارآمدی عمومی شوارزر (Schwarzer) پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی به‌منظور آزمون فرضیه‌ها مورد تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد بین ذهن آگاهی با بهزیستی ذهنی(01/0sig=) و خود کارآمدی ادراک‌شده با بهزیستی ذهنی(01/0sig=) رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. یافته‌ها نشان داد که ذهن آگاهی 2/17 درصد و خودکارآمدی ادراک‌شده 00/27 درصد بهزیستی ذهنی در بیماران سرطانی مورد را تبیین می‌کنند. نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش حاضر نشان داد متغیر اثرگذار ذهن آگاهی و خودکارآمدی ادراک‌شده در تبیین بهزیستی ذهنی بیماران سرطانی نقش مهمی دارد. ازاین‌رو، پیشنهاد می‌شود روانشناسان در برنامه‌های پیشگیرانه و مداخله­گرانه خود جهت ارتقای سلامت روان و بهزیستی ذهنی بیماران سرطانی توجه ویژه‌ای به این سازه‌های خودمراقبه­ای داشته باشند.}, keywords_fa = {ذهن آگاهی , خودکارآمدی ادراک‌شده , بهزیستی ذهنی, بیماران سرطانی}, doi = {10.21859/ijnr-13012}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2087-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2087-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Ahmadian, Soheila and Rasouli, Aras}, title = {Stress Management Training on Reducing Anxiety and Promoting Happiness and Sexual Integrity in Women with Breast Cancer}, abstract ={Introduction: Breast cancer is the most common cancer in women, which endangers various aspects of individual, mental and quality of life and sexual function. The purpose of this study was to teach stress management training on reducing anxiety and promoting happiness and sexual intimacy in women with breast cancer. Methods: This is a semi-experimental, pre-test, and post-test with control group. The statistical population of the study included all women with breast cancer in Kermanshah in 2016. The sample was collected using 30 available sampling methods in two groups (15 experimental and 15 control group). The members of the experimental group participated in 10 stress management-training sessions. The data collection tool was a questionnaire for happiness and sexual anxiety. Data were analyzed using covariance analysis and spss21 software. Results: The results of this study showed that stress management training is aimed at reducing awareness and promoting the happiness and sexuality of women with breast cancer. Conclusion: Regarding the results, the effectiveness of stress management training on reducing anxiety and increasing the sexual integrity and happiness of women with breast cancer can be mentioned.}, Keywords = {stress management training, anxiety, happiness, sexual intimacy, breast cancer}, volume = {13}, Number = {1}, pages = {18-25}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {آموزش مدیریت استرس بر کاهش اضطراب و ارتقاء شادکامی و صمیمیت جنسی زنان مبتلا به سرطان سینه}, abstract_fa ={مقدمه: سرطان پستان شایعترین سرطان زنان است که جنبه های مختلف سلامت فردی، روانی و کیفیت زندگی و عملکرد جنسی را به مخاطره می اندازد. هدف از پژوهش حاضر آموزش مدیریت استرس بر کاهش اضطراب و ارتقاء شادکامی و صمیمیت جنسی زنان مبتلا به سرطان سینه بود. روش کار: پژوهش نیمه آزمایشی و از  نوع پیش آزمون-  پس آزمون با گروه گواه است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان مبتلا به سرطان سینه شهر کرمانشاه در سال 1395 بود . نمونه مورد نظر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس 30 نفر در دو گروه(15 نفر گروه آزمایشی و15 نفر گواه  (قرار گرفتند.  اعضای  اعضای گروه آزمایش در10 جلسه آموزش مدیریت استرس شرکت کردند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اضطراب شادکامی و صمیمیت جنسی بود. داده ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس و با نرم افزار spss (نسخه 16) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.  یافته ها: نشان دادند که آموزش مدیریت استرس بر کاهش اضطراب و ارتقاء شادکامی و صمیمیت جنسی زنان مبتلا به سرطان سینه شده است. نتیجه گیری: در مجموع می‌توان اظهار داشت که مداخلات روان‌شناختی از جمله مدیریت استرس و آموزشآن می تواند در کاهش اضطراب و افزایش شادکامی و صمیمیت جنسی زنان مبتلا به سرطان سینه  سودمند باشد.  }, keywords_fa = {مدیریت استرس, اضطراب, شادکامی, صمیمیت جنسی, سرطان سینه. }, doi = {10.21859/ijnr-13013}, url = {http://ijnr.ir/article-1-1995-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1995-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {biglar, Shahla and hanifi, Nasrin and jafarivarjoshani, Nasrin and kamali, Korosh}, title = {Study on the amount of coping skills used by MS sufferers as member and non-member of peer support group}, abstract ={Introduction: Multiple Sclerosis (MS) is the most common illness causing neurological inabilities in young adults. Ability of the ill person to use coping skills is an important factor that can help to reduce stress and to manage the increasing challenges caused by this debilitating illness. The present study focuses on comparing the amount of coping skills used by MS sufferers who are and are not the members of a peer support group. Method of the study: method of the study was descriptive-analytical. The study was conducted in Multiple Sclerosis Society of Zanjan City during the year 2016. Simple random sampling without replacement was conducted on 30 MS sufferers who were the members and 90 others who were not the members of peer support group. Data gathering tool included demographic questionnaire and Jalowiec coping skills questionnaire. Fisher’s exact test and t-test were used to analyze the data. Findings: comparison on the amounts of coping skills used by the member and non-member patients in the peer support group revealed that they differed insignificantly (0.735) in terms of excitement-oriented, and significantly in terms of problem-oriented coping skills. Furthermore, the member patients used more problem-oriented coping skills than the non-member patients (0.009). Conclusion: peer support has an increasing effect on the use of problem-oriented coping skills. Thus, it will be helpful to encourage patients to be a member of the peer support group.  }, Keywords = {Multiple sclerosis, coping skills, peer support group}, volume = {13}, Number = {1}, pages = {26-32}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی مقایسه ای میزان به کار گیری مهارت های مقابله ای در بیماران(زنان) مبتلا به ام اس عضو و غیر عضو در گروه همتایان}, abstract_fa ={مقدمه: مولتیپل اسکلروزیس(ام اس) شایع ترین علت ناتوانی های نورولوژیک در بالغین جوان در نظر گرفته می شود، مطالعات نشان می دهد بیماران مبتلا به ام اس در مقایسه با افراد سالم کمتر از روش های مقابله ای مساله مدار استفاده می کنند، به نظر می رسد حمایت اجتماعی می تواند در به کارگیری روش های مقابله ای موثر باشد. مطالعه حاضر به منظور مقایسه میزان به کارگیری مهارت های مقابله ای در بیماران مبتلا به ام اس عضو و غیر عضو در گروه همتایان انجام شد. روش کار: این مطالعه یک مطالعه توصیفی تحلیلی از نوع مقطعی بود که در سال 1395 و در محل انجمن ام اس زنجان انجام شد. در این مطالعه 30 نفر از بیماران زن عضو و 60نفر از بیماران زن غیر عضو در گروه همتایان به صورت تصادفی بدون جایگزاری انتخاب شدند. ابزار گرداوری اطلاعات شامل پرسشنامه جمعیت شناختی و پرسشنامه مهارت های مقابله ای جالوویس بود. آنالیز داده ها با استفاده از آزمون های آماری تست دقیق فیشر و تی – تست انجام گرفت. یافته ها: مقایسه میزان به کارگیری مهارت های مقابله ای در دو گروه عضو و غیر عضو در گروه همتایان نشان داد که میزان به کارگیری مهارت های مقابله ای هیجان مدار در دو گروه اختلاف معنا داری با یکدیگر نداشتند(735/0)، در حالی که دو گروه در میزان به کارگیری مهارت های مقابله ای مساله مدار با یکدیگر اختلاف معنا داری داشتند و افراد عضو در گروه همتایان نسبت به افراد غیر عضو از مهارت های مقابله ای مساله مدار استفاده بیشتری می کردند(009/0). نتیجه گیری: حمایت گروه همتایان موجب افزایش به کارگیری مهارت های مقابله ای مساله مدار می شود، بنابراین تشویق به عضویت سایر بیماران در گروه همتایان می تواند برای بیماران مفید باشد.  }, keywords_fa = {مولتیپل اسکلروزیس, مهارت های مقابله ای, گروه همتایان}, doi = {10.21859/ijnr-13014}, url = {http://ijnr.ir/article-1-1867-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1867-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {hossieni, seied fakhraldin and Soltani, Faezeh}, title = {The Relationship between Emotional stability with Job conscience and professional commitment}, abstract ={Introduction: emotional stability is a personality trait that includes natural and constant domains of emotions Placed individual in different stages of life and in different environments . Aim: This study aimed to determine the relationship between emotional stability with Job conscience and professional commitment . Method: This study was descriptive-analytic . This study was conducted on 200 nurses of Kerman University of Medical Sciences through cluster  random sampling . Data was gathered using a questionnaire which included 4 parts: demographic data , Goldberg emotional stability questionnaire , Mac Cry Job conscience questionnaire , henning&Clikeman professional commitment questionnaire . Data were analyzed in SPSS version 20 using Pearson correlation test , Independent T-test , ANOVA and multiple linear regression. Results: The mean score of  emotional stability , Job conscience ,  professional commitment among nurses was 46/2( ±15/6) , 44/4(±14/3) , 49(±14/4) . Forty percent of nurses have a high emotional stability . There was a statistically significant positive correlation between emotional stability with Job conscience(p<0/0001) and professional commitment (p<0/00001) . There was also  a statistically significant positive correlation between Job conscience and professional commitment(p<0/0001). Conclusion: According to the results of the present study is a positive correlation between emotional stability and job conscience and professionalcommitment . therefore attention to the emotional stability , Training and planning for its growth Created corporate profits and improving professional commitment and job conscience .}, Keywords = {Emotional Stability, Job conscience, Profissional Commitment, nurse.}, volume = {13}, Number = {1}, pages = {33-39}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی ارتباط ثبات عاطفی با وجدان کاری و تعهد حرفه ای پرستاران شاغل در بیمارستانهای کرمان در سال 1395}, abstract_fa ={مقدمه : حل مشکلات و بحران های حرفه ای و شخصی و هم چنین کارامدی حرفه ای به طور گسترده ای با ویژگی های روانی افراد خصوصا ثبات عاطفی آنان وابستگی مستقیم دارد و می تواند بر عملکرد شغلی فرد تاثیر بگذارد. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط ثبات عاطفی با تعهد حرفه ای و وجدان کاری در پرستاران شاغل در بیمارستانهای کرمان در سال 1395 انجام شد . روش کار: مطالعه حاضر از نوع توصیفی- تحلیلی که  به روش تصادفی خوشه ای بر روی 200 پرستاربیمارستانهای شهرکرمان در خرداد تا پایان مهر ماه ماه 1395انجام شد. ابزار گرد آوری داده ها پرسشنامه ای مشتمل بر 4 بخش : مشخصات فردی ، پرسشنامه ثبات عاطفی گلدبرگ ، تعهد حرفه ای کلایکمن و هنینگ  و وجدان کاری کاستا و مک کرای بود  که روایی و پایایی این پرسشنامه ها بارها در ایران مورد تائید قرار گرفته است . یافته ها: میانگین نمره ثبات عاطفی ، وجدان کاری و تعهد حرفه ای به ترتیب 2/46(6/15±) ،4/44(3/14 ±(،49(4/14±) بود . 40 درصد از پرستاران تحت مطالعه از ثبات عاطفی بالایی برخوردار بودند . بین میانگین نمره کل ثبات عاطفی با وجدان کاری (0001/0P<) و تعهد حرفه ای(0001/0P<) ارتباط آماری مثبت و معنی داری وجود دارد. همچنین بین وجدان کاری و تعهد حرفه ای نیز ارتباط آماری مثبت و معنی داری وجود دارد(0001/0P<) . نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر بین ثبات عاطفی با وجدان کاری و تعهد حرفه ای پرستاران  ارتباط مثبت و معنی داری وجود دارد . از این رو توجه به ثبات عاطفی و آموزش و برنامه ریزی در جهت رشد آن منفعت سازمانی و بهبود تعهد حرفه ای و وجدان کاری را به همراه دارد .    }, keywords_fa = {ثبات عاطفی, وجدان کاری, تعهد حرفه ای, پرستار}, doi = {10.21859/ijnr-13015}, url = {http://ijnr.ir/article-1-1906-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1906-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Nasiri, Samira and Banitalebi, Ebrahim and Faramarzi, Mohamm}, title = {Effects of two Exercise Modalities of Sprint Interval Training and Combined Training (Strength-Aerobic) on Serum Apelin levels and Insulin Resistance in Women with Type 2 Diabetes}, abstract ={Introduction: Exercise activity is an effective treatment tool for the management of type 2 diabetic patients. The purpose of this study is to investigate the effects of eight weeks combined and sprint interval training (SIT) on serum apelin levels and insulin resistance in women with type 2 diabetes. Methods: Fifty-two overweight female type 2 diabetic patients (aged 45-60 years old, BMI > 30) with HbA1C value of 6.5% or were assessed for eligibility. Participants were assigned to SIT group (n = 17), combined training group (n = 17), and control group (n = 18) according to HbA1c levels. The exercises included 12 weeks of combined training and SIT. To determine the differences between groups, a statistical analysis of covariance and a meaningful LSD test were used to determine the difference between groups. Results: Difference was significant for the fasting blood glucose in the SIT groups (p<0.001). Serum insulin levels showed significant increases in the SIT (p<0.001) and Com (p=0.001). Changes in apelin were not significantly different within SIT and combined training groups (p = 0.13 and p = 0.09, respectively). The data showed significant differences in insulin resistance index (HOMA-IR) in SIT (p<0.001) and Com (p=0.008). Furthermore, the ANCOVA test showed that there were no significant differences in fasting blood glucose concentrations (F = 1.853, p = 0.171), apelin (F = 0.511, p = 0.12) But, significant differences were seen between groups in insulin (F = 3.622, p = 0.036), and HOMA-IR (F = 5.511, p = 0.008). Conclusion: exercise training independent of mode of training is an effective training method to improve glycemic control in woman with type 2 diabetes.  }, Keywords = {SIT and Combined Training, Apelin, Type 2 Diabetes.}, volume = {13}, Number = {1}, pages = {40-46}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تاثیر دو شیوه تمرین تناوبی سرعتی و ترکیبی (قدرتی-هوازی) بر سطوح آپلین پلاسمایی و مقاومت به انسولین زنان دیابتی نوع2}, abstract_fa ={مقدمه: فعالیت ورزشی ابزار درمانی موثری برای مدیریت بیماران دیابتی نوع 2 است؛ هدف این پژوهش بررسی اثر هشت هفته تمرینات ترکیبی و تناوبی سرعتی شدید بر سطوح آپلین پلاسمایی و مقاومت به انسولین زنان دیابتی نوع 2 است. روش کار­: 52 زن دیابتی نوع 2دارای اضافه وزن (سن:60-45 سال و شاخص توده بدنی>30) با سطوح HbA1c≥ 5/6 % به طور داوطلبانه انتخاب شدند وبر اساس مقادیر هموگلوبین A1c در سه گروه تمرین:SIT (17n=) و ترکیبی (17n=) و کنترل (18n=) قرار گرفتند. تمرینات شامل 12 هفته تمرین ترکیبی و SIT بود. سطوح شاخص­های هموگلوبین A1c و گلوکز ناشتا و انسولین اندازه­گیری شد. جهت تعیین تفاوت­های میان گروه‌ها ازروش آماری تحلیل کوواریانس و در صورت معنی­داری ازآزمون LSD  برای تعیین اختلاف بین گروه­ها استفاده گردید.                  یافته­ ها: کاهش معنی­داری در میزان گلوکز ناشتا گروه SIT وجود داشت (001/0p<). میزان انسولین سرم گروه SIT و ترکیبی افزایش قابل توجهی یافت (001/0>p و001/0=p). میزان آپلین تغییرات معنی­داری در گروه SIT و ترکیبی وجود نداشت ( 13/0=p و09/0=p). نتایج تفاوت معنی­داری را در شاخص مقاومت به انسولین (HOMA-IR) در گروه (001/0p<) SIT و ترکیبی (001/0p= ) نشان داد. نتایج آزمون آنکوا تفاوت معنی­داری در قندخون ناشتا(171/0 p=و 853/1F=)  و آپلین (12/0=p و 511/0=F)نشان نداد. اما تفاوت بین گروهی معنی­داری در انسولین (036/0=p و622/3=F) و مقاومت به انسولین (008/0=p و511/5=F) مشاهده شد.  نتیجه ­گیری: تمرینات ورزشی مستقل از نوع و روش انجام می‌توانند اثرات مثبتی بر کنترل قندخون زنان دیابتی نوع 2 داشته باشند.  }, keywords_fa = {تمرینات SIT و ترکیبی, آپلین, دیابت نوع 2}, doi = {10.21859/ijnr-13016}, url = {http://ijnr.ir/article-1-1812-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1812-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Noghani, Fatemeh and Navab, Elham and Mehran, Abbas and yaghobi, Lil}, title = {The Effects of Group Reminiscence Therapy on Loneliness and Spiritual Well- being among Residents of Kahrizak Nursing Home}, abstract ={Introduction: Maintaining and improving the health of the elderly people as a vulnerable group should  further be considered. Loneliness is one of the most common complaints of the elderly that can cause serious consequences on their mental health. The present study was designed and implemented with the aim of determining " The Effects of Group Reminiscence Therapy on Loneliness and Spiritual Well- being among  Residents of Kahrizak Nursing Home ". Method: The present study is a non-randomized clinical trial that has been done on 83 elderly residents of Kahrizak nursing home who were qualified for participating in the study in the year 2017. The samples were non -randomly selected and subjects were divided into two experimental and control groups. The control group received no treatment. 6 reminiscence sessions were carried out according to the Watt & Cepplize protocol in experimental group. The data collection tools include Demographic and Plutozion-Ellison spiritual Well- being questionnaires(in previous studies in Iran, content validity and internal reliability were performed with Cronbach's alpha of 92%) and Russell loneliness questionnaire (in previous studies in Iran, content validity and internal reliability were performed with Cronbach's alpha of 78%). In analyzing samples, descriptive statistics was used to calculate central indexes and dispersion and to prepare frequency distribution tables. Analytical statistics was used to test the hypothesis of the research with the help of one of independent t-test, paired t-test, Chi-square, Fisher and ... tests. Data was analyzed by SPSS24 software. Results: The findings of this study showed that there was a significant statistical relationship between all demographic variables in both groups, except partner life situation variable (p=0.385) in which there was no significant statistical relationship. The result of analysis of covariance showed that the variables of loneliness (p=0.335) and spiritual well-being (p=0.385) have influenced on loneliness (p<0.001) before treatment and spiritual health (p=0.054) after treatment. conclusion: The results of the study showed a clear relationship and effect of reminiscence on loneliness and spiritual well-being of the elderly people. Considering the effectiveness of memory retrieval, it can be used as a simple, easy, inexpensive and applicable therapeutic approach in all treatment and care centers for the elderly or individually at home. And we can expect this approach to be welcomed by the elderly, family and members of the care team.  }, Keywords = {reminiscence, loneliness, spiritual Well- being, elderly people.}, volume = {13}, Number = {1}, pages = {47-56}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تاثیر خاطره گویی گروهی بر احساس تنهایی و سلامت معنوی سالمندان ساکن در آسایشگاه کهریزک}, abstract_fa ={مقدمه: حفظ و ارتقاء سلامت سالمندان به عنوان یک گروه جمعیتی آسیب نیازمند توجه است . سالمندی دوران حساسی از زندگی است و توجه به مسائل و نیازهای این مرحله یک ضرورت اجتماعی است . احساس تنهایی یکی از شایع ترین شکایات سالمندان است که می تواند عواقب جدی بر سلامت روان آنان ایجاد کند . مطالعه حاضر  با هدف "تعیین تاثیر خاطره گویی گروهی بر احساس تنهایی و سلامت معنوی سالمندان ساکن در آسایشگاه کهریزک " طراحی و اجرا شد . روش کار: مطالعه حاضر کارآزمایی بالینی غیر تصادفی است که در سال 1396 بر روی  83 سالمند ساکن در آسایشگاه کهریزک که واجد شرایط ورود به تحقیق بودند انجام شده است . نمونه ها به صورت غیر تصادفی انتخاب و افراد به دو گروه کنترل و آزمون تقسیم شده اند در گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای صورت نگرفت درگروه آزمون 6 جلسه خاطره گویی طبق پروتکل وات و کپلایز انجام شده است . ابزار گرد آوری داده ها شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک ، پرسشنامه سلامت معنوی پالوتزیون و الیسون(در مطالعات قبلی در ایران با تامین روایی محتوایی و انجام پایایی درون انجام شد که ضریب آلفای کرونباخ 92% محاسبه شد) و پرسشنامه احساس تنهایی راسل(در مطالعات قبلی در ایران با تامین روایی محتوایی و انجام پایایی درون انجام شد که آلفای کرونباخ 78% محاسبه شد )بود . در تجزیه و تحلیل نمونه ها از آمار توصیفی بمنظور محاسبه شاخص های مرکزی و پراکندگی و تهیه جداول توزیع فراوانی و از آمار تحلیلی بمنظور آزمون فرضیه های پژوهش با کمک یکی از آزمون های تی مستقل ، تی زوجی ، کای دو ، فیشر و... استفاده شده است . داده ها توسط نرم افزار24 spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است . یافته ها: یافته های این مطالعه نشان داد که در هر دو گروه  ارتباط آماری معنی داری بین تمامی متغیرهای دموگرافیک وجود داشته است( در اینجا پی ولیو راخاسته اید یعنی تمامی متغیرهای دموگرافیک تک تک پی ولیو وارد شود ؟ ) بجز متغیر وضعیت حیات همسر(P=0/019 )که در آن ارتباط آماری معنا دار وجود نداشته است و همچنین نتیجه آنالیز کوواریانس نشان داده است که متغیر های احساس تنهایی (P=0/335) و سلامت معنوی (P=0/385) قبل از مداخله بر احساس تنهایی (P<0/001) و سلامت معنوی (P=0/054 ) بعد از مداخله موثر بوده است  . نتیجه گیری : نتایج مطالعه تصویری روشن از ارتباط و تاثیر خاطره گویی بر احساس تنهایی و سلامت معنوی سالمندان نشان داد. با توجه به اثر بخش بودن خاطره گویی می توان به عنوان روش درمانی ساده ، آسان ، ارزان قیمت و قابل اجرا در تمام مراکز درمانی و نگهداری سالمندان یا به صورت انفرادی در منزل به کار رود و می توان انتظارداشت این روش از سوی سالمندان ، خانواده و اعضا تیم درمانی مورد استقبال قرار گیرد .  }, keywords_fa = {خاطره گویی, احساس تنهایی, سلامت معنوی, سالمند }, doi = {10.21859/ijnr-13017}, url = {http://ijnr.ir/article-1-1978-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1978-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {karimirad, Mohammad reza and Seyedfatemi, Naiemeh and Noghani, Fatemeh and Amini, Ehsanolah and Kamali, Razieh}, title = {Resiliency family caregivers of people with mental disorders in Tehran}, abstract ={Introduction: Resiliency is back from a tough durable and enduring capacity and the ability to repair them. Despite exposure to extreme stress, leading to the success of the events and accidents. The purpose of this study was to determine the resiliency of family caregivers of patients with mental disorders. Method: The present study is a descriptive-analytical study. In this study, a sample size 220 was calculated. Tools for collecting data in this study forms and questionnaires resiliency was Kannor and Davidson's profile. The obtained data were analyzed using the SPSS16 software, Spearman Correlation Statistical Tests, t-test and ANOVA tests. Results: In this study Average resiliency caregivers with mental disorders are 16/38 and SD 69/93 the majority of the study, 51% had high resiliency. Between Resiliency caregivers and demographic characteristics (age, sex, socioeconomic status and education), there was no significant relationship. Conclusion:The findings of this study can help nurses and other health care providers that use of model resiliency or similar models for health promotion, capacity building and sustainable recovery from the ongoing difficulties in the ability to repair themselves, Increase the social, economic and welfare and the promotion of tolerance for the care and education of family caregivers of patients with mental disorders.  }, Keywords = {Resiliency, family caregivers, mental disorders.}, volume = {13}, Number = {1}, pages = {57-63}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تاب آوری مراقبین خانوادگی مبتلایان به اختلالات روانی شهر تهران}, abstract_fa ={مقدمه : تاب آوری ظرفیت بازگشتن از دشواری پایدار و ادامه دار و توانایی در ترمیم خویشتن است. که علیرغم قرار گرفتن در معرض تنش های شدید،منجر به موفقیت انسان در برابر حوادث و اتفاقات می شود. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاب آوری مراقبین خانوادگی بیماران مبتلا به اختلالات روانی انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر، از نوع توصیفی -تحلیلی است. در این مطالعه حجم نمونه 220 نفر محاسبه گردید. ابزار گرد آوری اطلاعات در این پژوهش فرم مشخصات فردی و پرسشنامه استاندارد تاب آوری کانر و دیویدسون بود. اطلاعات بدست آمده با استفاده از نرم افزار 16SPSS و آزمون های آماری همبستگی اسپیرمن، آزمون t و  ANOVA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها:در این مطالعه . میانگین تاب آوری مراقبین مبتلا به اختلالات روانی 93/69 با انحراف معیار 38/16 بوده است. همچنین مطابق یافته ها در مجموع 8/86 درصد مراقبین بیماران تاب آوری بالای 51 را داشتند. بین تاب آوری مراقبین با مشخصات دموگرافیک(سن، جنس، وضعیت اقتصادی-اجتماعی و تحصیلات) ارتباط آماری معناداری وجود نداشت. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه به پرستاران و سایر ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی کمک می کند که  از مدل تاب آوری و یا مدل های مشابه برای ارتقاء سطح سلامت، افزایش ظرفیت بازگشتن از دشواری پایدار و ادامه دار و توانایی در ترمیم خویشتن،  افزایش عملکرد اجتماعی، اقتصادی و رفاهی و ارتقاء سطح تحمل مراقبین وبرای مراقبت و آموزش با خانواده های بیماران مبتلا به اختلالات روانی استفاده کنند.  }, keywords_fa = {تاب آوری, خانواده, مراقبین, اختلالات روانی}, doi = {10.21859/ijnr-13018}, url = {http://ijnr.ir/article-1-1936-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1936-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {PedramRazi, Shadan and Satiyarvand, Asma and Tabari, Fariba and Kazemnejad, Anooshiravan and TizhMaghz, Zahra and Navidhamidi, Mojdeh}, title = {The Effect of Education and Telephone Counseling On The Self- Efficacy Of Women With Breast Cancer Undergoing Radiotherapy}, abstract ={Introduction: Self-efficacy is a key psychological source in adapting to chronic diseases and plays a crucial role in how patients adapt to the challenges of cancer as a chronic disease. Promoting self-efficacy in patients with breast cancer leads to better Compatibility with the diagnosis and treatment of cancer, reducing cancer symptoms, improving mental image, and improving the communication of patients with therapeutic personnel. The purpose of this study was to investigate the effect of education and telephone counseling on the self-efficacy of women with breast cancer undergoing radiotherapy. Methods: In This Randomized Clinical Trial Study, 64 patients who were scheduled for the Breast Cancer Radiotherapy and Referring To Cancer Institute of Imam Khomeini , Tehran University Of Medical Sciences, were recruited using the convenience sampling method. Participants were randomly assigned into Two Groups of Test (N = 32) And Control (N = 32). Before The Start Of Radiotherapy, Chronic Disease Self-Efficacy Scale Was Completed By Research Samples In The Studied Groups. Patients' Self-Efficacy Was Evaluated Again 1 Month And 3 Months After Education and Telephone Counseling, And Data Were Analyzed Using SPSS-22 Software. Results: Before The Intervention, There Was No Significant Difference Between The Mean Score Of Self – Efficacy Of The Two Groups. However, 1 Month And 3 Month After The Beginning Of Intervention, The Mean Score Of Self-Efficacy In The Experimental Group Was Significantly Higher Than In The Control Group (P <0.001).  Conclusion: According To The Results Of This Study, The Use Of Education And Telephone Counseling To Promote Self-Efficacy Of Women With Breast Cancer Under Radiotherapy Is Emphasized.  }, Keywords = {Education, Telephone Counseling, Self-Efficacy, Breast Cancer, Radiotherapy}, volume = {13}, Number = {1}, pages = {64-72}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی تاثیر آموزش و مشاوره تلفنی بر خودکارآمدی زنان مبتلا به سرطان پستان تحت پرتودرمانی}, abstract_fa ={ مقدمه: خودکارآمدی منبع روانی کلیدی در سازگاری با بیماری­های مزمن محسوب می­ شود و نقش اساسی در چگونگی سازگاری بیمار با چالش­های ناشی از سرطان به عنوان یک بیماری مزمن دارد. ارتقاء خودکارآمدی در بیماران مبتلا به سرطان پستان منجر به سازگاری بهتر با تشخیص و درمان سرطان، کاهش علائم ناشی از سرطان، بهبود تصویر ذهنی و ارتقاء ارتباط بیماران با پرسنل درمانی می­شود. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش و مشاوره تلفنی بر خودکارآمدی زنان مبتلا به سرطان پستان تحت پرتو درمانی می­ باشد. روش­ کار: در این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده 64 بیمار کاندید پرتودرمانی پستان مراجعه کننده به انستیتو کانسر امام خمینی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس وارد مطالعه شدند؛ سپس نمونه­ها به روش تخصیص تصادفی در دو گروه آزمون (32=n) و کنترل (32=n) قرار گرفتند. قبل از شروع پرتودرمانی پرسشنامه خودکارآمدی بیماری­های مزمن توسط نمونه­ های پژوهش در گروه ­های مورد مطالعه تکمیل گردید. مجدداً 1 ماه و 3 ماه پس از آموزش و مشاوره تلفنی، خودکارآمدی بیماران مورد ارزیابی قرار گرفت و داده­ها با استفاده از نرم افزار 22 SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: قبل از مداخله بین گروه های آزمون و کنترل از نظر میزان خودکارآمدی تفاوت آماری معناداری وجود نداشت، اما 1 ماه و 3 ماه بعد از شروع مداخله، افراد گروه آزمون در مقایسه با گروه کنترل تفاوت آماری معناداری در افزایش خودکارآمدی نشان دادند  p<0.001)). نتیجه گیری: با توجه به نتایج این پژوهش، استفاده از آموزش و مشاوره تلفنی جهت ارتقاء خودکارآمدی زنان مبتلا به سرطان پستان تحت پرتودرمانی توصیه و تاکید می­ گردد.  }, keywords_fa = {آموزش, مشاوره تلفنی, خودکارآمدی, سرطان پستان, پرتودرمان}, doi = {10.21859/ijnr-13019}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2025-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2025-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Shareiniya, Habib and Nourayi, Afsaneh and Esmaeilniya, Mahdi and Mohamadiyan, Batool and Esmaeili, Reza and Erfanpoor, Saee}, title = {Examine The relationship between achievement motivation and entrepreneurial talent In nursing students of Gonabad University of Medical Sciences}, abstract ={Introduction: Skilled manpower education for society is one of the main objectives of higher education in Iran. Nowadays, since unemployment is one of the biggest economic problems of Iran, higher education has a dual mission of employment and development of entrepreneurial talent. Furthermore, the achievement motivation is significantly important as a success factor especially in nursing students. Therefore, this study was conducted with the aim to determine the relationship between achievement motivation and entrepreneurial talent In nursing students of Gonabad University of Medical Sciences. Method: This study was conducted by cross-sectional descriptive-analytical method. Statistical population included all 160 second-eighth semester nursing students who were selected by census method from Gonabad University of Medical Sciences. Inclusion criteria included studying at the time of the research and the students' willingness to participate in the study. Exclusion criteria was the failure to complete the questionnaires. Data collection tools of this study include demographic information questionnaire, entrepreneurial talent measurement questionnaire by Kordnaeij et al, and Hermans' achievement motivation questionnaire. The collected data were analyzed using descriptive statistic,and Pearson test. Data analysis was done through SPSS 20 software, Results: The status of entrepreneurial talent was weak in the majority of students (70 percent), and 93.1% of research units had high achievement motivation. According to results of Pearson test, there is a significant positive relationship between achievement motivation and entrepreneurial talent (p<0.001 and r=0.332). conclusion: Students' weak entrepreneurial capacity indicates the necessity of planning and concentration on reinforcement of factors which affect entrepreneurial capacity in curricula and educational assistance curricula.  }, Keywords = {Entrepreneurial talent, achievement motivation, nursing students}, volume = {13}, Number = {1}, pages = {73-79}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی ارتباط انگیزه پیشرفت و استعداد کارآفرینی در دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی گناباد}, abstract_fa ={مقدمه: یکی از اهداف مهم نظام آموزش عالی کشور، پرورش نیروی انسانی متخصص و مورد نیاز جامعه است. در حال حاضر با توجه به این‌که یکی از بزرگترین مشکلات اقتصاد ایران بحران بیکاری است، آموزش عالی کشور، رسالتی مضاعف در زمینه اشتغال زایی و پرورش استعداد کارآفرینی دارد. انگیزه پیشرفت نیز به عنوان یک عامل موفقیت در دانشجویان پرستاری از اهمیت خاصی برخوردار می باشد. لذا این مطالعه با هدف تعیین ارتباط انگیزه پیشرفت و استعداد کارآفرینی در دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی گناباد انجام پذیرفت. روش کار: این پژوهش به صورت مقطعی توصیفی- تحلیلی انجام پذیرفت. جامعه مورد مطالعه شامل کلیه دانشجویان کارشناسی ترم دوم تا هشتم پرستاری دانشگاه علوم پزشکی گناباد (160دانشجو) بود که با روش سرشماری انتخاب گردیدند. ابزارهای گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه محقق ساخته اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه سنجش استعداد کارآفرینی و پرسشنامه انگیزه پیشرفت بود. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون آماری ضریب همبستگی پیرسون و به ‌وسیله نرم­افزار SPSS نسخه 20 انجام پذیرفت. یافته ها: استعداد کارآفرینی در اکثر دانشجویان(70درصد) ضعیف بود و 1/93 درصد واحد های پژوهش دارای انگیزه پیشرفت بالایی بودند. نتیجه آزمون پیرسون نشان داد که بین انگیزه پیشرفت و استعداد کارآفرینی همبستگی مثبت و معنی داری (001/0>p و 332/0= r ( وجود دارد. نتیجه گیری: ضعف قابلیت کارآفرینی دانشجویان نمایان گر ضرورت برنامه ریزی و توجه بیش تر به تقویت مؤلفه های موثر بر قابلیت کارآفرینی در برنامه های آموزشی و کمک آموزشی است.  }, keywords_fa = {استعداد کار افرینی, انگیزه پیشرفت, دانشجویان پرستاری }, doi = {10.21859/ijnr-130110}, url = {http://ijnr.ir/article-1-1974-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1974-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {HasanTehrani, Tayebeh and SeyedBagherMaddah, Sadat and Fallahi-Khoshknab, Masoud and MohammadiShahboulaghi, Farahnaz and Ebadi, Abbas}, title = {Perception hospitalized Patients from respect for Privacy}, abstract ={Introduction: Privacy is one of the basic human needs and one of the most important nursing concepts of care ethics. Several definitions have been proposed for it, since the cultural norms and values of each society and the specific position of each individual in the community are effective in defining and determining its scope. Therefore, in order to provide proper cultural care, it is important to examine the privacy of patients. Therefore, this study aimed to investigate the viewpoints of hospitalized Patients to Respecting Privacy. Methods: The present study was carried out with qualitative content analysis method on 20 patients hospitalized in internal and surgical wards of governmental hospitals of Tehran in 2017. Data collection was based on Purposive sampling and using semi-structured individual interviews. In interviews; hospitalized patients reported experiences with respect to their privacy during hospitalization. The interviews were recorded and handwritten and analyzed on the basis of qualitative content analysis.  Results: The analysis of hospitalized patients' experiences with respect to privacy in the hospital resulted in the extraction of five Category and 10 subcategory. The privacy implications included the dynamics of privacy, physical privacy, information privacy, psycho-social privacy and Religious spirituality privacy. Conclusion: The findings of this study showed that privacy of hospitalized patients has different dimensions and care should be taken to all aspects of it. According to the findings of this study, we can conclude that privacy policies should be provided according to the patient's perspective in the health care system.  }, Keywords = {respct, privacy, patient, qualitative content analysis}, volume = {13}, Number = {1}, pages = {80-87}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {درک بیماران بستری از احترام به حریم خصوصی: یک مطالعه تحلیل محتوی کیفی}, abstract_fa ={مقدمه: حفظ حریم خصوصی از نیازهایی اساسی انسان و از مهمترین مفاهیم پرستاری اخلاق مراقبت و درمان محسوب می شود. تعاریف متعددی برای آن ارائه شده است، زیرا هنجارها و ارزش های فرهنگی هر جامعه و موقعیت خاص هر فرد در اجتماع در تعریف و تعیین دامنه آن موثر است. بنابراین جهت تدارک مراقبت مناسب فرهنگی، بررسی حریم خصوصی از دید گاه بیماران حائز اهمیت است. این مطالعه به تبیین درک بیماران بستری از احترام به حریم خصوصی می پردازد. روش کار: مطالعه حاضر با روش تحلیل محتوی کیفی بر روی 20 بیمار بستری در بخش های داخلی و جراحی بیمارستانهای دولتی شهر تهران در سال 1395 انجام شد. جمع آوری داده ها بر اساس نمونه گیری مبتنی بر هدف و با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختاریافته انفرادی انجام گردید. در مصاحبه های انجام شده، بیماران بستری به بیان تجربیات مرتبط با احترام به حریم خصوصی خود در طول مدت بستری پرداختند. مصاحبه ها ضبط و دست نویس شد و سپس بر اساس تحلیل محتوی کیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: تجزیه و تحلیل حاصل از تجربیات بیماران بستری در زمینه درک آنها از احترام به حریم خصوصی در بیمارستان منجر به استخراج پنج طبقه و 10 طبقه  شد. طبقات اصلی حریم خصوصی شامل پویایی حریم خصوصی، حریم خصوصی فیزیکی، حریم خصوصی اطلاعاتی، حریم خصوصی روانی - اجتماعی و حریم خصوصی معنوی - مذهبی بود.   نتیجه گیری: یافته های مطالعه نشان داد که حریم خصوصی از دید بیماران بستری دارای ابعاد گوناگونی است و در مراقبت بایستی به همه ابعاد آن توجه داشت. با توجه به یافته های حاصل از این مطالعه می توان نتیجه گرفت، زمینه های حفظ رعایت حریم خصوصی با توجه به دیدگاه بیماران در نظام مراقبت های بهداشتی فراهم شود  }, keywords_fa = {احترام, حریم خصوصی, بیمار بستری, تحلیل محتوی کیفی, ایران}, doi = {10.21859/ijnr-130111}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2075-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2075-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Zoleikani, Mohammad and Mafakheri, Abdollah and Khakpour, Masoud and HooshangiSalanghooch, Maryam}, title = {Comparison of the Relationship between Myers-Briggs Personality Dimensions and Happiness and Resilience in Patients with Multiple Sclerosis}, abstract ={Introduction: Multiple sclerosis (MS) is one of the most common diseases of central nervous system (CNS), which causes many psychological problems. Therefore, the two concepts of prosperity and resiliency in people with MS are of great importance. Personality significantly deals with happiness and perseverance as most psychological responses, and the assessment of individuals about different situations depends on personality. The current study aimed at comparing the Myers-Briggs personality dimensions, happiness, and resilience in patients with MS. Methods: The current scientific-comparative study was conducted on a statistical population including all patients enrolled in the MS Society of Ghowchan City, Khorasan Province, Iran from 2016 to 2017. The sample size was 66 subjects calculated using Morgan table. The subjects were selected by simple random sampling method. Data were collected using the Myers-Briggs personality type, happiness, and the Conner Davidson resiliency questionnaires. The results were analyzed by one-way analysis of variance (ANOVA) in a step-by-step manner. Results: One-way ANONA showed a significant difference between sensing-intuitive and judging-perceiver dimensions in terms of feeling of happiness (P < 0.05). But, the difference between introverted-extravert and thinking-feeling dimensions in terms of feeling of happiness was not statistically significant (P > 0.05). The difference between thinking-feeling dimensions in terms of resilience was statistically significant (P < 0.05), although the difference between the dimensions introverted-extravert, sensing-Intuitive, and judging-perceiver was not statistically significant in terms of resilience (P > 0.05). Conclusions: According to the findings of the current research, there is a significant relationship between some aspects of personality and the level of happiness and resilience in patients with MS. Therefore, it is recommended to develop educational programs for such patients in order to improve their resilience and happiness based on Myers-Briggs personality dimensions questionnaire to recognize patients’ personality traits and preferences.}, Keywords = {Personality Dimensions, Happiness, Resilience, Multiple Sclerosis}, volume = {13}, Number = {2}, pages = {1-9}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {مقایسه ابعاد شخصیتی مایرز- بریگز و میزان خوشبختی و تاب‌آوری بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (ام.اس)}, abstract_fa ={مقدمه: مولتیپل اسکلروزیس یکی از شایع‌ترین بیماری‌های سیستم اعصاب مرکزی است که مشکلات روانشناختی بسیاری را موجب می‌شود، بدین سبب دو مفهوم خوشبختی و تاب آوری در مبتلایان به این بیماری، حائز اهمیت بسیار است. شخصیت عامل مهمی در ارتباط با خوشبختی و تاب آوری است؛ چراکه عمده واکنش‌های روانی و ارزیابی افراد از موقعیت‌های مختلف به شخصیت افراد وابسته است. لذا این پژوهش با هدف بررسی و مقایسه ابعاد شخصیت مایرز- بریگز با میزان احساس خوشبختی و تاب‌آوری در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (ام.اس) انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر از نوع علمی- مقایسه‌ای می‌باشد. جامعه آماری در این پژوهش شامل تمام بیماران ثبت نام شده در انجمن ام‌اس شهرستان قوچان در سال 96- 1395 بودند. حجم نمونه آماری با استفاده از جدول مورگان 66 نفر تعیین شد و افراد با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه تیپ‌های شخصیت مایرز- بریگز، پرسشنامه خوشبختی و پرسشنامه تاب‌آوری کانر دیویدسون بود. نتایج از طریق تحلیل واریانس یک طرفه به شیوه گام به گام تحلیل شدند. یافته‌ها: آزمون تحلیل واریانس یک راهه نشان داد تفاوت بین ابعاد (حسی- شمی (شهودی)) و همچنین ابعاد (قضاوتی- ادراکی) از نظر میزان احساس خوشبختی به لحاظ آماری معنادار است (05/0 > P). همچنین تفاوت بین ابعاد (درونگرا- برونگرا) و همچنین ابعاد (فکری- احساسی) از نظر میزان احساس خوشبختی به لحاظ آماری معنی دار نبوده است (05/0 < P). همچنین تفاوت بین ابعاد (تفکری –احساسی) از نظر میزان تاب‌آوری، به لحاظ آماری معنی‌دار است (05/0 > P). ولی تفاوت بین ابعاد (درونگرا- برونگرا، حسی- شمی (شهودی)، قضاوتی – ادراکی) از نظر میزان تاب‌آوری، به لحاظ آماری معنادار نبوده است (05/0 < P). نتیجه گیری: بر اساس یافته‌های این پژوهش بین بعضی از ابعاد شخصیت با میزان احساس خوشبختی و تاب آوری در بیماران ام.اس رابطه وجود دارد. لذا پیشنهاد می‌شود با اجرای آزمون ابعاد شخصیت مایرز-بریگز و شناخت ابعاد شخصیتی بیماران و ویژگی‌های شخصیتی هر ترجیح، برنامه‌های آموزشی جهت ارتقا تاب‌آوری و احساس خوشبختی بیماران تدوین گردد.  }, keywords_fa = {ابعاد شخصیت, خوشبختی, تاب‌آوری, مولتیپل اسکلروزیس }, url = {http://ijnr.ir/article-1-1952-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1952-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {bavazin, fatemeh and Vieskarami, Hasanali}, title = {The Effect of Relaxation Techniques on the Reduction of Stress, Sexual Anxiety, Communication Concerns, and Social Concerns in Females with Infertility}, abstract ={Introduction: Infertility is a great crisis and main reason for psychological complications such as stress, which causes depression, loss of libido, and reduced social activities, and disappointment in the married couples. The current study aimed at investigating the impact of relaxation techniques (Benson relaxation) on the reduction of stress and sexual dysfunction, and improvement of social concerns and communication concerns in females with infertility. Methods: The present study was performed on females referring to Shahid Rahimi Clinic in Khorramabad, Iran in 2016. The subjects were selected by the convenience sampling method and randomly assigned into two groups of intervention (n=17) and control (n=17). The inclusion criteria were infertility for more than one year, age 34-18 years, lack of taking sedatives, not undergoing relaxation therapy, and lack of infertility factors with the exception of ovulation. The data collection tool was the infertility problems inventory developed by Newton et al. in 1999. Initially, two groups underwent pretest and at the end of the intervention, they were tested and analyzed with SPSS version 21. Results: Benson relaxation could decrease stress (P < 0.05), sexual anxiety (P = 0.01), communication concerns (P = 0.01), and social concerns (P = 0.02) in the experimental group. Conclusions: Relaxation plays an important role in reducing stress as well as sexual, social, and communication concerns in females with infertility. Gynecologists and reproductive specialists can use relaxation techniques to control stress in females with infertility.  }, Keywords = {Infertility Stress, Techniques Relaxation, Social Concern, Communication Concern, Sexual Concern}, volume = {13}, Number = {2}, pages = {10-16}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {اثربخشی تکنیک‌های تن آرامی بر کاهش استرس و کاهش نگرانی‌های جنسی، نگرانی‌های ارتباطی، و نگرانی‌های اجتماعی در زنان نابارور}, abstract_fa ={مقدمه: ناباروری بحرانی بزرگ و عامل استرس روانی است و بسیاری از واکنش‌های منفی شامل افسردگی، کاهش میل جنسی، کاهش روابط اجتماعی و دلسردی زوجین را سبب می‌شود لذا مطالعه حاضر با هدف تأثیر آموزش تکنیک‌های تن آرامی (آرام سازی بنسون)، بر کاهش استرس و کاهش نگرانی‌های جنسی، ارتباطی و اجتماعی زنان نابارور انجام شده است. روش کار: مطالعه حاضر در سال 1395 بر روی زنان مراجعه کننده به کلینیک شهید رحیمی شهر خرم آباد انجام شد. واحدهای مورد پژوهش به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و با تخصیص تصادفی در دو گروه آزمون (17=n) و کنترل (17 = n) قرار گرفتند. شرایط ورود به مطالعه عبارت بود از: نازایی بالای یک سال، سن 34 - 18 سال، عدم سابقه مصرف داروهای آرام بخش، عدم سابقه قبلی آرام سازی، نداشتن هرگونه عامل نازایی به جزءعدم تخمک گذاری. ابزار جمع آوری داده‌ها پرسشنامه استرس ناشی از ناباروری نیوتن و همکاران (1999) بود. ابتدا از دو گروه پیش آزمون به عمل آمد و بعد از پایان مداخله از آن‌ها پس آزمون به عمل آمد. داده‌ها با روش تحلیل کوواریانس تک متغیره (ANCOVA) و به کمک نرم افزار SPSS-16 تحلیل شدند. یافته‌ها: آرام سازی بنسون سبب کاهش استرس (05/0 > P) و میانگین تغییرات در بعد نگرانی جنسی (%1 = P)، نگرانی ارتباطی (%1 = P) و نگرانی اجتماعی (%2 = P) در گروه آزمایش گردید. نتیجه گیری: آرام سازی نقش مهمی در کاهش استرس و کاهش نگرانی‌های جنسی، ارتباطی و اجتماعی زنان نابارور دارد. پیشنهاد می‌شود متخصصان علوم باروری تکنیک‌های تن آرامی را برای کنترل استرس افراد نابارور برای نتیجه مطلوب درمانی به کار گیرند.  }, keywords_fa = {استرس ناباروری, تن آرامی, نگرانی اجتماعی, نگرانی ارتباطی, نگرانی جنسی }, url = {http://ijnr.ir/article-1-2012-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2012-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {salehzade, karim and Ayromlou, Hormoz and khajaiy, saedeh and saberi, yousef}, title = {Effects of Pilates on Changes in Balance, Body Composition, and Vital Signs Including Dual Blood Pressure and Resting Heart Rate in Females With Multiple Sclerosis in Tabriz, Iran}, abstract ={Introduction: Multiple Sclerosis (MS) is a chronic progressive disorder with debilitating symptoms, which is associated with severe problems such as imbalance. The present study aimed at investigating the effects of Pilates exercise on changes in balance, body composition, and vital signs in females with MS. Methods: The current quasi-experimental study was carried out after approval in the Ethics Committee of Shahid Madani University in 2016. The present study was performed on female patients with MS in Tabriz. Of the statistical population, 34 females with MS were selected by the random sampling method and randomly assigned to two groups of exercise and control. The inclusion criteria were lack of a drug change during the study period, disability status score of 0 to 6, and the age range of 40 to 20 years. The exclusion criteria were no history of orthopedic, cardiopulmonary, or metabolic diseases, and severe and sudden neurological symptoms such as memory loss or poor judgment, seizure, severe depression, dizziness, severe balance or dizziness, hearing loss, Parkinson's disease, Alzheimer's disease, etc. three weeks before the project onset. The exercise group underwnt three 60-minute sessions of Pilates exercise for eight weeks. The studied variables were measured 24 hours before starting and 24 hours after the complication of the exercise protocol in both groups. Balance was assessed via Timed Up and Go (TUG) test; body composition was assessed using Jackson-Pollock 3-site skin fold test, blood pressure was measured by the Omron blood pressure monitor, and using a wrist‐worn heart rate monitor. The data were then analyzed through paired samples t test; P ≤ 0.05 was the level of significance. Data were analyzed with SPSS version 20. Results: Pilates exercise induced significant changes in fat content, body mass index (BMI), waist–hip ratio, balance, systolic blood pressure, and resting heart rate in experimental group (P ˂ 0.05). However, it failed to indiuce significant difference in weight and diastolic blood pressure (P ≤ 0.05). Conclusions: Considering the significant effect of Pilates exercise on balance, body composition, and vital signs in females with MS, the exercises are suggested as a novel, non-aggressive method to suppress the progression of physical problems in such patients.  }, Keywords = {Pilates Exercise, Balance, Body Composition, Dual Blood Pressure, Resting Heart Rate, Multiple }, volume = {13}, Number = {2}, pages = {17-24}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {اثر تمرینات پیلاتس بر تغییرات تعادل، ترکیب بدنی و فاکتورهای حیاتی (فشارخون دوگانه و ضربان قلب استراحتی) زنان بیمار مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس}, abstract_fa ={مقدمه: مولتیپل اسکلروزیس (MS) بیماری مزمن پیش‌رونده سیستم عصبی مرکزی است که با علائم و عوارض ناتوان‌کننده همراه است و موجب بروز اختلال‌های شدید ازجمله تعادل می‌شود. هدف این مطالعه، بررسی اثر تمرینات پیلاتس بر تغییرات تعادل، ترکیب بدنی و فاکتورهای حیاتی زنان بیمار مبتلا به (MS) است. روش کار: این مطالعه از نوع نیمه تجربی که پس از تائید در کمیته اخلاق دانشگاه در سال 1395 اجرا شد. جامعه پژوهش حاضر، بیماران زن مبتلا به ام. اس شهر تبریز بود. از بین آنها 34 زن مبتلا به ام.اس به صورت نمونه‌های در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه تمرین و کنترل قرار گرفتند. معیار ورود به مطالعه: بدون تغییرات دارویی در طول دوره مطالعه، امتیاز وضعیت گسترش ناتوانی آن‌ها بین (0 تا 6) باشند، دامنه سنی 40-20 سال باشد و معیارهای خروج از مطالعه نیز عبارت بودند از: عدم سابقه بیماری‌های ارتوپدی، قلبی ریوی یا متابولیک و بروز علائم نورولوژی شدید و ناگهانی مانند از دست دادن حافظه یا ضعف در قضاوت، تشنج صرعی، افسردگی شدید، بیماری گیجی، مشکل شدید تعادل یا سرگیجه، از دست دادن شنوایی، بیماری پارکینسون، آلزایمر و ... در 3 هفته قبل از شروع طرح باشد. پروتکل گروه تمرین پیلاتس هشت هفته سه جلسه‌ای 60 دقیقه‌ای بود. 24 ساعت قبل و بعد از دوره تمرین، ارزیابی متغیرهای موردنظر انجام شد. سنجش تعادل با آزمون (TUG)، ترکیب بدن با روش سه‌نقطه‌ای جکسون پولاک، فشارخون با دستگاه امرون دیجیتالی و ضربان قلب استراحتی به‌وسیله تعداد ضربان قلب در یک دقیقه به‌روش مچ دستی اندازه‌گیری شد. داده‌ها با آزمون تی زوجی و مستقل در سطح معناداری 05/0 ≥ P و نرم‌افزار 20SPSS تحلیل شد. یافته‌ها: تمرین پیلاتس در درصد چربی، شاخص توده بدنی، نسبت دور کمر به لگن، تعادل، فشارخون سیستولی و ضربان قلب استراحتی گروه تجربی تفاوت معناداری نشان داد (05/0 > P). ولی در مقادیر وزن بدن و فشارخون دیاستولی آزمودنی‌ها تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/0 ≥ P). نتیجه گیری: با توجه به اثر معنادار تمرینات پیلاتس بر تعادل، ترکیب بدن و فاکتورهای حیاتی زنان مبتلا به (MS) می‌توان این روش تمرینی را به‌عنوان راهکاری جدید و غیرتهاجمی برای مقابله با روند توسعه مشکلات جسمی این بیماران پیشنهاد کرد.  }, keywords_fa = {پیلاتس, تعادل, ترکیب بدن, فشارخون دوگانه, ضربان قلب استراحتی, ام.اس }, url = {http://ijnr.ir/article-1-2018-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2018-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {BakhshiSourashjani, Leil}, title = {Investigation of Effectiveness of Mothers’ Training on Reduction of Attention Deficit Hyperactivity Disorder Symptoms on Children and Mothers’ Depression}, abstract ={Introduction: Due to its unique characteristics among various therapeutic approaches, parents’ training is a supplement to psychotherapeutic interventions, where parents and other care-takers are trained against behavioral problems of their children. The present study investigated the effectiveness of cognitive behavior therapy along with behavior management of mothers in reduction of mothers’ depression and Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) among children aged 7 to 10. Methods: The study used an experimental method with a pretest-posttest-follow-up scheme with control group at elementary schools of Behbahan, during year 2014. The statistical society was made up of several mothers with depression, who had 7- to 10-year-old children with the ADHD disorder. In this context, using a multistage random sampling approach, 24 depressed females with ADHD children were randomly chosen among 320 mothers with depression. These mothers were divided to two test and witness groups. Research tools involved diagnostic interviews, Beck Depression Inventory, and Conners’ Parent questionnaire, the validity and reliability of which have been confirmed. The experimental group received 18 sessions of group interventions. Data analysis was done using the SPSS software version 21 and descriptive statistics methods (mean and standard deviation) and inferential statistics (covariance analysis). Results: At the significance level of P < 0.05, results of covariance analysis in posttest showed a reduction in the average scores of mothers’ depression, compared to the control group (P < 0.001, F = 81.27), yet no significant change occurred in the average scores of ADHD disorder among children (P = 0.375, F = 0.821). Average scores of mothers’ depression and ADHD disorder in the follow-up stage in the test group had a significant decrease, compared to the control group (P < 0.004, F = 10.32 and P < 0.001, F = 27.87 respectively). Conclusions: With regards to the findings on the effectiveness of cognitive-behavioral therapy and behavior management of the mothers on the reduction of mothers’ depression and attention deficit hyperactivity disorder symptoms among children, it is suggested that training and therapeutic programs should be used with further emphasis on the relationship between mothers and elementary school-aged children so that different behavioral, therapeutic, and educational problems in children can be prevented and mothers’ and children’s well-being can be improved.  }, Keywords = {Cognitive-Behavioral Therapy, Parent Management Training, Depression Mother, Children Attention Deficit-Hyperactivity }, volume = {13}, Number = {2}, pages = {25-33}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی اثر بخشی آموزش مادر بر کاهش اختلال نارسایی توجه-بیش‌فعالی در کودک و افسردگی مادر}, abstract_fa ={مقدمه: روش آموزش والدین به دلیل ویژگی‌های منحصربفرد خود در میان روش‌های درمانی، یک وجه مکمل مداخله‌های روان درمانی است که در آن به والدین و دیگر مراقبان، فنون مقابله با مشکلات رفتاری کودکان آموزش داده می‌شود. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان شناختی-رفتاری توأم با مدیریت رفتار مادر بر افسردگی مادران و نارسایی توجه-بیش‌فعالی کودکان 10-7 سال انجام شده‌است. روش کار: این مطالعه از نوع آزمایشی، طرح پیش آزمون-پس آزمون-پی‌گیری با گروه کنترل است که در مدارس ابتدایی شهرستان بهبهان و در سال 1393 انجام شده است. جامعه آماری شامل مادران افسرده کودکان 10-7 سال مبتلا به اختلال نارسایی توجه –بیش‌فعالی بود. شرکت‌کنندگان پژوهش 24 نفر از مادران مبتلا به افسردگی می‌باشند که از بین 320 نفر از مادران دانش‌آموزان انتخاب شدند، که کودکان آنان اختلال نارسایی‌توجه-بیش‌فعالی داشتند. این نمونه با روش تصادفی ساده انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل مصاحبه تشخیصی، پرسشنامه افسردگی بک و پرسشنامه کانرز والد بود که روایی و پایایی آن‌ها تأیید شد. گروه آزمایش 18 جلسه مداخله گروهی دریافت کردند. توصیف داده‌ها توسط میانگین و انحراف‌معیار و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از طریق تحلیل کوواریانس چندمتغیری با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 16 انجام شد. یافته‌ها: تحلیل داده‌ها در سطح معنی‌داری 05/0 > P انجام شد. نتایج تحلیل کوواریانس در پس‌آزمون نشان داد، میانگین نمره افسردگی مادران در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل کاهش یافته (27/81 = F، 001/0 < P)، اما میانگین نمره‌ها در اختلال نارسایی توجه-بیش فعالی کودکان کاهش معنی‌داری نیافت (821/0 = F، 357/0 = P)،. میانگین نمره‌های افسردگی و اختلال نارسایی توجه –بیش‌فعالی در مرحله پی‌گیری در گروه آزمایش، در مقایسه با گروه کنترل، کاهش معنی‌دار نشان داد (به‌ترتیب 87/27 = F، 001/0 < P؛ 32/10 = F، 004/0 <  P). نتیجه گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش مبنی بر اثر درمان شناختی- رفتاری توأم با مدیریت رفتار مادر بر کاهش افسردگی مادر و علائم نارسایی توجه-بیش‌فعالی کودکان، پیشنهاد می‌شود برنامه‌های آموزشی و درمانی با تاکید بیشتر بر چگونگی ارتباط مادر و کودک برای مادران با کودکان دبستانی استفاده گردد تا از بروز بسیاری از مشکلات رفتاری، درمانی و تحصیلی در کودکان پیشگیری نموده و باعث سلامت مادر و کودک شود.  }, keywords_fa = {درمان‌گروهی شناختی-رفتاری, آموزش مدیریت‌رفتار مادر, افسردگی‌مادر, اختلال نارسایی توجه-بیش‌فعالی}, url = {http://ijnr.ir/article-1-1956-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1956-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {}, title = {The Effect of Promoting Clinical Competency on the Nurses Occupational Quality of Life at the Pediatric Wards}, abstract ={Introduction: Because of the relationship between clinical competency and quality care concept, clinical competency in nursing, as a practical discipline, has a unique status. On the other hand, one of the most important challenges of nursing management for promotion of quality of nursing services is to improve nurses’ occupational quality of life. Therefore, the aim of this study was to evaluate the impact of promoting nurses' clinical competency on the occupational quality of life in pediatric nurses. Methods: This study was a quasi-experimental, before, and after study that was done on 62 pediatric nurses at selected Hospital of Shahid Beheshti University of Medical Sciences. First nurses' clinical competency and occupational quality of life was measured. For evaluation of nurses' clinical competency, a check list was used. Sixteen skills were evaluated to assess the clinical competency of nurses. Thus, nurses were observed 3 to 5 times. Occupational quality of life was evaluated by the questionnaire. Then, in five meetings that lasted two hours, the process of educating about child and family was trained to the nurses. After 3 months, nurses' clinical competency and occupational quality of life were evaluated. Data were analyzed by the SPSS 21, using descriptive statistics and paired t-test at significance level of P = 0.05. Results: Before the intervention, level of clinical competency of all nurses was at a medium and low level. After the intervention, clinical competency of 93.5% of the nurses was promoted from the low level to the medium level. There was a significant difference between mean clinical competency before and after the intervention. Before the intervention, the majority of nurses (66.1%) had medium occupational quality of life. After the intervention, occupational quality of life of most nurses (75.8%) was reported as medium. There was a significant difference between the mean occupational quality of life before and after the intervention. Conclusions: Promoting clinical competency, even in a scope, improves occupational quality of life. For this reason and regarding the mission of clinical governance at health centers and providing more safety and quality of care provided to patients, it is recommended to promote clinical competency by planning for a period of continuing medical education, as a program to be carried out annually.  }, Keywords = {Promotion, Clinical Competency, Occupational Quality of Life, Pediatric Nursing}, volume = {13}, Number = {2}, pages = {34-40}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تأثیر ارتقای صلاحیت بالینی بر کیفیت زندگی کاری پرستاران در بخش‌های کودکان}, abstract_fa ={مقدمه: با توجه به ارتباط نزدیک بین صلاحیت بالینی و مفهوم کیفیت مراقبت، صلاحیت بالینی در حرفه پرستاری به عنوان رشته‌ای عملی، از جایگاهی منحصر به فردی برخوردار است. از طرفی یکی از مهم‌ترین چالش‌های مدیریت پرستاری در جهت ارتقاء کیفیت خدمات پرستاری حفظ و ارتقاء کیفیت زندگی کاری پرستاران می‌باشد. لذا این پژوهش با هدف تأثیر ارتقای صلاحیت بالینی بر کیفیت زندگی کاری پرستاران در بخش‌های کودکان بیمارستان‌های منتخب دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در سال 1393 انجام شد. روش کار: این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی از نوع قبل و بعد است که بر روی 62 پرستار شاغل در بخش‌های کودکان بیمارستان مفید وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در سال 1393 انجام شد. ابتدا صلاحیت بالینی و کیفیت زندگی کاری پرستاران با استفاده از پرسش نامه سنجیده شد. جهت تعیین روایی ابزار از روش اعتبار محتوا و جهت پایایی ابزار از همسانی درونی استفاده شد. جهت ارزیابی صلاحیت بالینی 16 مهارت در پرستاران ارزیابی شد. بدین صورت که هر پرستار 3 تا 5 بار مورد مشاهده قرار گرفت. کیفیت زندگی کاری پرستاران هم با استفاده از پرسش نامه سنجیده شد. سپس اصول و فرآیندآموزش به کودک و خانواده، در 5 جلسه دو ساعته به پرستاران آموزش داده شد. بعد از فاصله زمانی 3 ماه مجدداً صلاحیت بالینی و کیفیت زندگی کاری پرستاران مورد ارزیابی قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از نرم افزار اس پی اس اس نسخه 16 و با استفاده از آزمون تی زوجی آنالیز شد. سطح معناداری 05/0 درنظر گرفته شد. یافته‌ها: سطح صلاحیت بالینی همه افراد مورد بررسی قبل از آموزش متوسط و کم بود. در مرحله بعد از مداخله صلاحیت بالینی 5/93 درصد پرستاران از سطح کم به سطح متوسط ارتقاء یافت. تفاوت معناداری بین میانگین صلاحیت بالینی قبل و بعد از مداخله وجود داشت (01/0 > P). در مرحله قبل از مداخله، 1/66 درصدپرستاران و نیز در مرحله بعداز مداخله 8/75 درصدپرستاران کیفیت زندگی کاری خود را متوسط برآورد نمودند. امتیاز کیفیت زندگی کاری نیز، قبل و بعد از مداخله دارای تفاوت معناداری می‌باشد (01/0 > P). نتیجه گیری: ارتقاء صلاحیت بالینی، حتی در یک حیطه بر بهبود کیفیت زندگی کاری پرستاران تأثیر گذار می‌باشد. لذا پیشنهاد می‌شود که با توجه به رسالت حاکمیت بالینی در مراکز درمانی و تأمین ایمنی بیشتر و ارتقای کیفیت مراقبت ارائه شده به مددجویان، ارتقای صلاحیت بالینی پرستاران با ارائه دوره‌های آموزش مداوم به عنوان یک برنامه مدون و به صورت سالانه انجام شود.  }, keywords_fa = {ارتقاء, صلاحیت بالینی, کیفیت زندگی کاری, پرستاری کودکان }, url = {http://ijnr.ir/article-1-1868-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1868-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Tavakoli, Zahra and kazemizahrani, Hami}, title = {Effect of Mindfulness-Based Stress Reduction Intervention on Distress Problems and Self-Regulation in Patients with Type 2 Diabetes}, abstract ={Introduction: Diabetes is one of the most prevalent and costly chronic diseases that imposes many limitations on the activities of the patient. Rejection of disease, sensitivity to glycemic fluctuations and physical symptoms, nutrition restrictions, and the amount of activity are stimulating factors of psychological problems in patients with diabetes. Low levels of emotional health lead the patient to other undesired results, such as distress, self-regulation problems, adverse metabolic control, and increased rate of mortality. On the other hand, stress reduction treatment based on mindfulness is a technique, which is used in mind-body medicine in order to reduce mental and physical disorders in patients with chronic diseases. Therefore, this study aimed at investigating the effectiveness of stress reduction treatment based on mindfulness on distress problems and self-regulation in patients with type 2 diabetes. Methods: This paper was an experimental study based on control and treatment groups with pre-test and post-test. Overall, 34 male and female patients with type 2 diabetes and at least high school education, from Molasadra clinic of Isfahan, were selected and placed randomly in two groups of control and treatment (17 patients in the treatment group and 17 patients in the control group). Pre-test stage was done for both groups by Distress Tolerance (DTS) and Self-Regulation Questionnaire (SRQ). The treatment group received 8 sessions of 2 hours (once a week) of mindfulness-based stress reduction intervention. Afterwards, the post-test was done for both groups. The obtained data were analyzed using SPSS software version 20 and Multivariate Analysis of Covariance (MANCOVA). Results: The findings showed that MBSR had an effect on distress problems and self-regulation of patients with type 2 diabetes with effect size of 0.83% and 0.75%, respectively. Conclusions: On the basis of results, it could be said that mindfulness-based stress reduction intervention could have a positive impact on distress problems and self-regulation of patients.  }, Keywords = {Diabetes, Mindfulness-Based Stress Reduction, Distress, Self-Regulation}, volume = {13}, Number = {2}, pages = {41-49}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {اثر بخشی مداخله کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر مشکلات پریشانی و خود تنظیمی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو}, abstract_fa ={مقدمه: دیابت یکی از شایع‌ترین و پرهزینه‌ترین بیماری‌های مزمن است که محدودیت‌های زیادی در فعالیت‌های بیمار ایجاد می‌کند. هدف از پژوهش حاضر تعیین اثر بخشی مداخله کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر مشکلات پریشانی و خود تنظیمی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو بود. روش کار: این پژوهش از نوع نیمه مداخله‌ای پیش آزمون پس آزمون با گروه شاهد بود که در سال 1394 انجام شد. محیط پژوهش در اصفهان و جامعه پژوهش شامل افراد مبتلا به دیابت نوع دو مراجعه کننده به کلینیک دیابت ملاصدرا اصفهان بود. 34 زن و مرد مبتلا به دیابت نوع دو از کلینیک دیابت اصفهان، به صورت هدفمند انتخاب و بعد از همتاسازی از نظر سن و جنس، به طور تصادفی در دو گروه آزمون (17 نفر) و شاهد (17 نفر) قرار گرفتند. از هر دو گروه با استفاده از پرسش نامه‌های "تحمل پریشانی (DTS)" و "خود تنظیمی (SRQ)" مرحله پیش آزمون به عمل آمد. گروه آزمون به مدت 8 جلسه 2 ساعته (هفته‌ای یک بار) تحت مداخله MBSR قرار گرفت. سپس از هر دو گروه، پس آزمون به عمل آمد. داده‌های به دست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 به روش تحلیل کوواریانس چند متغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد MBSR بر مشکلات پریشانی و خود تنظیمی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو با اندازه اثر به ترتیب 83/0% و 75/0% تأثیر داشته است. نتیجه گیری: بر اساس نتایج، می‌توان گفت که مداخله کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی می‌تواند بر مشکل‌های پریشانی و خود تنظیمی بیماران، تأثیر مثبت داشته باشد.  }, keywords_fa = {دیابت, کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی, پریشانی, خود تنظیمی }, url = {http://ijnr.ir/article-1-1966-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1966-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Taghavilarijani, Taraneh and Fathi, Rez}, title = {Nursing Shortage and Ethical Issues: A Narrative Review}, abstract ={Introduction: Nursing shortage is one of challenges in nursery settings, while the situation is messing. Ethical problems is of the most important issues that can exacerbate this dilemma. The current study aimed at reviewing the ethical challenges that various communities experience due to lack of nursing staff. Methods: The present narrative review study was conducted in 2017 in three stages: search for relevant articles, evaluation of data, and analysis of data. EMBSE, OVID, PUBMED, MEDLINE, and CINHAL databases were searched. The searched keywords were nursing shortage, workforce shortage, healthcare staff shortage, moral, ethic, ethics, ethical problems, and combination of the keywords. The Persian databases such Magiran, SID, and IranMedex were also searched for the same terms and articles about nursing shortage and ethical problems. Articles were evaluated and selected based on the inclusion criteria. Results: Out of 562 titles, 6 papers were selected and enrolled in the study. Various challenges were discussed in the selected studies of which nurses migration from the developing countries to the developed ones, ethical challenges due to decreased quality of nursing services, ethical challenges related to drug administration errors and work pressure because of nursing shortage were the most important ones. Conclusions: Lack of nursing staff is one of the most important challenges in the last century that nurses in most communities faced with. Iran also deals with such dilemma. Lack of nursing staff is associated with many problems such as ethical issues, may be the most important ones, since it caused a lot of problems to nurses such as burnout, job dissatisfaction, job leaving, stress, and emotional exhaustion. Therefore, it is necessary to collect and categorize the problems associated with lack of nursing staff in order to make an urgent decision to overcome this dilemma.  }, Keywords = {Nursing Shortage, Ethical Issues}, volume = {13}, Number = {2}, pages = {50-58}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {کمبود پرستار و چالش‌های اخلاقی: یک مرور روایتی}, abstract_fa ={مقدمه: کمبود پرستاری یکی از چالشهای حال حاضر حوزه پرستاری است که همچنان رو به گسترش است و یکی از مسائلی که با خود به همراه داشته است مشکلات اخلاقی است. هدف از این مطالعه مروری بر چالشهای اخلاقی پیش روی جوامع مختلف به واسطه کمبود پرستاران است. روش کار: مطالعه حاضر از نوع مرور روایتی است که در طی سه مرحله جستجوی متون، ارزیابی داده‌ها و تحلیل آنها در سال 1396 انجام گردید. پایگاه‌های اطلاعاتی EMBASE, Ovid, PubMed, Medline, CINAHL با استفاده از کلید واژه‌های nursing shortage, workforce shortage, health care staff shortage و ethics, ethical, ethic, Moral و ترکیب آنها و در منابع فارسی با استفاده از کلید واژه‌های کمبود نیروی پرستاری و کمبود نیروی خدمات سلامت و چالشهای اخلاقی در پایگاههای SID, Magiran و IranMedex جستجو شدند و مقالات براساس معیارهای ورود ارزیابی و انتخاب شدند. یافته‌ها: از 562 عنوان حاصل 6 مقاله انگلیسی انتخاب و وارد مطالعه شد. در این مطالعات به چالشهای مختلفی اشاره شده است. از جمله مهم‌ترین چالش‌ها می‌توان به چالشهایی که در نتیجه مهاجرت پرستاران از کشورهای در حال توسعه به کشورهای توسعه یافته اتفاق می افتد، چالش‌های اخلاقی در زمینه کاهش کیفیت خدمات پرستاری، چالش‌های اخلاقی مربوط به اشتباهات دارویی و چالشهایی که در نتیجه کمبود پرستاران و بالطبع فشار کاری برای خود پرستاران اتفاق می افتد، می‌توان اشاره کرد. نتیجه گیری: کمبود نیروی پرستاری از چالشهای مهم پرستاری در صده اخیر است که اکثر جوامع با آن مواجهه هستند. کشور ایران نیز به صورت گسترده‌ای با این معضل مواجه است. کمبود پرستاری مشکلات زیادی را با خود به همراه دارد که موارد اخلاقی یکی از آنها و شاید مهمترین آن باشد زیرا مشکلات زیادی را متوجه پرستاران کرده است مشکلاتی نظیر فرسودگی شغلی، عدم رضایت شغلی، ترک کار که در یک سیکل معیوب سبب کمبود بیشتر نیروی کار می‌شود، استرس، خستگی عاطفی. لذا جمع آوری و دسته بندی مشکلاتی که کمبود نیروی پرستاری با خود به همراه دارد به نظر لازم و ضروری می‌رسد. تا تصمیم عاجلی در جهت مرتفع کردن این معضل برداشت.  }, keywords_fa = {کمبود نیروی پرستاری, چالش‌های اخلاقی}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2048-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2048-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Rahimi, Fatemeh and Seyedmirnasab, Hengame sadat and Alamdar, Elahe and Kamali, Kourosh and Khoushemehr, Giti}, title = {Relationship Between Self-efficacy and Academic Achievements in the Students of Tehran University of Medical Sciences}, abstract ={Introduction: Self-efficacy is the sense of personal ability to learn contents and perform tasks. Self-efficacy although is an effective factor in academic achievement, by creating a desirable environment for the success of educational system, it can play a predictive role for medical students in the promotion of health in the community. The current study aimed at evaluating the relationship between self-efficacy and academic achievements in the students of Tehran University of Medical Sciences and exploring the variables affecting self-efficacy and showing the role of self-efficacy as a factor influencing academic achievements. Methods: The current descriptive–analytical, cross sectional study was conducted on 301 students selected through cluster random sampling method in 2014-2015 the academic year.The students were asked to completed a standard demographic questionnaire as well as a 17-item general self-efficacy scale developed by Sherer et al. Grade point average (GPA) was considered as a measure of academic achievement. Data were analyzed with SPSS version 16 using descriptive statistics including frequency, mean, and standard deviation. Results: The average self-efficacy score was 61(8); 90% of the students have a strong self -efficacy.The average academic achievement score was17.47(1,68).56% of students were successful.There was a significant relationship between self-efficacy and educational level,mental discomfort(P < 0.05),interest in the field and satisfaction with learning(P < 0.001).There was no meaningful relationship between self-efficacy and academic achievement(P ≥ 0.05).Academic achievement significantly different in men and women. (P < 0.05) Conclusions: Identification of talents and interests,academic advice when choosing field of study,activation of counseling centers, as well as research on the relationship between motivation and academic success is suggested.  }, Keywords = {Achievement,Self Efficacy,Student}, volume = {13}, Number = {2}, pages = {59-66}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {ارتباط خودکارآمدی با موفقیت تحصیلی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تهران}, abstract_fa ={مقدمه: باورهای خودکارآمدی تحصیلی احساس توانایی فردی برای یادگیری محتوا و انجام تکالیفی است که به او داده می‌شود. خودکارآمدی علاوه بر اینکه به عنوان عامل تاثیرگذار در موفقیت تحصیلی، با ایجاد محیطی مطلوب موفقیت نظام آموزشی را در پی دارد، در دانشجویان علوم پزشکی می‌تواند پیش بینی کننده نقش آینده‌شان در سلامت جامعه باشد. هدف از این مطالعه تعیین ارتباط خودکارآمدی و موفقیت تحصیلی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تهران، کشف و بررسی متغیرهای مؤثر بر خودکارآمدی، همچنین اثبات خودکارآمدی به عنوان عامل تأثیر گذار بر موفقیت تحصیلی می‌باشد. روش کار: مطالعه حاضر مطالعه‌ای توصیفی- تحلیلی و مقطعی است. 301 دانشجو از طریق روش نمونه گیری خوشه‌ای در طول سال تحصیلی 1394-1393 انتخاب شدند. از آنها خواسته شد تا پرسشنامه‌های استاندارد دموگرافیک و مقیاس 17 ماده‌ای خودکارآمدی عمومی شرر و همکاران (GSE) را تکمیل کنند. معدل به عنوان معیار موفقیت تحصیلی دانشجویان در نظر گرفته شد. داده‌ها با کمک نرم افزار SPSS 16 آنالیز شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی (فراوانی، میانگین و انحراف معیار) و آزمون آماری تحلیلی (آزمون t، ANOVA و ضریب همبستگی پیرسون) بیان شد. یافته‌ها: متوسط نمره خودکارآمدی (8)61 بود.90 درصد دانشجویان دارای خودکارآمدی قوی بودند. متوسط نمره موفقیت تحصیلی (68/1)47/17 بود. 56 درصد دانشجویان موفق بودند. بین خودکارآمدی و مقطع تحصیلی، ناراحتی روحی (05/0 > P)، علاقه به رشته و رضایت از یادگیری (001/0 > P) ارتباط معنی داری مشاهده شد. بین خودکارآمدی و موفقیت تحصیلی ارتباط معنی داری وجود نداشت. (05/0 ≤ P). موفقیت تحصیلی در زنان و مردان به طورمعنی داری متفاوت بود (05/0 > P). نتیجه گیری: شناسایی استعدادها و علایق، مشاوره تحصیلی در هنگام انتخاب رشته تحصیلی، فعال کردن مراکز مشاوره و راهنمایی تحصیلی، همچنین پژوهش درباره ارتباط بین انگیزه و موفقیت تحصیلی پیشنهاد می‌شود.  }, keywords_fa = {موفقیت, خودکارآمدی, دانشجو}, url = {http://ijnr.ir/article-1-1820-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1820-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Pashaeypoor, Shahzad and Salemi, Najmeh and Ansari, Mostaf}, title = {The Relationship between Health Literacy and the Use of Social Networking in Administrative Staff of Tehran University of Medical Sciences}, abstract ={Introduction: Today, retention and improvement of health employees is an important point in health system. Health literacy is one of the most important issues for the promotion of public health by affecting the decisions made by the health officials. The current study aimed at determining the association between health literacy and use of social networks among administrative staff in Tehran University of Medical Sciences. Methods: The current cross sectional study was conducted on 150 administrative staff of Tehran University of Medical Sciences. The data collection tool was a three-part questionnaire including demographic information, health literacy, and use of social networks. Descriptive statistics such as absolute and relative frequency and statistical tests such as Pearson correlation were used with SPSS version 18 to analysis the data. Results: The results showed that the mean age of participants was 5.7 ± 41.6 years and 76.7% were female. The majority (82%) was undergraduate. The average score of their health literacy was 128.8 ± 21.5 and average score of using social networks was 130.6 ± 16.6. The mean score of health literacy and use of social networks was above the average and the two variables have significant and direct relationship. Health literacy aspects including accessibility to health information, understanding, and decision making were a direct relationship with social network in the current research (P < 0.001). Conclusions: According to the research findings, by the widespread use of social networks health literacy and associated behaviors, effective steps can be taken.  }, Keywords = {Health Literacy, Social Networks, Staff}, volume = {13}, Number = {2}, pages = {67-73}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی ارتباط بین سواد سلامت و میزان استفاده از شبکه‌های اجتماعی در کارکنان اداری دانشگاه علوم پزشکی تهران}, abstract_fa ={مقدمه: امروزه تأمین، حفظ و ارتقای سلامت کارکنان یکی از ضروریات حوزه سلامت می‌باشد. سواد سلامت به دلیل تأثیر بر نحوه تصمیم گیری افراد در مورد سلامت، به عنوان یکی از موضوعات مهم برای ارتقای سطح سلامت جامعه مورد توجه گرفته است. هدف این پژوهش تعیین ارتباط بین سواد سلامت و میزان استفاده از شبکه‌های اجتماعی در کارکنان اداری دانشگاه علوم پزشکی تهران است. روش کار: این مطالعه از نوع همبستگی و مقطعی است که بر روی 150 نفر از کارکنان اداری دانشکده‌های دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام گرفته است. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌ای سه قسمتی شامل اطلاعات فردی، سنجش سطح سواد سلامت و میزان استفاده از شبکه‌های اجتماعی بود. پس از استخراج داده‌ها، جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی نظیر فراوانی مطلق و نسبی و میانگین و آزمونهای آماری نظیر ضریب همبستگی پیرسون در نرم افزار SPSS نسخه 16 استفاده گردید. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که میانگین سنی شرکت کنندگان 7/5 ± 6/41 بوده و 7/76% زن بودند. میزان تحصیلات اکثریت آنها (82%) مقطع کارشناسی بود. میانگین نمره سواد سلامت آنان 5/21 ± 8/128 و میانگین نمره استفاده از شبکه‌های اجتماعی 6/16 ± 6/130 بود. میانگین نمرات نشان داد که سطح سواد سلامت و میزان استفاده از شبکه‌های اجتماعی بیش از حد متوسط است و این دو متغیر با هم ارتباط معنی دار و مستقیمی دارند. در بررسی ارتباط حیطه‌های سواد سلامت با میزان استفاده از شبکه‌های اجتماعی، یافته نشان داد که بین حیطه‌های میزان دسترسی، فهم و تصمیم گیری با استفاده از شبکه‌های اجتماعی ارتباط معنی دار و مستقیمی وجود دارد. نتیجه گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش، می‌توان با توجه به سطح وسیع استفاده از شبکه‌های اجتماعی از این فرصت استفاده کرد و در جهت ارتقاء سطح سواد سلامت و رفتارهای مرتبط با آن گامهای موثری را برداشت.  }, keywords_fa = {سواد سلامت, شبکه‌های اجتماعی, کارکنان}, url = {http://ijnr.ir/article-1-1738-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1738-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Soltani, Faezeh and Hosseini, Fakhraldi}, title = {The Relationship of Social Support with Aggression and Hopelessness in Nurses}, abstract ={Introduction: The role of nurses is important in the health system, thus they face a variety of psychological disorders, such as despair and aggressive behavior. The aim of the present study was to determine the relationship between social support, aggression, and hopelessness among nurses of Kerman, during year 2016. Methods: This correlational descriptive study was conducted on 200 nurses of Kerman University of Medical Sciences through the available sampling method. Data was gathered using a questionnaire, which included four parts, demographic data, Phillips et al.’s Social Support Questionnaire, Beck Hopelessness Scale, and Aggression Questionnaire. Data were collected by the self-reporting method and analyzed using descriptive statistics and inferential statistics (Pearson correlation and regression analysis) with the SPSS 21 software. Results: The findings showed that there was a significant negative correlation between social support and aggression (P = 0.0001) and hopelessness (P = 0.02). There was a significant positive correlation between hopelessness and aggression (P = 0.001). Conclusions: The results revealed that social support could influence negative psychological factors, such as hopelessness and aggression. Planning should be considered with the objective of social protection of nurses to prevent and heal from psychological problems, such as hopelessness and aggression behavior, and to improve the quality of patient care and quality of life.  }, Keywords = {Social Support, Aggression, Hopelessness, Nurses}, volume = {13}, Number = {2}, pages = {74-80}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {ارتباط حمایت‌های اجتماعی با پرخاشگری و ناامیدی در پرستاران}, abstract_fa ={مقدمه: نقش پرستاران در سیستم‌های درمانی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است که خود سبب مواجه ایشان با انواع اختلالات روحی و روانی همانند ناامیدی و رفتارهای پرخاشگرانه می‌شود. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط حمایت‌های اجتماعی و پرخاشگری، ناامیدی در پرستاران شهر کرمان در سال 1395 انجام شد. روش کار: این مطالعه توصیفی- همبستگی بر روی 200 پرستار شاغل در بیمارستانهای شهر کرمان که با روش نمونه گیری در دسترس وارد پژوهش شدند، انجام گرفت. داده‌ها با استفاده از 4 پرسشنامه شامل اطلاعات جمعیت شناختی، پرسشنامه حمایت اجتماعی فیلیپس و همکاران، پرسشنامه ناامیدی بک و پرسشنامه پرخاشگری به صورت خود گزارشی جمع آوری شدند و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 20 و آمار توصیفی و تحلیلی (آزمون‌های همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام و....) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: بین حمایت اجتماعی با پرخاشگری (0001/0 = P) وناامیدی (02/0 = P) رابطه معکوس وجود دارد. هم چنین بین پرخاشگری و ناامیدی نیز ارتباط مستقیم و معنی دار آماری وجود دارد (001/0 = P). نتیجه گیری: براساس یافته‌ها مشخص شد حمایت اجتماعی می‌تواند عوامل منفی روانی همچون ناامیدی، رفتارهای پرخاشگرانه را تحت تأثیر قرار دهد. برنامه ریزی با هدف حمایت اجتماعی از پرستاران جهت پیشگیری و التیام بروز مشکلات روانی همچون ناامیدی و پرخاشگری به منظور بهبود کیفیت مراقبت از بیماران و کیفیت زندگی پرستاران باید در نظر گرفته شود.  }, keywords_fa = {حمایت اجتماعی, پرخاشگری, ناامیدی, پرستار}, url = {http://ijnr.ir/article-1-1954-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1954-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Sabokro, Mehdi and Fallahi, Mohammad Bagher}, title = {Explanation of Work -Family Conflict through Psychological Capital among Nurses}, abstract ={Introduction: Today, work-family conflict among nurses is a major issue for organizations. This research was administered to investigate the effect of psychological capital on work-family conflict among nurses. Methods: This study was correlational from the research methodology perspective. The statistical population of this study included 354 nurses of Shohadaye Kargar Hospital. The sample size was calculated through Cochran formula and a sample of 185 nurses were selected through the random classification method. In order to collect the research data, standard questionnaires of Psychological Capital, Work-Family Conflict, and Family-Work Conflict were used, the validity of which was checked through content validity and structural validity, while reliability was checked through Cronbach's alpha. Data analysis was performed by structural equation modeling using SPSS and Amos software. Results: The results of this study revealed that Psychological Capital is an effective factor on Work-Family Conflict and Family-Work Conflict. Also, the results of Sub hypotheses indicated that hope, as one of the dimensions of Psychological Capital, had the highest effect on these conflicts. Finally, the results revealed that self-efficiency and optimism had no significant effect on Work-Family Conflict and Family-Work Conflict, respectively. Conclusions: Psychological capital can be an appropriate solution to reduce Work-Family Conflict among nurses. Due to the importance of this subject, officials of hospitals should take appropriate actions to maintain or increase psychological capital among nurses.  }, Keywords = {Psychological Capital, Work -Family Conflict, Family-Work Conflict, Nurses}, volume = {13}, Number = {2}, pages = {81-89}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تبیین تعارض کار-خانواده از طریق سرمایه روانشناختی پرستاران}, abstract_fa ={مقدمه: امروزه، تعارض کار-خانواده پرستاران یکی از مسائل مهم سازمان‌ها است. این پژوهش با هدف تعیین تأثیر سرمایه روانشناختی و مؤلفه‌های آن بر تعارض کار-خانواده پرستاران انجام شد. روش کار: این مطالعه از نوع همبستگی است. جامعه پژوهش را 354 نفر از پرستاران بیمارستان شهدای کارگر یزد تشکیل دادند، که بر اساس حجم نمونه محاسبه شده با استفاده از فرمول کوکران، 185 نفر، از طریق روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. به منظور جمع‌آوری اطلاعات مورد نیاز از پرسشنامه استاندارد سرمایه روانشناختی، تعارض کار به خانواده و خانواده به کار استفاده شد، که روایی آن‌ها از طریق روایی محتوایی و روایی سازه و پایایی آن‌ها از طریق آلفای کرونباخ تأیید شد. تحلیل داده‌ها به روش مدل‌سازی معادلات ساختاری به کمک نرم افزارهای SPSS و Amos انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد، سرمایه روانشناختی بر تعارض کار به خانواده و تعارض خانواده به کار پرستاران تأثیر منفی دارد. در بین مؤلفه‌های سرمایه روانشناختی، تأثیر امیدواری بر تعارض کار به خانواده و تعارض خانواده به کار بیشتر از سایر مؤلفه‌ها بود. درحالی که تأثیر خودکارآمدی بر تعارض کار به خانواده، و تأثیر خوش‌بینی بر تعارض خانواده به کار تأیید نشد. نتیجه گیری: سرمایه روانشناختی می‌تواند عامل مناسبی جهت کاهش تعارض کار-خانواده پرستاران باشد. برهمین اساس پیشنهاد می‌گردد، مسئولین بیمارستان گام‌های مؤثری در جهت حفظ و ارتقاء سرمایه روانشناختی پرستاران بردارند.  }, keywords_fa = {سرمایه روانشناختی, تعارض کا به خانواده, تعارض خانواده به کار, پرستاران }, url = {http://ijnr.ir/article-1-2008-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2008-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Tajabadi, Ali and Vanaki, Zohreh and Aghaei, Mir Hossein and Roshanzadeh, Mostaf}, title = {Clinical Faculty Member, as a Challenging Opportunity in Nursing Education: Designing a Perspective}, abstract ={Introduction: Promotion of nursing clinical education requires an effective measure with high quality. In this regard, clinical faculty plans are needed to solve the challenge between the theory and the clinical course. A review of this area suggests the uncertain effects of this plan in addressing the challenges posed by clinical nursing education. On one hand, the presence of nursing professors as a faculty member in the role of formal clinical environments will cause the clinical environment to deal with less problems and, on the other hand, there are many uncertainties regarding the clinical responsibilities of these individuals. Therefore, this article intended to present some of the problems of existing clinical education, examining the advantages, and disadvantages of the subjects of clinical faculty in the form of a perspective.}, Keywords = {Clinical Faculty, Clinical Education, Nursing Education, Theoretical and Practical Training Gap }, volume = {13}, Number = {2}, pages = {90-92}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {هیات علمی بالینی، فرصتی چالش‌برانگیز در آموزش پرستاری: طرح یک دیدگاه}, abstract_fa ={مقدمه: ارتقای آموزش بالینی پرستاری نیازمند اقدامی مؤثر در جهت کیفیت آن است. در این زمینه موضوع هیات علمی بالینی مطرح و قصد دارد چالش بین تئوری و بالین را مرتفع سازد. بررسی صورت گرفته در این زمینه حاکی از تاثیرات نامشخص این طرح در برطرف کردن چالش‌های پیش روی آموزش بالینی پرستاری است. حضور اساتید پرستاری به عنوان عضو هیئت علمی در نقش‌های رسمی محیط‌های بالینی از یک طرف سبب خواهد شد که محیط بالینی جهت آموزش با مشکلات کمتری روبرو باشند و از طرف دیگر ابهامات زیادی در زمینه شرح وظایف بالینی این افراد وجود دارد. لذا این مقاله قصد دارد ضمن بیان برخی از مشکلات آموزش بالینی موجود، فواید و نقاط ضعف موضوع هیات علمی بالینی را در قالب یک دیدگاه مورد بررسی قرار دهد.  }, keywords_fa = {هیات علمی بالینی, آموزش بالینی, آموزش پرستاری, شکاف آموزش نظری و عملی}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2067-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2067-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Tavakoli, Fatemeh and kazemizahrani, Hamid and Sadeghi, Masoumeh}, title = {The Impact of Dialectical Behavior Therapy on Interpersonal Conflict Resolution in Patients with Coronary Heart Disease}, abstract ={Introduction: The current study aimed at investigating the impact of dialectical behavior therapy on interpersonal conflict resolution in patients with coronary heart disease. Methods: The current experimental study was conducted with control group and pretest posttest design. A total of 32 male and female patients with coronary heart disease with least highschool education referring to Isfahan Cardiovascular Research Institute were selected and randomly allocated to two groups of control and intervention each with 16 subjects. Pretest was done for both groups by conflict resolution questionnaire (CRQ). The intervention group received eight 2-hour sessions once a week for the dialectical behavior therapy. Afterwards, the posttest was done for both groups. The obtained data were analyzed with SPSS version 24 and multivariate analysis of covariance (MANCOVA) was used. Results: The findings showed that DBT can affect interpersonal conflict resolution in patients with coronary heart disease with effect size of 0.81%. Conclusions: On the basis of results, dialectical behavior therapy intervention can positively affect interpersonal conflict resolution in patients with coronary heart disease.  }, Keywords = {Coronary Heart Disease, Dialectical Behavior Therapy, Interpersonal Conflict Resolution}, volume = {13}, Number = {2}, pages = {93-101}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {اثر بخشی رفتار درمانی دیالکتیک بر حل تعارض بین فردی بیماران عروق کرونر قلبی}, abstract_fa ={مقدمه: هدف از انجام پژوهش حاضر تعیین اثر بخشی رفتار درمانی دیالکتیک بر حل تعارض بین فردی بیماران عروق کرونر قلبی بود. روش کار: این پژوهش از نوع نیمه مداخله‌ای پیش آزمون پس آزمون با گروه شاهد بود که در سال 1396 انجام شد. محیط پژوهش در اصفهان و جامعه پژوهش شامل بیماران مبتلا به کرونر قلب مراجعه کننده به پژوهشکده قلب و عروق اصفهان بود. 32 زن و مرد مبتلا به بیماری عروق کرونر قلب با تحصیلات حداقل دیپلم، از پژوهشکده قلب و عروق اصفهان، به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و بعد از همتا سازی از نظر سن و جنس، به طور تصادفی در دو گروه آزمون (16 نفر) و شاهد (16 نفر) قرار گرفتند. از هر دو گروه با استفاده از پرسش نامه‌ی "حل تعارض (CRQ)"، مرحله‌ی پیش آزمون به عمل آمد. گروه آزمون به مدت 8 جلسه‌ی 2 ساعته (هفته‌ای یک بار) تحت آموزش رفتار درمانی دیالکتیک قرار گرفت. سپس از هر دو گروه، پس آزمون به عمل آمد. داده‌های به دست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24 به روش تحلیل کوواریانس چند متغیری (MANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد DBT بر حل تعارض بین فردی بیماران عروق کرونر قلب با اندازه اثر 81/0% تأثیر داشته است. نتیجه گیری: بر اساس نتایج، می‌توان گفت که رفتار درمانی دیالکتیک می‌تواند بر حل تعارض بین فردی بیماران عروق کرونر قلبی، تأثیر مثبت داشته باشد.  }, keywords_fa = {عروق کرونر قلب, رفتار درمانی دیالکتیک, حل تعارض بین فردی}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2033-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2033-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Ghasemi, Maryam and alhani, fatemeh and Gholami, Mohammad and Daneshpazhooh, Maryam}, title = {The Effect of Family-centered Empowerment Model on Quality of Life of Female Patients with Pemphigus Vulgaris Referred to Razi Hospital}, abstract ={Introduction: Pemphigus vulgaris is a chronic skin condition, which affects the skin and its appendages and like other chronic diseases, as well as different aspects of quality of life of the patients and their families. The current study aimed at evaluating the effect of family-centered empowerment model on quality of life of female patients with pemphigus vulgaris referred to Razi Hospital, Tehran, Iran. Methods: The matched, controlled, clinical trial was conducted on72 female patients with pemphigus vulgaris slected by by purposive sampling and randomly allocated to two groups of the intervention and the control. The data collection instrument included a demographic questionnaire, SF-36 quality of life inventory, which its validity and reliability was confirmed in previous studies (α = 95.9, r = %96.6), and family-centered empowerment model, which it validity (CVR = %82.5; CVI = %84.6) and reliability (α = 92.4; r = %86) was also confirmed. Data were collected in three stages (before, during, and after) of intervention. Intervention was implemented based on the family-centered empowerment model in four steps (perceived threat, promoting self-efficacy, increasing self-esteem and outcome, and process evaluations) for the intervention group and routine care was provided for the control group. Quality of life of patients with pemphigus vulgaris reviewed and compared before and 45 days after the intervention. Data were analyzed with SPSS version 24 using Chi-square, and independent and dependent t tests. P < 0.05 was considered the level of significance. Results: Demographic variables were similar in both groups based on Chi-square test (P > 0.05). Independent t test showed that 10 dimensions of family-centered empowerment model were similar in both groups before the intervention (P > 0.05), but after the intervention paired t test showed significant differences only in the intervention group (P < 0.05). Independent t test showed that eight dimensions of quality of life of were similar in both groups before the intervention (P > 0.05), but after the intervention paired t test showed significant differences only in the intervention group (P < 0.05). Conclusions: Family-centered empowerment model for patients with pemphigus vulgaris is feasible and associated with improvement of patients' quality of life. Due to the effectiveness of the family-centered empowerment model in improving the quality of life of patients with pemphigus vulgaris, it is recommended to generalize its specificities to other chronic skin diseases.  }, Keywords = {Family-centered Empowerment Model, Quality of Life, Pemphigus Vulgaris, Nurse}, volume = {13}, Number = {3}, pages = {1-10}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تأثیر اجرای الگوی توانمندسازی خانواده محور بر کیفیت زندگی عمومی بیماران زن مبتلا به پمفیگوس ولگاریس}, abstract_fa ={مقدمه: پمفیگوس ولگاریس یک بیماری مزمن پوستی درگیر کننده پوست و ضمائم آن است و کیفیت زندگی بیمار و خانواده را تحت تأثیر قرار می‌دهد. هدف مطالعه حاضر تعیین تأثیر اجرای الگوی توانمندسازی خانواده محور بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به پمفیگوس ولگاریس است. روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی شاهددار همسان شده با انتخاب 72 بیمار زن مبتلا به پمفیگوس ولگاریس از طریق نمونه گیری مبتنی بر هدف و تخصیص تصادفی آنها به دو گروه مداخله و کنترل در سال 1396 انجام شد. از ابزارهای اطلاعات جمعیت شناختی، پرسشنامه کیفیت زندگی عمومی SF-36 روا و پایا (9/95 = α) و (6/96% = r) و ابزار سنجش توانمندی روا (5/82% = CVR) و (6/84% = CVI) و پایا (4/92 = α) (86% = r) استفاده شد. الگوی توانمندسازی خانواده محور در چهار گام (درک تهدید، ارتقاء خودکارآمدی، افزایش خودباوری و ارزشیابی) برای گروه مداخله و مراقبت رایج برای گروه کنترل انجام شد. کیفیت زندگی بیماران مبتلا به پمفیگوس ولگاریس، قبل و یک ماه و نیم پس از توانمندسازی، بررسی و مقایسه شد. داده‌ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS V.24 و آزمون‌های آماری کای دو، تی مستقل و زوجی تجزیه و تحلیل و (05/0 > P) معنی دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: توزیع نرمال بودن داده‌ها با آزمون آماری کولموگروف اسمیرنوف انجام شد. آزمون آماری کای دو نشان داد بین نمرات متغیرهای اطلاعات جمعیت شناختی دو گروه قبل از مداخله تفاوت معنی داری وجود نداشت (05/0 < P). آزمون آماری تی مستقل نشان داد بین نمرات کیفیت زندگی بیماران در دو گروه قبل از مداخله تفاوت معنی داری وجود نداشت (442/0 = P). لیکن بعد از اجرای مدل این ارتباط معنی دار بود (001/0 ≤ P). آزمون آماری تی زوجی بین کیفیت زندگی بیماران در گروه مداخله قبل و بعد از اجرای مدل ارتباط معنی داری را نشان داد (001/0 ≤ P). لیکن این تفاوت در گروه کنترل معنی دار نبود (875/0 = P). نتیجه گیری: اجرای الگو برای بیماران مبتلا به پمفیگوس ولگاریس از نظر عملی امکان پذیر و بر ارتقاء کیفیت زندگی آنان مؤثر است. با توجه به اثر بخشی پیشنهاد می‌گردد الگوی توانمندسازی خانواده محور در بالین برای سایر بیماری‌های مزمن پوستی در سطح وسیع‌تر اجرا شود.  }, keywords_fa = {الگوی توانمندسازی خانواده محور, کیفیت زندگی, پمفیگوس ولگاریس, پرستار}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2047-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2047-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {HosseinAbbasi, Nahid and Mehrdad, Neda and NikbakhtNasrabadi, Alireza and AghaAmiri, Maryam}, title = {The Lived Experience of Resilience in Excessive Weight Women}, abstract ={Introduction: Excessive weight gain is one of the problems of today`s society and a worldwide health threatening condition similar to diabetes, cancer, and other chronic diseases. The prevalence of overweight and excessive weight gain is increasing worldwide. Despite advances in managing the excessive weight gain phenomena, its prevalence is still high, and there is little knowledge about what excessive weight gained people really experience in their daily life. The current study aimed at providing an understanding of the lived experience in females with excessive weight gain. Methods: The current qualitative study, using interpretive phenomenological approach, was conducted on 12 females with excessive weight gain purposefully selected. Data were collected during individual, semi-structured, and deep interviews. The recorded interviews were transcribed and analyzed with Van Manen (2006) approach. Results: Lived experiences of excessive weight in females were summarized by the main theme: “the resilience” and subthemes: “desire of change”, “hopeful struggle”, and “troubles of resilience”. Conclusions: The results of the current study revealed that the lived experience of resilience in females was an important factor to interact with the social world. In fact, resilience strategies such as weight loss, diet, and effective communication with others were used by females to cope with unsuitable situations. Nurses can better improve health status in people with excessive weight by knowing the resilience concept.  }, Keywords = {Lived Experience, Excessive Weight, Females, Resilience, Hermeneutics Phenomenology}, volume = {13}, Number = {3}, pages = {11-18}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تجربه زیسته تاب آوری در زنان با افزایش وزن}, abstract_fa ={مقدمه: افزایش وزن، یکی از معضلات فزاینده جامعه کنونی و تهدید کننده وضعیت سلامت مانند، دیابت، سرطان و دیگر بیماریهای مزمن،  در سراسر جهان می‌باشد. شیوع اضافه وزن و افزایش وزن در جهان رو به افزایش است. با وجود پیشرفت‌های موجود در زمینه مدیریت افزایش وزن، شیوع آن افزایش فزاینده‌ای دارد و اطلاعات اندکی از تجارب روزانه این افراد در دسترس است. هدف این مطالعه درک تجارب زیسته با افزایش وزن در زنان بود. روش کار: در این مطالعه کیفی که با استفاده از رویکرد پدیده شناسی تفسیری انجام شد، دوازده زن با افزایش وزن به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. گردآوری داده‌ها طی مصاحبه فردی نیمه ساختارمند و عمیق انجام شد. متن مصاحبه‌ها ضبط گردید و پس از پیاده سازی با رویکرد ون مانن(2006) مورد تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: تجارب زیسته زنان با افزایش وزن در قالب درون مایه اصلی" تاب آوری" و زیر درون مایه‌های ، آرزوی تغییر، تلاش امیدوارانه و  دغدغه‌های تاب آوری مشخص گردید. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که تاب آوری، عامل مهمی در تجارب زیسته زنان در تعامل با دنیای اجتماعی بود. به عبارت دیگر، زنان برای تطابق با وضعیت‌های نامناسب از راهبردهای تاب آوری مانند کاهش وزن، افزایش فعالیت فیزیکی و ارتباط اثر بخش با دیگران استفاده می‌کردند. پرستاران با آگاهی از مفهوم تاب آوری،  توانایی بهتری در پیشبرد سلامتی افراد با افزایش وزن  خواهند داشت.  }, keywords_fa = {تجربه زیسته, , افزایش وزن, زنان, تاب آوری, پدیده شناسی تفسیری}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2065-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2065-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {hannani, Sedigheh and NouriKhaneghah, Zahra and Sadati, Leila and FaryabAsl, Mohamm}, title = {Relationship between Emotional Intelligence and Coping-With-Stress Styles in Operating Room Technologists}, abstract ={Introduction: Decreasing stressors in critical occupations such as operating room staff is quite valuable. Therefore, by identifying the level of emotional intelligence and coping styles of the operating room staff, these factors can be managed and controlled. The current study aimed at determining the level of emotional intelligence and its relationship to coping-with-stress styles among technologists in operating rooms of educational hospitals affiliated to Iran University of Medical Sciences in the academic year 2015-2016. Methods: The current descriptive-analytic study was conducted on 200 operating room technologists. The instruments employed in the study were questionnaires of demographic information, emotional intelligence by Bradberry and Greaves, and coping-with-stress styles by Endler and Parker. Data analysis was conducted with SPSS version 19. Results: Based on the result of the current study,71.5% of operating room technologists had moderate emotional intelligence, their dominant style was the problem-oriented style, and there was a significant correlation between emotional intelligence and coping styles (P < 0.001); individuals with a problem-oriented style had higher emotional intelligence. Also, there was a significant relationship between emotional intelligence and gender (P < 0.001) as well as education (P = 0.034); therefore, males had higher emotional intelligence than females and emotional intelligence in subjects with bachelor’s degree was more than that of the subjects with associate degree. Conclusions: Emotional intelligence of most of the technologists in operating room was at the moderate level and the dominant style was the problem-oriented. Since emotional intelligence skills and the type of coping styles can be developed through education, it is recommended that educational classes and workshops be held periodically to improve the level of emotional intelligence and selecting the suitable type of coping style by technologists in operating room.  }, Keywords = {Operating Room Technologist, Emotional Intelligence, Coping-With-Stress Style}, volume = {13}, Number = {3}, pages = {19-26}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی ارتباط هوش هیجانی و سبک‌های مقابله با استرس در تکنولوژیست های اتاق عمل}, abstract_fa ={مقدمه: کاهش عوامل استرس زا در مشاغلی حساس مانند اتاق عمل بسیار ارزشمند است؛ لذا با شناخت سطح هوش هیجانی و سبک‌های مقابله‌ای کارکنان اتاق عمل، می‌توان این عوامل را مدیریت و کنترل نمود. این مطالعه با هدف تعیین میزان هوش هیجانی و ارتباط آن با سبک‌های مقابله با استرس، در تکنولوژیست های اتاق عمل بیمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی ایران در سال 1396- 1395 انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه‌ی توصیفی- تحلیلی است، که تعداد 200 نفر از تکنولوژیست های اتاق در آن شرکت کردند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش سه پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، هوش هیجانی برادبری و گریوز و سبک‌های مقابله با استرس اندلر و پارکر بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با نرم افزار SPSS نسخه 19 انجام شد. یافته‌ها: اکثریت تکنولوژیست های اتاق عمل (5/71%)، دارای هوش هیجانی متوسط بودند، سبک غالب آنها، سبک مسئله مدار بود و بین هوش هیجانی با سبک مقابله با استرس رابطه معنی داری وجود داشت (001/0 > P)؛ بدین صورت که افرادی که دارای سبک مسئله مدار بودند، از هوش هیجانی بالاتری برخوردار بودند. هم چنین بین هوش هیجانی با جنسیت (001/0 > P) و تحصیلات (034/0 = P) ارتباط آماری معنی داری وجود داشت؛ به‌طوری که مردان از هوش هیجانی بالاتری نسبت به زنان برخوردار بودند و هوش هیجانی در افراد کارشناس بالاتر از افراد کاردان بود. نتیجه گیری: هوش هیجانی اغلب تکنولوژیست های اتاق عمل در سطح متوسط و سبک غالب آنها، سبک مسئله مدار بود. با توجه به اینکه مهارت هوش هیجانی و نوع بکار گیری سبک‌های مقابله‌ای می‌تواند از طریق آموزش توسعه یابد، لذا پیشنهاد می‌شود جهت بهبود سطح هوش هیجانی و انتخاب سبک مقابله‌ای مناسب توسط تکنولوژیست های اتاق عمل کلاس‌ها و کارگاه‌های آموزشی مرتبط، به صورت دوره‌ای برگزار گردد.  }, keywords_fa = {تکنولوژیست اتاق عمل, هوش هیجانی, سبک مقابله با استرس}, url = {http://ijnr.ir/article-1-1991-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1991-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Taghavilarijani, Tarane and NikhbakhtNasrabadi, Alireza and younespour, Shima and Arshiha, Marjan alsadat}, title = {The Effect of Training “ Quality Of Life Therapy” Approach on Dimensions of Subjective Well-being among Nursing Students of Tehran University of Medical Sciences}, abstract ={Introduction: subjective well-being is a general and integrated concept that refers to the self-evaluation and self-perception of one’s quality of life. This study aims to determine The  Effect  of  Training “ Quality Of Life Therapy” Approach  on Dimensions of  Subjective Well-being  among  Nursing  Students  of  Tehran University of Medical Sciences Methods: The present research was a quasi-experimental with pretest, posttest, control and experimental group design. The population consisted of third and fourth year nursing students from the Tehran University of Medical Sciences in 2017, 89 Students were chosen by census model and based on the inclusion criteria and were randomly assigned into control and experimental groups. Subjective well-being questionnaire were given to the control group at two times. Then he experimental group also completed Subjective well-being questionnaire at two times, before and after intervention.. Data were analyzed using SPSS16 software, descriptive statistics (mean and standard deviation), and inferential statistics (Mann-Whitney, Wilcoxon, independent t-test, Pearson and covariance analysis). Results: No significant difference was found between the two groups in terms of demographic characteristics. According to the results of covariance analysis, after controlling the effect of negative emotional scores during the baseline, negative emotional score in the control group was significantly higher than the control group (F1,88=43/5,P=0.02). There was no significant difference between the two groups at positive emotion and life life satisfaction level at the end of the study. Conclusion: Training “Quality Of Life Therapy” can be effective in reducing negative of nursing students.}, Keywords = {Training “Quality Of Life Therapy”, Subjective Well-being, Nursing student}, volume = {13}, Number = {3}, pages = {27-33}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی تاثیر آموزش رویکرد کیفیت زندگی درمانی بر ابعاد بهزیستی ذهنی دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تهران}, abstract_fa ={مقدمه: بهزیستی ذهنی مفهومی کلی و یکپارچه است و به ارزیابی و ادراک شخصی افراد از کیفیت زندگی شان اطلاق می شود. پژوهش حاضر با هدف کلی تعیین تاثیر آموزش رویکرد کیفیت زندگی درمانی بر ابعاد بهزیستی ذهنی دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر مطالعه ای از نوع نیمه تجربی به روش پیش آزمون پس آزمون با استفاده از گروه کنترل و آزمون بود. جامعه این پژوهش دانشجویان پرستاری سال سوم و چهارم از دانشکده پرستاری مامایی دانشگاه تهران در سال 1396 بودند که 89 نفر نمونه، به شیوه سرشماری و با توجه به معیارهای ورود در مطالعه شرکت داده شده و با استفاده از جدول اعداد تصادفی در دو گروه کنترل و آزمون قرار گرفتند. پرسشنامه بهزیستی ذهنی در دو نوبت توسط گروه کنترل تکمیل شد. سپس گروه آزمون پرسشنامه بهزیستی ذهنی را در دو نوبت، قبل و پس از انجام مداخله، تکمیل نمودند. داده ها با کمک نرم افزار SPSS16، آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (آزمون های من ویتنی، ویلکاکسون، تی مستقل، پیرسون و آنالیز کوواریانس) تحلیل شدند. یافته ها: تفاوت آماری معنی‌داری بین دو گروه تحت مطالعه از نظر مشخصات جمعیت شناختی یافت نشد. همچنین با توجه به نتایج حاصل از آنالیز کواریانس، پس از کنترل اثر نمرات عاطفه‌ی منفی در زمان پایه، نمره‌ی عاطفه‌ی منفی در گروه کنترل از نظر آماری به طور معنی‌داری بزرگتر از مقدار آن در گروه آزمون بود (43/5F1,88= و 02/0p=). تفاوت آماری معنی‌داری بین دو گروه تحت مطالعه از نظر میزان عاطفه‌ی مثبت و رضایت مندی در انتهای مطالعه مشاهده نشد. نتیجه گیری : آموزش کیفیت زندگی درمانی  می تواند بر کاهش عاطفه منفی دانشجویان پرستاری موثر واقع گردد.  }, keywords_fa = {آموزش کیفیت زندگی درمانی, بهزیستی ذهنی, دانشجویان پرستاری}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2109-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2109-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Abdolhamidi, Narges and FalahiKhosknab, Masoud and Rahgouy, Abolfazl and Biglarian, Akbar}, title = {The effect of support person presence on the Primiparous females’ anxiety admitted to the Gynecology Ward of the Bank Melli Iran Hospital during year 2016 to 2017}, abstract ={Introduction: Pregnancy and childbirth are stages of life that cause a lot of anxiety, especially in people, who experience them for the first time, and they are accompanied with changes in physical, psychological, economic, social, and sexual systems, which create problems for the mother and the baby in different ways. To deal with such anxieties, several coping models are needed and one of them is the presence of a support person. The present study aimed at investigating the effect of support person presence on the the anxiety of primiparous pregnant females. Methods: In the present study, 70 primiparous pregnant females were selected using the convenience sampling method. They were randomly assigned to control and intervention groups by the coin flipping method. In the intervention group, an intervention of the support person presence was used and in the control group, no intervention was used and only the usual hospital measures were taken. The research tool was the Spielberger State-Trait Anxiety Inventory (STAI). Independent t-test and covariance analysis were used to analyze the data. Results: The results showed that the means of state anxiety variable decreased from 51.74 to 34.54 (by about 57%) through the intervention and the mean of trait anxiety variable decreased from 49.17 to 39.69 (by about 50%) through the intervention. After the intervention, the weighted mean of anxiety variable decreased from 100.91 to 71.23 (by about 60%). The intervention resulted in a significant reduction in state and trait anxiety scores (P < 0.001). Conclusions: Given the above results, it can be concluded that support person presence was effective in reducing the anxiety of primiparous females and decreased their state and trait anxiety. Therefore, it is suggested to consider some facilities for pregnant females to be accompanied by a support person in hospitals and maternity hospitals.  }, Keywords = {Primiparous, Anxiety, Support Person, Childbirth}, volume = {13}, Number = {3}, pages = {34-40}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی تاثیرحضور همراه بر اضطراب زنان اول زا در بخش جراحی زنان}, abstract_fa ={مقدمه: بارداری و زایمان یکی از مراحلی است که اضطراب زیادی را به وجود می‌آورد، به خصوص در افرادی که تجربه اول زا دارند و این دوران همراه با تغییراتی در سیستم بدنی، روان شناختی، اقتصادی، روابط جنسی و اجتماعی می باشدکه به صورت‌های گوناگون مشکلاتی را برای مادر و جنین ایجاد می‌کند. برای مقابله با این اضطراب‌ها، مدل‌های مقابله‌ای متعددی لازم است که از آن جمله حضور همراه است. این مطالعه با هدف بررسی میزان تأثیر حضور همراه بر اضطراب زنان باردار نخست‌زا انجام گردیده است. روش کار: در این مطالعه مداخله‌ای ۷0 زن باردار نخست زا با روش در دسترس انتخاب و بدین صورت که با استفاده از سکه به صورت شیر یا خط هر فردی که بستری گردید به صورت تخصیص تصادفی در یکی از گروه‌های مداخله یا شاهد قرار گرفتند. در گروه مداخله از حضور همراه ودر گروه شاهد هیچ گونه مداخله‌ای استفاده نگردید و تنها اقدامات معمول بخش را دریافت کردند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و اضطراب اشکار و پنهان اشپیل‌برگر بوده است. برای تحلیل داده‌ها از آزمون تی مستقل دو گروهی استفاده گردید. یافته‌ها: یافته‌های مطالعه نشان می‌دهد که میانگین متغیر اضطراب آشکار به واسطه‌ی مداخله از 74/51 به 54/34 رسیده که نزدیک به 57% کاهش و میانگین متغیر اضطراب پنهان به‌واسطه‌ی مداخله از 17/49 به 69/39 رسیده که نزدیک به 50% کاهش را نشان داده است است. میانگین تعدیل شده‌ی متغیر اضطراب پس از مداخله از 91/100 به 23/71 رسیده که نزدیک به 60% کاهش را نشان داده است. انجام مداخله منجربه کاهش بسیار معنی‌دار در نمرات اضطراب پنهان و اشکار (001/0 > P) گردید. نتیجه گیری: با توجه به یافته‌های فوق می‌توان نتیجه گرفت که حضور همراه در میزان اضطراب زنان ا اول زا باعث کاهش اضطراب آشکار و پنهان آنها گردیده است. لذا پیشنهاد می‌گردد تسهیلاتی برای مادران باردار در بیمارستان‌ها و زایشگاه‌ها در نظر گرفته شود تا هنگام بستری برای زایمان همراه داشته باشند.  }, keywords_fa = {زنان اول زا, اضطراب, همراه, زایمان}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2113-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2113-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {NezhadmohammadNamegi, Atefe and nosratiBeighzadeh, Maryam}, title = {The Effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy on Increasing the Psychological Flexibility of Infertile Females: Designing a Therapeutic Protocol}, abstract ={Introduction: Disability in pregnancy is one of the saddest incidents in female’s lives that affects the physical and mental health of infertile females. The purpose of the present study was to design a protocol based on acceptance and commitment of infertile females and its clinical efficacy on increasing the psychological flexibility of this group. Methods: The study was of a quasi-experimental type with pre-test and post-test. The study population consisted of all infertile females that had referred to the Tabriz Milad Infertility Clinic in the spring of 2015. Thirty of participants that had a score of below average in the questionnaire psychological flexibility (acceptance and practice) were randomly assigned to two experimental groups. After design of protocols, resources on infertile acceptance and commitment therapy related to psychological and emotional mood disorders were studied. In consultation with ACBS members, this protocol was implemented in eight sessions for the experimental group and the control group did not receive any intervention. Analysis of Variance (ANOVA) test was used to analyze the data. Results: The mean scores of the experimental group in the pre-test was lower than the mean scores of the control group. However, in the post-test, the mean scores of the experimental group were higher than the control group. The main effect of inter-in-person variance analysis was presented for the experimental and control groups. The F value for both groups was 0.41, which is significant at the level of 0.04 (P <0.05). Conclusions: According to the results, the present treatment protocol was affective for increasing psychological flexibility of females with infertility.  }, Keywords = {Acceptance and Commitment, Infertile Women, Psychological Flexibility}, volume = {13}, Number = {3}, pages = {41-48}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افزایش انعطاف پذیری روانشناختی زنان نابارور: طراحی پروتکل درمانی}, abstract_fa ={مقدمه: با توجه به اینکه زنان نابارور در نتیجه اجتناب‌ها و هم آمیختگی‌های شناختی بالا انعطاف پذیری پایینی دارند هدف پژوهش حاضر طراحی مقدماتی پروتکل درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد زنان نابارور و کارآیی بالینی آن بر افزایش انعطاف پذیری روان شناختی این گروه می‌باشد. روش کار: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون همرا با گروه کنترل می‌باشد. جامعه آماری شامل کلیه زنان نابارور مراجعه کننده به کلینیک ناباروی میلاد تبریز در بهار سال 1394 می‌باشد و نمونه این پژوهش 30 نفر بودند که نمره آنان در پرسشنامه انعطاف پذیری روانشناختی (پذیرش و عمل) پایین‌تر از میانگین بوده و به صورت تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. پس از طراحی پروتکل درمانی با توجه به منابع مرتبط با درمان پذیرش و تعهد و درمان‌های روانشناختی مرتبط با مشکلات خلقی و عاطفی زنان نابارور با مشورت اعضای انجمن علوم رفتاری و بافتاری، این پروتکل طی هشت جلسه روی گروه آزمایش اجرا شد و گروه کنترل هیچ گونه مداخله‌ای دریافت نکرد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس (ANOVA) استفاده شد. یافته‌ها: میانگین نمرات گروه آزمایش در پیش آزمون از میانگین نمرات گروه کنترل پایین‌تر است. این در حالی است که در پس آزمون میانگین نمرات گروه آزمایش بالاتر از گروه کنترل است. اثر اصلی تحلیل واریانس بین- درون آزمودنی آمیخته برای دو گروه آزمایش و کنترل ارائه شد. مقدار F برای دو گروه برابر با 41/0 است که در سطح 04/0 معنی دار است (05/0 > P). نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست آمده می‌توان گفت پروتکل درمانی حاضر توانسته اثربخشی مؤلفه‌های درمان پذیرش و تعهد بر افزایش انعطاف پذیری روانشناختی زنان نابارور نشان دهد.  }, keywords_fa = {پذیرش وتعهد, زنان نابارور, انعطاف پذیری روانشناختی}, url = {http://ijnr.ir/article-1-1925-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1925-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Milan, Mohamd and Nasimi, Fateme}, title = {}, abstract ={Introduction: With the birth of a premature baby, there is a lot of stress on families since they were not physically, emotionally, and mentally prepared for the premature infants and their parents deal with the multiple needs. The current study aimed at determining the effect of family-based care education program on the anxiety level of mothers with premature infants admitted to the neonatal intensive care unit. Methods: The current clinical trial study was performed on 60 mothers with premature infants in Jahrom city hospital in 2017. Non-probabilistic sampling method was used to select the subjects and then they were randomly allocated to the intervention and control groups. In the intervention group, family-centered care program was held in three stages with the researcher and mother near infant. Maternal anxiety, using the Spielberger state-trait anxiety inventory, was compared between the two groups. Mothers in the control group received routine care practices. Data were analyzed with SPSS version 21 using statistical tests (t test). Results: The obtained results of the current study showed that the mean scores of obvious and hidden anxiety in mothers in the intervention and control groups were 49 ± 3 and 51 ± 3, respectively; and according to t test, significant difference was observed between the groups in terms of anxiety scores (P < 0.0001). Conclusions: The findings of the current study showed that one of the factors that may reduce the anxiety in mothers with premature hospitalized babies maybe the participation of mothers to care for babies. It is expected that while providing the appropriate background for the participation of the family by caregivers, family members, especially mothers have necessary capabilities and enough participation in taking care of their babies.  }, Keywords = {Family-Centered Care, Anxiety, Mother-Infant Attachment, Premature Infant}, volume = {13}, Number = {3}, pages = {49-54}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {اثر بخشی برنامه آموزشی مراقبت خانواده محور بر اضطراب مادران نوزاد نارس بستری در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان}, abstract_fa ={مقدمه: با تولد یک نوزاد نارس استرس زیادی به خانواده وارد می‌شود که به دلیل عدم آمادگی فیزیکی، عاطفی و روانی والدین برای ورود یک نوزاد نارس است و آنها را با نیازهای متعددی مواجه می‌کند. هدف این مطالعه اثربخشی برنامه آموزشی مراقبت خانواده محور بر اضطراب مادران نوزاد نارس بستری در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان بود. روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی، در سال 1395 بر روی 60 مادر دارای نوزاد نارس بستری در بیمارستان شهرستان جهرم انجام شد. نمونه گیری به روش نمونه گیری غیر احتمالی در دسترس انتخاب شد و سپس به صورت تخصیص تصادفی در دو گروه کنترل و مداخله قرار گرفت. در گروه مداخله برنامه مراقبت خانواده محوردر سه مرحله با حضور پژوهشگر ومادر درکنارنوزاد انجام شد و اضطراب مادران با استفاده از پرسشنامه استاندارد اضطراب اسپیلبرگر مقایسه شد. در گروه کنترل مادران تحت مراقبتهای معمول قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 و آزمون آماری (تی تست) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان داد میانگین نمره اضطراب آشکار پنهان مادران در گروه مداخله 3 ± 49 و در گروه کنترل 3 ± 51 بوده است که با توجه به آزمون آماری اختلاف آماری معنی داری بین میانگین اضطراب در دو گروه وجود داشت (0001/0 > P). نتیجه گیری: طبق یافته‌های این تحقیق یکی از عواملی که می‌تواند مادرانی را که نوزادان آنها بستری شده‌اند را به آرامش برساند و از اضطراب آنها بکاهد؛ مشارکت دادن مادر جهت مراقبت از نوزادشان می‌باشد. لذا انتظار می‌رود ضمن فراهم آوردن زمینه مناسب مشارکت خانواده از سوی مراقبین، افراد خانواده به ویژه مادران در مراقبت از نوزاد با کسب توانمندی لازم مشارکت کافی داشته باشند.  }, keywords_fa = {مراقبت خانواده محور, اضطراب, ارتباط مادر – نوزاد, نوزاد نارس}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2006-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2006-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Jahanbakhsh, Roya and Jahanbakhsh, Soraya and Shahpari, Davoo}, title = {Comparison of Job Satisfaction of Nurses Based on Demographic Characteristics (Case Study: Nurses working in Hospitals Affiliated to Isfahan University of Medical Sciences)}, abstract ={Introduction: Job satisfaction is defined as people's attitudes and feelings about their jobs. Job satisfaction is very important to health care organizations, since their duty is to provide public health. The current study aimed at evaluating the impact of demographic characteristics on job satisfaction among nurses. Methods: The current study was conducted on the job satisfaction survey of 120 nurses working in hospitals affiliated to Isfahan University of Medical Sciences, selected by systematic sampling. Data collection tools were job descriptive index (JDI) and demographic characteristics questionnaires. Data were analyzed with SPSS using comparison tests. Results: Average job satisfaction of nurses under the study was 112 ± 23.14. The highest and lowest levels of job satisfaction were related to co-nurses, and rights and benefits, respectively. Comparison tests showed a significant relationship between variables such as age, gender, marital status, education, work experience, and job satisfaction. Conclusions: The obtained results indicated that 60% of nurses were dissatisfied with their jobs. This is a very stressful job due to overload, dealing with mortality, the unpredictable nature of this job, lack of psychological support and the ambiguity of the authority/authorizations; therefore, job satisfaction of nurses should be seriously considered by the managers, especially the nurses that have lower levels of job satisfaction.  }, Keywords = {Job Satisfaction, Demographic Variables, Nurses}, volume = {13}, Number = {3}, pages = {55-62}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {مقایسه رضایت شغلی پرستاران بر حسب ویژگی‌های جمعیت شناختی (موردمطالعه: پرستاران شاغل در بیمارستان‌های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهر اصفهان)}, abstract_fa ={مقدمه: رضایت شغلی، نوعی احساس رضایت و رضایت خاطر فرد از شغل خود در سازمان است که با کار مناسب بااستعدادها، میزان موفقیت در شغل، تأمین نیازهای منطقی، شکوفایی استعدادها، پیشرفت شغلی، تجربه‌های موفق و جو سازمانی ارتباط دارد. رضایت شغلی کارکنان سازمان‌های مراقبت سلامت و درمان بسیار حائز اهمیت؛ چراکه وظیفه آن‌ها تأمین سلامت افراد جامعه است. هدف این مطالعه، بررسی تأثیر ویژگی‌های جمعیتی بر رضایت شغلی پرستاران است. روش کار: مقاله حاضر پژوهشی است که به روش پیمایشی رضایت شغلی 120 نفر از پرستاران شاغل در بیمارستان‌های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال 1395 که به روش نمونه‌گیری سیستماتیک انتخاب شدند موردبررسی قرار می‌دهد. ابزار جمع‌آوری اطلاعات پرسشنامه رضایت شغلی JDI و یک پرسشنامه ویژگی‌های جمعیت شناختی است. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های مقایسه میانگین (T و F) تجزیه‌وتحلیل شد. یافته‌ها: میانگین رضایت شغلی پرستاران موردمطالعه 23/14 ± 112 بود. بیشترین میزان رضایت پرستاران مربوط به بعد همکار و کمترین میزان رضایت مربوط به ابعاد حقوق مزایا و ارتقا است. آزمون‌های مقایسه میانگین، بین متغیرهای سن، جنس، وضعیت تأهل، تحصیلات، سابقه خدمت، نوبت‌کاری و رضایت شغلی رابطه معنی‌داری را نشان داد. نتیجه گیری: نتایج تحقیق نشان داد حدود 60 درصد از پرستاران موردمطالعه از شغل خود ناراضی بودند. ازآنجاکه حرفه پرستاری به علت حجم کار زیاد، سروکار داشتن با مرگ‌ومیر بیماران، ماهیت غیرقابل‌پیش‌بینی شغل، فقدان حمایت‌های روانی و وجود ابهام در میزان اختیارات بسیار پرتنش است؛ این مسئله توجه هرچه بیشتر مدیران به رضایت شغلی پرستاران، مخصوصاً آنهایی که رضایت شغلی‌شان در سطوح پایین‌تری قرار دارد را می‌طلبد.  }, keywords_fa = {رضایت شغلی, متغیرهای جمعیت شناختی, پرستاران}, url = {http://ijnr.ir/article-1-1983-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1983-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Babaeidolatabadi, Fatemeh and Kazerani, Maryam and Shahbodaghi, Azam}, title = {The Evidence Levels of Iranian Nursing Scientific Publications Indexed in Scopus, 2011-2015}, abstract ={Introduction: Investigation on the level of evidence-based scientific productions is an evaluation of the quality of the evidence-based studies. The current study aimed at investigating the levels of evidence-based nursing scientific productions in Iran, indexed in Scopus from 2011 to 2015. Methods: The current descriptive study had a scientometric approach. All Iranian scientific nursing productions indexed in Scopus from 2011to 2015 were reviewed. Among 1360 articles retrieved from the Scopus database in the years under study, 1193 articles were evidence-based, and the level of their evidence was determined by the table of evidence levels suggested by American Association of Critical-Care Nursing. Results: Based on the findings of the study, at the evidence level A, the articles increased from 0.5% to 5% during the studied years. At level B, the rate of articles increased from 16% to 27%. At level C, the number of articles was fixed; and the number of articles dropped at the level E. Conclusions: According to the increased number of articles at the mentioned evidence levels, the evidence-based tendency is growing in nursing studies, although not significant; it seems that nursing studies are moving in line with evidence-based nursing.  }, Keywords = {Evidence-based Nursing, Levels of Evidence, Iranian Scientific Productions, Scopus}, volume = {13}, Number = {3}, pages = {63-69}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {ارزیابی سطوح شواهد انتشارات علمی پرستاری ایران نمایه شده در اسکوپوس در سال‌های 2011-2015}, abstract_fa ={مقدمه: بررسی تولیدات علمی از نظر سطح شاهد محوری یک ارزش گذاری بر کیفیت مطالعات شاهد محور است. هدف از مطالعه حاضر تعیین سطوح شواهد تولیدات علمی پرستاری شاهد محور ایران نمایه شده در اسکوپوس درسال های 2011- 2015 و تعیین وابستگی سازمانی نویسندگان و مجلات داخلی منتشر کننده این نوع مقالات است. روش کار: پژوهش حاضر پیمایش توصیفی با رویکرد علم سنجی است. کلیه انتشارات علمی پرستاری ایران نمایه شده در اسکوپوس در سالهای 2011- 2015 بر اساس هرم سطوح شواهد انجمن پرستاری مراقبت‌های ویژه آمریکا منتشره در سال 2012 ارزیابی شدند. این هرم شامل سطوح شواهد A، B، C، D، E، M است. همچنین وابستگی سازمانی نویسنده اول و مسئول و مجلات منتشر کننده مقالات هم مشخص شد. یافته‌ها: از 1360 مقاله بازیابی شده در سالهای مورد مطالعه، 1193 مقاله شاهد محور بود. در سطح شاهد A (متاآنالیز و مرورسیستماتیک) میزان مقالات از 5/0 درصد به 5 درصد در طی سالهای مورد مطالعه افزایش یافته است. در سطح شاهد B (کارآزمایی کنترل شده تصادفی) میزان مقالات از 16 درصد به 27 درصد افزایش یافته است. در سطح شاهد C (مطالعات هم گروهی، موردشاهدی، بررسی یکپارچه، تحقیق کیفی) تفریبا میزان مقالات ثابت بوده و در سطح شاهد E (گزلرش موردی و گزارش موارد) تعداد مقالات کاهش یافته است. سازمان‌های منتشر کننده مقالات شاهد محور به ترتیب عبارت‌اند از دانشگاه علوم پزشکی تهران، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی تبریز و دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و تنها مجله پرستاری داخلی شاهد محور هم مجله حیات است. نتیجه گیری: باتوجه به افزایش تعدادمقالات درسطوح شواهد بالا، روند گرایش شاهد محوری مطالعات پرستاری رو به رشد است، هرچند این رشد چشگیر نیست. لذا پیشنهاد می‌شود در راستای انجام هرچه بیشتر پژوهش‌های شاهد محور با سطوح شواهد بالا، کارگاه‌ها و سمینارهایی به منظور آشنایی هرچه بیشتر پرستاران و پژوهشگران با این مقوله برگزار شود و امتیازات ویژه‌ای برای انجام این نوع پژوهش‌ها توسط مؤسسات و مراکز تحقیقاتی در نظر گرفته شود. سردبیران مجلات می‌توانند به داوران، مقالات شاهد محور ارزیابی با توجه به جدول سطوح شواهد را توصیه کنند.  }, keywords_fa = {پرستاری مبتنی برشواهد, سطوح شواهد, تولیدات علمی, ایران, اسکوپوس}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2023-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2023-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {AmiriGhaleRashidi, Niloufar and ArabYarmohamadi, Alireza and Ghaderi, Marjaneh and Naderinezhad, Marj}, title = {Job Satisfaction, and its Influencing Factors among Tehran University of Medical Sciences Personnel}, abstract ={Introduction: Human resources is the most important asset of any organization and organizational efficiency and effectiveness depends on this capital, therefore, understanding the needs and demands and attention to job satisfaction and improvement in staff morale is an important step towards achieving the organization's effectiveness and efficiency. Therefore, this study aimed at assessing job satisfaction, and its influencing factors among Tehran University of Medical Science personnel. Methods: This study was a descriptive analytic cross-sectional study that was conducted during years 2016 and 2017 at Tehran University of Medical Sciences. The statistical population of this research was the official, contractual, and contract staff of Tehran University of Medical Sciences, who were randomly selected. The data collection tool was the JDI questionnaire with minor changes. Overall, 96.8% reliability through Cronbach's alpha was calculated. Data was analyzed using the SPSS software. Results: Average job satisfaction in this study was 0.5 ± 3.3 (of 5), which was above average. Most job satisfaction was related to colleagues (3.98) and the lowest job satisfaction was related to salaries (2.57) and benefits and promotion conditions (2.53). Marital status and gender had no significant relationship with satisfaction (P > 0.05). Education, work experience, work, and employment status had a significant relationship with satisfaction (P = 0.01). Conclusions: Based on the results, increase in salaries, fair pay, promotion based on skill and competence, enriching jobs, improved training facilities, and selection of managers on merit can lead to increased job satisfaction.  }, Keywords = {Job Satisfaction, Personnel, Human Recourse Development}, volume = {13}, Number = {3}, pages = {70-75}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {رضایت شغلی و عوامل مؤثر بر آن در کارکنان شاغل در دانشگاه علوم پزشکی تهران}, abstract_fa ={مقدمه: مهم‌ترین سرمایه هر سازمانی، نیروی انسانی آن سازمان است و کارایی و اثربخشی سازمان‌ها به این سرمایه بستگی دارد. لذا شناخت نیازها و خواسته‌ها و توجه به رضایت شغلی و بهبود روحیه کارکنان گام مهمی در راستای دستیابی به اثربخشی و کارایی سازمان است. از این رو این مطالعه با هدف سنجش رضایتمندی و عوامل مؤثر بر آن در کارکنان شاغل در دانشگاه علوم پزشکی تهران صورت گرفت. روش کار: این مطالعه یک مطالعه مقطعی است که به صورت توصیفی ـ تحلیلی در سال 1395 در دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. جامعه پژوهش این مطالعه کارکنان رسمی، پیمانی ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه JDI با تغییرات جزئی بود. پایایی پرسشنامه از طریق محاسبه آلفای کرونباخ محاسبه و 96.8% بود. برای تحلیل داده‌ها از آزمون‌های آمار توصیفی، همبستگی پیرسون، آنالیز واریانس، همبستگی اسپیرمن، و T تک نمونه در نرم افزار SPSS16 استفاده شد. یافته‌ها: میانگین رضایت شغلی در این مطالعه 5/0 ± 3/3 می‌باشد (از 5) که بالاتر از متوسط (5/2) است. بیشترین رضایت مربوط به حیطه همکارن (98/3) و کمترین مربوط به حقوق و مزایا (57/2) و ارتقا (53/2) بود. وضعیت تأهل و جنسیت رابطه معناداری با رضایتمندی نداشت (05/0 < P). تحصیلات، سابقه کار، محل کار و وضعیت استخدامی رابطه معناداری با رضایتمندی داشت. نتیجه گیری: براساس نتایج مطالعه افزایش نسبی حقوق، پرداخت‌های عادلانه مزایا، ارتقاء بر اساس مهارت و شایستگی، غنی‌سازی مشاغل، بهبود امکانات آموزشی و رفاهی و انتخاب مدیران بر اساس شایستگی می‌تواند موجب افزایش رضایت شغلی کارکنان گردد.  }, keywords_fa = {رضایت شغلی, کارکنان, توسعه منابع انسانی}, url = {http://ijnr.ir/article-1-1905-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1905-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Ghanbari, Fereshteh and AbdorahimiNoshad, Leila and Bazzazzadeh, Niloofar and Esgandari, Azita and Moazen, Nasri}, title = {Comparison of Cognitive Emotion Regulation Strategies and Health Locus of Control in Children with Asthma and Normal Children}, abstract ={Introduction: Due to the importance of psychological factors in asthma and the need for more recognition of these factors, the aim of this study was to compare cognitive emotion regulation strategies and health locus of control in children with asthma and normal children. Methods: This descriptive study was causal-comparative, and the study population included all children admitted to hospitals with asthma. Children of Tehran and Tabriz admitted during the first half of 2016 were the study population, among which 45 children with asthma and 45 normal children were selected with available sampling and considering the inclusion and exclusion criteria for the study and matched according to age, education, and gender. After obtaining informed written consent from children and parents, cognitive emotion regulation and health locus of control were evaluated. Data were analyzed using descriptive and inferential statistics, including independent t-test by SPSS-16 statistical software. Results: The results showed that children with asthma had differences compared with normal children, including lower mean acceptance and positive reappraisal, and greater mean strategies of self-blame, rumination, catastrophizing and perspective. This difference was statistically significant (t = 2.98 to 5.65, P > 0.05). Also, children with asthma had a greater mean external locus of control and chance locus of control and lower mean health locus of control internal compared to normal children; these differences were statistically significant (t = -5.76 to 6/65, P > 0.05). Conclusions: Considering the results of this study, based on the unfavorable situation of emotional regulation and health locus of control in children with asthma compared with normal children, it is suggested that the results of this research should be used in health and education programs for children with asthma.  }, Keywords = {Asthma, Cognitive Emotion Regulation Strategies, Children, Health Locus of Control}, volume = {13}, Number = {3}, pages = {76-82}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی مقایسه‌ای راهبردهای تنظیم شناختی هیجان و منبع کنترل سلامت در کودکان مبتلا به آسم و بهنجار}, abstract_fa ={مقدمه: با توجه به اهمیت عوامل روانشناختی در بیماری آسم و لزوم شناخت هر چه بیشتر این عوامل، هدف پژوهش حاضر تعیین راهبردهای تنظیم شناختی هیجان و منبع کنترل سلامت در کودکان مبتلا به آسم و بهنجار بود. روش کار: در پژوهش حاضر که از نوع توصیفی- علی مقایسه‌ای بود، جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه کودکان مبتلا به آسم مراجعه کننده به بیمارستان کودکان تهران و و تبریز در نیمه اول سال ۱۳۹۵ تشکیل می‌دادند که از این میان ۴۰ کودک مبتلا به آسم و ۴۰ کودک بهنجار به روش نمونه گیری در دسترس و با لحاظ کردن ملاک‌های ورود و خروج به پژوهش و همتاسازی در سن، تحصیلات و جنس انتخاب شدند، بعد از کسب رضایت آگاهانه و کتبی از کودکان و والدینشان، در جلسه کودکان با پرسشنامه‌های تنظیم شناختی هیجان (فرم کودکان) و منبع کنترل سلامت مورد ارزیابی قرار گرفتند، داده‌های به دست آمده با استفاده از روش‌های آمار توصیفی و استنباطی شامل آزمون تی مستقل توسط نرم افزار آماری SPSS-16 مورد تجزیه تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد که کودکان مبتلا به آسم در مقایسه با کودکان بهنجار در راهبردهای تنظیم شناختی هیجان شامل پذیرش و ارزیابی مجدد میانگین‌های کمتر و در راهبردهای ملامت خویش، نشخوار، دیدگاه گیری و فاجعه سازی میانگین‌های بیشتری را کسب نمودند که این اختلاف از نطر آماری معنادار بود (0۵/0 > P، ۶۵/۵ الی ۹۸/۲ = t). همچنین کودکان مبتلا به آسم میانگین بیشتری در منبع بیرونی کنترل و منبع کنترل شانس و میانگین کمتری در منبع کنترل درونی سلامت در مقایسه با کودکان بهنجار کسب کردند که این تفاوت‌ها نیز از نطر آماری معنادار بودند (0۵/0 > P، ۶۵/۶ الی ۷۶/۵- = t). نتیجه گیری: با در نظر گرفتن نتایج به دست آمده از این پژوهش مبنی بر وضعیت نامطلوب تنظیم هیجان و منبع کنترل سلامت کودکان مبتلا به آسم در مقایسه با کودکان بهنجار، پیشنهاد می‌شود از نتایج پژوهش حاضر در طراحی برنامه‌های درمانی و آموزشی کودکان مبتلا به آسم استفاده شود.  }, keywords_fa = {آسم, راهبردهای تنظیم شناختی هیجان, کودکان, منبع کنترل سلامت}, url = {http://ijnr.ir/article-1-1908-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1908-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Abbasi, Boshra and Bemanian, Mohhamadreza and NikbakhtNasrabadi, Alirez}, title = {Human Relationships with Contemporaries in the Structure of Everyday Living; the Need for Community-based Mental Health Case Study: Grand Bazaar of Tehran}, abstract ={Introduction: Given the amount of time spent by citizens’ presence in public spaces of the city, especially commercial buildings, the impact of these spaces on mental health is very important. The purpose of this study was to investigate the effect of ethical sustainable architecture indicators in human relationships with contemporaries and on community-centered mental health indicators, in the Bazaar as a well-known commercial space of contemporary cities. Methods: The method of research was qualitative content analysis. Two sets of research indicators were used, including psychosocial health indicators and ethical sustainable architecture indicators, based on a relevant literature review. The Delphi method was used to validate the results. A questionnaire was designed in order to evaluate the correlation between two categories of indicators in the analytical unit. After assessing questionnaire’s validity and reliability, the sample size was determined based on the Cochran formula. Seventy questionnaires were completed at the Grand Bazaar of Tehran by people, who either regularly shopped or worked in that area. Furthermore, Spearman correlation method was used to measure the correlation between the two groups of indicators. Results: Research results indicated that the public involvement indicator had the greatest impact on human interaction indicator, and vitality and flexibility indicator were mostly effective on the indicator of social happiness. Conclusions: Based on research results, the correlation between more than 80% of indicators was either strong or moderate, which indicates the importance of public urban space design on community-based mental health of citizens.  }, Keywords = {Ethical Sustainable Architecture, Human Relation with Contemporaries, Community Based Mental Health, Grand Bazaar of Tehran, Qualitative Content Analysis}, volume = {13}, Number = {3}, pages = {83-91}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {ارتباط انسان با جامعه در ساختار زندگی معمولی مردم، ضرورتی در سلامت روان جامعه‌محور نمونه مورد مطالعه: بازار بزرگ تهران}, abstract_fa ={مقدمه: با توجه به این موضوع که بخش اعظمی از زمان شهروندان در فضاهای عمومی شهر به ویژه ساختمان‌های تجاری سپری می‌شود، تأثیری که این فضاها بر سلامت روان اجتماعی افراد برجای می‌گذارند دارای اهمیت زیادی می‌باشد. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر شاخص‌های معماری پایدار اخلاق‌مدار در زمینه ارتباط با جامعه بر شاخص‌های سلامت روان جامعه‌محور در فضای تجاری است. روش کار: این پژوهش به روش تحلیل محتوای کیفی و با رویکرد تحلیلی- تفسیری انجام شده است. ابتدا شاخص‌های پژوهش در دو دسته شاخص‌های سلامت روان اجتماعی و شاخص‌های معماری پایدار اخلاق‌مدار براساس مبانی علمی معتبر استخراج شده و به روش دلفی اعتبارسنجی می‌شود. سپس به منظور ارزیابی دو دسته شاخص در واحد تحلیل، به طراحی پرسشنامه پرداخته و پس از سنجش روایی و پایایی پرسشنامه، به تعیین حجم نمونه براساس فرمول کوکران مبادرت ورزیده می‌شود که تعداد نمونه 70 حاصل شد. در نهایت پس از تکمیل پرسشنامه‌ها توسط گروه مخاطب در واحد تحلیل، به سنجش همبستگی میان دو دسته شاخص به روش همبستگی اسپیرمن پرداخته می‌شود. یافته‌ها: شاخص‌های معماری پایدار اخلاق‌مدار در زمینه ارتباط انسان با جامعه هم‌نسل شامل جمع‌گرایی، مردم‌واری، حیات‌مداری فضا، زمینه‌گرایی، تواضع، کیفیت بصری، دانش‌محوری، خودبسندگی و پرهیز از بیهودگی است، و شاخص‌های سلامت روان اجتماعی شامل برقراری ارتباط مؤثر با دیگران، کاهش میزان استرس، سازگاری اجتماعی، شادی اجتماعی، هویت اجتماعی، صمیمیت، کاهش رذیلت اخلاقی، امنیت اجتماعی، نوع‌دوستی، خودکارآمدی، حمایت اجتماعی و آزادی‌های فردی می‌باشد. بیشترین همبستگی (863/0) میان شاخص‌های جمع‌گرایی و ارتباط با دیگران می‌باشد، و کمترین همبستگی (127/0) میان شاخص‌های خودبسندگی و شادی اجتماعی است. نتیجه گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش، همبستگی میان بیش از 80 درصد از شاخص‌های پژوهش به صورت قوی یا متوسط می‌باشد و این نتیجه نشان می‌دهد که شاخص‌های طراحی فضای تجاری به عنوان فضای عمومی شهری، دارای تأثیر بالایی بر سلامت روان شهروندان است.  }, keywords_fa = {معماری پایدار اخلاق‌مدار, ارتباط انسان با جامعه, سلامت روان جامعه‌محور, بازار تهران, تحلیل محتوای کیفی}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2125-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2125-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Nomali, Mahin and Alipasandi, Kian and Atlasi, Rasha and NikbakhtNasrabadi, Alirez}, title = {Overview of Quran-based Clinical Trials in Cardiovascular Field}, abstract ={  Introduction: Regarding the increasing prevalence of heart diseases and despite the positive impact of Quran-based interventions in primary studies, the impact of these interventions in cardiovascular fields has not been shown through a comprehensive study in order to be applied as a complementary treatment in usual care. Therefore, the review of Quran- based clinical trials in the field of cardiology was aim of this study. Methods: This narrative review was conducted during three stages of searching in databases, selecting related studies, and extracting data and descriptive analysis of data in 2018.   Searching in databases such as Pubmed, Scopus, Web of science, Embase, and Cochrane library and Farsi language databases was performed by keywords such as Heart and Quran and their synonyms in English and Farsi Language without any language and time limitation in 12 April. 2018. Studies with content similarity to title reviewed, clinical trial study design, and Quran/ Quran- based intervention as study intervention were included to review process.   Results: Out of 4391 retrieved articles, title and abstract of 2829 articles were assessed for inclusion criteria. Finally, full- text of 13 articles which were representative of 10 studies were reviewed. Reducing before and after anxiety of surgery, reducing the severity of surgical pain, and reducing the physiological response to stress in patients undergoing open heart surgery, reducing anxiety in patients with coronary artery disease, myocardial infarction, and undergoing coronary angiography, improving the quality of life among patients with heart failure and better control of blood pressure were such effects of Quran-based interventions used in the cardiovascular fields. Conclusions: Considering the positive effects of Quran-based interventions in some cardiovascular fields, it is recommended to be used as a safe, non-invasive and low-cost intervention along with medical treatment.}, Keywords = {Quran, cardiovascular, narrative review}, volume = {13}, Number = {3}, pages = {92-101}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {مروری بر کارازمایی های بالینی قرآن محور در حوزه ی قلب و عروق}, abstract_fa ={مقدمه: با توجه به شیوع افزاینده بیماری های قلبی و علی رغم تاثیر مثبت مداخلات قرآن محور در مطالعات اولیه، تاثیر این نوع مداخلات در حوزه های قلبی- عروقی در یک مطالعه ی جامع به منظور به کارگیری آن به عنوان درمان مکمل در مراقبت معمول نشان داده نشده است. بنابراین، مرور کارازمایی های بالینی قرآن محور در حوزه ی قلب و عروق هدف این مطالعه بود. روش: این مطالعه مروری روایتی طی سه مرحله ی جستجو در پایگاه های اطلاعاتی، انتخاب مطالعات مرتبط و استخراج اطلاعات و تحلیل توصیفی آن ها در سال 1397 انجام شد. جستجو در پایگاه های اطلاعاتی Pubmed، Scopus، Web of science، Embase و Cochrane library و پایگاه های اطلاعاتی فارسی زبان در 12 آوریل 2018، بدون محدودیت زبانی و زمانی و با کلید واژه های انگلیسی Quran و Heart و مترادف های انگلیسی و معادل های فارسی آن ها صورت گرفت. مطالعات دارای تشابه موضوعی با عنوان مورد مرور، طراحی کارازمایی بالینی و وجود قرآن و مداخلات مبتنی بر آن به عنوان مداخله مطالعه، وارد فرآیند مرور شدند. یافته ها: از 4391 مقاله بازیابی شده، عنوان و چکیده 2829 مقاله از نظر معیارهای ورود بررسی شدند. در نهایت متن کامل  13 مقاله که نماینده ی 10 مطالعه بود، مرور شد. کاهش اضطراب قبل و بعد از عمل، کاهش شدت درد ناشی از جراحی و کاهش پاسخ فیزیولوژیک به استرس در بیماران تحت جراحی قلب باز، کاهش اضطراب بیماران مبتلا به بیماری شریان کرونر و سکته ی قلبی و تحت آنژیوگرافی کرونر، بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به نارسایی قلب و کنترل بهتر فشار خون از جمله ی تاثیرات مداخلات قرآن محور مورد استفاده در حوزه ی قلب و عروق بودند. نتیجه گیری: با توجه به تاثیرات مثبت مداخلات قرآن محور در برخی حوزه های قلب و عروق، توصیه می شود به عنوان مداخله ی ایمن، غیر تهاجمی و کم هزینه به موازات درمان طبی استفاده شود. }, keywords_fa = {قرآن, قلب و عروق, مرور حکایتی}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2160-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2160-en.PDF}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {SeyyedSalehi, Seyyedeh Fatemeh and DashtBozorgi, Zahr}, title = {The Relationship between Personality Characteristics, Body Image Concern and Alexithymia with Eating Disorder of Nursing Students}, abstract ={Introduction: Eating disorder is one of the most alarming public health issues that is rising rapidly. Therefore, present research aimed to investigate the relationship of personality characteristics, body image concern and alexithymia with eating disorder of nursing students. Methods: This research was a cross-sectional from type of correlation. The population included all nursing students of Islamic Azad University of Ahvaz branch in 2016-17 academic years that from them 190 person were selected through simple random sampling method. All nursing students completed the questionnaires of personality characteristics, body image concern, Toronto alexithymia and eating disorder. Data was analyzed with using of SPSS-19 software and with Pearson correlation and multiple regression with enter model. Results: The results showed neuroticism (r = 0.226), conscientiousness (r = 0.194), body image concern (r = 0.451) and alexithymia (r = 0.392) had a positive and significant relationship with eating disorder and extroversion (r = -0.217) and agreeableness (r = -0.313) had a negative and significant relationship with eating disorder (P < 0.01). The predictor variables means personality characteristics, body image concern and alexithymia significantly can predict 38/9 percent of variance of eating disorder of nursing students (R2 = 0.389) that in this model the body image concern have a most role in the predicting of eating disorder of nursing students (β = 0.550). Conclusions: The results indicated the importance of personality characteristics, body image concern and alexithymia in predicting eating disorder of nursing students. Therefore, officials and planers are paying attention to the symptoms of these variables and design and implement appropriate programs to reduce the eating disorder of nursing students.  }, Keywords = {Personality Characteristics, Body Image Concern, Alexithymia, Eating Disorder, Nursing Students }, volume = {13}, Number = {4}, pages = {1-8}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {رابطه ویژگی‌های شخصیتی، نگرانی از تصویر بدنی و ناگویی خلقی با اختلال خوردن دانشجویان پرستاری}, abstract_fa ={مقدمه: اختلال خوردن یکی از عوامل نگران‌کننده سلامت عمومی است که به سرعت رو به افزایش می‌باشد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ویژگی‌های شخصیتی، نگرانی از تصویر بدنی و ناگویی خلقی با اختلال خوردن دانشجویان پرستاری انجام شد. روش کار: این پژوهش مقطعی از نوع همبستگی بود. جامعه پژوهش شامل همه دانشجویان پرستاری دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز در سال تحصیلی 96-1395 بودند که از میان آنان 190 نفر با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. همه دانشجویان پرستاری پرسشنامه‌های ویژگی‌های شخصیتی، نگرانی از تصویر بدنی، ناگویی خلقی تورنتو و اختلال خوردن را تکمیل کردند. داده‌ها به کمک نرم‌افزار SPSS-19 و با روش‌های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با مدل همزمان تحلیل شدند. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد روان‌رنجورخویی (226/0 = r)، وظیفه‌شناسی (194/0 = r)، نگرانی از تصویر بدنی (451/0 = r) و ناگویی خلقی (392/0 = r) با اختلال خوردن رابطه مثبت و معنادار و برونگرایی (217/0- = r) و سازگاری (313/0- = r) با اختلال خوردن رابطه منفی و معنادار داشتند (01/0 > P). متغیرهای پیش‌بین یعنی ویژگی‌های شخصیتی، نگرانی از تصویر بدنی و ناگویی خلقی به‌طور معناداری توانستند 9/38 درصد از تغییرات اختلال خوردن دانشجویان پرستاری را پیش‌بینی کنند (389/0 = R2) که در این مدل نگرانی از تصویر بدنی بیشترین نقش را در پیش‌بینی اختلال خوردن دانشجویان پرستاری داشت (550/0 = β). نتیجه گیری: نتایج حاکی از اهمیت ویژگی‌های شخصیتی، نگرانی از تصویر بدنی و ناگویی خلقی در پیش‌بینی اختلال خوردن دانشجویان پرستاری بودند. بنابراین مسئولان و برنامه‌ریزان به نشانه‌های متغیرهای مذکور توجه و بر اساس آنها برنامه‌های مناسبی برای کاهش اختلال خوردن دانشجویان پرستاری طراحی و اجرا کنند.  }, keywords_fa = { ویژگی‌های شخصیتی, نگرانی از تصویر بدنی, ناگویی خلقی, اختلال خوردن, دانشجویان پرستاری}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2046-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2046-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {AssadZadeh, Hassan and Majdian, Vahid and Azadi, Arman and Bastami, Masoumeh and Bastami, Alirez}, title = {Examine the Relationship between Perceived Parenting Styles with Self-Regulation School Students}, abstract ={Introduction: In recent decades, created and regulated learning skills in young people has become one of the educational goals. The purpose of this study was to investigate the relationship between perceived parenting styles perceived by students were taught self-regulation. Methods: This descriptive correlational study and research is one. The study population included all high school students in Mashhad constitute the total number of subjects was 217, of which 93 females (43%) and 124 boys (57%) were also the total number of subjects n = 75 (34/6 percent) in one of high school, n = 72 (33/2 percent) in Second grade of high school, and n = 70 (32/3 percent) in the third grade of high school, studying Bvdnd. Tool collect information questionnaire demographic data (gender, age, education, etc.) and the scale of perceived parental practices pops and self-regulation questionnaire SRİ-S. Results: The results indicated that the mean and standard deviation of the intervention variables were 33.78 ± 8.08, maternal self-determination was 30.87 ± 8.8, 30.32 ± 34.3 grams, 32.41 ± 6, support for self-determination is 32.41 ± 7. 21.7, the mean gram is 60.16 ± 6.55, which indicates the normal distribution of data. The mean and standard deviation of the self-regulation variable is 96.58 ± 14.83 which indicates the normal distribution of data. Conclusions: Based on the results obtained from this study is Suitable Parents will be informed and the right style of parenting as pamphlets, workshops, special sessions and others taught them.  }, Keywords = { Parenting Style, Perceived Self-Regulation, Student}, volume = {13}, Number = {4}, pages = {9-15}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی رابطه شیوه‌های فرزندپروری ادراک‌شده با خودتنظیمی تحصیلی دانش‌آموزان}, abstract_fa ={مقدمه: درچند دهه اخیر، ایجاد و پرورش مهارت‌های یادگیری خودتنظیمی درجوانان به یکی ازاهداف آموزشی تبدیل شده است. بنابراین هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه ادراک ازشیوه های فرزندپروری ادراک شده باخودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان بود. روش کار: پژوهش حاضر از نوع همبستگی و در زمره تحقیقات توصیفی می‌باشد. جامعه پژوهش را کلیه دانش آموزان دبیرستانی شهر مشهد تشکیل می‌دهند تعداد کل آزمودنی‌ها 217 نفر بود که از این تعداد 93 نفر دختر (43 درصد) و 124 نفر پسر (57 درصد) بودند. همچنین از تعداد کل آزمودنی‌ها 75 نفر (6/34 درصد) در مقطع اول دبیرستان، 72 نفر (2/33 درصد) در مقطع دوم دبیرستان و 70 نفر (3/32 درصد) در مقطع سوم دبیرستان مشغول به تحصیل بودند. ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک (جنس، سن، تحصیلات و ...) مقیاس ادراک شیوه‌های والدین POPS و پرسشنامه خودتنظیمی SRİ-S بودند. یافته‌ها: نتایج نشان داد، به ترتیب میانگین و انحراف استاندارد متغیر درگیری مادر 08/8 ± 79/33، حمایت از خودمختاری مادر 08/8 ± 87/30، گرمی‌مادر 34/6 ± 32/30، همچنین درگیری‌پدر 34/6 ± 41/32، حمایت از خودمختاری پدر 21/7 ± 41/32، گرمی‌پدر 55/6 ± 16/30 است که نشان دهنده نرمال بودن توزیع داده‌ها است. میانگین و انحراف استاندارد متغیر خودتنظیمی 83/14 ± 58/96 است که نشان دهنده نرمال بودن توزیع داده‌ها است. نتیجه گیری: براساس نتایج بدست آمده ازاین پژوهش شایسته است والدین راآگاه نمودو سبک‌های صحیح فرزندپروری رابه صورت جزوه، کارگاه آموزشی، جلسات خاص وغیره به آنهاآموزش داد.  }, keywords_fa = { شیوه‌های فرزند پروری ادراک شده, خود تنظیمی, دانش آموز }, url = {http://ijnr.ir/article-1-2034-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2034-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {asghari, mahin and falehkar, ashkan and zaree, ansie and Mirzahoseini, fateme and Amani, Omi}, title = {Comparison of the efficacy of acceptance acceptance commitment therapy and electrical stimulation with alternating current on mood symptoms in depressed patients}, abstract ={Introduction: Along with providing traditional therapies such as medication for the treatment of depression, modern methods have been proposed to reduce symptoms and mood syndromes, including third wave therapy, such as acceptance and commitment therapy. The aim of this study was to Comparison of the efficacy of acceptance acceptance commitment therapy and electrical stimulation with alternating current on mood symptoms in depressed patients. Methods: The present study was a quasi-experimental design with pre-test, post-test and control group. The statistical population of the study consisted of all patients with depressive disorder referring to psychiatric and psychiatric centers of Bandar Abbas. The sample consisted of 45 persons who were selected using available sampling method and randomly divided into two experimental groups Acceptance and Commitment (ACT) therapy and TACS and control electron microscopy are used and the data are collected using Beck Depression Inventory. Using descriptive statistics (mean, standard deviation, and inferential) Single-variable covariance analysis) and with the help of software Yale SPSS V.23 statistical analysis was performed. Results: Data analysis indicated that the mean post-test of the acceptance and commitment-based treatment group was 12.13%, the group with over-stimulation excitation was 17/86 and the control group was 26%, and between the experimental group with admission and commitment therapy and There was a significant difference between the control group and the control group (P <0.05). Also, comparing these two treatments, acceptance and commitment therapy had more effects on depressive symptoms. Conclusion: Considering the findings of this study, acceptance and commitment therapy as one of the new approaches to psychology has been shown to be effective in reducing the severity of depression and can be used as a useful clinical intervention in combination with other therapies..}, Keywords = {acceptance acceptance commitment therapy, electrical stimulation, mood symptoms, depressed patients}, volume = {13}, Number = {4}, pages = {16-23}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و تحریک الکتریکی فراجمجمه‌ای با جریان متناوب بر علائم خلقی بیماران افسرده}, abstract_fa ={  مقدمه: همراستا با ارائه درمان‌های سنتی همچون دارودرمانی در درمان افسردگی، امروزه روش‌های نوینی به منظور کاهش علائم و نشانگان خلقی این اختلا ارائه شده است که از جمله آنها درمان‌های موج سومی همچون درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می‌باشد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و تحریک الکتریکی فراجمجمه‌ای با جریان متناوب بر علائم خلقی بیماران افسرده انجام گردید. روش کار: طرح پژوهش حاضر شبه آزمایشی با پیش آزمون- پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش در برگیرنده کلیه بیماران مبتلا به اختلال افسردگی مراجعه کنندگان به مراکز روانشناسی و روانپزشکی شهر بندرعباس بود و نمونه پژوهش نیز در برگیرنده 45 نفر از این افراد بودند که با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به شیوه تصادفی در دو گروه آزمایش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) و تحریک الکتریکی فراجمجمه‌ای با جریان متناوب (TACS) و کنترل گمارده شده و داده‌های پژوهش با استفاده از پرسشنامه افسردگی بک گردآوری شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش‌های آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (تحلیل کواریانس تک متغیره) استفاده گردیده و داده‌های بدست آمده با استفاده از نرم افزار تحلیل آماری SPSS V.23 تجزیه و تحلیل گردید. یافته‌ها: تحلیل داده‌ها نشان دهنده آن بود که میانگین پس آزمون گروه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد 13/12، گروه درمان با تحریک فراجمجمه‌ای 86/17 و گروه کنترل 00/26 بوده و بین گروه آزمایش با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و تحریک الکتریکی فراجمجمه‌ای با جریان متناوب با گروه کنترل تفاوت معنی‌داری وجود دارد (05/0>P). همچنین در مقایسه این دو درمان، داده‌های بدست آمده نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر علائم افسردگی اثرات بیشتری را داشتند. نتیجه‌گیری: با در نظر داشتن یافته‌های این پژوهش می‌توان گفت که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به عنوان یکی از رویکردهای نوین روانشناسی اثرگذاری بالایی در کاهش علانم بیماری افسردگی داشته و می‌توان آن را به عنوان یک مداخله بالینی سودمند همراستا با درمان‌های دیگر به کار گرفت.}, keywords_fa = {درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد, تحریک الکتریکی فراجمجمه‌ای با جریان متناوب, افسردگی}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2111-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2111-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {poladi, shirin and Sharifi, Tayyebe and Baghery, Naser}, title = {The Effect of Mothers Training by Barkley\'s Method on Parent-Child Relation Improvement of Students with Attention-Deficit Hyperactivity Disorders (ADHD)}, abstract ={Introduction: Parents are the first ones to interact with child during the most critical growth years. They play a key role in child's psychosocial development. This article aimed to study the effect of mother training using Barkley's Method on parent-child relation improvement of 1st, 2nd, and 3rd grade elementary students diagnosed with ADHD of Shahre Kord, Iran. Methods: This is an experimental study with pretest, posttest, and control groups. The statistical population consisted of all female and male, 1st, 2nd, and 3rd grade elementary students diagnosed with ADHD in the academic year 1394-95. A total of 38 students were enrolled as the sample using random sampling. They were split in two groups (Experiment (19) and Control (19)). Prior to the intervention, both groups completed the Parent-Child Questionnaire as the pretest. Then, the experiment group underwent a total of ten 90-minute parent training sessions. Control group did not receive any training. The data were collected using Vanderbilt ADHD Diagnostic Scale, Parent-Child Relations Questionnaire (PCR), and Clinical Interviews. To analyze the data, the SPSS software, version 23 and MANOVA was used. Results: According to the findings and previous studies, it is concluded that intervention was effective in parent-child relations of students diagnosed with ADHD. This study helps to psychologists, counselors, psychiatrists, and families in achieving and understanding modification techniques and safe therapy to improve parent-child relationship.  }, Keywords = { Mother Training by Barkley's Method, Parent-Child Relations, ADHD }, volume = {13}, Number = {4}, pages = {24-31}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تأثیر آموزش مادران به روش بارکلی بر بهبود رابطه والد-کودک دانش‌آموزان دارای اختلال کمبود توجه-بیش فعالی}, abstract_fa ={مقدمه: والدین اولین افرادی هستند که در سنین حساس رشد کودک، بیشترین تعامل را با او دارند و نقش مهمی را در رشد روانی-اجتماعی او ایفا می‌کنند. هدف از پژوهش حاضر، تعیین تأثیر آموزش مادران به روش بارکلی بر رابطه والد-کودک دانش‌آموزان دارای اختلال کمبود توجه-بیش فعالی (attention deficit/hyperactiv disorder یا ADHD) پایه‌های اول، دوم و سوم ابتدایی شهرکرد بود. روش کار: پژوهش حاضر از نوع آزمایشی با پیش آزمون، پس آزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر و پسر پایه‌های اول، دوم و سوم ابتدایی مبتلا به ADHD شهرکرد در سال تحصیلی 95-1394 بود. از میان آنها 38 دانش آموز با روش نمونه گیری تصادفی چند مرحله‌ای انتخاب و به دو گروه آزمایش (19 نفر) و گروه گواه (19 نفر) گمارده شدند. قبل از ارائه مداخله هر دو گروه آزمایش و گواه پرسشنامه رابطه کودک-والد را به عنوان پیش آزمون تکمیل کردند. سپس، گروه آزمایش تحت مداخله آموزش والدین به روش بارکلی در طی 10 جلسه 90 دقیقه‌ای قرار گرفت اما گروه گواه هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای این پژوهش شامل مقیاس ارزیابی تشخیص بیش فعالی Vanderbilt-فرم معلم و فرم والدین، پرسشنامه رابطه کودک-والد و مصاحبه بالینی بود. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم افزار SPSS نسخه 16 وآزمون تحلیل واریانس چند متغیری استفاده شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل واریانس یک متغیری نشان داد که این روش آموزش والدین بر تعارض (000/0 = P و 26/61 = F)، نزدیکی (000/0 = P و 12/59 = F)، وابستگی (003/0 = P و 00/10 = F) و نمره کل (000/0 = P و 66/88 = F) اثر مثبت و معنی داری داشت. بنابراین یافته‌های تحقیق گویای بهبود معنی دار رابطه والد-کودک در گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه می‌باشد. نتیجه گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش حاضر و نیز در نظر گرفتن پژوهش‌های قبلی می‌توان چنین نتیجه گرفت که این مداخله در بهبود رابطه والد-کودک کودکان دارای ADHD مؤثر است. پژوهش حاضر به روانشناسان، مشاوران، روانپزشکان و خانواده‌ها در دست یابی و شناخت روش‌های اصلاحی و درمانی ایمن در جهت بهبود رابطه والد-کودک کمک می‌کند.  }, keywords_fa = {آموزش مادران به روش بارکلی, رابطه والد-کودک, کمبود توجه-بیش فعالی }, url = {http://ijnr.ir/article-1-1938-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1938-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {ghanizade, azade and ShakerDioulagh, Ali}, title = {Comparison Tolerance and Perceived Stress among Nurses in the Psychiatric Ward and Special Care Unit}, abstract ={Introduction: Nurses' Health care workers should be the same as its role in health care, health and education, health system management, patient care play. Nurse in building an important relationship with the patient and supportive care he has an important role. The present study aimed to compare the tolerability and Perceived Stress in the psychiatric ward and intensive care nurses was conducted in Urmia in 1395. Methods: This was causal-comparative study. The population consisted of all nurses psychiatric wards and intensive was urmia city that sample 149 nurses in psychiatric wards and intensive care hospitals in Urmia with random cluster sampling method using two sample t-test and MANOVA (multivariate analysis of variance) were analyzed. The tools used in this study to evaluate the tolerability and nurses were stress tolerance questionnaire Novak and Guest (1998) and perceived stress Cohen et al (1983). Results: Statistical analysis showed that the tolerability of patients in all its dimensions including tolerance development, physical development, social tolerance and tolerance, but tolerance emotionally dependent on time Nurses, intensive care nurses on average more than psychological and Average component of stress in intensive care unit nurses for psychiatric nurses is significantly higher than average. Conclusions: According to the results of this study, the tolerability of patients and stress in intensive care nurses on average more than psychological. The conclusion does indicate According to tolerate stress in nurses, Learn to reduce stress and increase quality of care can be effective.  }, Keywords = { Tolerance, Psychological Pressure, Nurses, Psychiatric Ward, Intensive Care Unit }, volume = {13}, Number = {4}, pages = {32-38}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {مقایسه میزان تحمل و استرس ادراک شده پرستاران بخش‌های روانپزشکی و مراقبت‌های ویژه}, abstract_fa ={مقدمه: پرستاران به عنوان مراقبین بهداشتی بایستی نقش خود را در مراقبت از سلامت، بهداشت و آموزش جامعه، مدیریت سیستم بهداشتی، مراقبت از بیماران ایفا کنند. پژوهش حاضر با هدف مقایسه تحمل و استرس ادراک شده در پرستاران بخش روانپزشکی و مراقبت‌های ویژه شهر ارومیه در سال 1395 انجام شد. روش کار: این مطالعه از نوع علی – مقایسه‌ای بود. جامعه آماری شامل کلیه پرستاران بخش‌های روانپزشکی و مراقبت‌های ویژه شهر ارومیه بود که از میان آنها 149 پرستار با روش نمونه نمونه گیری تصادفی خوشه‌ای به عنوان نمونه آماری، انتخاب و به پرسشنامه‌های تحمل بیماران نواک و گست (1998) و استرس ادراک شده کوهن و همکاران (1983) پاسخ دادند سپس داده‌های بدست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS و با روش‌های آماری تی دو مستقل و مانوا مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: تحلیل آماری نشان داد که میزان تحمل بیماران و تمام ابعاد آن به جز تحمل وابسته به زمان در بین پرستاران دو گروه تفاوت معناداری درسطح 05/0 > P وجود دارد بطوریکه میانگین میزان تحمل در پرستاران بخش مراقبت‌های ویژه نسبت به پرستاران بخش روانپزشکی بیشتر است. همچنین در مؤلفه استرس ادراک شده میانگین پرستاران بخش مراقبت‌های ویژه به صورت معنی داری 05/0 > P بیشتر از میانگین بخش روانپزشکی است. نتیجه گیری: مطابق با یافته‌های این پژوهش، افراد شاغل در بخش‌های ICU نسبت به پرستاران بخش روانپزشکی میزان تحمل و استرس بیشتری دارند. نتیجه گیری به عمل آمده مشخص نمود با توجه به فشارهای روانی پرستاران، آموزش جهت کاهش استرس و افزایش کیفیت مراقبت می‌تواند مؤثر باشد.  }, keywords_fa = {تحمل بیماران, فشار روانی, پرستاران, بخش روانی, مراقبت‌های ویژه }, url = {http://ijnr.ir/article-1-1907-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1907-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Sepehreinjad, Maryam and Hatamian, Peym}, title = {Forecast of Suicidal thoughts based on Emotional Dysregulation and Experimental Avoidancein Nurses}, abstract ={Introduction: Since nurses, there are many difficulties in the workplace, the present study aimed to predict suicidal ideation based on the emotional dysregulation and experimental avoidance in nurses. Methods: The present study was descriptive-correlational. The statistical population of the study consisted of all nurses in Kermanshah city in 2017that were selected by cluster sampling. 220 of them were selected as the sample. The research tools included Beck's suicidal thoughts questionnaire, Gratz and Roemer's emotional dysregulation Scale, and. Experimental avoidance by Bond and colleagues questionnaire. The collected data were analyzed using Pearson correlation and regression analysis by SPSS-22 software. Results: The findings of the research showed that there was a significant relationship between the emotionaldysregulation and experiential avoidance with suicidal thoughts. Also, the findings indicated that predictive variables could predict 33% of changes in suicidal ideation, thus, the difficulty of adjusting the emotion with an effect coefficient of 41% and experimental avoidance, with a coefficient of effect of 29% Nasal suicidal thoughts, which were significant at the level of P < 0.001. Conclusions: Therefore, it can be concluded that the emotional dysregulation and experiencing the avoidance of Forecast suicidal thoughts in nurses.So it is suggested that the health authorities pay attention to this point.  }, Keywords = { Suicidal Thoughts, Emotional Dysregulation, Experiencing Avoidance, Nurses }, volume = {13}, Number = {4}, pages = {39-44}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {پیش بینی افکار خودکشی بر اساس دشواری تنظیم هیجان و اجتناب تجربی در پرستاران}, abstract_fa ={مقدمه: از آنجایی که پرستاران با دشواری‌های زیادی در محیط کار روبه رو هستند، بنابراین پژوهش حاضر با هدف پیش بینی افکار خودکشی بر اساس دشواری تنظیم هیجان و اجتناب تجربی درپرستاران انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی پرستاران شهر کرمانشاه در سال 1396 بود که به روش نمونه گیری خوشه‌ای تعداد 220 نفر از بین آنها به عنوان نمونه انتخاب شد، ابزارهای پژوهش شامل؛ پرسشنامه افکار خودکشی بک، مقیاس دشواری تنظیم هیجان گراتز و روئمر وپرسشنامه اجتناب تجربیبوند و همکاران بود. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده آزمون‌های همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون و به وسیله نرم افزار SPSS-22 تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج یافته‌های پژوهش نشان داد که رابطه معناداری بین دشواری تنظیم هیجان و اجتناب تجربی با افکار خودکشی وجود داشت. همچنین یافته‌ها حاکی از آن بود که متغیرهای پیش بین همگی با هم می‌توانند 33 درصد تغییرات افکار خودکشی را پیش بینی کنند، بر این اساس دشواری تنظیم هیجان با ضریب تأثیر 41/0 و اجتناب تجربی نیز با ضریب تأثیر 29/0 توان پیش بینی افکار خودکشی را دارند، که این روابط در سطح 001/0 > P معنادار بودند. نتیجه گیری: بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که دشواری تنظیم هیجان و اجتناب تجربی توان پیش بینی افکار خودکشی در پرستاران را دارند. پس پیشنهاد می‌شود که مسئولین حوزه سلامت به این نکته توجه کنند.  }, keywords_fa = {افکار خودکشی, دشواری هیجان, اجتناب تجربی, پرستار }, url = {http://ijnr.ir/article-1-2042-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2042-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {sadathoseini, akram sadat}, title = {Defining Wisdom as a Nursing Goal based on the Definition of Nursing Concepts in Islamic Texts}, abstract ={Introduction: In Islamic view, human have two aspect body and spirit. The aim of this research is introduce of Hekmat instead of care for nurses that was explained based on Islamic view. Methods: the method of this research was Walker and Avant theory construction. Methods: Nursing of human being based on this view is Hekmat. The definition of Hekmat is how is everything exactly and what have to do everything true. Then human being know needs of his nature and solve the problems herself. Results: The disease is not a tragic event that human must be adopted with it but it is a normal event that cause that must be caused human transcendence. In Islamic view nursing care change seeking remedy. The aim of this nursing is empowerment of client and nurses. Conclusions: Nursing discipline redesigned to intellectual nursing for human transcending. Then nurse’s duty is taking health services based on Islamic ontology and nursing process is designed based on all needs of human beings.  }, Keywords = { Nursing, Islam, Hekmat (Intellect), Human being }, volume = {13}, Number = {4}, pages = {45-50}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تبیین حکمت به عنوان هدف پرستاری براساس تعریف مفاهیم پرستاری در متون اسلامی}, abstract_fa ={مقدمه: بر اساس تفکر اسلامی انسان دارای ابعاد جسمی و روحی است که پرستاری از او دارای مشخصه‌های خاص خود را می‌یابد. بنابراین هدف از این مطالعه معرفی پارادایم حکمت بجای مراقبت در فرآیند پرستاری است. روش کار: این تحقیق به شیوه نظریه پردازی واکر و اوانت انجام شده است و مدل مفهومی پرستاری با دیدگاه اسلامی را ارائه کرده است. یافته‌ها: در این تحقیق مشخصه پرستاری اسلامی حکمت معرفی شد. حکمت یعنی هر چیز را انچنان که هست باید شناخت و کارها را آنچنان که باید انجام داد. در نتیجه انسان موجودی حکیم است که هم نیازهای فطری خود را می‌شناسد و هم در صورت مواجهه با مشکل بصورت حکیمانه مشکل خود را حل می‌نماید. در دیدگاه اسلامی بیماری فاجعه‌ای نیازمند سازگاری و مراقبت نیست بلکه رخدادی در زندگی فرد است که سبب ارتقا و تعالی بیمار و پرستار خواهد شد. بنابراین فرآیند مراقبت به چاره جویی تغییر می‌کند که هدفش بالفعل کردن خصوصیات بالقوه فرد است که با هدف ارتقا توانمندی پرستاری و مددجو انجام می‌گردد. نتیجه گیری: بر اساس این دیدگاه، علم پرستاری باید طوری طراحی گردد که زمینه ساز رشد استعدادها و کمالات انسان باشد. بنابراین اگر هدف پرستاری را پرستاری حکیمانه در نظر بگیریم پرستاران وظیفه دارند در سه حیطه ارائه خدمات سلامتی به مددجویان آگاهی و دانش اولیه را بر اساس دیدگاه خدامحورانه ارائه دهند و در نهایت بایدها و نبایدهای مراقبتی را نیز بر همین اساس طراحی نمایند.  }, keywords_fa = { پرستاری, اسلام, حکمت, انسان }, url = {http://ijnr.ir/article-1-2063-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2063-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Ebadinejad, Zahra and Rassouli, Maryam and Dashtgard, Ali and Mohalli, Fatemeh and Mohsenizadeh, Seyed Mostaf}, title = {Reduce Depression in Children with Cancer through Rhythmic Movements}, abstract ={Introduction: Cancer is known as one of the most common and growing diseases around the world. This disease is associated with various physical and mental effects. One of these effects can be depression. Rhythmic movements are an effective way to reduce depression. This review was conducted with the aim of influencing the Rhythmic movement on depression in children with cancer. Methods: This study is a systematic review of published and available internal and external sources of keyword depression, a child with cancer, and rhythmic movements between 2000 and 2014 in ProQuest, Scopus, PubMed, Elsevier, SID and Iran databases. Medex was done. Out of 42 articles, 11 Persian articles and 6 English articles related to Rhythmic Movements on depression in children with cancer were studied. Results: The results of the study showed that there are several non-pharmacological approaches to reducing and controlling depression. Among the non-prescriptive methods of reducing depression were rhythmic movements, music therapy, and light therapy. But rhythmic movements are effective as a non-drug, easy, accessible to a depressed person. Conclusions: Finally Rhythmic movements reduce depression, stress, and increase children's compliance with therapeutic regimens. Therefore, it is recommended that nurses in the children's section, especially oncology, use artistic techniques to reduce psychiatric problems caused by cancer, such as depression.  }, Keywords = { Reducing Depression, Children with Cancer, Rhythmic Movements }, volume = {13}, Number = {4}, pages = {51-59}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {کاهش افسردگی کودکان مبتلا به سرطان از طریق حرکات موزون}, abstract_fa ={مقدمه: سرطان بعنوان یکی از بیماری های شایع و روز افزون در سراسر جهان شناخته شده است. این بیماری با اثرات متعددجسمی و روانی همراه است. از جمله این اثرات می توان به افسردگی اشاره کرد. حرکات موزون راهی موثر برای کاهش افسردگی به حساب می آید. این مطاله مروری با هدف تاثیر حرکات موزون بر افسردگی کودکان مبتلا به سرطان انجام شد. روش کار: : این مطالعه با مرور  سیستماتیک منابع منتشر شده و در دسترس داخلی و خارجی با کلمات کلیدی افسردگی، کودک مبتلا به سرطان، حرکات موزون، در فاصله سال های 2000 تا 2014، در پایگاه های اطلاعاتی ProQuest، Scopus، PubMed، Elsevier، SID و Iran Medex انجام شد. از بین 42 مقاله متعدد به دست آمده، 11 مقاله فارسی و 6 مقاله انگلیسی مرتبط با حرکات موزون بر افسردگی کودکان مبتلا به سرطان انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج مطالعات نشان داد که برای کاهش و کنترل افسردگی شیوه های متعدد غیر دارویی وجود دارد. از جمله شیوه های غیردارویی کاهش افسردگی به حرکات موزون، موسیقی درمانی، نور درمانی اشاره شده بود. ولی حرکات موزون به عنوان شیوه ای غیر دارویی، آسان، در دسترس و با بکارگیری جسم و روح فرد افسرده راهی موثر است. نتیجه گیری: در نهایت می توان نتیجه گرفت که حرکات موزون باعث کاهش افسردگی، استرس، افزایش پیروی کردن کودکان از روش‌های درمانی می گردد بنابراین توصیه می شود پرستاران کودکان به خصوص پرستاران شاغل در بخش  انکولوژی از شیوه هنر درمانی نظیر حرکات موزون جهت کاهش مشکلات روانی ناشی از سرطان از جمله افسردگی استفاده کنند.  }, keywords_fa = { کاهش افسردگی, کودکان مبتلا به سرطان, حرکات موزون }, url = {http://ijnr.ir/article-1-2013-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2013-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {AliPourGanjinehKetab, Masoomeh and Pishgooei, Seyed Amir Hossein and JadidMilani, Maryam}, title = {The Effect of Self- care Education Program on Self- transcendence in Patients under Hemodialysis based on self-trandence Theory}, abstract ={Introduction: Patients under hemodialysis should be aware of their self- care needs. Self- care programs make it easy for patients to adapt to the chronic condition of nursing theory based on nursing theories. This study was performed to determine the effect of self- care education program on Reed self- trandence theory in undergoing hemodialysis patients. Methods: This study was a randomized controlled trial with two groups of intervention and control that was performed on 60 patients undergoing hemodialysis, a 122-bed center of hemodialysis in Imam Reza Hospital in Tabriz during 2016-2017. Sampling method was simple random sampling. Data collection tools were 3 demographic information questionnaires, educational needs assessment and self- trandence, which were completed before and two weeks after the intervention by both groups. The intervention group received 6 sessions of face to face training (30-25 minutes), once a week, individually with patient participation, based on Reed's self- trandence theory and educational needs and was presented at the last session of the booklet. For data analysis, descriptive and inferential statistics (independent t-test and paired t-test) were used and analyzed using SPSS software version 22. Results: The mean of self- trandence scores after intervention in the group intervention was higher than that of the control group. There was a significant difference between the mean scores of self- trandence after intervention in both groups (P < 0.001). Conclusions: Self- care nursing care based on the theory of Reed self- trandence with low cost and without the need for advanced clinical services, increases the health of patients under hemodialysis.  }, Keywords = { Self- trandence Theory, Self- trandence, Self- care Education, Patients under Hemodialysis, Educational Needs Assessment}, volume = {13}, Number = {4}, pages = {60-71}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی تأثیر برنامه آموزش خودمراقبتی براساس تئوری خود- تعالی Reed در بیماران تحت همودیالیز}, abstract_fa ={مقدمه: بیماران تحت همودیالیز باید از نیازهای خودمراقبتی خود آگاه باشند برنامه‌های خودمراقبتی بر پایه تئوری‌های پرستاری تطابق بیمار با وضعیت مزمن بیماری را راحت می‌کند. این مطالعه جهت تعیین تأثیر برنامه آموزش خودمراقبتی براساس تئوری خود- تعالی Reed در بیماران تحت همودیالیز انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر به صورت کارآزمایی کنترل دار تصادفی شده با دو گروه آزمون و کنترل که بر روی 60 بیمار تحت همودیالیز، مرکز 122 تختخوابی همودیالیز بیمارستان امام رضا (ع) تبریز در سال 96-1395 انجام گرفت. روش نمونه گیری، به صورت نمونه گیری تصادفی ساده بود. ابزار گردآوری اطلاعات، 3 پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، نیازسنجی آموزشی و خود- تعالی بود که قبل از مداخله و دو هفته بعد از مداخله توسط هر دو گروه تکمیل شد. به گروه آزمون 6 جلسه آموزش چهره به چهره 30-25 دقیقه‌ای، یک بار در هفته، به صورت فردی با مشارکت بیمار، براساس تئوری خود- تعالی Reed و نیازسنجی آموزشی داده شد و در جلسه آخر کتابچه آموزشی ارائه شد. جهت آنالیز داده‌ها از آمار توصیفی و استنباطی (آزمون تی مستقل و تی زوجی) و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 انجام شد. یافته‌ها: میانگین نمرات خود- تعالی بعد از مداخله در گروه آزمون بیشتر از گروه کنترل بود، تفاوت معناداری بین میانگین نمرات خود- تعالی بعد از مداخله در هر دو گروه مشاهده شد (001/0 > P). نتیجه گیری: مراقبت‌های پرستاری مبتنی بر خودمراقبتی براساس تئوری خود- تعالی Reed با هزینه کم و بدون نیاز به خدمات پیشرفته بالینی، سبب افزایش سطح سلامت بیماران تحت همودیالیز می‌گردد.  }, keywords_fa = { تئوری خود- تعالی, آموزش خودمراقبتی, بیماران تحت همودیالیز, نیازسنجی آموزشی}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2051-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2051-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {kheftan, parvaneh and GholamiJam, Fatemeh and Amirpour, Borzoo and Arshi, Maliheh and Eghlima, Mostafa and Rahgozar, Mehdi}, title = {Predicting Epilepsy – Related Stigma Based on Health – Related Life Style Components}, abstract ={Introduction: Health related life style and health related stigma are among the components of health related quality of life in people with epilepsy. The purpose of current study is to investigate the role of health related life style in predicting of epilepsy related stigma. Methods: This study used a descriptive correlational methodology. The study population consisted of all people with epilepsy who were referred to epilepsy clinic of Imam Hossein in Tehran. Among this study population 145 participants according to formula selected based on purposive sampling and inclusion criteria. These participants answered to Demographic checklist, stigma related epilepsy and life style of people with epilepsy. Collected data were analysis with SPSS software, using Pearson correlation coefficient and regression. Results: There is a negative relationship between health related life style and its component and epilepsy related stigma. The results of regression analysis showed that among all components of health related life style, interpersonal and social relationship, side effect control, stress management and relaxation are predicting 48/5 percentage of health related stigma variations in people with epilepsy. Conclusions: In order to reduce the level of epilepsy – related stigma, it is recommended to design and implement interventions which can improve social and personal relationship, drug side effect control and stress management.  }, Keywords = {Health, Health Related Life–style, Health Related Stigma, Epilepsy }, volume = {13}, Number = {4}, pages = {72-78}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {پیش بینی انگ مرتبط با بیماری صرع از طریق مؤلفه‌های سبک زندگی مرتبط با سلامت}, abstract_fa ={مقدمه: سبک زندگی مرتبط با سلامت و انگ از موضوعات مورد توجه در مدل کیفیت زندگی بیماران صرع است. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش مؤلفه‌های سبک زندگی سلامت محور در پیش بینی انگ اجتماعی در افراد مبتلا به صرع است. روش کار: روش این مطالعه همبستگی و جامعه آماری پژوهش کلیه افراد مبتلا به صرع که به درمانگاه صرع بیمارستان امام حسین تهران مراجعه کرده بودند. 145 نفر از افراد مبتلا به صرع، به روش نمونه گیری مبتنی بر هدف و بر اساس معیارهای ورود به پژوهش، انتخاب شده و به چک لیست مشخصات دموگرافیک، مقیاس انگ در افراد مبتلا به صرع و هم چنین مقیاس سبک زندگی در افراد مبتلا به صرع پاسخ دادند. اطلاعات به دست آمده در محیط نرم افزار SPSS V.16 و به کمک آزمون‌های آماری از قبیل ضریب هم بستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: بین سبک زندگی مرتبط با سلامت و مؤلفه‌های آن با انگ مرتبط با بیماری صرع، رابطه منفی معناداری مشاهده شد، از مجموع مؤلفه‌های سبک زندگی، تنها سه عاملِ روابط بین فردی و اجتماعی، کنترل عوارض جانبی داروها و مدیریت استرس توانستند به طور معناداری 5/48 درصد از تغییرات انگ در افراد مبتلا به صرع را پیش بینی کنند. نتیجه گیری: به منظور کاهش سطح انگ مرتبط با بیماری صرع، طراحی و اجرای مداخلاتی برای بهبود مؤلفه‌های سبک زندگی از جمله روابط بین فردی و اجتماعی، کنترل عوارض جانبی داروها و تمرینات آرام سازی و کاهش استرس توصیه می‌شود.  }, keywords_fa = {سلامت, سبک زندگی مرتبط با سلامت, انگ مرتبط با سلامت, صرع }, url = {http://ijnr.ir/article-1-1984-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1984-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Rajabi, Gholamreza and Molavi, Shahla and Sudani, Mansor}, title = {Effect of Cognitive-Behavioral Therapy in Reducing Postpartum Depression and Increasing Marital Satisfication in Women with Postpartum Depression Disorder: A Single Case Study}, abstract ={Introduction: This research aimed to examine the effect of cognitive–behavioral therapy in reducing depression and increasing marital satisfaction in two women referred to Ravan Asa counseling center of Ahvaz city. Methods: Two women with postpartum depression disorder in companion with their husbands were selected using purposive-voluntary sampling method, clinical structures interview, and Edinburgh Postpartum Depression Inventory and in accordance with the inclusion and exclusion criteria. The research plan was single case empirical plan multiple baseline. Two women with postpartum depression disorder participated in cognitive–behavioral therapy and in baseline, therapy and following a month stages, and completed Short form of the Beck Depression Inventory (BDI-13) and Marital Satisfaction Scale. Data analysis was conducted using visual depiction, Reliable Change Index (RCI), and recovery percent. Results: The findings showed that the effect of partial recovery percent of cognitive-behavioral therapy for the first woman in decreasing depression was 24.17% and in the second woman was 20.92% and in increasing marital satisfaction in first woman 34.74% and in second woman 30.20%. Conclusions: Thus, according to the findings, can say that the therapy is effective in reduce depression and increase marital satisfaction in women with postpartum depression disorder. Therefore, it is recommended that therapists and psychiatric nurses use this treatment to improve the relative and reduce the symptoms of depression in women with postpartum depression.  }, Keywords = {Cognitive-Behavioral Therapy, Postpartum Depression, Depression, Marital Satisfaction }, volume = {13}, Number = {4}, pages = {79-89}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تأثیر درمان شناختی-رفتاری در کاهش میزان افسردگی و افزایش رضایت زناشویی در زنان مبتلا به اختلال افسردگی پس از زایمان: یک مطالعه تک موردی}, abstract_fa ={مقدمه: غم و غصه‌های پس از زایمان در اکثریت زنان در دو هفته بعد از زایمان با نشانه‌های ملامت، خلق ناپایدار، گریه کردن، اضطراب، بی‌خوابی، اشتهای ضعیف و بی‌قراری رخ می‌دهد. این پژوهش با هدف تعیین تأثیر درمان شناختی–رفتاری در کاهش میزان افسردگی و افزایش رضایت زناشویی اختلال افسردگی پس از زایمان در دو زن مراجعه‌کننده به مرکز مشاوره روان آسا در شهر اهواز انجام گرفت. روش کار: این پژوهش از نوع طرح تجربی تک موردی خط پایه چند گانه بود. دو زن مبتلا به اختلال افسردگی پس از زایمان همراه با همسرانشان با روش نمونه گیری هدفمند-داوطلب، مصاحبه تشخیصی بالینی، پرسشنامه افسردگی پس از زایمان ادینبورگ و بر اساس ملاک‌های ورود و خروج انتخاب شدند. دو زن مبتلابه اختلال افسردگی پس از زایمان در مراحل خط پایه، درمان و پیگیری 1 ماهه پرسشنامه فرم کوتاه افسردگی بک (BDI-13) و مقیاس رضایت زناشویی را تکمیل کردند. تحلیل داده‌ها با استفاده از ترسیم دیداری، شاخص تغییر پایا (RCI) و درصد بهبودی انجام شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان دادند که تأثیر بهبودی نسبی درمان شناختی-رفتاری در کاهش افسردگی زن اول 17/24 درصد و در زن دوم 92/20 درصد و در افزایش رضایت زناشویی زن اول 74/34 درصد و در زن دوم 20/30 درصد بود. نتیجه گیری: بر اساس یافته‌ها این درمان در کاهش افسردگی و افزایش رضایت زناشویی به طور نسبی مؤثر است. لذا پیشنهاد می‌شود که درمانگران و پرستاران روانی از این درمان برای بهبود نسبی و کاهش نشانه‌های زنان مبتلا به افسردگی پس از زایمان استفاده کنند.  }, keywords_fa = { درمان شناختی-رفتاری, افسردگی پس از زایمان, افسردگی, رضایت زناشویی }, url = {http://ijnr.ir/article-1-1882-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1882-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2018} } @article{ author = {Tajik, Alireza and Rejeh, Nahid and HeraviKarimooi3,, Majideh and SamadyKia, Parvaneh and Tadrisi, Seyed Davoo}, title = {Effect of “Tai Chi” on happiness in elderly men}, abstract ={Introduction: The several studies have shown the influence of physical activity in improving elderly people’s mental and physical functioning The aim of this study was to investigate the efficacy of Tai Chi Chuan exercises on happiness in elderly men Methods: The present study was a randomized clinical trial that was carried out among 132 elderly people membered in Pakdasht retirement center, Tehran in 2017. Subjects were selected using purposeful sampling method. Subjects were chosen through purposive sampling and assigned randomly to experimental (n=66) and control groups (n=66). Tai Chi Chuan exercises was performed to the experimental group for 8 weeks (3 times a week). Data were collected using the oxford happiness’s questionnaire before and after the intervention. Data were analyzed using descriptive statistics, T-test, Chi-square tests, and Fisher's Exact Test in SPSS21. Results: The mean of anxiety in the experimental group was 41.31 ± 41.31 before the intervention, whereas it was 55.89 ± 7.21 after the intervention. The mean scores of stress among the participants showed significant difference pre and post-intervention in the experimental group (P<0.05). However, this difference was not significant in the control group (P=0.86). Conclusion:The findings indicated that Tai Chi exercise increased happiness in the elderly men. Therefore, it is suggested that Tai Chi as one form of physical activities should be used more commonly for promoting happiness and mental health profile of the elders.}, Keywords = {Tai Chi, elderly people, stress, happiness}, volume = {13}, Number = {5}, pages = {1-7}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی تاثیر ورزش تای چی بر شادکامی مردان سالمندان}, abstract_fa ={مقدمه: تحقیقات متعددی تاثیـر فعالیـت فیزیکـی را در بهبـود عملکـرد روانـی و جسـمانی سالمندان نشــان داده اســت. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر ورزش تای چی بر شادکامی مردان سالمند انجام شد. روش کار: این مطالعه کارازمایی بالینی است که بر روی132سالمندان مرد عضو کانون بازنشستگان پاکدشت تهران، در سال 1396 انجام شد. نمونه ها به صورت هدفمند انتخاب و سپس به صورت تخصیص تصادفی، در دوگروه آزمون(66 نفر) و کنترل(66 نفر) قرار گرفتند. ورزش تای چی بر روی گروه آزمون طی 8 هفته و هفته ای سه جلسه انجام گردید. داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد شادکامی آکسفورد قبل و بعد از مداخله جمع آوری شدند. تجزیه و تحلیل داده ها به وسیله نرم افزار SPSSو نسخه   22توسط آمار توصیفی و آزمونهای آماری تی مستقل، تی زوجی، کای دو و تست دقیق فیشر تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: میانگین و انحراف معیار نمره شادکامی در گروه آزمون قبل از20/13±31/41 و بعد از21/7±89/55 بوده است. تجزیه و تحلیل داده ها بین میانگین امتیازات شادکامی نمونه های پژوهش قبل و بعد از مداخله در گروه آزمون تفاوت معنی داری را نشان داد (05/0< p)، درحالی که این تفاوت درگروه کنترل معنی دار نبود(86/0= p). نتیجه گیری: یافته ها بیانگر آن است که ورزش تای چی بر افزایش شادکامی مردان سالمند به دنبال خواهد داشت؛ لذا پیشنهاد می‌شود به عنوان یکی از انواع فعالیت های بدنی ، جهت ارتقا سلامت روانی و شادکامی در سالمندان مورد استفاده قرار گیرد.}, keywords_fa = {تای چی چوان, سالمندان, شادکامی}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2059-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2059-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} } @article{ author = {Mohalli, Fatemeh and Mahmoudirad, Gholam Hossein and Alhani, Fatemeh and Ebadinejad, Zahra and Foroozanfar, Has}, title = {The Effect of Family-centered Empowerment Model on the Indicators of the Ability of Patients with Hypertension}, abstract ={Introduction: Hypertension is one of the most common diseases, chronic and growing all over the world, like other chronic diseases Hypertension cause decreased capability index (threat perceived self-efficacy and self-esteem). Since the family is the undeniable impact this study were performed with little the effect of family-centered empowerment model on the indicators of the ability of patients with hypertension. Methods: This study, quasi-experimental study on 67 patients with hypertension who referred to health care centers in the city of Qaen who were randomly assigned to two groups intervention and control (32 patients in the intervention group, 35 patients in the control group) was done in 1392. Model-based educational group intervention for family-centered empowerment was done. Data collection tools included demographic questionnaires and self-empowerment index (threat perceived self-efficacy and self-esteem. Data were analyzed by using SPSS 18 and by descriptive statistics, independent t-test, Mann-Whitney, chi-square, paired t-test. Results: Demographic differences between the two groups was not statistically significant (P < 0.05). Self-esteem, knowledge, self-efficacy, patients in the test group (72.3 ± 50.27 to 16.4 ± 15.29), (54.12 ± 46.59 to 38.13 ± 80), (37.5 ± 7.35 to 21.6 ± 38.49) was promoted. But in scores of cases in the control group were similar (P > 0.05). Conclusions: The results suggest that family-centered empowerment model of education based on increased knowledge, self-esteem and self- efficacy. It also recommended that the nurses to educate patients with chronic diseases such as hypertension affect family oriented rather than patient education.  }, Keywords = { Empowerment, Family-center, Self-efficacy, Self-esteem, Perceived Threat Hypertension }, volume = {13}, Number = {5}, pages = {8-14}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی تأثیر الگوی توانمندسازی خانواده محور بر شاخص‌های توانمندی بیماران مبتلا به پرفشاری خون}, abstract_fa ={مقدمه: پرفشاری خون یکی از بیماری‌های شایع، مزمن و رو به افزایش در سراسر جهان است که مانند دیگر بیماری‌های مزمن سبب کاهش شاخص‌های توانمندی (تهدید درک شده، خودکارآمدی و عزت نفس) می‌گردد. از آنجایی که خانواده تأثیر انکار ناپذیری بر ارتقای شاخص‌های توانمندی دارد از این سو این مطالعه با هدف تعیین تأثیر الگوی توانمندسازی خانواده محور بر شاخص‌های توانمندی بیماران مبتلا به پرفشاری خون انجام گردید. روش کار: مطالعه حاضر، مطالعه‌ای نیمه تجربی در سال 1392 بر روی 67 بیمار مبتلا به پر فشاری خون اولیه مراجعه کننده به مراکز بهداشتی –درمانی شهر قاین که بصورت تصادفی در دو گروه آزمون 32 نفره و گروه کنترل 35 نفره قرار گفتند، انجام شد. مداخله در گروه آزمون بر اساس الگوی توانمندسازی خانواده محور انجام شد. ابزار مطالعه شامل پرسش نامه‌های محقق ساخته و استاندارد، دموگرافیکی و شاخص‌های توانمندی (تهدید درک شده یا دانش، خودکارآمدی و عزت نفس) بود. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS 18 با آزمون‌های آماری توصیفی، آزمون تی مستقل، من ویتنی، کای دو، تی زوجی تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: بین دو گروه از نظر اطلاعات دموگرافیکی تفاوت معنی داری دیده نشد (05/0 > P). به ترتیب نمرات عزت نفس، دانش، خودکارآمدی بیماران در گروه آزمون در طی قبل از مداخله و پس از آن از (72/3 ± 50/27 به 16/4 ± 15/29)، (54/12 ± 46/59 به 38/13 ± 80)، (37/5±7/35 به 21/6±38/49) ارتقاء یافت (05/0 > P). ولی در نمرات موارد ذکر شده در گروه کنترل تفاوتی دیده نشد (05/0 < P). نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان می‌دهد که با استفاده از آموزش بر اساس الگوی توانمندسازی خانوده محور نمرات دانش، عزت نفس و خودکارآمدی بیماران مبتلا به پرفشاری خون در گروه آزمون افزایش یافت این در حالی بود که برای بیماران در گروه کنترل این افزایش دیده نشد بنابراین با نتایج حاصله می‌توان گفت که الگوی توانمدسازی خانواده محور سبب افزایش شاخص‌های توانمندی می‌گردد لذا از این جهت پیشنهاد می‌گردد که پرستاران جهت آموزش به بیماران مبتلا به بیماری‌های مزمن نظیر پرفشاری خون به جای آموزش بیمار محور خانوده را درگیر کنند.  }, keywords_fa = { توانمندسازی, خانواده محور, خودکارآمدی, عزت نفس, تهدید درک شده, پرفشاری خون }, url = {http://ijnr.ir/article-1-1878-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1878-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} } @article{ author = {Rahmati, Marzyeh and Rejeh, Nahid and HeraviKarimooi, Majideh and Tadrisi, Seyed Davoo}, title = {Investigating the relationship between health literacy and adherence with treatment regimen in the elderly with hypertension}, abstract ={Introduction: Chronic hypertension is one of the most common physical problems during elderly, which usually requires lifelong treatment. The patient's adherence with the treatment regimen is one of the behaviors associated with the disease that predicts its successful treatment and reduces its adverse effects and severity. The aim of this study was to determine the relationship between health literacy and adherence to the treatment regimen in elderly with hypertension. Methods: This is a descriptive correlational study that was performed on 313 elderly patients with hypertension referred to clinics of selected hospitals in Tehran. Patients who met the inclusion criteria were selected using convenience sampling method. Data collection was carried out using demographic characteristic scale, Short Test of Functional Health Literacy in Adults (STOFHLA), and Morisky Medication Adherence Scale (MMAS). Data analysis was later performed using descriptive statistics, frequency distribution table, and inferential and correlation tests in SPSS 22. Results:In this study, 42.5% of elderly patients with hypertension had inadequate health literacy. The mean and standard deviation of their health literacy score was 44.75 ± 11.91. A total of 60.7% of patients had poor medication adherence. The results showed that there is a significant relationship between health literacy and adherence to treatment regimen. The findings indicated that adherence with the treatment regimen increased health literacy by 4%. Also, there was also a significant relationship between both health literacy and mediation adherence variables and some factors such as education level. Conclusion: According to the results of the study, indicating the resulting low level of health literacy and its direct correlation with medication adherence, it is necessary to pay more attention to health literacy and increase individuals' awareness and education at societal level in order to reduce the complications of chronic diseases.}, Keywords = {adherence with treatment regimen, elderly, health literacy, hypertension}, volume = {13}, Number = {5}, pages = {15-22}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی رابطه سواد سلامت با تبعیت از رژیم درمانی در سالمندان مبتلا به پرفشاری خون}, abstract_fa ={مقدمه: یکی از شایع ترین مشکلات جسمی در سالمندی ، اختلال مزمن پرفشاری خون است که معمولا نیاز به درمان در طول زندگی دارد . یکی از رفتارهای مرتبط با بیماری که درمان موفقیت آمیز آن را پیش بینی نموده و از عوارض منفی و شدت بیماری می کاهد , تبعیت بیماران از رژیم درمانی است. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط سواد سلامت با تبعیت از رژیم درمانی در سالمندان مبتلا به پرفشاری خون انجام شد. روش کار:  این پژوهش یک مطالعه توصیفی از نوع همبستگی است که بر­روی 313 نفر از بیماران سالمند مبتلا به پرفشاری خون مراجعه کننده به درمانگاه های بیمارستان های منتخب شهر تهران انجام شد. بیماران دارای معیار ورود به مطالعه، به صورت در ­دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از ابزارهای مشخصات دموگرافیک، پرسشنامه سواد سلامت عملکردی بزرگسالان (STOFHLA) و پرسشنامه تبعیت از رژیم درمانی (MMAS) گردآوری شد و سپس بوسیله آمارهای توصیفی، جدول توزیع فراوانی و آزمون های آماری استنباطی و همبستگی با نرم افزار  SPSS نسخه 22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: در این مطالعه 5/42% از سالمندان مبتلا به پرفشاری خون سواد سلامت ناکافی داشتند که میانگین و انحراف معیار نمره سواد سلامت آنها 91/11±75/44 بود. 7/60% از بیماران نیز تبعیت درمانی ضعیف داشتند. نتایج نشان داد که بین سواد سلامت و تبعیت ازرژیم درمانی ارتباط معناداری وجود دارد. یافته ها بیانگر آن بود که رعایت رژیم درمانی باعث افزایش 4% سواد سلامت می شود. همچنین هر دو متغیر سواد سلامت و تبعیت درمانی با برخی عوامل مانند سطح تحصیلات ارتباط معنی داری داشتند. نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه مبنی بر پایین بودن سواد سلامت و ارتباط مستقیم آن با تبعیت درمانی ، توجه هرچه بیشتر به امر سواد سلامت و افزایش آگاهی و آموزش های لازم در سطح جامعه در جهت کاهش عوارض ناشی از بیماری های مزمن ضروری می باشد. }, keywords_fa = {پرفشاری خون, تبعیت درمانی, سالمندی, سواد سلامت }, url = {http://ijnr.ir/article-1-2058-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2058-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} } @article{ author = {}, title = {Comparison of Cognitive Emotion Regulation Strategies and Health Locus of Control in Children with Asthma and Normal Children}, abstract ={Introduction: Due to the importance of psychological factors in asthma and the need for more recognition of these factors, the aim of this study was to compare cognitive emotion regulation strategies and health locus of control in children with asthma and normal children. Methods: This descriptive study was causal-comparative, and the study population included all children admitted to hospitals with asthma. Children of Tehran and Tabriz admitted during the first half of 2016 were the study population, among which 45 children with asthma and 45 normal children were selected with available sampling and considering the inclusion and exclusion criteria for the study and matched according to age, education, and gender. After obtaining informed written consent from children and parents, cognitive emotion regulation and health locus of control were evaluated. Data were analyzed using descriptive and inferential statistics, including independent t-test by SPSS-16 statistical software. Results: The results showed that children with asthma had differences compared with normal children, including lower mean acceptance and positive reappraisal, and greater mean strategies of self-blame, rumination, catastrophizing and perspective. This difference was statistically significant (t = 2.98 to 5.65, P > 0.05). Also, children with asthma had a greater mean external locus of control and chance locus of control and lower mean health locus of control internal compared to normal children; these differences were statistically significant (t = -5.76 to 6/65, P > 0.05). Conclusions: Considering the results of this study, based on the unfavorable situation of emotional regulation and health locus of control in children with asthma compared with normal children, it is suggested that the results of this research should be used in health and education programs for children with asthma.  }, Keywords = { Asthma, Cognitive Emotion Regulation Strategies, Children, Health Locus of Control }, volume = {13}, Number = {5}, pages = {23-29}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تأثیر اخلاق حرفه‌ای مدیران و جو سازمانی بر بهزیستی روانشناختی پرستاران}, abstract_fa ={مقدمه: نیروی انسانی یکی از مهمترین منابع هر سازمانی است. عوامل تشکیل دهنده این نیرو، افرادی با احساس هستند که اگر انگیزش کافی داشته باشند، استعداد و مهارت خود را در خدمت سازمان به کار می‌برند. داشتن روحیه و رضایتمندی شغلی در رسیدن به بهره وری بالای سازمانها بسیار مهم است. هدف پژوهش حاضر تعیین تأثیر اخلاق حرفه‌ای و جو سازمانی بر بهزیستی روانشناختی پرستاران شهرستان اردبیل می‌باشد. روش کار: پژوهش حاضر یک پژوهش توصیفی – همبستگی می‌باشد که در سال 1395 انجام شد. جامعه آماری پرستاران شاغل در شهر اردبیل بودند که نمونه 274 نفری به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش پرسشنامه استاندارد جوسازمانی جاو و لئو، پرسشنامه استاندارد اخلاق حرفه‌ای قاسم زاده و پرسنامه استاندارد بهزیستی روانشناختی ریف است. روایی و پایایی پرسشنامه‌ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ بررسی و مورد تأیید قرار گرفتند. برای تجزیه و تحلیل آماری از نرم افزارهای Lisrel 8.8 و SPSS 22 استفاده شد. آزمون‌های آماری مورد استفاده شامل همبستگی، رگرسیون و تحلیل مسیر بوده است. یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین مسئولیت پذیری، صادق بودن، عدالت و انصاف، برتری جویی و رقابت طلبی، رعایت ارزشها و هنجارهای اجتماعی، جو نوآورانه و جو همکارانه با بهزیستی روانشناختی پرستاران رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد (05/0 > P). نتیجه گیری: سازمان‌ها باید نسبت به اخلاق حرفه‌ای و جو و محیط سازمان توجه خاص داشته باشند، زیرا همانطور که نبود اخلاق حرفه‌ای و جو مثبت در سازمان دارای آثار مخرب است، حضور آن زمینه‌ای برای بروز توانایی‌های بالقوه افراد است. به عبارتی، بیمارستان‌ها می‌توانند برای افزایش اخلاق حرفه‌ای و جو همکارانه تمایل افراد را به تمایل با یکدیگر افزایش دهند و با تشویق همکاری و نوآوری در سازمان از آثار مثبت آن بهره مند شوند. و همچنین با بهیود محیط و شرایط کاری بر بهزیستی روانشناختی پرستاران بیفزایند.  }, keywords_fa = {اخلاق حرفه‌ای, جو سازمانی, بهزیستی روانشناختی, پرستاران}, url = {http://ijnr.ir/article-1-1997-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1997-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} } @article{ author = {moradi, shahla and valizadeh, sousan and ArshadiBostanabad, Mohammad and SeyedRasouli, Alehe and Tapak, Lily}, title = {Impact of Empowerment Program on the Self-efficacy of Mothers of Premature Infants and their Re-hospitalization}, abstract ={Introduction: The transition from hospital to home in preterm infants is a critical period for parents, and many are discharged from hospital in a situation requiring more care and more accurate follow up. The aim of this study was to determine the effect of empowerment program on the self-efficacy of mothers of premature infants and their newborn hospitalization. Methods: Pre-post and post-test clinical trials, 60 premature infants and their mothers from Kermanshah Neonatal Intensive Care Unit were selected by simple sampling method and assigned to control and test groups. Mothers in the control group received routine care and in the test group, in addition to routine care, the desired intervention (including: hand washing, feeding, baby booster training, taking medication, touching and massage the baby, how Bathing, prevention of infection, warning signs and neonates). Data were collected through questionnaires including maternal, neonatal, and maternal health records at the time of admission and before discharge by researcher and mother. Also, by registering the mother's telephone number, 15 days after discharge, the newborn's hospitalization was followed up. Then Data were analyzed by independent t-test and paired t-test. Results: In all dimensions, the level of self-efficacy of mothers, except for the importance dimension, in the empowerment group increased significantly compared to the control group (P < 0.05). However, there was no significant difference in maternal self-efficacy between the two groups in significance dimension (P = 0.202). The rate of hospitalization in the empowerment group was significantly lower than the control group (P = 0.043). Conclusions: Implementation of the empowerment plan for mothers of premature infants to discharge and their active participation in the care of their infants. By increasing the rate of mothers' autoimmunity for the healthy delivery of newborns to their home and reducing the rate of newborn hospitalization, in addition to reducing neonatal complications and costs, Therapy is also reduced.  }, Keywords = {Premature Infant, Self-efficacy, Re-hospitalization }, volume = {13}, Number = {5}, pages = {30-35}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تأثیراجرای برنامه توانمندسازی بر خودکارآمدی مادران نوزادان نارس و میزان بستری مجدد نوزاد آنها}, abstract_fa ={مقدمه: دوره انتقال از بیمارستان به منزل در نوزادان نارس، یک دوره بحرانی برای والدین است و بسیاری از آنها در شرایطی از بیمارستان مرخص می‌شوند که نیاز به مراقبت بیشتر و پیگیری دقیقتر دارند لذا این مطالعه با هدف تعیین تأثیر برنامه توانمندسازی بر خودکارآمدی مادران نوزادان نارس و میزان بستری مجدد نوزاد آنها انجام گرفت. روش کار: یک کارآزمایی بالینی از نوع پیش و پس‌آزمون، 60 نوزاد نارس و مادران آنها از بخش مراقبتهای ویژه نوزادان شهر کرمانشاه به روش نمونه‌گیری آسان انتخاب و به دو گروه کنترل و آزمون تخصیص یافتند. مادران در گروه کنترل، مراقبت‌های معمول بخش را دریافت کردند و در گروه آزمون، علاوه بر مراقبت‌های معمول بخش، مداخله مورد نظر (شامل: شستن دست، تغذیه، تمرین ساکینگ نوزاد، دارو دادن، لمس و ماساژ نوزاد، نحوه حمام دادن، پیشگیری از عفونت، علایم هشدار دهنده واحیای نوزاد) اجرا شد. اطلاعات از طریق پرسشنامه‌ها شامل اطلاعات دموگرافیک مادر، نوزاد وخودکآرامدی مادران در بدو پذیرش و قبل از ترخیص توسط مادر تکمیل گردید همچنین با ثبت شماره تلفن مادر، 15 روز پس از ترخیص وضعیت بستری مجدد نوزاد، پیگیری شد.. سپس داده‌ها با آزمون آماری تی مستقل وتی زوجی تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: در کلیه ابعاد میزان خودکارآمدی مادران، به جز بعد میزان اهمیت، در گروه توانمندسازی افزایش معنی‌داری نسبت به گروه کنترل داشته است (05/0 > P). اما افزایش میزان خودکارآمدی مادران بین دو گروه در بعد میزان اهمیت، تفاوت معنی‌داری نداشت (202/0 = P). میزان بستری مجدد در گروه توانمندسازی به طور معنی‌داری کمتر از گروه کنترل بود (043/0 = P). نتیجه گیری: اجرای برنامه توانمندسازی مادران نوزادان نارس برای ترخیص و مشارکت فعال آنها در مراقبت از نوزادشان، با افزایش میزان خودکآرامدی مادران برای انتقال سالم نوزاد به منزل و با کاهش میزان بستری مجدد نوزاد، علاوه بر کاهش عوارض و آسیب‌های نوزادی، از هزینه‌های درمانی نیز می‌کاهد.  }, keywords_fa = { نوزاد نارس, خودکارآمدی, بستری مجدد }, url = {http://ijnr.ir/article-1-2081-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2081-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} } @article{ author = {Nikbakht, Alireza and pashaeisabet, fatemeh and AlirezaBastami, Alireza Bastami and bastami, masumeh}, title = {Quality of Life in Hemodialysis Patients: a Phenomenological Study}, abstract ={Introduction: Chronic renal failure is an unreversible and progressive kidney disease in the world as well as in Iran. Hemodialysis, which is the most common protective treatment in these patients, will have a significant impact on the patient's life, recognizing their feelings and expectations will play an important role in guiding the medical staff will have more effective care and support and eliminate the limitations of these patients. For this reason, this study aimed to understand and understand the concept of quality of life in hemodialysis patients. The purpose of this study was to understand the quality of life in patients with hemodialysis. Methods: In this study, one of the qualitative research methods was used as a descriptive phenomenological phenomenon. The data collection method was semi-organized interview with 10 modalization modalities from Shariati Hospital and Imam Khomeini Hospital in Tehran. Interviews focused on the question of what constitutes the quality of life of hemodialysis patients. Results: The main concepts extracted from the experiences of the participants in the study were dialysis: an important part of life, dialysis life tensions, protectionism and adaptability. Conclusions: The important aspect of the life of these patients was the acceptance of life with all its limitations. The experience of living in the fence was alive with dialysis, which widened the umbrella affecting all aspects of the patient's life. Adoption of this kind of life was in the shadow of spirituality and proximity to God and the support of health care providers. These findings provide a new vision for health caregivers to better understand the problems of these patients.  }, Keywords = { Quality of Life, Experience, Hemodialysis, Life, Phenomenology }, volume = {13}, Number = {5}, pages = {38-44}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {کیفیت زندگی در بیماران همودیالیزی: یک مطالعه پدیدار شناسی}, abstract_fa ={مقدمه: بیماری نارسایی مزمن کلیه یک بیماری غیر قابل برگشت و پیشرونده کلیه در جهان و نیز ایران می‌باشد و همودیالیز که بعنوان شایع‌ترین درمان محافظتی در این بیماران می‌باشد تأثیر بسزائی در زندگی بیمار خواهد داشت که شناخت احساسات و انتظارات آنان نقش مهمی در هدایت کادر درمانی درجهت مراقبت و حمایت موثرتر و رفع محدودیت‌های این بیماران خواهد داشت. به همین دلیل این پژوهش باهدف درک و توصیف مفهوم کیفیت زندگی در بیماران همودیالیزی انجام شد. این پژوهش، باهدف درک و توصیف تجارب مفهوم کیفیت زندگی در بیماران همودیالیزی انجام شد. روش کار: برای انجام این مطالعه از یکی از روش‌های تحقیق کیفی تحت عنوان پدیدارشناسی توصیفی کلایزی مورداستفاده قرارگرفته است. روش جمع‌آوری اطلاعات در این مطالعه، مصاحبه نیمه سازمان‌یافته با 10 بیمارهمودیالیز ی از بیمارستان شریعتی و امام خمینی تهران، بود. مصاحبه‌ها بر این سؤال محوری بود که مفهوم کیفیت زندگی بیماران همودیالیزی چیست. یافته‌ها: مفاهیم اصلی استخراج شده از تجارب شرکت کنندگان در پژوهش این‌چنین بود: دیالیز: جزء مهم زندگی، تنش‌های زندگی دیالیزی، حمایت طلبی و سازگاری بود. نتیجه گیری: با در نظر گرفتن نتایج به دست آمده از این پژوهش مبنی بر وضعیت نامطلوب تنظیم هیجان و منبع کنترل سلامت کودکان مبتلا به آسم در مقایسه با کودکان بهنجار، پیشنهاد می‌شود از نتایج پژوهش حاضر در طراحی برنامه‌های درمانی و آموزشی کودکان مبتلا به آسم استفاده شود.  }, keywords_fa = { کیفیت زندگی, تجربه, همودیالیز, زندگی, فنومنولوژی }, url = {http://ijnr.ir/article-1-2073-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2073-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} } @article{ author = {Poortaghi, Sarieh and Raiesifar, Afsaneh and Bozorgzad, Parisa and Raiesifar, Zeinab and Teymuri, Erfan and Saraee, Shakib}, title = {Reflexivity and Its Application in Qualitative Researches: A Narrative Review}, abstract ={Introduction: Understanding human experiences and recognizing their world are the main aims of a qualitative research. There is a concern to trust to the findings that lead to meaning-making, so several methods have been recommended for this challenge. Reflexivity is one of the most important and technical way that introduced in this field. This study aimed to clarify the concept of reflexivity, its dimensions and how to apply it in qualitative researches. Methods: A systematic review of evidences was conducted. Databases of SID, PubMed, Google Scholar, Ovid, MEDLINE, and CINAHL were searched by key words of “reflexivity”, “reflection” and “interpretative paradigm”, without any time limitation. After applying inclusion and exclusion criteria, a total of 16 articles and books were selected for the final analysis. The data were extracted by two researchers and reviewed by two others. Results: From its etymological roots “reflexivity” involves looking again, turning back to yourself. It evokes interpretivist ontology, so it is a valuable material to examine the effect of researcher’s idea in meaning the situation, in qualitative research. It prepares the mind of a researcher for conducting a study and examines the validation of the findings. Conclusions: Reflexivity is a concept and a process, that look at the researcher and the research process by critical lens. This critique is not only external and through the readers, but also resulting in researcher interpretations of his/her life and his/her experiences in encountering the events.  }, Keywords = {Reflexivity, Reflection, Qualitative Research}, volume = {13}, Number = {5}, pages = {46-51}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بازتابندگی و بکارگیری آن در تحقیقات کیفی: یک مطالعه مروری}, abstract_fa ={مقدمه: درک تجربیات افراد و شناخت دنیای آنان مهمترین هدف مطالعات کیفی است. در همین راستا دغدغه اعتماد به اطلاعاتی که منجر به ساختن معنا می‌شوند، همواره مورد توجه بوده است و روش‌های متعددی نیز در این مورد مطرح شده است. بازتابندگی و یا بازاندیشی، از جمله مهمترین و تکنیکی‌ترین این روشهاست. لذا این مطالعه با هدف تشریح مفهوم بازتابندگی و ابعاد آن و چگونگی بکارگیری آن در تحقیقات کیفی اسنجام گرفت. روش کار: مطالعه حاضر یک مطالعه مروری نظامند است. به منظور دستیابی به متون مورد نظر، واژه‌های "تحقیق کیفی"، "بازتابندگی"، "بازتاب" "بازاندیشی"، "پارادایم تفسیری" در پایگاههای جستجوی الکترونیکی Science Direct، Science Direct، Medline Cinahl، Ovid، Google Scholar، PubMed و Magiran و دستی با کلید واژه‌های فارسی و انگلیسی به صورت مستقل و در ترکیب با هم بدون محدودیت زمانی مورد جستجو قرار گرفتند. پس از اعمال معیارهای ورود (وجود کلید واژه‌های یاد شده در عنوان یا کلید واژه‌های مقاله مورد نظر) و خروج (زبانی غیر از فارسی و انگلیسی، تکراری بودن، عدم ارتباط با هدف مطالعه و عدم دسترسی به تمام متن مقاله) 16 مقاله و کتاب مرتبط با موضوع انتخاب شد و داده‌های مورد نظر استخراج گردید. داده‌ها توسط دو نفر از پژوهشگران استخراج و توسط دو تن دیگر مجدداً بازنگری شدند. یافته‌ها: یافته‌های حاضر حاصل مطالعه 12 مقاله و 4 کتاب (به زبان انگلیسی) مرتبط با موضوع می‌باشند. از منظر اتیمولوژی بازتابندگی به معنای برگشتن به خود، خویشتن نگری رادیکال است. این مفهوم تفسیر کننده هستی شناسی تفسیرگرایانه است و به همین دلیل ابزاری با ارزش جهت آزمون تأثیر موقعیت، دیدگاه و حضور محقق در عرصه تحقیقات کیفی است که در کنار معتبرسازی یافته‌های تحقیق، ذهن و روح محقق را نیز برای انجام تحقیق کیفی آماده می‌سازد. نتیجه گیری: بازتابندگی علاوه بر یک مفهوم، یک فرآیند نیز هست که با نگاهی نقادانه به محقق و روند تحقیق، اعتبار آنها را محک می زند. این انتقاد تنها خارجی نبوده و از طریق خوانندگان تحقیق صورت نمی‌گیرد، بلکه از درون محقق نشات می‌گیرد و تفاسیر وی از زندگی و تجربیاتش در مواجهه با وقایع، را شکل می‌دهد.  }, keywords_fa = { بازتابندگی, مطالعات کیفی, بازاندیشی, بازتاب}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2036-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2036-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} } @article{ author = {ghashghaeizadeh, Nasrolah and Hoseinpour, Mohamad and jamei, Marzieh}, title = {The Prediction of Nurse\'s Adaptive Performance based on Psychological Capital and Spiritual Intelligence (Case Study: Shaidzadeh Hospital of Behbahan)}, abstract ={Introduction: Adaptive performance is a new structure in the area of job performance, it has a significant role in the effectiveness of health centers. The present study was to investigate the Prediction of nurse's Adaptive performance based on psychological capital and spiritual intelligence in Behbahan hospitals. Methods: Research method is of descriptive type. The population of the research consists of nurses of Behbahan Shidzadeh hospital (N = 166). The statistical sample (n = 115) was specified by Morgan table and was selected through sampling method. To collect data, 3 standard questionnaires including Lathan et al. psychological capital questionnaire, Shorabi and Faramarzi spiritual intelligence questionnaire, and questionnaire Charbonnie –Voirin, ElAkremi and Vandenberghe Adaptive performance were used. The coefficient of reliability of scales were 0.74, 0.92, 0.940 Data were analyzed using descriptive statistics (mean and standard deviation) and inferential statistics (Pearson correlation and regression analysis) with the SPSS-16 software. Results: The analysis of the data showed that Spiritual intelligence and psychological capital to be able to predict the adaptive performance nurses. Form the components of psychological capital, two components of resilience (β = 0.43) and self-efficacy (β = 0.25) able to predict adaptive performance. Form the components of components of spiritual intelligence three components of Transcendental Self-esteem (β = 0.34), Patience (β = 0.18) and Spiritual experiences (β = 0.31) were able to predict adaptive performance. Conclusions: Results of this study showed that psychological capital and spiritual intelligence can predict adaptive performance among nurses, therefore it is essential that managers of health centers, planned to promote capital psychological and spiritual intelligence at their discretion. Through improving psychological capital and spiritual intelligence, improved adaptive performance.  }, Keywords = {Adaptive Performance, Psychological Capital, Spiritual Intelligence, Nurse }, volume = {13}, Number = {5}, pages = {52-57}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {پیش بینی عملکرد انطباقی پرستاران براساس ابعاد سرمایه روانشناختی و هوش معنوی (مطالعه موردی بیمارستان شهید زاده بهبهان)}, abstract_fa ={مقدمه: عملکرد انطباقی پرستاران به عنوان سازه جدید در حوزه عملکرد شغلی نقش بسزایی در اثربخشی مراکز بهداشتی و درمانی دارد. در همین راستا تحقیق حاضر در پی بررسی توان پیش بینی عملکرد انطباقی پرستاران بیمارستانهای شهر بهبهان از طریق ابعاد سرمایه روانشناختی و هوش معنوی می‌باشد. روش کار: روش تحقیق پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی می‌باشد، جامعه آماری تحقیق را کلیه پرستاران بیمارستان شهید زاده شهر بهبهان (166 = N) می‌باشد، حجم نمونه (115 = n) از طریق جدول نمونه گیری مورگان مشخص و نمونه مورد نیاز به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند، جهت گردآوری اطلاعات از سه پرسشنامه استاندارد عملکرد انطباقی چابانیر_وارن، الکرمی و واندنبرگ، پرسشنامه سرمایه روانشناختی لوتانز و پرسشنامه هوش معنوی سهرابی و ناصری به ترتیب با ضریب پایایی (94/0، 92/0 و 74/0) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از روشهای آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره) به وسیله نرم افزار SPSS 16 انجام گرفت. یافته‌ها: تحلیل داده‌ها نشان داد بین سرمایه روانشناختی و هوش معنوی با عملکرد انطباقی رابطه مثبت معناداری وجود دارد. همچنین تحلیل داده‌ها نشان داد که از بین مؤلفه‌های سرمایه روانشناختی به ترتیب مؤلفه تاب آوری (43/0 = β) و خودکارآمدی (25/0 = β)، و از بین مؤلفه‌های هوش معنوی به ترتیب خودآگاهی متعالی (34/0 = β)، شکیبایی (31/0 = β)، تجارب معنوی (18/0 = β) قادر به پیش بینی عملکرد انطباقی پرستاران بودند، بدین معنا با بالا رفتن سرمایه روانشناختی و هوش معنوی پرستاران، عملکرد انطباقی آنها نیز افزایش می‌یابد. نتیجه گیری: ضرورت دارد که مدیران مراکز بهداشتی و درمانی، برنامه ریزی‌های لازم را نسبت به ارتقاء سرمایه روانشناختی و هوش معنوی بعمل آورند تا از این طریق عملکرد انطباقی پرستاران به عنوان یکی از شاخص‌های مهم عملکرد شغلی، ارتقاء پیدا کند.  }, keywords_fa = { عملکرد انطباقی, هوش معنوی, سرمایه روانشناختی, پرستاران }, url = {http://ijnr.ir/article-1-1982-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-1982-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} } @article{ author = {Sheykhesmaeili, Delniya and Golmohammadian, Mohsen and Hojjatkhah, Seyyed Mohse}, title = {The Role of Personality Characteristics and Marital Interaction Stability in the Prediction of Marital Disaffection with mediating Sexual Self-efficacy in Married Women}, abstract ={Introduction: Marital disaffection and sexual relationships play important roles in the physical and mental health of couples and can lead to divorces. So, the present study done with the aim to test the causal relationship model, related to the role of personality characteristics and the stability of marital interactions in the prediction of marital disaffection with mediating sexual self-efficacy in married women. Methods: The research method is descriptive and correlation is a path analysis method. The statistical population of the study included all married women in Kermanshah who have preschool children 1395. A sample of 425 people was selected. The tools that have been used included the questionnaire of five personality factors, marital interactions stability, sexual self-efficacy and marital disaffection. Descriptive statistics, Pearson correlation coefficient, path analysis and bootstrap test were used for data analysis. Results: The results show that the direct paths of neuroticism, agreement, responsibility, marital interactions stability and sexual self-efficacy have significant impacts on marital disaffection. The results of indirect paths also show that neuroticism and marital interactions stability have significant impacts on marital disaffection with self-efficacy mediation. All paths were meaningful at the level of 0.001. Finally, predictive variables predict 64 percent of marital disaffection together. Conclusions: The results showed that low levels of neuroticism and marital interaction stability by increasing sexual self-efficacy reduced marital disaffection. Duo to the results of this research, to reduce the amount of divorce and increase the physical and psychological health of couples, it is suggested that experts, counselors and therapists pay more attention to the components of this study, especially sexual self-efficacy.}, Keywords = {Sexual Self-efficacy, Married Women, Personality Characteristics, Marital Interaction Stability, Marital Disaffection}, volume = {13}, Number = {5}, pages = {59-68}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {نقش ویژگی‌های شخصیتی و ثبات تعاملات زناشویی در پیش‌بینی سرخوردگی زناشویی با میانجی‌گری خودکارآمدی جنسی در زنان متأهل}, abstract_fa ={مقدمه: سرخوردگی زناشویی و مسائل مربوط به روابط جنسی، نقش مهمی در سلامت جسمی و بهداشت روانی زوجین دارند و می‌توانند موجب وقوع طلاق شوند؛ بنابراین پژوهش حاضر باهدف آزمودن مدل رابطه علی، مربوط به نقش ویژگی‌های شخصیتی و ثبات تعاملات زناشویی در پیش‌بینی سرخوردگی زناشویی با میانجی‌گری خودکارآمدی جنسی در زنان متأهل انجام گرفت. روش کار: روش پژوهش، توصیفی، همبستگی از نوع تحلیل مسیر و جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان متأهل شهر کرمانشاه، داری کودک پیش‌دبستانی در سال 1395 بود. نمونه‌ای به حجم 425 نفر انتخاب شد. ابزار مورداستفاده شامل پرسشنامه‌های پنج عامل شخصیت، ثبات تعاملات زناشویی، خودکارآمدی جنسی و سرخوردگی زناشویی بود. برای تحلیل داده‌ها از روش‌های آماری توصیفی، آزمون ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل مسیر و بوت استراپ استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد، مسیرهای مستقیم متغیرهای روان رنجوری، توافق پذیری، مسئولیت‌پذیری، ثبات تعاملات زناشویی و خودکارآمدی جنسی به سرخوردگی زناشویی تأثیر معنی‌داری دارند. نتایج مسیرغیرمستقیم نیز نشان داد، روان‌رنجورخویی و ثبات تعاملات زناشویی به سرخوردگی زناشویی با میانجی‌گری خودکارآمدی جنسی معنی‌دار بود. تمامی مسیرها در سطح 001/0 معنی‌دار بودند. درنهایت متغیرهای پیش‌بین باهم توانستند 64 درصد سرخوردگی زناشویی را پیش‌بینی کنند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد روان‌رنجورخویی پایین و ثبات تعاملات زناشویی بالا از طریق افزایش خودکارآمدی جنسی سبب کاهش سرخوردگی زناشویی می‌شود. با توجه به نتایج این پژوهش، پیشنهاد می‌شود متخصصین، مشاوران و درمانگران برای کاهش میزان طلاق و بالا بردن سلامت جسمی و روانی زوجین به نقش مؤلفه‌ها این پژوهش مخصوصاً خودکارآمدی جنسی بیشتر توجه کنند.  }, keywords_fa = {خودکارآمدی جنسی, زنان متأهل, ویژگی‌های شخصیتی, ثبات تعاملات زناشویی, سرخوردگی زناشویی}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2114-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2114-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} } @article{ author = {Ilali, Ehteram Sadat and Peyrovi, Hamid and Sahaf, Robab and Spahbodi, Fatemeh}, title = {The Iranian Elderly Experiences undergoing Hemodialysis: A Qualitative Study}, abstract ={Introduction: The incidence of chronic kidney disease is increasing due to increase in aging population, and higher incidence of diabetes, hypertension and cardiovascular disease in the world. This study aims to explore the lived experiences of old people undergoing hemodialysis. Methods: A qualitative study was conducted using interpretative hermeneutic phenomenology (Van Manen methodological approach). Nine elderly people (6 men & 3 women) undergoing hemodialysis was recruited based on purposive sampling and interviewed by depth and unstructured questions. Data were analyzed by Van- Manen methodology. Results: Seven main themes and eighteen sub-themes emerged depicting the meaning of living with hemodialysis in the elderly. The main themes were “hemodialysis as life savior”, “problematic life with hemodialysis”, “contradictory feelings”, “faith in God”, “uncertainty”, “dependence”, “social support”. Conclusions: The results of this study reflect the experiences of the elderly hemodialysis patients. Considering that Iran is in the course of population aging and also, the number of elderly people with renal failure has increased, which is being treated with hemodialysis. Knowing these experiences will help gerontologist and other healthcare providers who have better strategic plan for elderly with deeper knowledge. And they will improve quality and quantity health promotion for them.  }, Keywords = { Aged, Hemodialysis, Qualitative Study, Iranian }, volume = {13}, Number = {5}, pages = {69-77}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تجربه سالمندان ایرانی تحت درمان با همودیالیز: یک مطالعه کیفی}, abstract_fa ={مقدمه: با افزایش جمعیت سالمندان و افزایش شیوع دیابت و فشارخون، نارسایی مزمن کلیه وابسته به دیالیز در سالمندان افزایش یافته است. با توجه به افزایش رشد سریع بیماران سالمند تحت درمان با همودیالیز، الگوی سنی این مشکل در بیشتر کشورها به سمت سالمندی گرایش یافته است. هدف از این مطالعه بررسی تجارب سالمندان تحت درمان با همودیالیز می‌باشد. روش کار: این مطالعه با روش کیفی و از نوع پدیدار شناسی تفسیری ون منن به منظور تبیین و کشف تجربیات سالمندان از زندگی با همودیالیز صورت گرفته است. جمع آوری داده‌ها با توجه به معیارهای ورود با مصاحبه‌های عمیق و بدون ساختار از 9 سالمند تحت درمان با همودیالیز صورت گرفت. آنالیز داده‌ها بارویکرد تحلیل 6 مرحله‌ای ون منن انجام شد. یافته‌ها: این مقاله حاصل یک مطالعه پدیدار شناسی انجام شده از کشف تجارب 9 سالمندتحت درمان با همودیالیز می‌باشد. تحلیل دادها با استفاده از روش پدیدار شناسی تفسیری ون منن نشان داد که تجارب سالمندان همودیالیزی از 7 درون مایه اصلی و 18 درون مایه فرعی تشکیل شده است. درون مایه‌های اصلی شامل همودیالیز التیام دهنده زندگی، همودیالیز شدن زندگی با دغدغه، احساسات متناقض، ایمان به خدا، بلاتکلیفی در زندگی، وابستگی و حمایت اجتماعی تشکیل شده است. نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان دهنده تجارب سالمندان تحت درمان با همودیالیز می‌باشد. با توجه به این که کشور ایران در گذار جمعیت به سمت سالمندی می‌باشد و همچنین تعداد سالمندان تحت درمان با همودیالیز افزایش یافته است، دانستن این تجارب به متخصصین سالمندی و دیگر متخصصین مراقبت‌های بهداشتی کمک می‌کند تا با دانش عمیق‌تر به برنامه ریزی راهبردی سالمندان بپردازند واسباب ارتقا سطح کیفی و کمی زندگی آنان را فراهم نمایند.  }, keywords_fa = { سالمندان, همودیالیز, مطالعه کیفی, ایرانی }, url = {http://ijnr.ir/article-1-2052-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2052-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} } @article{ author = {KhoshnavayFomani, Fatemeh and Amiri, Mahmood and HeraviKarimooi, Majideh and Rejeh, Nahid and Khani, Farah}, title = {The Effects of applying Nursing Counseling Program on the Anxiety and Vital Signs of Patients undergoing Colonoscopy admitted in Imam Khomeini Hospital, Tehran}, abstract ={Introduction: Increasing anxiety level prior to the procedure may be associated with a decrease in the level of tolerance and the occurrence of physiological complications. In order to reduce stress during medical procedures, behavioral and cognitive techniques are recommended. Nursing counseling and providing essential information about the procedure to the patient is a common technique. The aim of this study was to investigate the effects of nursing counseling program on the anxiety and vital signs of patients under colonoscopy. Methods: This single-blind clinical trial was performed on 74 patients undergoing colonoscopy referring to the Colonoscopy Unit of Imam Khomeini Hospital in Tehran. After obtaining the ethical approval from the Shahed University ethics committee, patients who had the inclusion criteria and signed the informed consent were randomly assigned to intervention (n=37) and control (n=37) groups. Spielberger State-Trait Anxiety Inventory (STAI) was used the day before the colonoscopy to investigate momentary emotional status that results from situational stress. Vital signs were recorded as well. Then counseling and education were provided individually, verbally and face-to-face for a half hour (the day before the procedure) and ten minutes (the day of conducting procedure) in the intervention group. All investigations were repeated immediately before colonoscopy in two groups. The data were analyzed using descriptive and analytical statistics (T-test, Paired t-test, Chi-square test) using SPSS software version 16. Results: At the beginning of the study, two groups were homogeneous for demographic variables (P> 0.05). The mean of situational anxiety scores in the intervention group significantly decreased after the intervention compared to the control group (p = 0.005). Also, the systolic blood pressure and respiratory rate in the experimental group significantly decreased before the colonoscopy. In the control group, systolic blood pressure and respiratory rate increased significantly. Conclusions: Considering the effectiveness of nursing counseling on decreasing the level of anxiety and vital signs of the patients, it is suggested that structured counseling be provided in the patient care plan for candidates for colonoscopy and other aggressive procedures.  }, Keywords = { Anxiety, Nursing Counseling, Colonoscopy, Vital Signs}, volume = {13}, Number = {5}, pages = {78-85}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی تأثیر برنامه مشاوره پرستاری بر میزان اضطراب و علائم حیاتی بیماران تحت کلونوسکوپی بستری در بیمارستان امام خمینی تهران}, abstract_fa ={مقدمه: افزایش سطح اضطراب قبل از پروسیجر ممکن است با کاهش سطح تحمل و بروز عوارض فیزیولوژیک همراه باشد. جهت کاهش استرس بیمار حین پروسیجرهای پزشکی، تکنیک‌های رفتاری و شناختی توصیه می‌شود. یک تکنیک رایج، مشاوره پرستاری و ارائه اطلاعاتی ضروری درباره پروسیجر به بیمار است. هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر برنامه مشاوره پرستاری بر میزان اضطراب و علائم حیاتی بیماران تحت کلونوسکوپی انجام شد. روش کار: این پژوهش یک مطالعه کارآزمایی بالینی و یک سو کور بود که بر روی 74 بیمار کاندید کلونوسکوپی مراجعه کننده به واحد کلونوسکوپی بیمارستان امام خمینی تهران انجام شد. پس از کسب تأیید کمیته اخلاق دانشگاه شاهد، بیمارانی که دارای معیارهای ورود بوده و فرم رضایت آگاهانه شرکت در پژوهش را امضا کردند، به طور تصادفی به دو گروه مداخله (37 نفر) و شاهد (37 نفر) تخصیص داده شدند. روز قبل از کلونوسکوپی، توسط پژوهشگر اول، پرسشنامه اضطراب وضعیتی اشپیل برگر تکمیل و علائم حیاتی ثبت می‌شد. سپس مشاوره و آموزش به صورت انفرادی، شفاهی و چهره به چهره و به مدت نیم ساعت (روز قبل از پروسیژر) و ده دقیقه (صبح روز پروسیژر) توسط پژوهشگر دوم برای گروه مداخله ارائه می‌شد. سپس در دو گروه بلافاصله قبل از کلونوسکوپی مجدداً توسط پژوهشگر اول پرسشنامه اضطراب تکمیل و علائم حیاتی ثبت می‌شد. در نهایت داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری توصیفی و تحلیلی مانند (تی زوج، تی مستقل، کای دو)، توسط نرم افزار SPSS نسخه 16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: در ابتدای مطالعه دو گروه از نظر متغیرهای دموگرافیک همگن بودند (05/0 < P). میانگین نمره اضطراب موقعیتی در گروه مداخله بطور معنی داری بعد از مداخله نسبت به گروه کنترل کاهش یافت (005/0 = p). همچنین میزان فشار خون سیستولیک و تعداد تنفس نیز در گروه آزمون، قبل از کلونوسکوپی کاهش معنی دار و در گروه کنترل افزایش معنی داری یافت، این اختلاف در دو گروه هم از نظر تعداد تنفس (001/0 = P) و هم میزان فشار خون سیستولیک (007/0 = P) معنی دار بود، اما از نظر تعداد نبض معنی دار نبود (05/0 < P). نتیجه گیری: با توجه به اثر بخشی مشاوره پرستاری بر کاهش میزان اضطراب و علائم حیاتی بیماران مورد مطالعه پیشنهاد می‌شود که انجام مشاوره ساختارمند در برنامه مراقبتی بیماران کاندید کلونوسکوپی و سایر پروسیژرهای تهاجمی قرار گیرد.  }, keywords_fa = {اضطراب, مشاوره پرستاری, کلونوسکوپی, علائم حیاتی }, url = {http://ijnr.ir/article-1-2056-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2056-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} } @article{ author = {GhadimiAghbolagh, Mina and Rejeh, Nahid and HeraviKarimooi, Majideh and Tadrisi, Seyed Davoo}, title = {The effect of audio distraction technique on the intensity of pain caused by the insertion of dialysis needles in hemodialysis elderly patients}, abstract ={Introduction: Elderly patients undergoing hemodialysis experience anxiety due to the pain of the insertion of dialysis needles, which might lead to complications for them in the long term. It is therefore essential to control their pain through a simple, safe method. The present study was conducted to determine the effect of audio distraction technique on pain during arteriovenous fistula cannulation in hemodialysis elderly patients.  Method: The present study was a quasi-experimental one, carried out on 70 elderly patients undergoing hemodialysis with arteriovenous fistula at Ghiasi Hospital, during 2017. The elderly patients were selected by convenience sampling method and were randomly divided into two control (n = 35) and experimental (n = 35) groups. The audio distraction technique was designed to reduce pain, and was carried out during three sessions. The control group received routine care. Additionally, the data collection tools were the questionnaire, the demographics, and the Numeric Rating Scale Brief. The intensity of pain was measured in all the elderly patients in three different states during the insertion of arterial needles for hemodialysis. For analyzing the data, U MannWhitney, chi-squared and independent t-tests were performed using SPSS version 21 Results: The findings showed that a significant difference between the patients’ intensity of pain in the three different states. In first session the mean ± SD of pain intensity was 5.50 ± 0.50 in the experimental group, 6.70±0.0256 in the control group (P < 0.001), in second session the mean ± SD of pain intensity was 545 ± 0.50 in the experimental group, 6.42±0.054 in the control group (P < 0.001), in third session the mean ± SD of pain intensity was 5. 45 ± 0.50 in the experimental group, 6. 37±0.50 in the control group (P < 0.001). Conclusion: Considering the result of this study, positive effects of audio distraction technique on pain of the insertion of arteriovenous fistula in elderly patients undergoing hemodialysis were observed; it can be suggested that audio distraction technique is probably effective on reduction of pain during the insertion of dialysis needles in hemodialysis elderly patients and is recommended as a non-pharmacological intervention. Therefore, this method, as a no pharmacological intervention, is recommended to be applied by clinical nurses}, Keywords = {Distraction, Elderly, Hemodialysis, Pain. }, volume = {13}, Number = {6}, pages = {1-7}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی تاثیر انحراف فکر شنیداری بر شدت درد ناشی از کانولاسیون فیستول سالمندان تحت همودیالیز}, abstract_fa ={مقدمه: سالمندانی که تحت همودیالیز قرار می گیرند اضطراب ناشی از درد سوزن دیالیز را تجربه می کنند که ممکن است در بلند مدت موجب عوارض در آنها شود. بنابراین، ضروری است که درد از طریق یک روش ساده و ایمن تسکین یابد. این مطالعه با هدف تاثیر انحراف فکر شنیداری بر شدت درد ناشی از کانولاسیون فیستول سالمندان تحت همودیالیز است. روش کار: این مطالعه نیمه تجربی می باشد. در این کارآزمایی بالینی تصادفی 80 سالمند تحت همودیالیز دارای فیستول شریانی-وریدی به طور تصادفی به دو گروه آزمون و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمون در سه جلسه انحراف فکر شنیداری دریافت کردند. گروه کنترل مراقبت های روتین بخش را دریافت کردند. شدت درد بعد از کانولاسیون فیستول در هر سه جلسه اندازه گیری و ثبت گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آماره تی مستقل، کای اسکوئر و یومن ویتنی داده ها با استفاده از21 spss-انجام گردید. یافته ها: در جلسه اول بعد از انجام مداخله، مقایسه میانگین نمره شدت درد در گروه کنترل 56/70±0/6 و درگروه آزمون 50/50±0/5 بودکه تفاوت معنا داری داشت (001/0>P). در جلسه دوم بعد از انجام مداخله، مقایسه میانگین نمره شدت درد در گروه کنترل 54/42±0/6 و درگروه آزمون 50/45±0/5 بودکه تفاوت معنا داری داشت (001/0>P). در جلسه سوم بعد از انجام مداخله، مقایسه میانگین نمره شدت درد در گروه کنترل 54/37±0/6 و درگروه آزمون 50/45±0/5 بودکه تفاوت معنا داری داشت (001/0>P). نتیجه گیری: با توجه به اثرات مثبت انحراف فکر شنیداری بر کاهش شدت درد ناشی از کانولاسیون فیستول سالمندان تحت همودیالیز ، احتمالاً این روش غیر دارویی بر کاهش شدت شدت دراین بیماران سالمند تأثیرگذار بوده است. لذا پیشنهاد می شود که پرستاران این روش را به عنوان یک مداخله غیردارویی بهره گیرند.   }, keywords_fa = {درد, همودیالیز, انحراف فکر , سالمندی}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2106-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2106-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} } @article{ author = {Nikbakhtnasrabadi, Alireza and Manookian, Arpi and Shali, Mahboobeh and Sobhani, Marzieh and Sepehrinia, Mansoureh and Vaezi, Atefeh}, title = {Lived experiences of Nurses of Incivility}, abstract ={Introduction: Indecivility is a widespread problem in today's health care. Indecisiveness and violent behavior are complicated problems in the nursing profession, which causes significant problems for nurses, patients and health organizations. The aim of this study was to explore the lived experiences of incivility among a group of Nurses.  Methods: This study was conducted based on the qualitative approach, using an interpretive phenomenological method. Using purposeful sampling method, 14 participants were selected and shared their experiences regarding incivility at the workplace through individual, in-depth and semi-structured interviews. The transcribed interviews were analyzed based on the Colaizzi approach.  Results:. The lived experiences of nurses regarding incivility in workplace emerged as “Indurance in the way of destruction and humiliation”as the main theme. The extracted themes were “Obvious and latent difficulties of being a nurse” including four subthemes (insulting encounter of the patient and accompanies; non-professional interactions; organizational and professional challenges; social challenges regarding profession). The second theme was extracted as “multi-dimentional breakdown” including three subthemes (psychosocial and personal instability; negative physical responses, forthcoming professional threats and damages).    Conclusion: Incivility behaviors among nurses can affect the quality of services provided by them. Therefore, considering factors that lead to incivility in nursing workplace is necessary.  }, Keywords = {Incivility, Nurse, Nursing care, lived experiences, phenomenology}, volume = {13}, Number = {6}, pages = {8-15}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تبیین تجربیات پرستاران از بی نزاکتی در مراقبت از بیمار}, abstract_fa ={مقدمه:  بی نزاکتی یک مشکل فراگیر در مراقبت های بهداشتی امروز است. بی نزاکتی و رفتارهای خشونت آمیز از مشکلات پیچیده در حرفه پرستاری است که باعث بروز مشکلات قابل توجه برای پرستاران، بیماران و سازمان های بهداشتی می شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی تجربیات پرستاران از بی نزاکتی در مراقبت از بیمار صورت گرفت.  روش:. مطالعه‌ی حاضر مبتنی بر رویکرد کیفی و از نوع پدیدارشناسی تفسیری است. در این پژوهش با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند  14 پرستار شاغل در بیمارستانهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران، تجربیات خود از بی نزاکتی در محیط کار را از طریق مصاحبه های عمیق، فردی و نیمه‌ساختاریافته به اشتراک گذاشتند. متن مصاحبه‌های ضبط شده پس از مکتوب‌سازی، بر اساس رویکرد کلایزی تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: تجارب زیسته پرستاران از بی نزاکتی در محیط کار در قالب مضمون اصلی "  تاب آوردن در مسیر تخریب و تحقیر" استخراج گردید. مضامین حاصل از مطالعه حاضر شامل "سختی های آشکار و پنهان پرستار بودن" (برخورد توهین آمیز بیمار و همراه، تعاملات غیر حرفه ای، چالش های سازمانی و مدیریتی و چالش  های اجتماعی مرتبط با حرفه) و  از هم گسیختگی چند وجهی (تزلزل شخصیتی- روانی، واکنش های جسمانی منفی، تهدیدها و آسیب های حرفه ای پیش رو) بودند.  نتیجه گیری: بی نزاکتی در محیط کار پرستاران، می تواند بر کیفیت خدمات ارائه شده توسط پرستاران موثر باشد.  لذا توجه به عواملی که منجر به بی نزاکتی می شود ضروری است.  }, keywords_fa = {بی نزاکتی, پرستار, مراقبت, تجربیات زیسته, پدیدارشناسی}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2135-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2135-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} } @article{ author = {ghiasvandian, shahrzad and Zakerimoghadam, Masoumeh and esmaielzadeh, Fatemeh}, title = {Status Of Anxiety Before Transplantation In Patients Undergoing Stem Cell Transplantation}, abstract ={Introduction  One of the necessities before bone marrow transplantation is determining the level and severity of anxiety and its cause in these patients. In case of severe anxiety, the necessary measures including psychotherapy, training of anxiety control methods and root cause elimination you should include anxiety through awareness raising in the nursing care program. The aim of this study was to determine the pre-transplant anxiety in patients undergoing stem cell transplantation. Method: This descriptive study was performed on 104 patients undergoing bone marrow transplantation at the center of bone marrow transplantation in Shariati Hospital, Tehran, Iran in 1396. Sampling was done using available sampling method. The research instrument consisted of 3 questionnaires: 1- Demographic information questionnaire 2- The State-Trait Anxiety Inventory (STAI) 3- Anxiety Assessment (VAS). Which were available to all research units on the day of hospitalization in the transplantation section. Results: The results of this study showed that pre-transplantation anxiety in these patients was 1.6 in average using mean VAS tool. This mean was 7.7 in women and 4.9 in men and also in the anxiety before transplantation Using The State-Trait Anxiety Inventory (STAI) tool, the mean for anxiety was 52.8 and the hidden anxiety was 49.50, which was 57.7 and 56.1, respectively, for gender, respectively, for anxiety disguised and hidden, respectively, 49 and 52/46. Conclusion: According to the results of this study, pre-transplant anxiety was reported in moderate to severe patients. Nurses' awareness of this issue and their consideration in their care plans will make them more comprehensive in their care and attention to mental dimensions before transplantation is important along with other treatments.  }, Keywords = {Anxiety, Transplantation, Stem Cells}, volume = {13}, Number = {6}, pages = {16-22}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {وضعیت اضطراب قبل از پیوند در بیماران تحت پیوند سلول های بنیادی}, abstract_fa ={مقدمه : یکی از ضرورت های قبل از پیوند مغز استخوان تعیین سطح و شدت اضطراب و علت آن در این بیماران می باشد  تا در صورت شدید بودن اضطراب اقدام های لازم اعم از روان درمانی، آموزش روش های کنترل اضطراب و برطرف کردن علت ریشه ای اضطراب از طریق افزایش آگاهی در برنامه مراقبت پرستاری گنجانده شود. هدف مطالعه حاضر بررسی و تعیین اضطراب قبل از پیوند در بیماران تحت پیوند سلول های بنیادی می باشد. روش : مطالعه حاضر یک مطالعه توصیفی است که بر روی 104 بیمار کاندید پیوند مغز استخوان در مرکز پیوند مغز استخوان در مرکز پیوند مغز استخوان بیمارستان شریعتی تهران در سال 1396 انجام گرفت. انتخاب نمونه به روش نمونه گیری در دسترس انجام شد. ابزار پژوهش شامل 3 پرسشنامه بود: 1- پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک 2- پرسشنامه سنجش اضطراب اشپیل برگر 3- فرم سنجش اضطراب VAS. که در روز بستری در بخش پیوند، در اختیار تمام واحد های پژوهش قرار گرفت و تکمیل شدند. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که اضطراب قبل از پیوند در این بیماران با استفاده از ابزار VAS به طور میانگین 1/6 بود که این میانگین در زن ها 7/7 و در مرد ها 9/4 بود و همچنین اضطراب قبل پیوند با استفاده از ابزار اشپیل برگر به طور متوسط برای اضطراب آشکار 8/52 و اضطراب پنهان 49/50 بود که به تفکیک جنسیت اضطراب آشکار و پنهان برای زن ها به ترتیب 7/57 و 1/56 بود و برای مردها به ترتیب 34/49 و 52/46 بود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر، اضطراب قبل از پیوند در این بیماران متوسط تا شدید گزارش شده است. آگاهی پرستاران از این موضوع و در نظر گرفتن آن در برنامه های مراقبتی خود موجب می شود که مراقبت همه جانبه ای را از این بیماران به عمل آورند و توجه به ابعاد روحی قبل از پیوند در کنار سایر درمان ها دارای اهمیت می باشد  }, keywords_fa = {کلید واژه: اضطراب, پیوند, سلول های بنیادی}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2093-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2093-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} } @article{ author = {Pakyar, Nasim and Pashaeypoor, Shahzad and Poortaghi, Sarieh and KazemNezhad, Anooshirav}, title = {Measuring knowledge and prevention behaviors of osteoporosis among middle-aged patients referring to Kermanshah health centers: Application of planned pattern of behavior}, abstract ={Background: Today, with an increase in life expectancy and an increase in middle aged and aging populations, a significant spread of chronic diseases is observed in all countries, and in particular in developing countries, which is one of the chronic diseases that is very effective in people's lives. In one The Osteoporosis Society. Which can only be prevented by early detection and diagnosis of its complications. The aim of this study was to measure the knowledge and preventive behaviors of osteoporosis among middle-aged patients referring to Kermanshah health centers: using a planned behavior pattern. method :The present study was descriptive and as a precondition for an interventional study that was done by sampling method on 100 middle-aged patients  referred to health centers in Kermanshah in 1396. The data gathering tool in this research is a researcher-made questionnaire that consists of four main sections (demographic questions, awareness, osteoporosis prevention behaviors and planned pattern of behavior). The data were collected using this tool and analyzed using Pearson correlation coefficient and statistical tests. Results :In this study, 100 middle-aged people in the age group of 30 to 59 years old with a mean age of 39.4 ± 8.11 were examined. In general, 54% of participants were male and 46% were female. Between behavioral prevention of osteoporosis with structures, subjective norms (P = 0.02, r = 0.22), perceived behavioral control (r= 0.4, P > 0.001), behavioral intention (P = 0.006, r = 0.27) was statistically significant. Conclusion :According to the results of this study, that individuals did not have proper behavior and function in comparison with the prevention of osteoporosis prevention in spite of having proper knowledge and attitude. This issue needs to be investigated.}, Keywords = {Osteoporosis, Planned Behavior Model, Prevention Behaviors}, volume = {13}, Number = {6}, pages = {23-30}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {سنجش وضعیت آگاهی و رفتارهای پیشگیری از پوکی استخوان در میانسالان مراجعه‌کننده به مراکز بهداشت شهر کرمانشاه:کاربردی از الگوی رفتار برنامه ریزی شده}, abstract_fa ={مقدمه: امروزه با بالا رفتن امید به زندگی و افزایش جمعیت میانسالی و سالمندی ، شاهدگسترش  قابل توجه بیماری های مزمن در تمامی کشورها بخصوص کشورهای درحال توسعه هستیم که یکی از این بیماری های مزمن بسیار تأثیرگذار بر زندگی افراد یک جامعه پوکی استخوان است. که تنها با انجام رفتارهای پیشگیری و تشخیص زود رس می توان از عوارض آن جلوگیری کرد.این پژوهش با هدف سنجش وضعیت آگاهی و رفتارهای پیشگیری از پوکی استخوان  در میانسالان مراجعه‌کننده به مراکز بهداشت شهر کرمانشاه با استفاده از الگوی رفتار برنامه ریزی شده صورت پذیرفت. روش:مطالعه حاضر توصیفی و به عنوان پیش زمینه یک مطالعه مداخله ای بوده است که به روش نمونه گیری در دسترس بر روی 100 نفر از میانسالان مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر کرمانشاه در سال 1396 انجام شده است. ابزار گردآوری اطلاعات در این تحقیق پرسشنامه پژوهشگر ساخته است که از  چهار بخش اصلی (سوالات دموگرافیک،آگاهی،رفتارهای پیشگیری از پوکی استخوان و سازه های تئوری رفتار برنامه ریزی شده )تشکیل شده  است. داده ها با استفاده از این ابزار  جمع آوری شده و با استفاده از آزمون های آماری و ضریب همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها:در این مطالعه 100 نفر از میانسالان در گروه سنی 30 تا 59 سال  با میانگین سنی 11/8 ± 4/39 مورد بررسی قرار گرفتند. بطور کلی 54%  افراد شرکت کننده  مرد  و 46% زن بودند و بین رفتارهای پیشگیری از پوکی استخوان با سازه های،هنجارهای ذهنی(22/0,r=02/0 P=)، کنترل رفتاری درک شده (4/0,r=001/0> P)، قصد رفتاری(27/0,r=006/0 P=) ارتباط آماری معنی داری وجود داشت. نتیجه گیری:با توجه به نتایج این مطالعه که نشان داد افراد علی رغم داشتن آگاهی ونگرش مناسب رفتار و عملکرد مناسبی  نسبت به رفتارهای پیشگیری از پوکی استخوان نداشتند که این مساله نیاز به بررسی عوامل موثر دارد.}, keywords_fa = {پوکی استخوان, مدل رفتار برنامه ریزی شده, رفتارهای پیشگیری}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2214-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2214-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} } @article{ author = {hajieghrari, laya and asadi, Fatemeh and javazi, Samina and atefvahid, Tannaz}, title = {Effectiveness of acceptance and commitment (ACT) therapy on behavioral inhibition and cognitive-behavioral avoidance of women with generalized anxiety disorder}, abstract ={Introduction: Many people with generalized anxiety disorder have emotional schemas that are experiencing negative thoughts such as rumination, inhibition, cognitive avoidance of excitement and persistence of anxiety. The aim of this study was to evaluate the efficacy of acceptance and commitment therapy on behavioral inhibition and cognitive behavioral avoidance in women with generalized anxiety disorder.   Methods: This study was a quasi-experimental design with pretest design of post-test and control group. The statistical population of this study was all women with generalized anxiety disorder referring to counseling and psychology services centers in district 4 in Tehran during the period of December 2017 to May 2018, which included 32 people with generalized anxiety disorder who referred to the above centers The goal-based sampling method was selected and tested in two groups of 16 people. Data were collected by using behavioral inhibition and cognitive-behavioral avoidance measures questionnaire and analyzed by SPSS v.22 analysis using multivariate covariance analysis (MANCOVA).  Results: The results of data analysis showed that acceptance and commitment therapy had a significant effect on behavioral inhibition and cognitive-behavioral avoidance components of women with general anxiety disorder in the experimental group compared to the control group (P <0.001).  Conclusion: The results of this study clearly demonstrated the effectiveness of acceptance and commitment therapy on reducing behavioral inhibition and cognitive behavioral avoidance in women with generalized anxiety disorder. According to these findings, the use of this inexpensive, simple and practical treatment can provide a basis for promoting psychological well-being, adjustment of excitement and proper function in interpersonal relationships.}, Keywords = {Acceptance and commitment therapy, behavioral inhibition, cognitive-behavioral avoidance, general anxiety disorder}, volume = {13}, Number = {6}, pages = {31-38}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر بازداری رفتاری و اجتناب شناختی رفتاری زنان دارای اختلال اضطراب فراگیر}, abstract_fa ={  مقدمه: بسیاری از افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر دارای طرحواره‌های هیجانی هستند که به صورت افکار خودآیند منفی همچون نشخوار فکری، بازداری، اجتناب شناختی از هیجانات و تداوم نگرانی تجربه می‌شود. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بازداری رفتاری و اجتناب شناختی رفتاری زنان دارای اختلال اضطراب فراگیر انجام گرفت.  روش‌کار: مطالعه حاضر از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه زنان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره و خدمات روانشناسی منطقه 4 شهر تهران در بازه زمانی آذرماه 1396 تا اردیبهشت 1397 تشکیل دادند که تعداد 32 نفر از افراد دارای تشخیص اختلال اضطراب فراگیر مراجعه کننده به مراکز فوق به روش نمونه‌گیری مبتنی بر هدف انتخاب شده و در دو گروه 16 نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. داده‌های پژوهش با استفاده از پرسشنامه‌های سنجش بازداری رفتاری و اجتناب شناختی رفتاری گردآوری شده و به وسیله روش آماری تحلیل کواریانس چند متغیره (مانکوا) و به کمک نرم افزار تحلیل داده Spss v.22 تجزیه و تحلیل شد.  یافته‌ها: نتایج حاصل از تحلیل داده‌ها نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد تأثیر معناداری را بر بازداری رفتاری و مولفه‌های اجتناب شناختی رفتاری زنان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل داشته است (001/0>(P. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه به روشنی بیانگر اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش بازداری رفتاری و اجتناب شناختی رفتاری زنان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر بود. با توجه به این یافته‌ها، استفاده از این درمان ارزان قیمت، ساده و کاربردی می‌تواند زمینه ارتقا بهزیستی روان‌شناختی، تنظیم هیجان و عملکرد مناسب در روابط بین فردی را فراهم سازد.}, keywords_fa = {درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد, بازداری رفتاری, اجتناب شناختی رفتاری, اختلال اضطراب فراگیر}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2126-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2126-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} } @article{ author = {Barikani, Atefeh and Pashaeypoor, Shahz}, title = {Lifestyle in Non-alcoholic Fatty Liver: A Review}, abstract ={Background: The world is now in the process of passing on health to non-diseases chronic, like non-alcoholic fatty liver (NAFLD) is a major cause of changes in the lifestyle of people. This study aims to evaluate the effects of lifestyle on fatty liver disease (NAFLD). Methods: For this critical review, we identified articles by searching original studies and review articles published in peer reviewed journals indexed in PubMed, Scopus, Proquest, Magiran and Sid between 2008 and 2018 were eligible for this study. The comprehensive electronic literature search included the use of key words: Non-alcoholic fatty liver, Lifestyle, Metabolic syndrome. Of more than 262 articles found14 were considered to be relevant to the scope of this critical review. Discussion: Onset and continuation of fatty liver in NAFLD, beyond food and exercise quantity and feature, is seemingly associated also with other aspects of lifestyle. Among them sleep shortage, lower daily frequency of meals and cigarette smoking are associated with fatty liver. Conclusion: Targeting lifestyle modification in people with NAFLD is vitally important, not only due to the high disease prevalence but also since excess liver fat is an independent risk factor for the development of cardiovascular disease and T2DM. Reducing liver fat and its mediators should be beneficial for delaying or preventing the onset of these life-threatening conditions which in turn reduces the burden placed on health services}, Keywords = {Non-alcoholic fatty liver, Lifestyle, Review}, volume = {13}, Number = {6}, pages = {39-47}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {سبک زندگی و ابتلا به کبد چرب غیر الکلی: یک مطالعه مروری}, abstract_fa ={مقدمه: هم اکنون دنیا در گذر از سلامتی به سمت بیماری های غیرواگیر و مزمن مانند کبد چرب غیر الکلی می باشد که علت اصلی آنها تغییر در سبک زندگی مردم می باشد. کبد چرب غیرالکلی یکی از معضلات سلامتی جامعه کنونی محسوب می شود. هدف از این مطالعه تعیین سبک زندگی مرتبط با ابتلا به کبد چرب غیر الکلی است. روش: در این مطالعه مروری، متون مربوط با استفاده از جستجوی مقالات در پایگاه های انگلیسی زبان PubMed، Scopus, Proquest و در پایگاه های فارسی زبان Sid و Magiran در فاصله زمانی 2008 تا 2018 انجام شده است. کلیدواژه های جست و جو شامل کبدچرب غیرالکلی، سبک زندگی، سندرم متابولیک به دو زبان فارسی و انگلیسی بوده است. از  262 مقاله بدست آمده 14مقاله با توجه به معیارهای انتخاب وارد  مطالعه شدند.   یافته ها: یافته های این پژوهش نشان داد که عوامل مرتبط با سبک زندگی از جمله شاخص توده بدنی، سطح فعالیت بدنی، کاهش تعداد وعده های غذایی، کاهش ساعت خواب و مصرف سیگار  بر میزان بروز کبد چرب غیر الکلی تاثیرگذار است. نتیجه گیری: سبک زندگی افراد به ویژه توجه به تغذیه سالم میتواند ریشه اصلی پیشگیری و درمان کبد چرب غیر الکلی باشد. طراحی و اجرای برنامه های آموزشی در زمینه توانمندسازی افراد  برای اتخاذ  سبک زندگی سالم می تواند در  پیشگیری از بروز کبد چرب و حتی درمان آن موثر باشد. لذا امید آن می رود که نتایج حاصل از پژوهش حاضر بتواند گامی موثر در جهت پیشگیری از این معضل بهداشتی باشد.}, keywords_fa = {کبد چرب غیر الکلی, سبک زندگی, مرور نظام مند}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2215-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2215-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} } @article{ author = {Negahdari, Abozar and Jadid-Milani, Maryam and Alemohammad, Seyede Nafise and Pishgooei, Seyed Amir Hosei}, title = {The relationship between job stress and quality of work life among prehospital emergency personnel in Shiraz, 2017}, abstract ={Background: Pre-hospital emergency personnel are faced with stressful environments such as injured places, unwell patients, etc, which are hard to work with and it effects on their quality of work life. The quality of work life is more important because it is related to the key factor in achieving the goals of the organization, that is, human resources. This research conducted to determine correlation between job stress and quality of work life of emergency pre-hospital personnel in Shiraz. Method: This study was a descriptive-co-relational study that was performed on pre-hospital emergency department personnel in the road and township of Shiraz city. Data were collected using three standard demographic characteristics, a Health and Safety Executive (HSE) questionnaire and a Walton Quality of Work Life (QWL) questionnaire. Data was analyzed with SPSS16 software by using descriptive statistics for explain quality of work life and job stress variables and Pearson correlation for determining Correlation between variables. Results: In this study, all 260 personnel who participated in the study completed the project until the end. According to the findings of this study, the median of quality of work life  Was 89.94± 13.8 and the median of job stress was 105.14± 93.4. Also there was a significant and inverse relationship between the quality of work life index and job stress (P <0.001). Conclusion: The results of this study indicate that the emergency nurse of Shiraz has a moderate upward job stress and a moderate quality of working life. The lower the job stress, the higher the quality of work life increases.}, Keywords = {Pre-hospital emergency, Job stress, Quality of working life}, volume = {13}, Number = {6}, pages = {48-53}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {رابطه استرس شغلی با کیفیت زندگی کاری کارکنان اورژانس پیش بیمارستانی شهر شیراز، سال 1396}, abstract_fa ={مقدمه: پرسنل اورژانس پیش بیمارستانی با محیط های استرس زایی همچون اماکن پراز مجروح، بیماران بد حال و غیره روبرو هستند که کار کردن در آن بسیار دشوار است و برروی کیفیت زندگی کاری آنها تاثیر می گذارد. مقوله کیفیت زندگی کاری از اهمیت خاصی برخوردار است زیرا با کلیدی ترین عامل در تحقق اهداف سازمان، یعنی نیروی انسانی در ارتباط است. بدین منظور پژوهش حاضر با هدف تعیین همبستگی استرس شغلی با کیفیت زندگی کاری پرسنل پیش بیمارستانی اورژانس شهر شیراز، انجام شد. روش: این مطالعه یک پژوهش توصیفی -همبستگی است که بر روی پرسنل اورژانس  پیش بیمارستانی شاغل در پایگاه جاده ای و شهری شیراز به صورت سرشماری انجام شد. جهت جمع آوری داده ها از سه ابزار استاندارد مشخصات دموگرافیک فردی، پرسشنامه استرس شغلی (Health and Safety Executive (HSE) و پرسشنامه کیفیت زندگی کاری (Walton QWL) استفاده شد. از نرم افزار SPSS16  و از روش های آمار توصیفی جهت توصیف متغیرهای زمینه ای، کیفیت زندگی کاری و استرس شغلی و   به منظور تعیین همبستگی بین کیفیت زندگی کاری با استرس شغلی، از ضریب همبستگی  پیرسون، جهت تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها: در این مطالعه تمام 260 پرسنلی که وارد مطالعه شدند، طرح را تا پایان همراهی کردند و مطالعه با 260 نمونه به پایان رسید. بر اساس یافته های این پژوهش  میانگین کیفیت زندگی کاری 8/13±94/89 بود و میانگین استرس شغلی 4/14±93/105 بود. همچنین، بین شاخص کیفیت زندگی کاری با استرس شغلی (001/0>P) ارتباط معکوس و معنی داری وجود داشت. نتیجه گیری: نتایج حاصل از پژوهش حاضر حاکی از آن است پرستاران اورژانس 115 شیراز دارای استرس شغلی متوسط رو به بالا و کیفیت زندگی کاری متوسط هستند که هرچه استرس شغلی کاهش یابد کیفیت زندگی کاری متعاقب آن افزایش می یابد. مقدمه: پرسنل اورژانس پیش بیمارستانی با محیط های استرس زایی همچون اماکن پراز مجروح، بیماران بد حال و غیره روبرو هستند که کار کردن در آن بسیار دشوار است و برروی کیفیت زندگی کاری آنها تاثیر می گذارد. مقوله کیفیت زندگی کاری از اهمیت خاصی برخوردار است زیرا با کلیدی ترین عامل در تحقق اهداف سازمان، یعنی نیروی انسانی در ارتباط است. بدین منظور پژوهش حاضر با هدف تعیین همبستگی استرس شغلی با کیفیت زندگی کاری پرسنل پیش بیمارستانی اورژانس شهر شیراز، انجام شد. روش: این مطالعه یک پژوهش توصیفی -همبستگی است که بر روی پرسنل اورژانس  پیش بیمارستانی شاغل در پایگاه جاده ای و شهری شیراز به صورت سرشماری انجام شد. جهت جمع آوری داده ها از سه ابزار استاندارد مشخصات دموگرافیک فردی، پرسشنامه استرس شغلی (Health and Safety Executive (HSE) و پرسشنامه کیفیت زندگی کاری (Walton QWL) استفاده شد. از نرم افزار SPSS16  و از روش های آمار توصیفی جهت توصیف متغیرهای زمینه ای، کیفیت زندگی کاری و استرس شغلی و   به منظور تعیین همبستگی بین کیفیت زندگی کاری با استرس شغلی، از ضریب همبستگی  پیرسون، جهت تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها: در این مطالعه تمام 260 پرسنلی که وارد مطالعه شدند، طرح را تا پایان همراهی کردند و مطالعه با 260 نمونه به پایان رسید. بر اساس یافته های این پژوهش  میانگین کیفیت زندگی کاری 8/13±94/89 بود و میانگین استرس شغلی 4/14±93/105 بود. همچنین، بین شاخص کیفیت زندگی کاری با استرس شغلی (001/0>P) ارتباط معکوس و معنی داری وجود داشت. نتیجه گیری: نتایج حاصل از پژوهش حاضر حاکی از آن است پرستاران اورژانس 115 شیراز دارای استرس شغلی متوسط رو به بالا و کیفیت زندگی کاری متوسط هستند که هرچه استرس شغلی کاهش یابد کیفیت زندگی کاری متعاقب آن افزایش می یابد.}, keywords_fa = {اورژانس پیش بیمارستانی, استرس شغلی, کیفیت زندگی کاری}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2133-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2133-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} } @article{ author = {Najafi, Samane and Davarinia, Arezoo and Shaban, Hosein and Zarvandi, Rez}, title = {The comparison of students and faculty members\' viewpoints on barriers and facilitators of research activities among student in Gonabad University of Medical Sciences in 2017}, abstract ={Introduction: Today, countries are classified according to their ability to produce and apply knowledge. In today's world of advanced knowledge and information, research is needed to develop disciplines that directly or indirectly engage in patient care, as in other academic disciplines, and the development of professional knowledge is essential for the continuous advancement of patient care.   Method: This cross-sectional study on 70 faculty members and 253 students in Gonabad University of Medical Sciences in 2017. Data were collected through demographic form and the researcher-made questionnaire of research activities among student by stratified randomized sampling for students and census method for faculty members. The face and content validity of the Instruments were confirmed by 10 expert faculty members. Cronbach's alpha coefficient was used to evaluate the reliability of which was obtained coefficient equal to 0.98. Data analyzed using descriptive statistics and statistical tests such as t-test, ANOVA and Chi-Square using SPSS software version 20. The results of the tests were considered to be less than 0.05. Results: Findings showed that most barriers of student research activities related to educational barriers with relative frequency of 90.4%. According to the results of independent t-test, comparing the viewpoint of faculty members and students in the economic and organizational areas related to student research activities had a significant difference with P= 0.009 and P <0.001 respectively.  Conclusion: Considering that the most influential factor in encouraging students to research is the educational barriers, it is important that the attention of managers and educational planners should be promoted in order to improve research activities and advance the goals.}, Keywords = { Research activities, barriers, facilitators, student, faculty member}, volume = {13}, Number = {6}, pages = {54-62}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {مقایسه دیدگاه های دانشجویان و اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی گناباد در رابطه با موانع و تسهیل‌کننده‌های فعالیت‌های پژوهشی دانشجویی در سال 1395}, abstract_fa ={مقدمه: امروزه کشورها بر اساس توانایی در تولید و کاربرد دانش طبقه­بندی می­شوند. در دنیای پیشرفت دانش و اطلاعات امروز، برای پیشرفت رشته­هایی که به طور مستقیم یا غیر مستقیم در مراقبت از بیمار نقش دارند مانند سایر رشته­های دانشگاهی به پژوهش نیاز است و گسترش دانش حرفه ای؛ برای پیشرفت مداوم در مراقبت از بیماران ضروری است. هدف: هدف این مطالعه مقایسه دیدگاه­های دانشجویان و اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی گناباد در رابطه با موانع و تسهیل­کننده­های فعالیت­های پژوهشی دانشجویی در سال 1395 می­باشد. روش: این مطالعه مقطعی با شرکت 70 نفر از اعضای هیئت علمی و 253 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی گناباد در سال 1395 انجام شد. داده­ها از طریق فرم اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه پژوهشگر­ساخته فعالیت­های پژوهشی دانشجویی به روش تصادفی طبقه­ای برای دانشجویان و روش سرشماری برای اعضای هیئت علمی جمع‌آوری شد. روایی صوری و محتوای ابزارها توسط 10 تن از اعضای هیأت علمی خبره تایید شد. برای بررسی پایایی ابزار از ضریب آلفای کرونباخ استفاده گردید که ضریب بدست آمده برابر با 98/0 بود.  داده­ها به‌وسیله نرم­افزار SPSS نسخه 21 و با استفاده از آمار توصیفی، آزمون­های آماری همچون تی­مستقل، ANOVA و کای اسکوئر تجزیه و تحلیل شد. نتایج حاصل از آزمون­ها در سطح کمتر از 05/0 معنی­دار لحاظ گردید. یافته­ها: یافته­ها نشان داد که بیشتر موانع فعالیت­های پژوهشی دانشجویی مربوط به موانع آموزشی با فراوانی نسبی 4/90 درصد می­باشد. طبق نتایج آزمون تی مستقل، مقایسه دیدگاه اعضای هیأت علمی و دانشجویان در حوزه­های اقتصادی و سازمانی مربوط به فعالیت­های پژوهشی دانشجویی به ترتیب با 009/0P= و 001/0P< تفاوت آماری معناداری داشت. نتیجه­گیری: باتوجه به اینکه تأثیرگذارترین مانع در ترغیب دانشجویان به پژوهش، موانع آموزشی می­باشد، لذا این مهم، توجه مدیران و برنامه­ریزان آموزشی را در جهت ارتقای فعالیت­های پژوهشی و پیشبرد اهداف مدنظر می­طلبد.  }, keywords_fa = {پژوهش, دانشجو, هیأت علمی. }, url = {http://ijnr.ir/article-1-2080-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2080-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} } @article{ author = {Gharibpour, shiva and Hojati, Hami}, title = {The effect of reality therapy on self-efficacy in mothers of children with Down syndrome}, abstract ={Introduction :Down syndrome is the most prevalent abnormal chromosomal disorder in human and the best known genetic cause of mental retardation which lays the foundations for physical and congenital defects and abnormalities. Abnormal behaviors of children with Down syndrome impair their mother's self-efficacy. The present study was conducted to investigate the effect of reality therapy on general self-efficacy in mothers of children with Down syndrome. Method: In the present clinical trial, which was conducted in the welfare center of  Bandar Abbas, Iran in 2016, 40 mothers of children with Down syndrome were randomly assigned to a control and experimental group. The intervention involved holding nine 60-minute training sessions in the experimental group. The patients’ data were collected using demographic questionnaires and the General Self-efficacy Scale (Sherer et al., 1982), and analyzed using descriptive and inferential statistics. Results: The mean pre-intervention self-efficacy score was found to be 55.1±6.9 in the experimental group and 56.2±8.9 in the controls, while the corresponding post-intervention scores were 60.4±6.4 and 57.2±9.5. The independent t-test showed no significant differences between the two groups either before (P=0.62) or after (P=0.22) the intervention. The paired t-test also showed no significant differences in the control group after compared to before the intervention (P=0.51), although this difference was significant in the experimental group (P<0.01). ANCOVA revealed significant differences in the experimental and control groups after compared to before the intervention (P=0.034, Eta=0.16). Conclusion: Reality therapy was found to positively affect self-efficacy in mothers of children with Down syndrome. Reality therapy can be used as a proper and effective method in therapeutic and clinical interventions to improve self-efficacy in these women.    }, Keywords = { Reality therapy, self-efficacy, children with Down syndrome }, volume = {13}, Number = {6}, pages = {63-67}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تاثیر واقعیت درمانی بر خودکارامدی مادران کودکان سندرم داون}, abstract_fa ={مقدمه: سندرم داون، شایع ترین اختلال غیر طبیعی کروموزومی انسانی و شناخته ترین عامل ژنتیکی عقب ماندگی ذهنی، زمینه ساز بروز نقایص و ناهنجاری های فیزیکی و مادرزادی است ، به دلیل رفتارهای غیرعادی این کودکان خودکارآمدی مادران دچار اختلال می شود. این مطالعه با هدف تاثیر واقعیت درمانی بر خودکارامدی  عمومی مادران کودکان سندرم داون انجام شده است.  روش­: در این مطالعه ی  کارآزمایی بالینی در سال 1396 در مرکز بهزیستی شهرستان بندرعباس 40  مادر کودکان سندرم داون به روش نمونه گیری تصادفی ساده به دو گروه کنترل و آزمون تقسیم شدند. جهت انجام مداخله در گروه آزمون نه جلسه ی آموزشی، هر جلسه ی به مدت 60 دقیقه انجام شد. برای جمع­آوری اطلاعات بیماران از پرسشنامه های دموگرافیک  و خودکار آمدی عمومی شرر و همکاران (1982)استفاده شد. بعد از جمع آوری داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی تجریه و تحلیل داده ها انجام شد. یافته‌ها: نمره خودکارآمدی در گروه آزمون و کنترل قبل از مداخله به ترتیب9/6 +1/55 و9/8 +2/56 و بعد از مداخله به ترتیب 4/6 +4/60 و 5/9 +2/57 بود. آزمون تی مستقل بین دو گروه قبل از مداخله اختلاف معنی داری را نشان نداد(62/0= p)، بعد از مداخله بین این دو گروه اختلاف معنی داری را نشان نداد(22/0= P) و آزمون تی زوج بین قبل و بعد از مداخله در گروه کنترل اختلاف معنی داری را نشان نداد(51/0= p)ولی آزمون تی زوج در گروه آزمون قبل و بعد از مداخله اختلاف معنی داری را نشان داد(01/0> p).آزمون کواریانس رابطه ی معنی بین قبل و بعد از مداخله در گروه آزمون و کنترل اختلاف معنی داری(034/0=P) را با 16/0Eta =  نشان داد. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد واقعیت درمانی بر خودکارامدی مادران کودکان سندرم داون تاثیر مثبتی داشته است.می توان از واقعیت درمانی به عنوان روشی مناسب و مؤثر در افزایش خودکارامدی مادران کودکان سندرم داون در مداخلات درمانی و بالینی استفاده نمود.}, keywords_fa = {واقعیت درمانی , خودکارامدی, کودکان سندرم داون }, url = {http://ijnr.ir/article-1-2216-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2216-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} } @article{ author = {shahbeik, Soroush and TaghaviJourachi, Fatemeh and Abroshan, farzaneh and Naseri, Maryam}, title = {Effectiveness of Group-Based Cognitive Therapy Based on Mindfulness on Family Function and Marital Adaptation of Couples with Type II Diabetes}, abstract ={Introduction: Following diabetes, there are many physical and psychological problems for people with problems such as family functioning and reduced marital adjustment. The aim of this study was to determine the effectiveness of group-based cognitive therapy based on mind-awareness on family function and marital adjustment of couples with type 2 diabetes. Method: The present study was a semi experimental, pretest-posttest with control group. The statistical population of the study consisted of all couples with type 2 diabetes who referred to health centers in Tehran and the sample included 32 couples who had one of them diagnosis of type 2 diabetes and were in the process of treatment. The subjects were selected during the period from October to March 2017 and assigned to two experimental groups (16 patients) and control (n = 16). The experimental group was subjected to intervention using mind-cognitive-based cognitive therapy for 8 sessions and the data were collected using Family Performance and Marital Compliance Questionnaire. To analyze the data, multivariate covariance analysis was used and data were analyzed using SPSS v.22 statistical software. Results: The results of data analysis showed that there was a significant difference between the mean score of family function components and marital adjustment in the experimental and control groups in the post-test, and cognitive therapy based on mind-awareness increased the total score of family function (P <0.05; F = 078/3) and marital adjustment (P <0.05, F = 520/4) in the experimental group and in the post-test phase. Conclusion: According to the findings of this study, psychological interventions such as cognitive therapy based on mind-awareness on family function and marital adjustment of patients with type 2 diabetes have beneficial effects.}, Keywords = {Group Cognitive Therapy Based on Mindfulness, Family Function, Marital Adjustment, Type II Diabetes}, volume = {13}, Number = {6}, pages = {68-75}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {اثربخشی شناخت درمانی گروهی مبتنی بر ذهن آگاهی بر عملکرد خانواده و سازگاری زناشویی زوجین مبتلا به دیابت نوع دو}, abstract_fa ={مقدمه: به دنبال ابتلا به دیابت مشکلات جسمانی و روان‌شناختی بسیاری برای افراد مبتلا به وجود می‌آید که از جمله آنها ایجاد مشکلاتی در عملکرد خانواده و کاهش سازگاری زناشویی می‌باشد. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر شناخت درمانی گروهی مبتنی بر ذهن آگاهی بر عملکرد خانواده و سازگاری زناشویی زوجین مبتلا به دیابت نوع دو انجام گرفت. روش‌کار: طرح پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه زوجین مبتلا به دیابت نوع دو مراجعه کننده به مراکز خدمات بهداشتی درمانی شهر تهران تشکیل داده و نمونه پژوهش نیز در برگیرنده 32 نفر از زوجینی بودند که یکی از آنها تشخیص دیابت نوع دو دریافت کرده و در روند درمان قرار داشتند. آزمودنی‌های پژوهش در بازه زمانی مهر تا اسفند سال 1396 به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده و در دو گروه آزمایش (16نفر) و کنترل (16نفر) انتخاب تصادفی شدند. گروه آزمایش تحت مداخله با استفاده از درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی به مدت 8 جلسه قرار گرفته و داده‌های پژوهش با استفاده از پرسشنامه‌های عملکرد خانواده و سازگاری زناشویی اسپاینر گردآوری شد. به منظور تحلیل داده‌ها از تحلیل کواریانس چند متغیره استفاده شده و داده‌ها به کمک نرم افزار تحلیل آماری Spss v.22 تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج حاصل از تحلیل داده‌ها نشان داد که بین میانگین نمره مولفه‌های عملکرد خانواده و سازگاری زناشویی دو گروه آزمایش و کنترل در مرحله پس آزمون تفاوت معناداری وجود داشته و شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی موجب افزایش نمره کل عملکرد خانواده (05/0>P، 078/3=F) و سازگاری زناشویی (05/0>P، 520/4=F) در گروه آزمایش و در مرحله پس‌آزمون شده است. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های حاصل از پژوهش می‌توان اینطور بیان نمود که مداخلات روان‌شناختی همچون شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر عملکرد خانواده و سازگاری زناشویی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو اثرات سودمندی را برجای می‌گذارد.}, keywords_fa = {شناخت درمانی گروهی مبتنی بر ذهن آگاهی, عملکرد خانواده, سازگاری زناشویی, دیابت نوع دو}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2131-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2131-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} } @article{ author = {sadehtabarian, mansoureh and Ghiyasvandian, Shahrzad and haghani, shim}, title = {The effect of education based on Leventhal\'s model on perception of disease in diabetic patients}, abstract ={ Background: perception of disease is effective on behaves, Coping with the disease, Self-regulatory and generally on result of the disease. Health interventions based  perception of the disease can be useful in improving the health and well-being of the patient. The aim of this study was to determine the effect of education based on the Leventhal model on on perception of disease in diabetic patients. Methods: This is a clinical trial study performed on diabetic patients referred to diabetes mellitus clinic in Quchan. A total of 80 patients were selected randomly, taking into account entry and exit criteria, and then randomly assigned to two groups of control and intervention. Data were collected from a checklist of demographic data and disease characteristics and the perception of the disease (IPQ-R) questionnaire before and after intervention in both groups. The intervention group during the two sessions was trained based on the Leventhal model. The subjects were evaluated three months after the intervention and the results were analyzed by SPSS 22, T test and chi-square test. Results: The mean of the total perception of the disease in the intervention group before the intervention was 94.33 ± 12.91, which was 121.47 ± 9.72 after the intervention. In the control group, this level was 93.65 ± 14.78 before intervention and after intervention the mean was 93.05 ± 14.19 and this difference was statistically significant (p <0.05). Conclusion: According to the results of this study, diabetic patients find better understanding of their disease after intervention, and this may lead to better treatment and reduce the complications of diabetes in patients.}, Keywords = {Leventhal model, perception of disease, diabetes}, volume = {13}, Number = {6}, pages = {76-82}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تاثیر آموزش مبتنی بر مدل خود تنظیمی لونتال بر درک از بیماری ، بیماران مبتلا به دیابت}, abstract_fa ={مقدمه: درک از بیماری در نحوه رفتار فرد، تطابق وی با بیماری، کنترل بیماری توسط خود فرد و درنتیجه بیماری تأثیرگذار است. مداخلات بهداشتی بر اساس فهم و ادراک از بیماری می‌تواند در ارتقاء سلامتی و بهبودی بیمار، مفید واقع گردد. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش مبتنی بر مدل لونتال بر درک از بیماری، بیماران مبتلا به دیابت انجام شد. روش: ایﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ از ﻧﻮع کارآزمایی بالینی و دو گروهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ روی ﺑﯿﻤﺎران ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ دیﺎﺑﺖ ﻣﺮاﺟﻌﻪﮐﻨﻨﺪه ﺑﻪدرمانگاه دیﺎﺑﺖ شهرستان قوچان اﻧﺠﺎم ﮔﺮدیﺪ. ﺗﻌﺪاد 80 بیمار ﺑﻪﺻﻮرت ﺗﺼﺎدﻓﯽ و ﺑﺎ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻣﻌﯿﺎرﻫﺎی ورود و ﺧﺮوج اﻧﺘﺨﺎب و ﺳﭙﺲ ﺑﺎ روش ﺗﺼﺎدﻓﯽ در دو ﮔﺮوه ﮐﻨﺘﺮل و ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ﺑﺮای ﮔﺮدآوری دادهﻫﺎ ایﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ از چک لیست اطلاعات دموگرافیک و مشخصات بیماری و پرسشنامه درک از بیماری (IPQ-R) ﻗﺒﻞ و ﺑﻌﺪ از ﻣﺪاﺧﻠﻪ در ﻫﺮ دو ﮔﺮوه اﺳﺘﻔﺎده ﮔﺮدیﺪ. گروه مداخله در طی 2 جلسه, تحت آموزش مبتنی بر حیطه های مدل لونتال قرار گرفتند. سنجش افراد سه ماه بعد از انجام مداخله صورت گرفت و نتایج توسط نرم افزار SPSS 22 و آزمون T test و کای دو مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت. یافته ها:  میانگین کل درک از بیماری در گروه مداخله، قبل از مداخله برابر 971/12 ± 53/94  بود که بعد از انجام مداخله آموزشی به  772/9 ± 47/121رسید. در گروه کنترل نیز این میزان قبل از مداخله برابر785/14 ± 65/93 بود و بعد از انجام مطالعه  به  191/14 ± 05/93رسید و این تفاوت از لحاظ آماری معنادار بود (0.05>p). نتیجه گیری:  بر اساس نتایج مطالعه حاضر، بیماران مبتلا به دیابت پس از مداخله آموزشی درک بهتری نسبت به بیماری خود پیدا کردند و این ممکن است موجب تبعیت بهتر از درمان و کاهش عوارض دیابت در بیماران گردد.  }, keywords_fa = {مدل خود تنظیمی لونتال, درک از بیماری, دیابت}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2142-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2142-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} } @article{ author = {VaskoueiEshkevarei, Khorshid and Hajinab, Kamran and Riahi, Leila and Maleki, Mohammadrez}, title = {Patient Sheared Decision‐Making Models: a Comparative Study}, abstract ={Introduction: Health policies and medical approaches have been changed with respect to the spread of chronic diseases. Patient participation in clinical decision-making promotes health indicators and results. Despite, this concept and its operational implementation strategies are unfamiliar in most countries. The aim of this study was to compare the models of patient participation in clinical decision-making, to present executive strategies to improve this process in the country. Methodology: A comparative descriptive design was adopted based on the Beredy, method. So, four stages were presented: description, interpretation, juxtaposition, and comparison. This study has compared 14 models for patient participation in clinical decision-making in different aspects. Eight clinical experts who participated in the qualitative research have determined the evaluation indicators. Results:  In examining the fourteen models in the field of patient shared decision-making, the results indicate that these models are based on the context, the relationship between physician and patient, patient preferences 100%, practitioner's behavior, patient empowerment 64%, beliefs and The patient's values, the existence of different treatment options of 57%, control over decision-making 50%, patient outcome implications 43%, patient characteristics 36% The role of physician in the community and supporting patient decision-making in the society were 21%  Conclusion: Based on this study, effective components of patient participation in decision-making have been extracted. The results of this study will be used to design sheared decision-making model. }, Keywords = {participation, decision-making, treatment, patient, model}, volume = {13}, Number = {6}, pages = {83-93}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی تطبیقی مدل‌های مشارکت بیمار در تصمیم گیری درمان}, abstract_fa ={مقدمه: با گسترش بیماری­های مزمن، رویکردها پزشکی و سیاست‌های حوزه سلامت در درمان بیماران تغییر کرده است. علیرغم اهمیت فراوان مشارکت بیماران در تصمیم­گیری درمان که موجب ارتقای شاخص­ها و پیامدهای سلامتی می گردد، این مفهوم و راهکارهای عملیاتی پیاده­سازی آن در اکثر کشورها از نظر فرهنگی شناخته شده نیست. هدف از این مطالعه بررسی مقایسه­ای مدل­های مشارکت بیمار در تصمیم­گیری درمان است تا با استفاده از نتایج آن، مولفه های موثر در مشارکت بیمار در تصمیم گیری درمان  استخراج گردد. روش­ کار: این مطالعه به شیوه توصیفی و مقایسه­ای بر اساس روش بردی انجام شده است. بر مبنای این مدل چهار مرحله توصیف اطلاعات، تفسیر اطلاعات، همجواری اطلاعات و مقایسه اطلاعات صورت گرفته است. نمونه­های این پژوهش شامل چهارده مدل منتخب در زمینه مشارکت بیمار در تصمیم­گیری درمان می باشدکه از جنبه های مختلف مورد مقایسه قرار گرفته است. در مرحله بعد در پانل خبرگان مولفه های موثر بر مشارکت بیمار در تصمیم گیری درمان استخراج شده است. یافته ها: در بررسی چهارده مدل مطرح در زمینه مشارکت بیماران در تصمیم گیری درمان، نتایج بدست آمده حاکی از آن است که مدل های مذکور درمورد زمینه[1]، ارتباط بین پزشک و بیمار ، ترجیحات بیمار 100% ،  رفتار عملی پزشک، توانمندسازی بیمار 64%، عقاید و ارزشهای بیمار، وجود گزینه های مختلف درمان 57 %، کنترل بر تصمیم گیری50%، پیامدهای تصمیم گیری بیمار43%، ویژگیهای بیمار36% نقش پزشک در جامعه  و حمایت از تصمیم گیری بیمار در جامعه 21 %  با هم همخوانی داشتند. نتیجه­ گیری: بر اساس مطالعه فوق، مولفه های موثربر مشارکت بیماران در تصمیم گیری درمان استخراج شده است از نتایج این تحقیق در طراحی الگوی مشارکت بیمار در تصمیم گیری درمان استفاده خواهد شد.  }, keywords_fa = {مشارکت, تصمیم گیری, تصمیم گیری مشارکتی, بیمار,مدل}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2186-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2186-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2019} }