@article{ author = {jahangasht, khadije and Shamsalinia, abbas and ghaffari, fatemeh}, title = {Care and Ethical Standards Compromised by COVID – 19 Outbreak}, abstract ={}, Keywords = {}, volume = {17}, Number = {1}, pages = {1-4}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {استانداردهای اخلاقی و مراقبتی به خطر افتاده در زمان شیوع کووید-19}, abstract_fa ={کووید – 19 یک بیماری نوپدید است که سیستم های بهداشت جهانی را با چالش مواجه ساخته است. با وجود تلاش های بسیاری که به منظور مدیریت بحران صورت گرفته است، همچنان آمار تعداد موارد جدید بیماری بالاست. در مدیریت بحران کرونا، چه در سطح بین  المللی و چه در سطح سیستم های ارائه دهنده خدمات بهداشتی، تمرکز بر برنامه ریزی حین بحران بود و به دلیل عدم وجود برنامه ریزی پیش از بحران سیستم های ارائه دهنده خدمات سلامت به یک باره و بدون امادگی قبلی وارد شرایط بحران شدند. عدم ارائه مانورهای بحران بیولوؤیک مرتبط با بیماری هایی نوپدید مانند سارس(sars)، ابولا(ebola) و کووید-19 توسط سازمان های مرتبط و عدم ارائه سناریوهایی مانند چگونگی مقابله با آن موجب شد تا کارکنان بهداشتی با شوک مواجه شوند(1). در هفته های اول شیوع کووید- 19، عملیاتی‌سازیِ اقدامات برنامه‌ریزی‌شده با مشکل مواجه شد و همه گیری کووید – 19 منجر به هجوم مراجعه افراد مبتلا به بیماری به واحد های ارائه دهنده خدمات مراقبتی مانند واحدهای اورژانس و یا کلینیک های سرپایی و پر شدن تخت های بیمارستانی شد. افزایش موارد مثبت بیماری و نیازهای مراقبتیِ همه جانبه، بویژه در واحدهای مراقبت ویژه در هفته های اول اپیدمی بیماری منجر به خستگی مفرط ارائه دهندگان خدمات سلامت ، کمبود وسایل حفاظت فردی، کمبود نیروی انسانی و ابتلاء بسیاری از کارکنان خدمات بهداشتی به کووید-  19 شد. مواجهه ناگهانی با شرایط بحرانی ممکن است موجب شود تا برخی از ابعاد مراقبت های استاندارد از جمله احتیاطات استاندارد در زمان مراقبت از بیماران و رعایت استاندارد های اخلاقی توسط ارائه دهندگان خدمات سلامت بویژه در خط مقدم مورد غفلت قرار گیرد. بحران کوید-19 چالش بی سابقه ای را برای ارائه دهندگان خدمات بهداشتی که در خط مقدم هستند بوجود آورده است(2). این افراد در معرض مواجهات شغلی خطرناکی قرار دارند که نه تنها خود در معرض ابتلا به بیماریهای عفونی قرار می گیرند، بلکه ممکن است زمینه گسترش عفونت را به دیگران نیز فراهم آورند(4-3).}, keywords_fa = {}, doi = {10.22034/IJNR.17.1.1}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2570-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2570-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Khanabadi, Mahdi and mahdizadehardakani, Mohamad and Tabkhi, Fariba and Imanimoghadam, Homa and Mahdizade, Ferdos}, title = {Social issues related to the marital quality of infertile couples in Yazd :A Qualitative study}, abstract ={Introduction : Infertility is an issue that can have social considerations in addition to individual, marital and family aspects. The aim of this study was to investigate and explain the social issues related to the quality of married life of infertile couples. Methods: This study was conducted with a qualitative approach and the data were conducted through a semi-structured exploratory interview with 15 infertile couples who were purposefully selected from those referred to Yazd Infertility Treatment Center. The data obtained from each interview were saturated in the second time of checking the interview with the research actors. thematic analysis method was used to encode and analyze the data.  Results: According to the analysis of the answers provided, the social themes related to the quality of married life can be divided into 192 primary (raw) concepts, 17 categories, 6 sub-themes and three main themes that include "General awareness of infertility and communication. Social "," access to health-counseling services and responsible treatment of medical staff "and" economic facilities of the community ".  Conclusion: Different social themes affect the quality of marriage - which is one of the important variables in marital relationships -, paying attention to the role of these themes and planning for them play an important role in improving the marital quality of couples. The results of this study can be applied to couples therapists and family counselors, medical staff and health professionals and all officials who are somehow related to the issue of infertility in relation to the effects on the quality of life of infertile couples and relevant interventions to be effective in increasing the quality of married life of infertile couples.}, Keywords = {Social issues, Quality of married life, Infertile couples, thematic analysis.}, volume = {17}, Number = {1}, pages = {5-18}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {مضامین اجتماعی مرتبط با کیفیّت زناشویی زوج های نابارور در شهر یزد: یک مطالعه کیفی}, abstract_fa ={مقدمه: ناباروری موضوعی است که می تواند علاوه بر جنبه های فردی، زوجی و خانوادگی، ملاحظات اجتماعی نیز داشته باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی و تبیین مضامین اجتماعی مرتبط با کیفیت زندگی زن و شوهری زوج های نابارور است. روش کار: این پژوهش با رویکرد کیفی انجام شده و داده ها از طریق روش مصاحبه اکتشافی نیمه ساختاریافته با 15 زوج نابارور که به صورت هدفمند از بین مراجعه کنندگان به مرکز درمان ناباروری یزد انتخاب شده بودند انجام شده است. داده های به دست آمده از هر مصاحبه در مرتبه دوم چک کردن مصاحبه با کنشگران تحقیق به اشباع رسید. برای کدگذاری و تحلیل داده ها از شیوه تحلیل مضمون استفاده شد. یافته‌ها: باتوجه به تحلیل پاسخ های ارائه شده، مضامین اجتماعی مرتبط با کیفیت زندگی زن و شوهری را ‌می توان در 192 مفهوم اولیه(خام)، 17 مقوله، 6 مضمون فرعی و سه مضمون اصلی که شامل «آگاهی عمومی از ناباروری و ارتباطات اجتماعی»، «دسترسی به خدمات درمانی ـ مشاوره ای و برخورد مسئولانه کادر درمان» و «امکانات اقتصادی جامعه»، طبقه‌بندی کرد. نتیجه‌گیری: مضامین اجتماعی مختلفی در کیفیت زناشویی ـ که یکی از متغیرهای مهم در روابط زوجی است ـ تأثیر می‌گذارد، توجه به نقش این مضامین و برنامه ریزی برای آنها نقش به سزایی در بالابردن کیفیت زناشویی زوج ها دارد. نتایج این تحقیق می‌تواند به زوج درمانگران و مشاوران حوزه خانواده، کادر درمان و متخصصان بهداشت و تمامی مسئولانی که به نوعی با موضوع ناباروری مرتبط هستند در رابطه با تأثیراتی که بر کیفیت زندگی زوج های نابارور دارند و مداخلات مربوطه در  جهت افزایش سطح کیفیت زندگی زناشویی زوج های نابارور مؤثر واقع شوند.}, keywords_fa = {مضامین اجتماعی, کیفیت زندگی زناشویی, زوج های نابارور, تحلیل مضمون.}, doi = {10.22034/IJNR.17.1.5}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2542-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2542-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Momenpour, Samaneh and Saffarinia, Majid and Bazzazian, Saeideh and Vatankhah, Hamidrez}, title = {The Role of Negative Spontaneous Thoughts and Dysfunctional Attitudes in Psychological Well-being Mediated by Perceived Stress in Women with Breast Cancer}, abstract ={Introduction: Breast cancer is the most common and effective cancer in women, which causes deep emotional and emotional problems that, can affect their psychological well-being. Therefore, the aim of this study was to investigate the role of negative spontaneous thoughts and dysfunctional attitudes in psychological well-being mediated by perceived stress in women with breast cancer. Methods: The present study was a descriptive structural equation. The statistical population of this study was all women with breast cancer treated in medical centers and specialized hospitals for cancer diagnosis and treatment in Tehran in the second quarter of 2020; 278 eligible women who volunteered to participate in the study were selected from the mentioned population based on Gujrasi and Morgan table by available sampling method. Tools used included the Hollen and Kendall (1980) Negative Self-Thought Questionnaire, Weiserman and Beck (1978), Reef Psychological Well-Being (1989), and Cohen et al. (1983) Perceived Stress. Pearson correlation and structural equation modeling were used to analyze the data using SPSS-24 and AMOS-24 software. Results: The results showed that the direct effect of negative spontaneous thoughts, dysfunctional attitudes and perceived stress on psychological well-being was significant (p <0.01). The direct effect of negative spontaneous thoughts on perceived stress and dysfunctional attitudes on perceived stress was significant (p <0.01). Also, the indirect effect of negative spontaneous thoughts and dysfunctional attitudes mediated by perceived stress on psychological well-being was significant (p <0.01). Conclusion: The results showed that the structural model of the research fits with the collected data. Therefore, the attention of health officials and managers to the role of effective factors in promoting and improving the psychological well-being of women with breast cancer is one of the necessities of this study.}, Keywords = {Negative Spontaneous Thoughts, Dysfunctional Attitudes, Psychological Well-Being, Perceived Stress, Breast Cancer.}, volume = {17}, Number = {1}, pages = {19-30}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {نقش افکار خودآیند منفی و نگرش‌های ناکارآمد در بهزیستی روان‌شناختی با میانجی‌ استرس ادراک‌شده در زنان مبتلابه سرطان پستان}, abstract_fa ={مقدمه: سرطان پستان، شایع‌ترین و تأثیرگذارترین سرطان در زنان است که موجب بروز مشکلات هیجانی و عاطفی عمیقی می‌شود که می‌تواند بهزیستی روانشناختی آنان را تحت تأثیر قرار دهد، بنابراین هدف مطالعه حاضر بررسی نقش افکار خودآیند منفی و نگرش‌های ناکارآمد در بهزیستی روان‌شناختی با میانجی‌ استرس ادراک‌شده در زنان مبتلابه سرطان پستان بود. روش‌کار: پژوهش حاضر توصیفی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش تمامی زنان مبتلابه سرطان سینه تحت درمان در مراکز درمانی و بیمارستان‌های تخصصی تشخیص و درمان سرطان شهر تهران در سه‌ماهه دوم سال 1399 بودند؛ که از جامعه مذکور بر اساس جدول گجرسی و مورگان به روش نمونه‌گیری در دسترس، 278 زن واجد شرایط که داوطلب مشارکت در پژوهش بودند، انتخاب شدند. ابزارهای مورداستفاده شامل پرسشنامه افکار خود آیند منفی هولن و کندل(1980)، نگرش‌های ناکارآمد وایزرمن و بک(1978)، بهزیستی روان‌شناختی ریف (1989) و استرس ادراک‌شده کوهن و همکاران (1983) بود. جهت تحلیل داده‌ها از همبستگی پیرسون و مدل‌سازی معادلات ساختاری به کمک نرم‌افزار SPSS-24 و AMOS-24 استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد اثر مستقیم افکار خود آیند منفی، نگرش‌های ناکارآمد و استرس ادراک‌شده بر بهزیستی روان‌شناختی معنی‌دار بود (01/0>p). اثر مستقیم افکار خودآیند منفی بر استرس ادراک‌شده و نگرش‌های ناکارآمد بر استرس ادراک‌شده معنی‌دار بود (01/0>p). همچنین اثر غیرمستقیم افکار خودآیند منفی و نگرش‌های ناکارآمد با میانجی‌ استرس ادراک‌شده در بهزیستی روان‌شناختی معنی‌دار بود (01/0>p). نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد مدل ساختاری پژوهش، با داده‌های گردآوری‌شده برازش دارد. لذا توجه مسئولان و متصدیان سلامت به نقش عوامل مؤثر در ارتقا و بهبود بهزیستی روان‌شناختی زنان مبتلابه سرطان پستان از ضروریات این پژوهش است.}, keywords_fa = {افکار خود آیند منفی, نگرش‌های ناکارآمد, بهزیستی روان‌شناختی, استرس ادراک‌شده, سرطان پستان.}, doi = {10.22034/IJNR.17.1.19}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2558-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2558-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Rahgoi, Abolfazl and Fallahi-Khoshknab, Masoud and Vahedi, Mohsen and barazesh, maryam}, title = {The effect of partnership care model on psychological – wellbeing of hemodialysis patients at Imam Reza Hospital of Amol city 2020}, abstract ={Introduction: Hemodialysis patients on the one hand due to many physical problems, the presence of fistulas or shunts, dietary and drug restrictions and on the other hand due to stress, are not in a good mental state and complex physical problems related to treatment and disease and The long process of the disease before dialysis affects their mental state. Participatory care model is one of the new methods of self-care education. Participatory decision making is recognized as an ethical and spiritual standard in medical decision making, so that patient participation in care and disease management decisions is associated with high patient satisfaction and improvement of treatment outcomes in chronic diseases. Considering the effect of participatory care model on reducing mental and psychological problems of people with chronic diseases, the aim of this study was to investigate the effect of implementing participatory care model on psychological well-being of hemodialysis patients. Methods: The present study was a quasi-experimental study with a pretest-posttest design with a control group. The sample consisted of 66 eligible hemodialysis patients of Imam Reza Hospital in Amol city in 1399 who were randomly assigned to two intervention groups (33 patients) and control (33 patients). Ryff Psychological Well-Being Questionnaire was used to collect data, which was completed by pre-test and post-test by research units. During 2 months, the participatory care model based on Mohammadi model (2002), the steps of Motivation, Reading, Involvement and Evaluation were performed in the intervention group and the control group received routine care. Data were analyzed by Wilcoxon statistical tests with symptomatic rank, independent t-test and SPSS Software 22. Findings: Data analysis showed that, the two groups did not have a statistically significant difference in terms of demographic variables. Psychological well-being in the experimental group before the intervention, 3/37 ± 0/37, to 3/98 ± 0/78 after the intervention increased that t-test indicated a significant difference statistically rate of psychological well-being before and after the Group Intervened (p <0.001). Psychological well-being in the control group changed from 3/42 ± 0/49 before the intervention to 3/39 ± 0/38 after the intervention, but no statistically significant difference was observed in the control group in terms of psychological well-being. Conclusion: The findings show that the participatory care model has increased the psychological well-being of hemodialysis patients. According to the results, it is recommended that nurses use this Model of care as a simple, low-cost method compared to other cognitive therapies in the care of hemodialysis patients.}, Keywords = {Hemodialysis patients, Partnership Care Model, Psychological well-being.}, volume = {17}, Number = {1}, pages = {31-42}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تأثیر اجرای مدل مراقبت مشارکتی بر بهزیستی روان‌شناختی بیماران همودیالیزی بیمارستان امام رضا(ع) شهرستان آمل سال 1399}, abstract_fa ={مقدمه: بیماران همودیالیزی از یک طرف به علت مسایل جسمی فراوان و از سوی دیگر به علت فشارهای روحی، از وضعیت روانی مناسبی برخوردار نبوده و مشکلات پیچیده جسمی مربوط به درمان و بیماری، وضعیت روانی آنها را تحت تأثیر قرارمی دهد. مدل مراقبت مشارکتی یکی از روش‌های نوین آموزش مراقبت از خود است. تصمیم گیری مشارکتی به عنوان استانداردی اخلاقی و معنوی در تصمیم گیری‌های پزشکی به رسمیت شناخته شده است، به طوری که مشارکت بیمار در تصمیم گیری‌های مراقبتی و مدیریت بیماری با رضایت مندی بالای بیمار و بهبود نتایج درمانی در بیماری‌های مزمن ارتباط دارد. با توجه به تاثیر مدل مراقبت مشارکتی بر کاهش مشکلات روحی و روانی افراد مبتلا به بیماری های مزمن، هدف این مطالعه بررسی تاثیر اجرای مدل مراقبت مشارکتی بر بهزیستی روان ‌شناختی بیماران همودیالیزی بود. روش‌ کار : پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه شاهد بود. نمونه شامل 66 نفر از بیماران همودیالیزی واجد شرایط بیمارستان امام رضا(ع) شهرستان آمل در سال 1399 که به صورت تصادفی در دو گروه مداخله (33 نفر) و شاهد (33 نفر) تخصیص یافتند. برای جمع آوری دادهها از پرسش نامه بهزیستی روان ‌شناختی ریف استفاده شد که در پیش آزمون، پس آزمون توسط واحدهای پژوهش تکمیل گردید. طی 2 ماه مدل مراقبت مشارکتی براساس مدل محمدی(2002) مراحل آشناسازی، حساس سازی، کنترل و ارزشیابی در گروه مداخله اجرا شد و گروه شاهد مراقبت های روتین را دریافت نمود. اطلاعات از طریق آزمون های آماری ویلکاکسون رتبه علامت دار، T مستقل و از طریق نرم افزار نسخه ی22 spss مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: بهزیستی روان‌شناختی در گروه مداخله، قبل از مداخله 37/0±37/3، به 78/0±98/3 بعد از مداخله افزایش یافت که آزمون T زوجی (073/5-) بیانگر وجود اختلاف معنادار آماری در میزان بهزیستی روان شناختی قبل و بعد در گروه مداخله است (001/0>p). بهزیستی روان ‌شناختی در گروه شاهد از 49/0±42/3 قبل از مداخله به 38/0±39/3 بعد از مداخله تغییر کرده است که در گروه شاهد از نظر بهزیستی روان‌ شناختی تفاوت معنادار آماری مشاهده نشد. نتیجه گیری: یافته های حاصل نشان داد که مدل مراقبت مشارکتی سبب افزایش بهزیستی روان ‌شناختی بیماران همودیالیزی شده است. با توجه به نتایج حاصله، توصیه می شود پرستاران از روش مراقبت مشارکتی به عنوان روشی ساده، کم هزینه نسبت به سایر درمان‌های شناختی در امر مراقبت از بیماران همودیالیز استفاده نمایند.}, keywords_fa = {بیماران همودیالیزی, مدل مراقبت مشارکتی, بهزیستی روان شناختی.}, doi = {10.22034/IJNR.17.1.31}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2592-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2592-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Moradi, Maryam and Nazi, Azin and Mazloumi, Ehs}, title = {Prevalence and Causes Related to Fear of Vaginal Delivery in Iran: A Systematic Review}, abstract ={Introduction: Women with fear have a more complex labor process and are usually hospitalized in the latent phase and their labor is longer. Considering several studies on the prevalence and causes of fear of childbirth and differences in their results, the present study was conducted with the aim of systematically reviewing studies on the prevalence and causes of fear of childbirth in Iran. Methods: In this study, in order to obtain related articles, databases from SID, Iran Medex, Pubmed, Web of Science, EMBASE, Scopuse, Science direct, Google Scholar were searched. To find related articles, Persian sources with the keywords prevalence, fear, childbirth, Iran, cesarean section, vaginal delivery, natural childbirth and English sources with the keywords iran, prevalence, fear of childbirth, NVD, Cesarean and all possible combinations of these words with Boolean OR operators. AND were examined without time limit. The JBI checklist was used to evaluate the quality of the articles. Results: Out of 315 articles found, finally 15 studies (with a sample size of 4047 people) were systematically reviewed. Fear of labor pain was the most commonly reported factor among the studies, which was reported at 26-87%. The prevalence of fear was higher in young, employed and highly educated women, primiparous as well as in women without receiving pregnancy counseling.   Conclusion: The prevalence of fear of childbirth ranged from 17.3% to 89.30%. The lowest prevalence of fear of childbirth was in Talesh with 17.3% and the highest prevalence was in Tuyserkan with 89.30%. Fear of labor pain The most commonly reported cause was fear of labor. Concern about fetal-neonatal and maternal complications of childbirth was another important cause of fear of childbirth}, Keywords = {Prevalence, Fear, Childbirth, Iran, Review}, volume = {17}, Number = {1}, pages = {43-53}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی شیوع و علل مرتبط با ترس از زایمان واژینال در ایران: یک مرور سیستماتیک}, abstract_fa ={مقدمه: زنان درگیر با ترس، روند زایمانی پیچیده‌تری دارند و معمولاً در فاز نهفته بستری‌شده و لیبر شان طولانی‌تر می گردد. با توجه به مطالعات متعدد در  زمینه شیوع و علل ترس از زایمان و تفاوت در نتایج آنها ، مطالعه حاضر با هدف مرور سیستماتیک مطالعات انجام شده در زمینه شیوع و علل مرتبط با ترس از زایمان در ایران انجام شد. روش کار: در این مطالعه به منظور دستیابی به مقالات مرتبط از پایگاههای اطلاعاتی SID, Iran Medex,  Pubmed, Web of Science ,EMBASE , Scopuse, Science direct, Google Scholar اجستجو شدند. برای یافتن مقالات مرتبط ، منابع فارسی با کلیدواژه شیوع، ترس،  زایمان، ایران، سزارین، زایمان واژینال، زایمان طبیعی و منابع انگلیسی با کلیدواژه هایiran ,prevalence, fear of childbirth ,NVD, Cesarean  و همه ترکیبات احتمالی این کلمات با عملگرهای بولینOR, AND بدون محدودیت زمانی بررسی شدند. جهت ارزیابی کیفیت مقالات، از چک لیست JBI[1] استفاده شد. یافته ها: از بین 315 مقاله یافت شده،  در نهایت 15 مطالعه (با حجم نمونه  4047 نفر) مورد بررسی سیستماتیک قرار گرفتند. ترس از درد زایمان شایعترین فاکتور گزارش شده در بین مطالعات بود که به میزان %87- %26 گزارش شده بود. شیوع ترس در زنان با سن کم، شاغل و با تحصیلات بالا، نخست زا و همچنین در زنان بدون دریافت مشاوره بارداری بیشتر بود.   نتیجه گیری: شیوع ترس از زایمان بین 17.3% تا 89.30%متغیر بود. کمترین شیوع ترس از زایمان در تالش  با% 17.3 و بیشترین شیوع در تویسرکان با % 89.30 بود. ترس از درد زایمان شایعترین علت گزارش شده ترس از زایمان بود.  نگرانی از عوارض جنینی-نوزادی و مادری زایمان از سایر علل مهم ترس از زایمان بود.     [1] The Joanna Briggs Institute}, keywords_fa = {شیوع, ترس, زایمان, ایران , مرور}, doi = {10.22034/IJNR.17.1.43}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2610-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2610-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Hojjatoleslami, Simin and Cheraghi, Fatemeh and Borzou, Seyed Rez}, title = {A comparative study of the undergraduate nursing curriculum in China and Iran}, abstract ={Introduction:Training nursing staff with the necessary skills for effective clinical practice, efficient and appropriate care is essential which requires the promotion of nursing education so the aim of comparative comparison of undergraduate nursing education programs in China and Iran. methods: This descriptive-comparative study was conducted in 1399 with a search in Persian and English databases based on Bereday model in four stages of description, interpretation, proximity and comparison. Results: Nursing education programs are different in both countries. China's advantages are its attention to international languages from pre-school basis of globalization, communication and internationalization in the philosophy of the discipline and the important place of traditional Chinese medicine courses and disadvantages: long periods of study, lack of independent nursing, training by physicians, and late bedside. Advantages of Iran: Detailed explanation of all the elements of the course, starting the internship and attending the students' bedside from the beginning of studying and teaching nursing courses by nursing specialists. Conclusion: Common challenges due to the many similarities between the two countries' education are: student admission through a national exam without an interview, The presence of final year students in the clinic alone and the shortage of nurses due to the aging population, has led to an increase in the number of admissions to universities that require quality assurance. Therefore, it is suggested to plan and implement an appropriate solution for the challenges.}, Keywords = {Comparative, Bachelor of Nursing, Nursing Curriculum, Bereday Model, Iran and China}, volume = {17}, Number = {1}, pages = {54-66}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {مقایسه تطبیقی برنامه آموزش دوره کارشناسی پرستاری چین و ایران}, abstract_fa ={مقدمه: پرورش نیروهای پرستاری با مهارتهای لازم برای عملکردهای بالینی موثر، کارآمد و شایسته برای ارائه ی مراقبت امری ضروری  است که لازمه ی آن ارتقا آموزش پرستاری می باشد، لذا مطالعه ی حاضر با هدف مقایسه تطبیقی برنامه آموزش دوره کارشناسی پرستاری چین و ایران انجام شده است. روش: این مطالعه توصیفی-تطبیقی در سال 1399 با جستجو در پایگاههای فارسی و انگلیسی بر اساس مدل بردی در چهار مرحله توصیف، تفسیر، همجواری و مقایسه انجام شد. یافته ها: برنامه آموزش پرستاری هر دو کشور تفاوت هایی دارد. مزیت های چین، توجه به زبان های بین المللی از مقطع پیش دبستانی،  پایه ای برای جهانی شدن، ارتباط و بین المللی شدن در فلسفه رشته و جایگاه مهم دروس طب سنتی چینی و معایب آن دوره طولانی تحصیل، مستقل نبودن پرستاری، آموزش توسط پزشکان و حضور دیر هنگام در بالین است. مزیت های ایران: توضیح مبسوط همه عناصر درسی، شروع کارآموزی و حضور در بالین از ابتدای تحصیل، تدریس دروس پرستاری توسط متخصصان پرستاری می باشند.  نتیجه گیری: چالش های مشترک ناشی از شباهت های زیاد بین آموزش دو کشور عبارتست از : پذیرش دانشجو از طریق آزمون سراسری بدون مصاحبه، حضور دانشجوی سال آخر در بالین به تنهایی و کمبود پرستار با توجه به پیر شدن جمعیت، منجر به افزایش تعداد ورودی به دانشگاهها گردیده که نیازمند تضمین کیفیت می باشد. لذا پیشنهاد می شود برای چالش ها راهکار مناسب برنامه ریزی و اجرا گردد.}, keywords_fa = {تطبیقی, کارشناسی پرستاری, کوریکولوم پرستاری, الگوی بردی, ایران و چین}, doi = {10.22034/IJNR.17.1.54}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2544-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2544-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {bagheri, fatemeh and karimimoonaghi, hossei}, title = {A Comparative Study of the Defense of Nursing PhD Thesis in Iran and Top United States Universities}, abstract ={Background : The most important event in the doctoral course is the completion and defense of the dissertation, which leads to learning and improving the necessary skills to conduct research and improve performance in the field. Evaluating a doctoral dissertation defense program helps to identify the strengths and weaknesses of this process. Therefore, this comparative study has investigated the thesis defense process in Iran and top American universities. Methods: The present study is a descriptive-comparative study that was conducted in 2021-2022. After receiving the doctoral dissertation defense program of Iran and American universities from related reputable sites, a comparison was made using the Bereday’s model. Results: In the universities of medical sciences of both countries, there is a specific schedule for the oral, written defense and publication of the dissertation. In Iran, before defending a dissertation, it is required to publish the article, in the United States, it is sufficient for the article to be ready to be sent and published. Doctoral dissertation in Iranian and American universities of medical sciences is often a qualitative research and a small number of mix methods. Conclusion: In Iran, the number of units allocated to the dissertation is almost half of the educational units, and the obligation to publish articles before defending the dissertation has led to a longer doctoral course. According to the main philosophy of this course, which is to train professors, researchers and leaders in the nursing profession and solve clinical problems, the lack of attention to education and directing doctoral students only towards research areas is contradictory to the main goals of this course. Findings: In the universities of medical sciences in both countries, there is a mandatory course such as quantitative and qualitative research methods before obtaining a dissertation unit, a specific schedule for completing the steps, obtaining a degree subject to oral and written presentation and publishing a dissertation article. In Iran, before defending a dissertation, it is required to publish the article, but in the United States, it is sufficient for the article to be ready for submission and publication. The doctoral dissertation on nursing in Iranian and American universities of medical sciences is often a qualitative research and a small number of combined research. Conclusion: In Iran, the number of units allocated to the dissertation is almost equal to half of the educational units. Considering the main philosophy of this course, which is to train professors, researchers and leaders in the nursing profession and solve clinical problems, it seems that little attention is paid to teaching and directing doctoral students only towards research areas with the main goals of this course. Is contradictory. Also in Iran, the requirement to publish articles before defending the dissertation has led to a longer doctoral program.}, Keywords = {Comparative study, Brady model, PhD thesis, Nursing, Iran, USA}, volume = {17}, Number = {1}, pages = {67-75}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {مقایسه تطبیقی دفاع رساله دکتری پرستاری در ایران و دانشگاه های برترآمریکا}, abstract_fa ={مقدمه: مهمترین رویداد در دوره دکتری، تکمیل و دفاع از رساله می باشدکه به فراگیری و ارتقاء مهارتهای لازم برای انجام پژوهش و بهبود عملکرد در حوزه رشته مدنظر می انجامد. ارزیابی  برنامه دفاع رساله دکتری، به شناخت قوتها و ضعف های این فرایند کمک می کند. لذا این مطالعه تطبیقی به بررسی فرایند دفاع رساله در ایران و دانشگاه های برترآمریکا پرداخته است. روش کار: مطالعه حاضر از نوع توصیفی- تطبیقی است که در سال 2021 و 2022 انجام شد. پس از دریافت برنامه دفاع رساله دکتری ایران و دانشگاه های آمریکا از سایتهای معتبر مرتبط، مقایسه با استفاده از الگوی بردی انجام شد. یافته ها: در دانشگاههای علوم پزشکی هر دو کشور زمانبندی مشخصی برای انجام مراحل دفاع شفاهی،کتبی و انتشار مقاله از رساله وجود دارد. در ایران قبل از دفاع از رساله الزام به چاپ مقاله هست، درآمریکا مقاله آماده جهت ارسال و چاپ باشدکفایت می کند. رساله دکترای پرستاری در دانشگاههای علوم پزشکی ایران وآمریکا اغلب از نوع تحقیق کیفی و تعدادکمی هم تحقیقات ترکیبی است. نتیجه گیری: در ایران تعداد واحد اختصاص یافته به رساله، تقریباً نصف واحدهای آموزشی است والزام به چاپ مقالات قبل از دفاع رساله منجر به طولانی تر شدن دوره دکتری شده است. با توجه به فلسفه اصلی آموزش این دوره مبنی بر پرورش اساتید، محققین و رهبران حرفه پرستاری و رفع مشکلات بالین،کم توجهی به امر آموزش و سوق دادن دانشجویان دکتری صرفاً به سمت و سوی حیطه های پژوهشی با اهداف اساسی این مقطع متناقض می باشد.  }, keywords_fa = {بررسی تطبیقی, مدل بردی, رساله دکتری, پرستاری, ایران,آمریکا}, doi = {10.22034/IJNR.17.1.67}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2665-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2665-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Begjani, Jamalodin and Khoshnavafomani, Fatemeh and Mohseni, Lotfollah and Rostami, Mi}, title = {Investigating the effect of implementing self-esteem promotion program on academic performance in child labors}, abstract ={Introduction: Many child labors have impaired self-esteem, which leads to poor academic performance. Therefore, the aim of this study was to determine the effect of self-esteem promotion program on academic performance in child labors. Methods:In this quasi-experimental study, 60 child labors chidren were selected in two centers for support of cgild labor in Bazar and Khavaran, In the intervention group, enhancing self-esteem (ESE) program were presented at 18 training session. In the control group, only the routine trainings of the centers were given. Data collection tools were Cooper-Smith Self-Esteem Questionnaire and Academic Performance Questionnaire, which were completed before the intervention, immediately, one month after the intervention and three months after the intervention (six months in total) by groups. Results:Most of the children in the intervention and control groups were 13 years old, boys, and have vendor job. No significant difference was observed between the two groups in self-esteem and academic performance scores before the intervention (p > 0.05). The self-esteem and academic performance scores of children in the intervention group was better than the score of children in the control group over time within 6 months of the study (p <0.001). Conclusion:The results of this study showed that the enhancing self-esteem program improves the self-esteem of child labor. In addition, the enhancing self-esteem program promotes children's academic performance.}, Keywords = {Self-esteem, academic performance, child labor}, volume = {17}, Number = {1}, pages = {76-86}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی تاثیر اجرای برنامه ارتقای عزت نفس بر عملکرد تحصیلی در کودکان کار}, abstract_fa ={مقدمه : بسیاری از کودکان کار دچار اختلال در عزت ﻧﻔﺲ هستند که منجر به عملکرد ضعیف تحصیلی آنها می­شود. لذا، هدف از این مطالعه، تعیین تاثیر اجرای برنامه ارتقای عزت نفس بر عملکرد تحصیلی در کودکان کار می­باشد. روش کار : در این مطالعه نیمه تجربی، 60 کودک کار در دو مرکز حمایت از کودکان کار در بازار و خاوران تهران به صورت در دسترس انتخاب شدند. در گروه مداخله، ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ارتقای عزت نفس در 18 ﺟﻠﺴﻪ ارائه شد. در گروه کنترل تنها آموزش­های روتین مراکز داده شد.  ابزار جمع آوری داده­ها در این مطالعه پرسشنامه پرسشنامه عزت نفس کوپر اسمیت و پرسشنامه عملکرد تحصیل در قبل از مداخله، بلافاصله، یک ماه بعد از مداخله و سه ماه بعد از مداخله (در مجموع شش ماه) بود که توسط گروه کنترل و مداخله پاسخ داده شد و نتایج آن بررسی شد. یافته ها: اکثر کودکان در گروه آزمون و کنترل  سن 13 سال، پسر و کار دستفروشی داشتند. تفاوت معناداری بین دو گروه از نظر نمره عزت نفس و عملکرد تحصیلی در قبل از مداخله مشاهده نشد (05/0>p). نمره عزت نفس و عملکرد تحصیلی کودکان در گروه آزمون با گذشت زمان در مدت 6 ماه از مطالعه بهتر از نمره کودکان در گروه کنترل بود (001/0>p). نتیجه گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که برنامه ارتقای عزت نفس بهبود عزت نفس کودکان کار را به دنبال دارد. علاوه بر این، برنامه ارتقای عزت نفس  بهبود عملکرد تحصیلی کودکان را به دنبال دارد.  }, keywords_fa = {عزت نفس, عملکرد تحصیلی, کودکان کار}, doi = {10.22034/IJNR.17.1.76}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2636-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2636-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Sharifi, Mohsen and Nikoomanzari, Ami}, title = {Alternative punishment for negligence of medical staff leading to the death of the patient}, abstract ={Introduction: In case of negligence of the medical staff leading to the death of the patient, the offender may be sentenced to imprisonment in addition to paying wergild to the parents of the deceased. However, for the medical staff, being sentenced to imprisonment due to their high social status in the country, in addition to entering and damaging the community's therapeutic community, may have many negative consequences for a person that in the future career They have a great impact. Therefore, it is necessary to pay special attention to alternative punishments in the field. Aims: The present article examines the possibility of an alternative to imprisonment with a case study of a specific case in which the patient dies due to the negligence of the medical staff, and generally evaluates the view of the Iranian legislature regarding alternative punishments to imprisonment in connection with medical malpractice. Discussion: Providing a definition of alternatives to imprisonment and their examples, and matching nursing or medical malpractice with one of alternatives to imprisonment, requires a legal process that is within the jurisdiction of the judicial authority. In this way, the judge uses this mechanism according to the amount of injuries and the percentage of faults and some of the characteristics of the accused. Conclusion: Examination of existing laws and regulations indicates that the issuance of an alternative punishment to imprisonment is within the authority of the judicial authority and is in no way a privilege for the medical staff.}, Keywords = {Imprisonment, alternative punishment, judge, trial process}, volume = {17}, Number = {2}, pages = {1-5}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {جایگزین مجازات در قصور کادر درمان منتهی به فوت بیمار (مطالعه موردی)}, abstract_fa ={مقدمه: در زمانی که قصور کادر درمان منتهی به فوت بیمار گردد، فرد خاطی علاوه بر پرداخت دیه به اولیا دم متوفی، ممکن است به حبس نیز محکوم شود. این در حالی است که برای کادر درمان، محکومیت به حبس با توجه به جایگاه اجتماعی بالا و والایی که در کشور دارند، ممکن است علاوه بر ورود لطمه به حیثیت جامعه درمانی کشور، برای شخص نیز تبعات منفی فرآوانی به بار آورد که در آینده شغلی آنها تاثیر به سزایی داشته باشد. لذا لازم است به مجازات­های جایگزین در این حوزه توجه ویژه ای شود. هدف: مقاله حاضر با بررسیِ موردی یک پرونده خاص که در اثر قصور کادر درمانی (پزشک و پرستار)، بیمار فوت می کند، به امکان سنجی جایگزینی برای مجازات حبس میپردازد و به طور کلی نگاه قانون گذار ایران را در ارتباط با مجازات های جایگزین حبس در ارتباط با قصور پزشکی و پرستاری مورد ارزیابی قرار میدهد. بحث: ارائه تعریف از مجازات جایگزین حبس و ارائه مصادیق آنها و تطبیق قصور پرستاری یا پزشکی با یکی از مجازات های جایگزین حبس مستلزم طی شدن فرآیندی قانونی است که از اختیارات مقام قضایی می باشد. به این صورت که  قاضی با توجه به میزان صدمات وارده و درصد تقصیر و برخی از خصوصیات متهم از این مکانیسم بهره می برد. نتیجه گیری: بررسی قوانین و مقررات موجود حکایت از آن دارد که صدور مجازات جایگزین حبس از اختیارات مقام قضایی بوده و به هیچ روی امتیازی برای کادر درمان محسوب نمی شود.}, keywords_fa = {حبس, مجازات جایگزین, قصور, فرآیند رسیدگی}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.2.1}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2640-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2640-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Noei, Elham and Varaei, Shokooh and Haghani, Shima and Salehpoor, Mohamad and Pashaeypoor, Shahz}, title = {The effect of peer education on the prevention of high-risk behaviors in adolescent girls: a randomized clinical trial study}, abstract ={Background: High-risk behaviors are one of the challenges of adolescence and can become lifelong habits. Existing educational strategies in the prevention of high-risk behaviors have been challenged. Therefore, this study aims to determine the effect of peer education on the prevention of high-risk behaviors in adolescent girls. Done. Method: The present study is a randomized clinical trial. In this study, 120 girls from the south of Tehran were selected and then randomly assigned to the control and intervention groups. The tools used in this study were demographic questionnaire and high-risk adolescent behaviors 18 It was 15 years before the intervention and also 6 weeks after the intervention was completed by students. The test group received educational intervention for the prevention of high-risk behaviors by their peers twice a week for four sessions. SPSS version 16 were analyzed. Results: The results showed that before the intervention, there was no significant difference between the scores of high-risk behaviors in the experimental and control groups (P = 0.95); While after the intervention, the mean changes were -5.22 47 2.47 in the experimental group and -0.40 1 1.23 in the control group. The independent t-test showed; There were significant differences in high-risk behaviors between the experimental and control groups (P <0.001). Conclusion: Based on the findings of this study, peer education has been effective in preventing high-risk behaviors in adolescent girls. Therefore, health policy makers and planners are advised to use this method to implement an effective educational program to promote adolescent health-related behaviors.}, Keywords = {Peer education, High-risk behaviors, Adolescent girls}, volume = {17}, Number = {2}, pages = {6-17}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی تأثیر آموزش همتایان بر پیشگیری از رفتارهای پُرخطر در دختران نوجوان: یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده}, abstract_fa ={مقدمه:رفتارهای پُرخطر از چالش های دوره نوجوانی است و می تواند به عادات مادام العمر تبدیل شود.استراتژیهای آموزشی موجود در پیشگیری از رفتارهای پرخطر مورد چالش بوده است.لذا این پژوهش باهدف تعیین تأثیر آموزش ازطریق همتایان بر پیشگیری از رفتارهای پُرخطر در دختران نوجوان انجام شد. روش:پژوهش حاضریک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده می باشد.در این مطالعه 120نفر از دختران جنوب شهر تهران انتخاب و سپس به صورت تصادفی ساده به دو گروه کنترل و مداخله تخصیص یافتند.ابزار مورداستفاده در این مطالعه، پرسشنامه دموگرافیک و رفتارهای پرخطر نوجوان 18-15 سال بود که پیش از شروع مداخله وهمچنین 6هفته پس از مداخله توسط دانش آموزان تکمیل گردید.گروه آزمون مداخله آموزشی پیشگیری ازرفتارهای پرخطرتوسط همتایان را دوبار در هفته و طی چهارجلسه دریافت کردند.داده ها بااستفاده از آمار توصیفی و آمار استنباطی توسط نرم افزار SPSS ویرایش 16مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.  یافته ها:نتایج نشان داد قبل از مداخله بین نمرات رفتارهای پُرخطر در دو گروه آزمون وکنترل تفاوت معنی داری وجود نداشته است (95/0=P)؛ در حالیکه بعد از مداخله، تغییرات میانگین در گروه آزمون 47/2 ±22/5- و در گروه کنترل 23/1± 40/0- بود.آزمون تی مستقل نشان داد؛ تغییرات رفتارهای پُرخطر بین گروه آزمون و کنترل تفاوت معنی داری داشته است (001/0P<). نتیجه گیری:براساس یافته های این پژوهش، آموزش از طریق همتایان بر پیشگیری از رفتارهای پُرخطر در دختران نوجوان موثر بوده است. بنابراین به سیاستگذاران و برنامه ریزان سلامت پیشنهاد میشود که از این روش جهت اجرای برنامه‌ی آموزشی اثربخش در راستای ارتقای رفتارهای مرتبط با سلامتی نوجوانان بهره گیرند.}, keywords_fa = {همتایان, دختران نوجوان, رفتارهای پُرخطر}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.2.6}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2649-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2649-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Roazeh, Mahboubeh and Ansari, Mostafa and Abazari, Zahr}, title = {Investigating the relationship between the use of social networks and social health of nursing and midwifery students in Tehran University of Medical Sciences in 1401}, abstract ={Introduction: Today, in addition to the physical and mental dimensions of health, its social dimension is also receiving increasing attention. Social health is the part of an individual's health that emerges in the community. Meanwhile, the use of computer communication is expanding and marks the emergence of a new era in social communication. The aim of this study was to investigate the relationship between the use of social networks and social health of nursing and midwifery students of Tehran University of Medical Sciences. Method: This correlational and cross-sectional study was performed on 265 nursing and midwifery students of Tehran University of Medical Sciences. Data collection tools were a three-part questionnaire including personal information, measuring the level of social health and the use of social networks. After data extraction, descriptive statistics such as absolute and relative frequency and statistical tests such as Pearson correlation coefficient in SPSS software version 25 were used to analyze the data. Findings: The results showed that women with 142 people (53.6%) had the highest frequency and men with 123 people (46.4%) had the lowest frequency. Regarding age, the highest frequency was related to the age group between 18-21 (43.4%). Mean and standard deviation of social health scores of the studied units were 90 16 16.3 and mean and standard deviation of social network scores of the research units were 127.7 20 20.2 (total score 196) which shows that the average use of social networks is higher than It was moderate and the social health of the studied units was moderate. The findings also showed that social health has a direct and positive relationship with the use of social networks (P <0.05). Conclusion: According to the research findings, given the wide level of use of social networks, this opportunity can be used and effective steps can be taken to promote students' social health.  }, Keywords = {Social Health, Social Networks, Nursing and Midwifery Students}, volume = {17}, Number = {2}, pages = {18-26}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی ارتباط بین استفاده از شبکه های اجتماعی با سلامت اجتماعی دانشجویان پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 1401}, abstract_fa ={مقدمه: امروزه علاوه بر ابعاد جسمانی و روانی سلامت، به بعد اجتماعی آن نیز توجه روزافزون می شود. سلامت اجتماعی بخشی از سلامت فرد است که در عرصه اجتماع به ظهور می رسد. در این میان استفاده از ارتباطات رایانه ای در حال گسترش است و به منزله ظهور یک عصر جدید در ارتباطات اجتماعی است. هدف این مطالعه بررسی ارتباط بین استفاده از شبکه های اجتماعی با سلامت اجتماعی دانشجویان پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد. روش پژوهش: این مطالعه از نوع همبستگی و مقطعی است که بر روی 265 نفر از دانشجویان پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام گرفته است. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه سه قسمتی شامل اطلاعات فردی، سنجش سطح سلامت اجتماعی و میزان استفاده از شبکه های اجتماعی بوده است. پس از استخراج داده ها، جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی نظیر فراوانی مطلق و نسبی و آزمون های آماری نظیر ضریب همبستگی پیرسون در نرم افزار SPSS نسخه 25 استفاده گردید. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که زنان 142 نفر (6/53%) دارای بیشترین فراوانی و مردان با  123 نفر (4/46%) کمترین فراوانی را داشتند. در رابطه با سن بیشترین فراوانی مربوط به رده سنی بین 21-18 (4/43%) بود. میانگین و انحراف معیار امتیازات سلامت اجتماعی واحدهای مورد مطالعه 3/16±90 و میانگین و انحراف معیار امتیازات شبکه های اجتماعی واحدهای پژوهش 2/20± 7/127 (نمره کل 196) که نشان می دهد میانگین استفاده از شبکه های اجتماعی بالاتر از حد متوسط بود و سلامت اجتماعی واحدهای مورد مطالعه در حد متوسطی قرار داشت. هم چنین یافته های پژوهش نشان داد که سلامت اجتماعی با استفاده از شبکه های اجتماعی ارتباط معنی دار مستقیم و مثبتی دارد (05/0 < P). بحث و نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش، می توان با توجه به سطح وسیع استفاده از شبکه های اجتماعی از این فرصت استفاده کرد و در جهت ارتقاء سلامت اجتماعی دانشجویان گام های موثری را برداشت.}, keywords_fa = {سلامت اجتماعی, شبکه های اجتماعی, دانشجویان پرستاری و مامایی}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.2.18}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2686-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2686-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {mottaghi, maryam and Mehrabifar, Fatemeh and ferdosi, Abbas and Pourramazani, Naimeh and Mortazavi, Hami}, title = {Investigating the relationship between spirituality and job motivation of nurses working in hospitals of Sirjan in 1399}, abstract ={Toimprove job motivation in the workplace, nurses need to identify various factors related to it and, if necessary, strengthen and correct it to make them more productive at work. Among these factors can be the existing spirituality in relation to their work and He mentioned job motivation and enthusiasm in them. The aim of this study was to determine the relationship between spirituality and job motivation of employed nurses.                                                                                                                                         Methods: This research is descriptive-survey in terms of practical purpose, in terms of data collection. The statistical population of this study includes all nurses of Imam Reza (AS) Hospital in Sirjan, 240 people. Census method has been used for sampling. In order to collect data, two questionnaires of Shahidi & Farajnia spirituality and Schaufeli & Bakker job motivation questionnaire were used. To determine validity, content validity was used and for Cronbach's alpha reliability test for all components, validation in all of them was higher than the value. It was 0.8. Structural equation modeling test using 23 Amos software was used to analyze the data .                                                                                                                                         Results: The results showed that there is a positive and significant relationship between spiritual attitude and job motivation with a correlation coefficient of 0.581 and a significance level of 0.000 at a significance level of α = 0.05. There is a positive and significant relationship between spiritual ability and job motivation with a correlation coefficient of 0.646 and a significant level of 0.000. Spiritual attitude and spiritual ability positively predict job   motivation.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    Conclusion :                                                                                                                                                   The results showed that there is a significant relationship between the components of spirituality and nurses' job motivation. Nurses who are more enthusiastic about their work are more satisfied with their work than nurses who are not eager to work, feel more committed to the organization, are less inclined to leave work and the organization and look for work elsewhere. Increased job enthusiasm increases the level of energy and strong identity in the individual, so they show a lot of effort to achieve organizational goals and leave their jobs less.                                                                                                                                                }, Keywords = {job passion, spiritual ability, nurse, spiritual attitude, spirituality}, volume = {17}, Number = {2}, pages = {27-36}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی ارتباط معنویت با اشتیاق شغلی پرستاران شاغل در بیمارستانهای شهرستان سیرجان در سال 1399}, abstract_fa ={مقدمه: برای بهبود اشتیاق شغلی در محیط کاری پرستاران لازم است تا عوامل متعدد مرتبط با آن شناسایی شود و در صورت لزوم تقویت  واصلاح شوند.تا باعث بهره وری بیشتر آنان در کار شود.از جمله این عوامل میتوان به معنویت موجود در رابطه با کار آنان وایجاد انگیزه واشتیاق شغلی در آنان اشاره نمود.پژوهش حاضر با هدف تعیین ارتباط معنویت با اشتیاق شغلی پرستاران شاغل انجام گرفته است. روش کار: این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر نحوه گردآوری اطلاعات، توصیفی- پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی پرستاران بیمارستان امام رضا (ع) سیرجان به تعداد 240 نفر می باشد برای نمونه گیری از روش سرشماری استفاده شده است. به منظور گردآوری داده ها از دو پرسشنامه معنویت Shahidi& Farajnia و پرسشنامه اشتیاق شغلی Schaufeli & Bakker استفاده شد برای تعیین روایی، از روایی محتوا و برای آزمون پایایی از آلفای کرونباخ برای کلیه مؤلفه ها استفاده شد که اعتبار سنجی در همه آن ها بالاتر از مقدار 8/0 بود.  برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون الگویابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار23 Amos استفاده شد.                                                                                                                  یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد بین نگرش معنوی و اشتیاق شغلی  با ضریب همبستگی برابر 581/0و سطح معنی داری برابر 000/0 در سطح معنی داری 05/0=α رابطه مثبت و معنی‏دار وجود دارد. بین توانایی معنوی و اشتیاق شغلی با ضریب همبستگی برابر 646/0و سطح معنی داری برابر 000/0 رابطه مثبت و معنی‏دار وجود دارد. نگرش معنوی و توانایی معنوی به صورت مثبت اشتیاق شغلی را پیش‌بینی می کنند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که بین مؤلفه‏های معنویت با اشتیاق شغلی پرستاران رابطه معنی‏داری وجود دارد. پرستارانی که به کارشان اشتیاق بیشتری دارند در مقایسه با پرستارانی که مشتاق کارشان نیستند از کارشان رضایت بیشتری دارند، احساس تعهد بیشتری به سازمان دارند، تمایل کمتری برای ترک کار و سازمان و گشتن به دنبال کار در جای دیگر دارند. بالا رفتن اشتیاق شغلی باعث افزایش سطح انرژی و هویت قوی در فرد می شود به همین دلیل تلاش فراوانی در راه تحقق اهداف سازمانی از خود نشان می دهد و کمتر شغل خود را ترک می کنند.}, keywords_fa = {اشتیاق شغلی, توانایی معنوی, پرستار, نگرش معنوی, معنویت}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.2.27}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2611-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2611-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {seyfi, narges and bastani, Farideh and haghani, hami}, title = {Self Care of the older adults with Chronic Kidney Diseases referred to selected Educational and Medical Centres of Iran University of Medical Sciences, 2020}, abstract ={Background : Due to the complexities of self-care in the elderly with chronic kidney failure, with information based on scientific evidence and appropriate health planning, the elderly with self-care and self-management of the disease from others will lead to a healthier life and a better quality of life. Therefore, this study aimed to determine self-care in the elderly with chronic renal failure referred to selected educational and medical centers of Iran University of Medical Sciences in 1399. Procedure: This study was a cross-sectional (descriptive) study. The study population was the elderly with chronic renal failure referred to selected educational and medical centers of Iran University of Medical Sciences. Two hundred ninety-two people initially stratified sampling with proportional allocation, and Then the continuous method was used in the centers. Data were collected using the short cognitive test form (AMT), demographic form, and Chronic Kidney Disease Self-Care Scale (CKDSC). Data analysis was performed using SPSS software version 20 in two sections, descriptive statistics, and inferential statistics, and the significance level of the test was considered p≥0.05. Results: The results showed that the mean age of the elderly participating in this study was 69.3 ± 7.7 years. The mean of self-care in the elderly was 66.20 ± 6.06, and the highest score was for better self-care. It should be noted that the questionnaire did not have a poor, average, or good rating. 61.3% of the elderly received more than average self-care and 38.7 less than average. According to the maximum score of 72 in the present study, the elderly had good self-care. Among the demographic characteristics, the level of self-care had a significant relationship with the variables of employment status (0.001 ≥p), Duration of illness (p = 0.01), and gender (0.002). Among the demographic characteristics, the level of self-care had a significant relationship with the variables of employment status (0.001 ≥p), Duration of illness (p = 0.01), and gender (0.002), and the variables of employment status were one of the most effective roles for self-care  Conclusion: According to the results, it can be acknowledged that employment status, Duration of education disease, and the number of conditions are the underlying variables affecting self-care in the elderly were studied. Therefore, it is necessary to consider demographic variables in educational and counseling planning that can be intervened to increase the self-care of the elderly with chronic renal failure. It contributed to their health and quality of life.  }, Keywords = {Self-Care, Chronic Renal Failure, The Elderly}, volume = {17}, Number = {2}, pages = {37-47}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {خودمراقبتی سالمندان مبتلا به نارسایی مزمن کلیه مراجعه کننده به مراکز آموزشی درمانی منتخب دانشگاه علوم پزشکی ایران ، سال 1399}, abstract_fa ={مقدمه: با توجه به پیچیدگی های  خودمراقبتی در سالمندان با بیماری نارسایی مزمن کلیه ، با داشتن اطلاعات مبتنی بر شواهد علمی و برنامه ریزی های بهداشتی متناسب، سالمندان مبتلا با دارا بودن خودمراقبتی و خود مدیریتی بیماری،  از زندگی سالم تر وکیفیت زندگی مطلوب تر برخوردار خواهند بود. لذا هدف این مطالعه تعیین خودمراقبتی در سالمندان مبتلا به نارسایی مزمن کلیه مراجعه کننده به مراکز آموزشی درمانی منتخب دانشگاه علوم پزشکی ایران  در سال 1399 بوده است. روش کار: این پژوهش یک مطالعه مقطعی(توصیفی) بود. جامعه پژوهش سالمندان مبتلا به نارسایی مزمن کلیه مراجعه کننده به مراکز آموزشی درمانی منتخب دانشگاه علوم پزشکی ایران بود. 292 نفر در ابتدا به روش نمونه گیری طبقه ایی با تخصیص متناسب و  سپس در مراکز به  روش مستمر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها فرم کوتاه آزمون شناختی(AMT) ، فرم مشخصات جمعیت شناختی، پرسشنامه خودمراقبتی در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه(CKDSC) بود. تجزیه تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه20 در دو بخش آمار توصیفی و آماراستنباطی صورت گرفت و سطح معناداری آزمون­ 05/0≥p در نظر گرفته شد. یافته‌ها: نتایج نشان دادند که میانگین سنی سالمندان شرکت کننده در این مطالعه7/7  ±3/69 سال بود. میانگین خودمراقبتی در سالمندان مورد پژوهش برابر با06/6± 20/66 که بالاترین امتیاز نشان دهنده خودمراقبتی بهتر بود. لازم به توضیح است پرسشنامه رده بندی ضعیف، متوسط و خوب را نداشت . 3/61 درصد از سالمندان خودمراقبتی بیشتر از میانگین و7/38 کمتر از میانگین را کسب نمودن و با توجه به امتیاز بیشینه  72 در مطالعه حاضر سالمندان از خودمراقبتی خوبی  برخوردار بودند از بین ویژگی­های دموگرافیک، سطح خود مراقبتی  با متغیر های وضعیت اشتغال(001/0≥p) مدت زمان ابتلا به بیماری(p=01/0) و جنسیت (002/0)رابطه معنا داری داشت و متغیر وضعیت اشتغال دارای نقش موثرتری برای خودمراقبتی بود.  نتیجه گیری: مطابق نتایج می توان اذعان نمود که وضعیت اشتغال، مدت زمان ابتلا به بیماری، تحصیلات و تعداد بیماری زمینه­ای  متغیرهای موثر در خودمراقبتی در سالمندان مورد پژوهش بودند. بنابراین لازم است در برنامه ریزی های آموزشی و مشاوره ای متغیرهای جمعیت­شناختی مورد توجه قرار گیرند تا بدین صورت بتوان خودمراقبتی سالمندان مبتلا به نارسایی مزمن کلیه را افزایش داد و به سلامت و کیفیت زندگی آن­ها کمک نمود.  }, keywords_fa = {خودمراقبتی , نارسایی مزمن کلیه, سالمند}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.2.37}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2683-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2683-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Karimi, Leila and SiratiNir, Masoud and Khalili, Robabe}, title = {The comparison stress, Anxiety and depression of nurse and non-nurse staff in the exposed of COVID 19}, abstract ={Background : One of the groups involved in Covid-19 is health care workers, especially nurses, who, in addition to endangering their physical health, are exposed to psychological damage. The aim of this study was to compare the stress, anxiety and depression of nurse staffs against non-nurse  in the face of Covid-19. Methods: The present study is a descriptive cross-sectional study in which 294 Health care worker exposed with Covid-19 with inclusion criteria were selected by conveniance sampling method. A questionnaire consisting of two sections of demographic information and a general questionnaire 21 DASS (stress and anxiety and depression) was used. The data were analyzed using SPSS software version 22. A significance level of (0.05) was considered. Results: Based on the statistical results, the mean and standard deviation of stress, anxiety and depression in the group of nursing staff were 6.69 47 8.47 and 5.36 49 7.49, 9.64 9 9.86, respectively, and in the non-nursing group, the items mentioned were 3.22 ± 5.81, 2.73 40 6.40 and 6.18 46 8.46, respectively. Independent t-test showed a statistically significant difference in the rate of stress (P<0/004 and depression (P<0/007) nurses against non-nurses. Conclusion:  According to the results of this study, nurses had higher levels of stress, anxiety and depression than non-nurses in the exposed of COVID 19. Identification of psychological disorders, especially stress and anxiety and depression of nurses, is essential to be able to take steps based on appropriate psychological strategies and techniques to make, maintain and improve their mental health.                                                           }, Keywords = {Acute stress disorder, Anxiety, Depression, Hospital nursing staff, Pandemic, Coronavirus}, volume = {17}, Number = {2}, pages = {48-57}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {مقایسه استرس؛ اضطراب و افسردگی کارکنان پرستار و غیر پرستار در مواجهه با کوید ۱۹}, abstract_fa ={مقدمه  : یکی از گروه های درگیر در کووید-19 کارکنان مراقبت های بهداشت و درمان و به ویژه پرستاران هستند که علاوه بر به خطر افتادن سلامت جسمی ، در معرض آسیب های روانشناختی  می باشند. هدف  این مطالعه مقایسه استرس، اضطراب و افسردگی کارکنان پرستار و غیر پرستار در مواجهه با کوید ۱۹ می باشد.  روش‌کار: پژوهش حاضر، یک مطالعه توصیفی- مقطعی است که 294 نفر کادربهداشتی درمانی مواجهه یافته با بیماری کوید- ۱۹ واجد معیارهای ورود با روش نمونه گیری در دسترس توسط پرسشنامه ای مشتمل بر  دو بخش اطلاعات جمعیت شناختی و پرسشنامه عمومی 21 DASS (استرس و اضطراب و افسردگی ) مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها  به کمک نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ تجزیه و تحلیل شدند. سطح معنی داری برابر با پنج صدم در نظر گرفته شد. یافته‌ها: براساس نتایج آماری، میانگین و انحراف معیار میزان استرس، اضطراب و افسردگی در پرستاران به ترتیب 47/8±69/6 و 49/7±36/5، 86/9±64/9 و در غیرپرستاران موارد ذکر شده به ترتیب 81/5±22/3 ،40/6±73/2 و 46/8± 18/6 بود. آزمون آماری t  مستقل، تفاوت معنی داری را به لحاظ آماری در میزان استرس(P<0/004)  و افسردگی(P<0/007) در پرستاران نسبت به غیر پرستاران نشان داد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه، پرستاران نسبت به غیر پرستاران در مواجهه با کوید 19 میزان استرس و اضطراب و افسردگی بالاتری داشتند. شناسایی اختلالات روانشناختی به ویژه استرس و اضطراب و افسردگی پرستاران،  امری ضروری بوده تا بر اساس آن بتوان توسط راهکارها و تکنیکهای مناسب روانشناختی در جهت ایجاد، حفظ و بهبود سلامت روان شان گام برداشت.}, keywords_fa = {کارکنان پرستاری بیمارستان, اختلال استرس حاد , اضطراب, افسردگی, همه گیری, کرونا ویروس.}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.2.48}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2660-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2660-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Valieiny, Nasrin and Poorcheraghi, Hossein and Pashaeypoor, Shahz}, title = {Tendency to receive Covid-19 vaccine and its associated factors: An integrated review study}, abstract ={Introduction: Covid-19 disease vaccination is considered as a vital approach in the prevention of this disease. In order to control this disease, in addition to the effectiveness and safety of the vaccine, the acceptance of the vaccine between the general public and health care providers also plays an important role. The aim of this study was to identify the desire to receive Covid-19 vaccine and its associated factors. Method: By searching the databases: SID, IranDoc, Google scholar, PubMed, Medline, Scopus, Cochrane Library, Science direct, Web of science and using the keywords "Vaccination/Vaccine", "Covid-19", "Corona/Corona disease", "Vaccination hesitancy"and "Vaccination acceptance" ; all articles in line with the title of this study, which examined the willingness of individuals to receive Covid-19 vaccine and related factors, were reviewed. Electronic search was performed in the period 2019-2020. Out of 64 studies that were reviewed and screened, 19 studies were evaluated and analyzed based on inclusion and exclusion criteria for data extraction. Results: Among the 18 reviewed articles it was identified; the desire to receive the Covid-19 vaccine is insufficient and various factors are influential in this regard. Factors related to the acceptance of vaccination in the community include individual factors (age, sex, marriage, race, insurance, job, education, income, having a child and history of vaccination), factors related to the disease (anxiety, willingness to protect others by being vaccinated, Contact with patients with Covid-19, Covid-19 test history, general belief about vaccination, belief in Covid-19 and its vaccine, people's perception of the seriousness of the disease, being up-to-date about vaccines), social factors (political ideology and trust in health system structures) and factors related to the health system (insufficient knowledge about vaccination). Conclusion: To improve vaccination level, there are a variety of factors that can be provided by planning and using the results of this study. These include; utilizing the potential of social media, providing transparent information, facilitating access to vaccination, trying to address concerns and answering questions and ambiguities in this area by healthcare workers and health system policymakers, can be considered as ways to encourage the public to Covid-19 vaccination.  }, Keywords = {Vaccination, Covid-19, Corona disease, Vaccination acceptance}, volume = {17}, Number = {2}, pages = {58-73}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تمایل به دریافت واکسن کووید-19 و عوامل مرتبط با آن: یک مطالعه مروری یکپارچه}, abstract_fa ={مقدمه: واکسیناسیون بیماری کووید-19  به عنوان یک رویکرد حیاتی در پیشگیری از این بیماری تلقی می شود. در راستای کنترل این بیماری، علاوه بر اثر‌بخشی و ایمنی واکسن، پذیرش واکسن بین عموم مردم و مراقبان سلامت نیز نقش مهمی ایفا می‌کند. هدف این مطالعه شناسایی تمایل به دریافت واکسن کووید-19 و عوامل مرتبط با آن می‌باشد. روش:  با بررسی بانک های اطلاعاتیSID ، IranDoc ، Google scholar ، PubMed ، Medline ،Scopus ، Cochrane Library، Science Direct، Web of science و  کلید واژه‌های "واکسیناسیون/واکسن"، " کووید-19"، "کرونا/بیماری کرونا"، "تردید در واکسیناسیون" و "پذیرش واکسیناسیون" ؛ تمامی مقالات هم راستا با هدف مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند جستجوی الکترونیکی درمحدوده زمانی 2019- 2021 انجام گردید. از 64 مطالعه ای که مورد بررسی و غربالگری قرار گرفت، تعداد 19 مطالعه بر اساس معیارهای ورود و خروج جهت استخراج داده ها ارزیابی و تحلیل شد. یافته ها: در بین 19 مقاله مورد بررسی مشخص گردید؛ سطح تمایل برای دریافت واکسن کووید-19 ناکافی بوده و فاکتور‌های مختلفی در این زمینه موثرند. عوامل مرتبط با پذیرش واکسیناسیون در جامعه شامل عوامل فردی (سن، جنس، تاهل، نژاد، بیمه، تحصیلات، شغل، درآمد، داشتن فرزند، سابقه واکسیناسیون)، عوامل مرتبط با بیماری (اضطراب، تمایل به محافظت از دیگران با واکسینه شدن خود، تماس با بیماران مبتلا به کووید-19، سابقه ی تست کووید-19، باور کلی درمورد واکسیناسیون، باور نسبت به کرونا و واکسن آن، تصور افراد از جدی بودن بیماری، به روز بودن درمورد واکسن ها)، عوامل اجتماعی (ایدئولوژی سیاسی و اعتماد به ساختارهای سیستم درمانی) و عوامل مرتبط با نظام سلامت (آْگاهی ناکافی در رابطه با واکسیناسیون) می باشد. نتیجه گیری: در راستای ارتقای سطح پذیرش واکسیناسیون، عوامل بسیار متنوعی وجود داشته که با برنامه ریزی و بهره گیری از نتایج این مطالعه میتوان این زمینه را فراهم نمود. از جمله این موارد؛ استفاده از پتانسیل رسانه‌های اجتماعی، در اختیار گذاشتن اطلاعات شفاف، تسهیل دسترسی به واکسیناسیون، تلاش برای رفع نگرانی‌ و پاسخگویی به سوالات و ابهامات در این زمینه توسط کارکنان بهداشتی و سیاست‌گذاران نظام سلامت را، می توان از راهکارهایی برشمرد که زمینه‌ ترغیب عموم مردم را به واکسیناسیون کووید-19 فراهم می نماید.  }, keywords_fa = {واکسیناسیون, کووید-19, پذیرش واکسیناسیون}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.2.58}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2687-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2687-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {esmaeili, maryam and cheraghi, mohammadali and shahbazi, shirin and seylani, khatereh}, title = {Development and psychometric evaluation of patient-centered care questionnaire in cardiac intensive care units}, abstract ={Background: Patient-centered care (PCC) is a valuable and logical concept in the nursing discipline. The aim of this study was to development and psychometrically evaluate a patient-centered care questionnaire in CICUs (PCC-CICUs). Materials and Methods: This methodological study was performed in two phases. The first phase is the qualitative stage by grounded theory study in which, a literature review was carried out for tool development. The second phase includes a psychometric evaluation of the PCC-CICUs. The tool’s content validity was performed by skilled nurses in the field of patient-centered care. The reliability of the tool was assessed by Cronbach's alpha and its stability was measured by internal consistency and reliability. Exploratory factor analysis was used to determine the construct validity. Results: The PCC-CICUs was evaluated for validity and reliability. Exploratory factor analysis was used to assess the construct validity. The analysis led to the development of a tool with 28 items in four dimensions of patient and family empowerment, understanding the patient, skill and expertise, and respecting the patient and family, which accounted for 35.380% of the variance. Cronbach's alpha of the tool was 0.68. The test-retest method supported the stability of the instrument. Conclusions: Patient-centered care questionnaire in cardiac intensive care units is a standard and accepted questionnaire to assess the amount of patient-centered care from the patients' point of view. Health care professionals can use the PCC-CICUs to assess their own and peers’ practice to detect potential areas for improvement in nursing care and help nurse managers with planning appropriate quality improvement programs.}, Keywords = {Patient centered care, nursing, cardiac care}, volume = {17}, Number = {2}, pages = {74-84}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {طراحی و روانسنجی پرسشنامه مراقبت بیمار محور در بخش های مراقبت ویژه قلبی}, abstract_fa ={مقدمه: مراقبت بیمار محور در ایران مفهوم جدیدی است و یکی از راههای دستیابی به کیفیت در مراقبت محسوب می شود اما ابزاری مناسب بر اساس نقطه نظرات و تجارب پرستاران و بیماران به منظور اندازه گیری این مفهوم موجود نمی باشد. هدف از این مطالعه طراحی و روانسنجی ابزار مراقبت بیمار محور در بخش های مراقبت ویژه قلبی بود. روش کار: این مطالعه یک مطالعه روش شناختی از نوع ابزار سازی است که در 2 مرحله انجام شد. مرحله اول فاز کیفی به صورت مطالعه نظریه بستر زاد و مرور متون جهت توسعه ابزار و مرحله دوم فاز ارزیابی روانسنجی ابزار مراقبت بیمار محور در بخش مراقبت ویژه قلبی(PCC-CCU). در این مقاله یافته های بخش دوم مطالعه گزارش می شود. تحلیل محتوای ابزار توسط پرستاران ماهر در حوزه مراقبت بیمار محور انجام شد. پایایی ابزار با استفاده از آلفا کرونباخ و ثبات ابزار با  بررسی پایایی ثبات درونی ارزیابی شد. از تحلیل عامل اکتشافی جهت تعیین روایی سازه استفاده شد. یافته ها: ابزار مراقبت بیمار محور در بخش مراقبت ویژه قلبی از نظر روایی و پایایی بررسی شد. تحلیل عامل اکتشافی جهت ارزیابی روایی سازه به کار رفت و منجر به توسعه ابزاری با 28 آیتم و چهار بعد توانمند سازی بیمار و خانواده، درک بیمار، مهرت و خبرگی و احترام به بیمار ساخته شد که این 4 عامل 380/35% واریانس را شامل شدند. آلفا کرونباخ ابزار 68/0  بود. آزمون –بازآزمون ثبات ابزار را حمایت کرد. نتیجه گیری: پرسشنامه مراقبت بیمار محور در بخش های مراقبت ویژه قلبی پرسشنامه استاندارد و مورد قبول جهت بررسی میزان مراقبت بیمار محور از نقطه نظر بیماران می باشد که  محققان و پرستاران بالینی می توانند از این ابزار جهت بررسی کیفیت مراقبت ها و میزان دستیابی به مراقبت بیمار محور استفاده کنند.}, keywords_fa = {مراقبت بیمار محور, پرستاری, مراقبت قلبی}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.2.74}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2672-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2672-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {mahmoodi, azam and mahmoodi, maryam}, title = {The evolution of the meaning of the word nurse based on the classical texts of Persian literature}, abstract ={Background and Aim: The semantic evolution of a word over time is inevitable, indicating a social, political, religious or cultural process. Nurse is one of the words that has a significant presence in Persian literature texts and has been used in many different meanings such as slave, servan, maid, devotee, obedient, patient and preserver. The purpose of this study is to show its semantic evolution by using the views of linguists and reviewing literary texts. Materials and Methods: This research is a library study, which has been done by descriptive-analytical method. By referring to some classical texts of Persian language and by studying various articles and books and searching in valid databases, Like Magiran, SID, noormags, civilica, the materials were collected and the information obtained after analysis was presented in a regular format. Search keywords include nurse, Persian literature, meaning. Findings: In this study, the works of poets and writers of Persian literature from the fourth century to the contemporary century (more than 70 works) were examined, based on which it was determined: Shahnameh is one of the oldest literary texts in which the word nurse can be seen with high frequency. The semantic range of this word expands from the fifth century onwards with the expansion of the field of Persian language and the greater frequency of prose and poetic works. And finds new meanings. It seems that the word nurse was rarely used in the modern sense until today before the eleventh century. Conclusion: The results of this study indicate a semantic change in the nurse in the classical texts of Persian literature. This semantic change has manifested itself in periods in the form of semantic development and in periods in the form of semantic allocation. Also, based on the findings of this study, it was found that this word has changed from meaning to whole to meaning to part and from general to specific meaning.}, Keywords = {nurse, meaning, transformation, Persian literature}, volume = {17}, Number = {3}, pages = {1-6}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {سیر تحول معنایی واژه پرستار با تکیه بر متون کلاسیک ادب فارسی}, abstract_fa ={مقدمه: تحول معنایی یک واژه در گذر زمان امری ناگزیر است که نشان از فرایندی اجتماعی، سیاسی، دینی یا فرهنگی دارد. پرستار از واژه­هایی است که حضوری چشمگیر در متون ادب فارسی دارد و در معانی متفاوت و متعددی از جمله برده، خادم، غلام، کنیز، عابد، فرمانبردار، بیماربان و حافظ به کار رفته است. هدف از پژوهش حاضر آن است که با استفاده از نظر زبانشناسان و بررسی متون ادبی تحول معنایی آن را نشان داده شود.                                              یافته­ ها: در این پژوهش آثار شاعران و نویسندگان ادب فارسی از قرن چهارم تا قرن معاصر(بیش از 70 اثر) مورد بررسی قرار گرفت و یافته ها به صورت ریشه ­شناسی واژه پرستار و واژه پرستار در متون ادبی، دسته بندی شد که بر این اساس مشخص شد، کلمه پرستار در متون ادبی معانی متفاوتی دارد از جمله: کنیز، خدمتکار، مطیع، عبادت کننده، بیماربان، بیماردار. دامنه معنایی واژه پرستار از قرن پنجم به بعد و با گسترش حوزه زبان فارسی و فراوانی بیشتر آثار منثور و منظوم گسترده­تر می­شود و معانی جدیدی می­یابد. شاهنامه از جمله قدیمی­ترین متون ادبی است که کلمه پرستار با بسامد بالا در آن دیده می­شود. چنین به نظر می­رسد که واژه پرستار تا قبل از قرن یازدهم بندرت و تنها در یک مورد در معنای امروزی به کار رفته است.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      روش کار:   این پژوهش، یک مطالعه کتابخانه‌ای است، که به روش توصیفی- تحلیلی انجام شده است. با مراجعه به برخی از متون کلاسیک زبان فارسی و با مطالعه مقالات و کتاب­های مختلف و جستجو در بانک‌های اطلاعاتی معتبر مانند  Magiran ،SID، noormags، civilica،، گنجور، ایرانداک،  مطالب مورد نظر گردآوری و اطلاعات بدست آمده پس از تجزیه و تحلیل در قالبی منظم ارائه گردید. کلیدواژه­های جست­و جو شامل پرستار، ادبیات فارسی، معنا بوده است.                                                                                                           نتیجه ­گیری: نتایج این پژوهش حاکی از تغییر معنایی پرستار در متون کلاسیک ادب فارسی است. این تغییر معنایی، در دوره­هایی به شکل توسعه معنایی و در ادواری به شکل تخصیص معنایی جلوه­گر شده است. نیز بر اساس یافته­های این پژوهش معلوم شد که این واژه از دلالت بر کل به دلالت بر جزء و از معنای عام به خاص تغییر یافته است.                                                                                                                                                                                                                                                       }, keywords_fa = {پرستار, معنا, تحول, ادبیات فارسی}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.3.1}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2658-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2658-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {NabiFoodani, Mahdi and Zakerimoghadam, Masoumeh and Bahrampouri, Saiedeh and abbasidolatabadi, zahr}, title = {The effect of performance-based exercise on reducing START miss triage rate in pre-hospital emergency: a protocol study}, abstract ={Introduction: The Emergency Medical System is responsible for providing all rescue treatment measures outside the hospital. One of the most important and effective concepts in emergency management and decision making is triage. One of the significant challenges in performing different types of triage is the occurrence of miss triage. Identifying and applying solutions to reduce the above challenge is a necessity. Therefore, the present study will be conducted to investigate the effect of drills on triage error in pre-hospital emergency personnel. Method: The present study is a two-group intervention study that will be performed on Emergency Medical System personnel in two cities of Isfahan province. The tools used in this research include: demographic information form questionnaire, triage decision making inventory and designed START triage scenarios. Finally, the collected data will be analyzed by appropriate parametric and nanoparametric statistical tests including mean and standard deviation, independent t-test, paired t-test, K-square, Fisher's exact test and Mann-Whitney. Results: This intervention could potentially reduce the amount of erroneous triage in pre-hospital emergency personnel. Conclusion: Most triage studies have been conducted using the method of discussion-based exercises, most of which have reported moderate knowledge and inadequate skills of the participants. Therefore, the present study focuses on performance-based exercise and will be performed among pre-hospital emergency personnel.}, Keywords = {performance-based exercise, drill, triage, emergency medical system}, volume = {17}, Number = {3}, pages = {7-15}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تاثیر تمرین مبتنی بر عملکرد بر کاهش میزان خطای تریاژ START در اورژانس پیش بیمارستانی: پروتکل مطالعه}, abstract_fa ={مقدمه: وظیفه اورژانس پیش ­بیمارستانی ارائه کلیه اقدامات درمانی نجات­بخش در خارج از بیمارستان است. یکی از مهم‌ترین مفاهیم پایه و تاثیرگذار در مدیریت و تصمیم‌گیری در شرایط اورژانسی ‌تریاژ است. یکی از چالش­های قابل توجه در انجام انواع تریاژها بروز خطای تریاژ می‌باشد. شناسایی و به کارگیری راهکارهای کاهنده چالش فوق، یک ضرورت است. بنابر این مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر مشق (Drill) بر میزان خطای تریاژ در پرسنل اورژانس پیش بیمارستانی انجام خواهد شد. روش: مطالعه حاضر یک مطالعه مداخله‌ای دو گروهی می‌باشد که بر روی پرسنل اورژانس پیش‌بیمارستانی دو شهرستان استان اصفهان انجام خواهد شد. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل: پرسشنامه فرم اطلاعات دموگرافیک، ابزار تصمیم‌گیری تریاژ و سناریو‌های طراحی شده تریاژSTART  است. در نهایت داده­های گردآوری شده با تست­های آماری مناسب  پارامتریک و نان­پارامتریک از جمله میانگین و انحراف معیار، تی مستقل، تی زوجی، کا اسکوئر، تست دقیق فیشر و من ویتنی تحلیل خواهند شد. یافته‌ها:این مداخله احتمالا می تواند باعث کاهش میزان خطای‌تریاژ در پرسنل اورژانس پیش بیمارستانی شود . نتیجه‌گیری: اکثر مطالعات تریاژ با استفاده از روش تمرین های بحث محور انجام شده است که اغلب آنها دانش متوسط و مهارت های ناکافی شرکت کنندگان را گزارش کرده اند. لذا مطالعه حاضر بر روی تمرین مبتنی بر عملکرد تمرکز کرده و در بین پرسنل اورژانس پیش بیمارستانی انجام خواهد شد.}, keywords_fa = {تمرین مبتنی بر عملکرد, دریل, تریاژ. اورژانس پیش بیمارستانی}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.3.7}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2631-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2631-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {mohammadyari, zari and poortaghi, sarieh and pashaepoor, shahzad and haghani, shim}, title = {The relationship between health promotion behaviors of nurses and quality nursing of care}, abstract ={Introduction: Improving the quality of nursing care is one of the most challenging issues in recent years in the health system. Perhaps one of the factors affecting the quality of nursing care is the ability of nurses to increase control over improving and maintaining health,  This study aimed to determine the relationship between health promoting behaviors and quality nursing care in nurses of Tehran University of Medical Sciences, was conducted in 1399. Methods : This cross-sectional study was a descriptive-correlational study. The research population included all nurses working in departments of Imam Khomeini Hospital complex affiliated to Tehran University of Medical Sciences, except for special departments, emergency room and operating room and their patients. Finally, 200 nurses were selected using quota and random sampling method and 600 patients were selected using available sampling method based on the entry criteria from September to November 2019. Data were collected and analyzed with using of demographic questionnaire, International Health Promoting Behavior Questionnaire (HPLP-II) and researcher-made questionnaire on the quality of nursing care (from the patient's perspective) and with the help of SPSS software version 16 in two sections: descriptive statistics and inferential statistics Results: . In general, from the point of view of more than half of the patients,  57.3% , the quality of nursing care was good. The mean total score of health-promoting behaviors was (128/93±22/45). The highest mean score was obtained in the dimension of "responsibility" (2.89 ± 0.51) and the lowest mean score was obtained in the dimension of "physical activity" (1.89 ± 0.72).  The mean total score of nursing care quality was (3.10 ± 0.45). The highest mean score was obtained in the field of "nursing ethics" (3.27 ± 0.52) and the lowest mean score was obtained in the field of "patient education" (2.88 ± 0.68). Finally, health-promoting behaviors only in the dimension of nutrition had a statistically significant correlation with the quality of nursing  in the dimension of nursing   ethics (ρ = 0.027), which was a negative correlation. Conclusion:  In general, there was no statistically significant relationship between health-promoting behaviors and the quality of nursing care, and the quality of nursing care was good from the patients' point of view. Also, in other results, due to the low physical activity of nurses, it is necessary to implement health education programs with emphasis on physical activity among them. Given that, the patient education had the lowest score. More time plans should be devoted to education and emphasis on the importance of this issue and its impact on accelerating the healing process and reducing the complications of the disease.  }, Keywords = {Health Promoting Behaviors, Quality of Nursing Care, Nurses}, volume = {17}, Number = {3}, pages = {16-26}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی ارتباط بین رفتارهای ارتقا دهنده سلامت پرستاران و کیفیت مراقبتهای پرستاری}, abstract_fa ={مقدمه:  بهبود کیفیت مراقبتهای پرستاری یکی از موضوعـات چالش برانگیز سالهای اخیر نظـام سلامت می باشد. شاید یکی از عوامل تاثیرگذار بر کیفیت مراقبت پرستاری، توانمندی پرستاران برای برخورداری از کنترل بیشتر بر بهبود و حفظ سلامتی شان باشد. این پژوهـش با هـدف تعیین ارتباط بیـن رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت  و کیفیت مراقبتهای پرستاری در پرسـتاران شـاغـل در بیـمارستان منتخـب دانشــگاه عـلـوم پزشـکی تهـران،  سال 1399 انجام گردیده است. روش کار: مطالعه حاضر مقطعی از نوع توصیفی – همبستگی و جامعه پژوهش شامل کلیه پرستاران شاغل در بخشهای بالینی مجتمع بیمارستانی امام خمینی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران بغیر از بخشهای ویژه، اورژانس و اتاق عمل و بیماران آنها بود. در این مطالعه  200 نفر از پرستاران  با  روش نمونه گیری سهمیه ای و تصادفی و 600 بیمار نفر از بیمارانی که تحت مراقبت آنها بودند، با روش نمونه گیری در دسترس بر اساس معیارهای ورود از شهریور تا آبان 1399 انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه دموگرافیک، پرسشنامه بین المللی رفتارهای ارتقا دهنده سلامت (HPLP-II) و پرسشنامه محقق ساخته کیفیت مراقبـت پرستاری (از دیدگاه بیمار) جمع آوری و  با کمک نـرم افزار SPSS نسـخه 16 در دو بخـش آمار توصیفی و آمار استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: به طور کلی از دیدگـاه بیش از نیمی از بیماران 3/57 درصد، کیفیت مراقبـت پرستاری خوب بود. میانگین کل نمره رفتارهای ارتقـا دهنـده سلامت (45/22 ± 93/128) بود. بالاترین نمره میانگین در بعد " مسئولیت پذیری " (51/0 ± 89/2) و کمترین نمره میانگین در بعد " فعالیت فیزیکی " (72/0 ± 89/1) کسب شد. میانگین کل نمره کیفیت مراقبت پرستاری (45/0 ± 10/3) بود. بالاتـرین نمره میـانگیـن در حیطه " اخلاق پرسـتاری" (52/0± 27/3) و کمترین نمره میانگین در حیطه " آموزش به بیمار" (68/0 ± 88/2) بدست آمد. در نهایت رفتارهای ارتقا دهنده سلامت تنها در بعد تغذیه با کیفیت مراقبت پرستاری در بعد اخلاق پرستاری همبستگی معنادار آماری داشتند (027/0-=p ) که این همبستگی منـفی بود.                                                                                                                                                                             نتیجه گیری: بر اساس یافته ها بین رفتارهای ارتقا دهنده سلامت در پرستاران و کیفیت مراقبت پرستاری از دیدگاه بیمار ارتباط معناداری وجود نداشت ولی بطور کلی کیفیت مراقبت پرستاری  خوب ارزیابی شده بود. با توجه به پایین بودن نمره فعالیت فیزیکی پرستاران و آموزش به بیمار، لزوم اجرای برنامه هایی آموزشی و تاکید بر اهمیت این موارد توصیه می شود.  }, keywords_fa = {رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت, کیفیت مراقبت پرستاری, پرستاران}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.3.16}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2638-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2638-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Salari, Tahereh and Nasrollahi, Bita and Ghorbanjahromi, Rez}, title = {The effectiveness of mindfulness-based stress reduction program on marital boredom and sexual satisfaction in married people referred to psychological centers in Tehran}, abstract ={Introduction: Marital satisfaction has an important role in strengthening the foundation of the family and marital boredom and sexual satisfaction can be effective on this phenomenon. The aim of this study was to evaluate the effectiveness of mindfulness-based stress reduction program on marital boredom and sexual satisfaction in married people referring to psychological centers in Tehran. Method: The present study was a quasi-experimental pretest-posttest with a two-month follow-up phase with a control group. The statistical population of the present study included all married people with marital problems who referred to psychological centers in Tehran in 1398. Among these people, 30 people were selected by the purposive sampling method and randomly divided into two groups of 15 people. The experimental group underwent 8 sessions of 90 minutes of mindfulness-based stress reduction program and no action was taken for the control group. Data collection tools included the marital boredom questionnaire and the sexual satisfaction scale. Data were analyzed using SPSS-21 and repeated measures ANOVA. Results: The results showed that mindfulness-based stress reduction program had a significant effect on reducing marital boredom and increasing sexual satisfaction of married people in the post-test and follow-up stages (P <0.005). Conclusion: According to the results, mindfulness-based stress reduction program intervention can be used to reduce marital boredom and improve sexual satisfaction in married people.  }, Keywords = {Marital boredom, Sexual satisfaction, Married, Mindfulness}, volume = {17}, Number = {3}, pages = {27-35}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {اثربخشی برنامه کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر دلزدگی زناشویی و رضایت جنسی در افراد متأهل مراجعه کننده به مراکز روان‌شناختی شهر تهران}, abstract_fa ={مقدمه: رضایت زناشویی نقش مهمی در استحکام بنیان خانواده دارد و دلزدگی زناشویی و رضایت جنسی می­تواند بر این پدیده مؤثر باشد. پژوهش حاضر با هدف اثربخشی برنامه کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر دلزدگی زناشویی و رضایت جنسی در افراد متأهل مراجعه کننده به مراکز روان‌شناختی شهر تهران انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر نیمه­آزمایشی از نوع پیش‌آزمون- پس‌آزمون به همراه مرحله پیگیری دو ماهه و با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری پژوهش حاضر، شامل کلیه افراد متأهل و با مشکلات زناشویی مراجعه کننده به مراکز روان‌شناختی شهر تهران در سال 1398 بودند. از بین این افراد، 30 نفر به روش نمونه­گیری هدفمند انتخاب شدند و بطور تصادفی در دو گروه 15 نفری قرار گرفتند. گروه­ آزمایش تحت 8 جلسه90 دقیقه­ای برنامه کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی قرار گرفت و برای گروه کنترل اقدامی صورت نگرفت. ابزار جمع­­آوری داده­ها شامل پرسشنامه دلزدگی زناشویی و مقیاس رضایت جنسی بود. داده­ها پژوهش با کمک نرم افزار SPSS نسخه 21 و واریانس همراه با اندازه­گیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته­ ها: نتایج نشان­دهنده این بود که برنامه کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر کاهش دلزدگی زناشویی و افزایش رضایت جنسی افراد متأهل در مرحله پس آزمون و پیگیری اثر معنادار داشته است (۰۰۵/۰>P). نتیجه ­گیری: طبق نتایج، می­توان از مداخله برنامه کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی در جهت کاهش دلزدگی زناشویی و بهبود رضایت جنسی در افراد متأهل استفاده کرد.}, keywords_fa = {دلزدگی زناشویی, رضایت جنسی, متأهل, ذهن‌آگاهی}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.3.27}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2647-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2647-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {talebi, roghaye and asghari, elnaz and sarbakhsh, parvin and sheikhalipour, zahra and nazari, leil}, title = {Career anchors and its relationship with nurses\' job satisfaction}, abstract ={Background:Career anchor identifies job-related values ​​and capabilities. Eight career anchors are: Functional- Technical, General Managerial, Autonomy & Independence, Security & Stability, Creativity & innovation, Serve & Dedication, Pure Challenge, and Lifestyle anchor. Each person has a special career anchor. Knowing the career anchors of employees is important both for the individuals themselves and for the managers of the organization. Adapting the career anchor to the nurse's work leads to improved work outcomes. Methods & Materials:This is a correlational study. Data collection tools included background characteristics, job satisfaction and job anchors questionnaire which consisted of eight anchors of Functional- Technical, General Managerial, Autonomy & Independence, Security & Stability, Creativity & innovation, Serve & Dedication, Pure Challenge, and Lifestyle. After obtaining the ethical approve, the link of electronic questionnaires was provided to all nurses working in the hospitals of East Azerbaijan University of Medical Sciences (about 4000 nurses). Inclusion criteria were having at least a bachelor's degree and employment as a clinical nurse and exclusion criteria were not completing more than 10% of the items by the respondents. Data were analyzed in SPSS 16 by descriptive, analytical and regression tests. Findings Data from 470 nurses were analyzed. The mean and standard deviation of the participants' age and work experience were 35.97±7.29 and 12.16±6.90, respectively. According to the results, the most dominant career anchors were the anchors of lifestyle, serve & dedication, and security and stability, respectively. The lowest scores were related to the Creativity & innovation anchor and the General Managerial anchor. The job satisfaction score was also in the middle range (12.99±14.46 from the range of 15 to 75). Job satisfaction scores were also moderate. After adjusting the confounders, the relationship between job satisfaction score and anchors of lifestyle, general management, functional- technical and autonomy & independence was significant. Conclusion: According to the findings, adjusting work shifts and stabilizing employment positions are recommended to increase job satisfaction and align the career anchor with the nursing job.    }, Keywords = {career anchors, job satisfaction, nurses}, volume = {17}, Number = {3}, pages = {36-46}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {لنگر کاری و ارتباط آن با رضایت شغلی پرستاران}, abstract_fa ={  مقدمه لنگر کاری ارزش ها و توانمندی های مرتبط با شغل را مشخص می کند. هشت لنگر کاری عبارتند از: لنگر  ﻓﻨﯽ- تکنیکی، مدیریت عمومی، اﺳﺘﻘﻼل و خودمختاری، اﻣﻨﯿﺖ و ثبات، ﺧﻼﻗﯿﺖ و ﮐﺎرآﻓﺮیﻨﯽ، ﺧﺪﻣﺖ و تعهد، ﭼﺎﻟﺶﻫﺎی خالص و ﺳﺒﮏ زﻧﺪﮔﯽ. هر فرد لنگر کاری خاصی دارد. شناخت لنگرهای کاری کارکنان هم برای خود افراد و هم برای مدیران سازمان مهم است.  تطابق لنگر کاری با  کار پرستار به بهبود پیامدهای کاری منتهی می شود. روش کار: مطالعه حاضر از نوع همبستگی بود. ابزار گردآوری داده ها شامل مشخصات زمینه ای، پرسشنامه رضایت شغلی و لنگرهای کاری بود که از هشت لنگر یا زیر مقیاس فنی- تکنیکی، مدیریتی عمومی، امنیت و ثبات، خلاقیت و کارآفرینی، استقلال و خودمختاری، خدمت و تعهد، چالش محض و سبک زندگی تشکیل شده است. پس از اخذ مجوز اخلاق، لینک پرسشنامه های الکترونیکی در اختیار کلیه پرستاران شاغل در بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی استان آذربایجان شرقی ( حدود 4000 نفر) قرار گرفت. معیارهای ورود داشتن حداقل مدرک کارشناسی و اشتغال به کار به عنوان پرستار بالینی و معیارهای خروج عدم تکمیل بیش از 10 درصد گویه ها توسط پاسخ دهندگان بود. داده ها در SPSS 16 با آزمون های توصیفی، تحلیلی و رگرسیون آنالیز شدند. یافته ها:داده های حاصل از 470 پرستار قابل تجزیه و تحلیل بودند. میانگین و انحراف معیار سن و سابقه کار  مشارکت کنندگان به ترتیب برابر   29/7±97/35 و 90/6± 16/12بود. طبق نتایج، غالب ترین لنگرهای کاری به ترتیب لنگرهای سبک زندگی، خدمت و تعهد، و امنیت و ثبات بودند. کمترین نمره ها نیز به لنگر خلاقیت و کارآفرینی و لنگر مدیریت عمومی مربوط بودند. نمره رضایت شغلی نیز در حد میانه بود (14/46±99/12 از محدوده 15 تا 75).  بعد از تعدیل مخدوشگرها، ارتباط نمره رضایت شغلی با لنگرهای سبک زندگی، مدیریت عمومی، ﻓﻨﯽ- تکنیکی و استقلال و خودمختاری معنی دار بود. بحث و نتیجه گیری: طبق یافته ها تعدیل شیفت های کاری و تثبیت شرایط استخدامی جهت افزایش رضایت شغلی و همسویی لنگر کاری با شغل پرستاری توصیه می شود.    }, keywords_fa = {لنگرهای کاری, رضایت شغلی, پرستاران}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.3.36}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2653-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2653-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Valizadeh, Leila and Zamanzadeh, Vahid and Khorrmmiestakhi, Roya and Pourmollamirza, Afsaneh}, title = {A comparative study the gerontological nursing MSc curriculum in Iran and University of Pennsylvania in USA}, abstract ={Objectives: Increasing the number of elderly people in the world is affecting the need for elderly health care providers. Nurses are one of the most important providers of health care to this group. In Iran, the master's degree program in gerontological nursing has been established and trained students during the last decade. Evaluation in the curriculum is one of the most important ways to improve it. Comparative studies are an effective method of identifying strengths and weaknesses. The aim of this study was to conduct a comparative study of the master's degree program in gerontological nursing offered at Universities of Medical Sciences in Iran and the University of Pennsylvania. Methods & Materials: In this descriptive-comparative study in 2021, information related to the master of gerontological nursing education program was obtained using the keywords of comparative study, curriculum, master's degree, gerontological nursing, Iran, University of Pennsylvania. The data were analyzed using Bereday's model in four stages of description, interpretation, juxtaposition and comparison. Results: The results showed that the University of Pennsylvania, considering the scope of the elderly care, offers a master's degree in nursing in both acute and primary care programs, But in Iran, two types of care are offered in one program. The University of Pennsylvania, unlike most Iranian institutions, employs specialist instructors in the field of gerontology and has nursing centers for direct student work with the elderly. Students entry to Pennsylvania is assessed by various criteria, but in Iran, the entrance exam is the only admission criterion. Courses offered and resources used in Iran are generally taken from Western countries; Unlike in Pennsylvania, the country's cultural, indigenous, and demographic needs have not been addressed. The job status of graduates in Iran, unlike in Pennsylvania, is clearly stated. Conclusion: The Master of gerontological nursing program in Iran is being successfully presented by institutions. In order to improve the situation by considering issues such as the principles of student enrollment, the presence of a teacher familiar with the field of gerontology, the existence of a suitable clinical environment, attention to cultural, indigenous and demographic issues in the course structure and attracting graduates to appropriate jobs, the provision of services by nurses to the elderly community can be affected.  }, Keywords = {Comparative Study, Curriculum, master's degree, gerontological nursing, Iran, University of Pennsylvania}, volume = {17}, Number = {3}, pages = {47-55}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی تطبیقی برنامه آموزشی دوره کارشناسی ارشد پرستاری سالمندی ایران و دانشگاه پنسیلوانیا آمریکا}, abstract_fa ={اهداف: با افزایش جمعیت سالمندی نیاز به مراقبین متخصص حوزه سالمندی نیز در حال افزایش است. پرستاران از مهم‌ترین ارائه‌کنندگان خدمات به این گروه به شمار می‌آیند. رشته کارشناسی ارشد پرستاری سالمندی در طول دهه گذشته ایجاد و اقدام به پرورش دانشجو در سراسر کشور می‌نماید. وجود ارزشیابی در برنامه ‌آموزشی از مهم‌ترین راهکارهای ارتقا آن است. انجام مطالعات تطبیقی با مشخص نمودن نقاط ضعف و قوت روشی مؤثر است. مطالعه حاضر باهدف انجام مطالعه تطبیقی برنامه آموزشی کارشناسی ارشد پرستاری سالمندی ارائه‌شده در دانشگاه‌‌های علوم پزشکی کشور ایران و دانشگاه پنسیلوانیا انجام شد. مواد و روش‌ها: در ایـن مطالعـه توصیفـی- تطبیقـی در سـال 1401 اطلاعات مربوط به برنامـه آمـوزش کارشناسـی ارشـد پرسـتاری سالمندی بـا اسـتفاده از کلیدواژه‌های مطالعـه تطبیقـی، برنامـه درسـی، کارشناسـی ارشـد، پرسـتاری سالمندی، ایـران، دانشگاه پنسیلوانیا مورد جستجو قرار گرفتند. اطلاعات بـا اسـتفاده از الگـوی Bereday در چهـار مرحلـه توصیـف، تفسـیر، هم‌جواری و مقایسـه مـورد تجزیه‌وتحلیل قـرار گرفـت. یافته‌ها: نتایج به‌دست‌آمده نشان داد دانشگاه پنسیلوانیا با در نظر گرفتن گستردگی حوزه مراقبت سالمندان، کارشناسی ارشد پرستاری را به دو برنامه مراقبت حاد و اولیه ارائه می‌نماید ولی در ایران به یک‌شکل و با ترکیب هر دو نوع مراقبت در یک برنامه در حال ارائه است. دانشگاه پنسیلوانیا برخلاف اکثر مؤسسات ایران از مدرسین متخصص حوزه سالمندی برای آموزش بهره می‌برد و دارای مراکز سالمندی برای کار مستقیم دانشجو با سالمندان است. ورود دانشجو به پنسیلوانیا با معیار‌های گوناگون بررسی می‌شود اما در ایران آزمون کنکور تنها معیار پذیرش است. دروس ارائه‌شده و منابع مورداستفاده در ایران عموماً برگرفته از کشورهای غربی است؛ و به مسائل فرهنگی، بومی و نیازهای جمعیت شناختی کشور برخلاف پنسیلوانیا توجهی نشده است. جایگاه شغلی دانش‌آموختگان در ایران برخلاف پنسیلوانیا به‌طور واضح و روشن‌بیان شده است.  نتیجه‌گیری: برنامه کارشناسی ارشد پرستاری سالمندی در ایران به‌طور موفقیت‌آمیز از سوی مؤسسات در حال ارائه است. در جهت بهبود شرایط با در نظر گرفتن مواردی مانند اصول جذب دانشجو، وجود مدرس آشنا با حوزه سالمندی، وجود محیط بالینی مناسب، توجه به موارد فرهنگی، بومی و جمعیت شناختی در ساختار دروس و جذب دانش‌آموختگان در جایگاه‌های شغلی مناسب می‌توان ارائه خدمات به جامعه سالمندی از سوی پرستاران را تحت تأثیر قرارداد.  }, keywords_fa = {مطالعه تطبیقی, برنامه آموزشی, کارشناسی ارشد, پرستاری سالمندی, ایران, دانشگاه پنسیلوانیا}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.3.47}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2698-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2698-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Hajibabaee, Fatemeh and Ashrafizadeh, Hadis and AzimBeig, Zohreh}, title = {A study of nurses\' knowledge, attitude and practice towards Coronavirus disease in hospitals of Tehran University of Medical Sciences in 2020}, abstract ={Introduction: Health care providers are the first line of defense in direct and long-term contact with patients with coronavirus disease. Lack of sufficient knowledge and inappropriate attitude and practice of nurses toward coronavirus disease can lead to delays in diagnosis and treatment, poor adherence to infection control principles, and ultimately the rapid spread of infections. The aim of this study was to determine the knowledge, attitude, and practice of nurses working at Tehran University of Medical Sciences regarding coronavirus disease. Method: This descriptive-analytical cross-sectional study was performed in 2020 on 175 nurses working at Tehran University of Medical Sciences who were selected by convenience sampling method. The data collection tool was a questionnaire of demographic variables and the knowledge, attitude, and practice of Bao-Liang Zhong. Data analysis was performed by SPSS-V24 software using descriptive, inferential, and correlational statistical tests. Results: 80.6% of the participants in the present study were women and 64.4% of them were in the age range of 22-40 years. The mean score for nurses' knowledge was 9.30 ± 1.116 and the mean score of attitude and practice was 0.851 ± 1.24 and 0.506 ± 1.42, respectively. There was a statistically significant relationship between age and knowledge (P = 0.038) while between other demographic variables (gender, marital status, level of education, work experience, workplace department, and care of a person with or suspected of coronavirus disease) with knowledge, attitude and There was no statistically significant relationship between nurses' performance. Conclusion: The knowledge level of the vast majority of nurses regarding coronavirus disease was good and more than half of them had a positive attitude and good performance. Continuation of more educational strategies is necessary for all nurses to better understand and have a positive view of the epidemic.}, Keywords = {Knowledge, Attitude, Practice, Nurse, Covid-19, coronavirus pandemic}, volume = {17}, Number = {3}, pages = {56-66}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی دانش، نگرش و عملکرد پرستاران نسبت به بیماری کرونا در بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 1400}, abstract_fa ={مقدمه: ارائه دهندگان خدمات سلامت به عنوان اولین خط دفاعی در تماس مستقیم و طولانی مدت با بیماران مبتلا به کرونا هستند. نداشتن دانش کافی و نگرش و عملکرد نامناسب پرستاران نسبت به بیماری کرونا می تواند منجر به تأخیر در شناسایی و درمان، پایبندی ضعیف به اصول کنترل عفونت و در نهایت گسترش سریع عفونت ها شود. این مطالعه با هدف تعیین دانش، نگرش و عملکرد پرستاران شاغل در دانشگاه علوم پزشکی تهران نسبت به بیماری کرونا انجام شده است. روش: این مطالعه توصیفی- تحلیلی و از نظر زمانی مقطعی، در سال 1400 بر روی 175 نفر از پرستاران شاغل در دانشگاه علوم پزشکی تهران که به شیوه در دسترس انتخاب شده بودند، انجام شده است. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه متغیرهای دموگرافیک و دانش، نگرش و عملکرد Bao-Liang Zhong بود. تجزیه و تحلیل داده ها توسط نرم افزار SPSS-V24 با استفاده از آزمون های آمار توصیفی، استنباطی و ارتباط سنجی صورت گرفته است. یافته ها: 6/80 درصد از شرکت کنندگان در پژوهش حاضر زن و 4/64 درصد آن ها در بازه سنی 40-22 سال بود. میانگین نمره دانش پرستاران 116/1 ± 30/9 و میانگین نمره نگرش و عملکرد به ترتیب 24/1 ± 851/0، 42/1 ± 506/0 بود. بین سن و دانش ارتباط آماری معنی داری یافت شد (P= 0.038) درحالیکه بین سایر متغیرهای دموگرافیک (جنس، وضعیت تأهل، سطح تحصیلات، سابقه کار، بخش محل کار و مراقبت از فرد مبتلا یا مشکوک به کرونا) با دانش، نگرش و عملکرد پرستاران ارتباط آماری معنی داری یافت نشد.  بحث و نتیجه گیری: سطح دانش اکثریت قریب به اتفاق پرستاران نسبت به بیماری کرونا خوب و بیش از نیمی از آن ها دارای نگرش مثبت و عملکرد خوب بودند. ادامه راهبردهای آموزشی بیشتر برای درک بهتر و دیدگاه مثبت نسبت به بیماری همه گیر برای همه پرستاران الزامی است.    }, keywords_fa = {دانش, نگرش, عملکرد, پرستار, کووید-19, پاندمی کرونا.}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.3.56}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2625-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2625-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Alimardani, zohreh and ASADY, MOHAMMAD}, title = {Grounded model for online education improvement strategies during the Covid-19 pandemic}, abstract ={  Introduction: The aim of this study was to provide a data theory based on the data model of online learning improvement strategies during the Covid-19 epidemic. Sudden exposure to these acute conditions in the field of education, caused the need to use virtual education courses, especially in Iranian universities. Method: The research approach was qualitative by systematic GT strategy. The study population consisted of faculty members of Tehran University and the Payame Noor University of Tehran were studied using the theoretical sampling method and theoretical saturation, with 28 participants. Some education experts consulted in higher education technology to design an interview protocol. Researchers used a rethinking strategy to validate the interview data coding process. Data were analyzed using Maxqda Qualitative Analysis software version 2022. Findings: Themes and concepts related to improving online teaching-learning during the Covid-19 pandemic period coded with a total of 264 codes in the form of 31 open codes, Ten core codes, and Five selected codes, included organizational, educational, metacognitive, communication, and contextual strategies. Conclusion: The results of this study indicate that Organizational strategies are considered as the main and supporting factor for improving education and learning in the online education environment and include monitoring and evaluation of online education and online education management and planning. Communication strategies in the field of informal and formal educational communication have an interventionist role in improving online education and learning in the university. Field strategies, in the form of software and hardware infrastructure, provide the basis for online college education and learning. Educational strategies as operational strategies are mainly led by faculty members and university lecturers in the context of developing online educational content and improving online teaching methods.      }, Keywords = {Online Education, E-Learning, Strategies, Consequences, Covid-19 Pandemic}, volume = {17}, Number = {3}, pages = {67-86}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {الگوی داده بنیاد راهبردهای بهبود آموزش آنلاین در دوران پاندمی کووید-19}, abstract_fa ={مقدمه:این مطالعه با هدف ارائه یک مدل نظریه داده بنیاد و در راستا الگویی داده بنیاد راهبردهای بهبود یادگیری آنلاین در دوران همه‌گیری کووید-19 انجام شد. مواجهه ناگهانی با این شرایط بحرانی در حوزه آموزش، سبب  شد تا ضرورت استفاده از دوره های آموزش مجازی به ویژه در دانشگاه های ایران بیش از پیش احساس گردد. روش کار: رویکرد این پژوهش، کیفی و با استفاده از راهبرد نظریه داده بنیاد سیستماتیک بود. جامعه پژوهش شامل اعضای هیأت علمی دانشگاه تهران و پیام نور تهران بودند که با استفاده از روش نمونه ­گیری نظری هدفمند بر اساس اشباع نظری با تعداد 28 مشارکت­ کننده مورد مطالعه قرار گرفتند. از برخی کارشناسان  آموزش نیز در زمینه فناوری آموزش عالی برای طراحی منشور مصاحبه مشورت گردید. پژوهشگران، از راهبرد بازاندیشی برای تایید فرآیند کدگذاری داده­ های مصاحبه استفاده کردند و داده ­ها با استفاده از نرم افزار تحلیل کیفی مکس­کیودا نسخه 2022 تحلیل شد. یافته‌ها:  مضامین و مفاهیم مرتبط با  بهبود تدریس ـ یادگیری آنلاین در دوران پاندمی کووید-19 درمجموع با تکرار 264 کد در قالب 31 کدباز و 10 کد محوری و 5 کد انتخابی شامل راهبردهای سازمانی، آموزشی، فراشناختی، ارتباطی و زمینه ­ای، کدگذاری شده ­اند. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش حاکی از آن است که راهبردهای سازمانی به عنوان عامل اصلی و پشتیبان برای بهبود آموزش و یادگیری در محیط آموزش آنلاین تلقی می­ شوند و شامل نظارت و ارزیابی آموزش آنلاین و مدیریت و برنامه‌ریزی آموزش آنلاین می‌گردند. راهبردهای ارتباطی در زمینه ارتباطات آموزشی غیررسمی و رسمی نقش مداخله­ گر در بهبود آموزش و یادگیری آنلاین در دانشگاه دارند. راهبردهای زمینه­ ای، در قالب زیر ساخت های نرم افزاری و سخت افزاری، زمینه را برای آموزش و یادگیری دانشگاهی آنلاین فراهم می کنند. راهبردهای آموزشی به‌عنوان راهکارهای عملیاتی عمدتاً توسط اعضای هیئت­ علمی و مدرسان دانشگاه‌ها در چارچوب تدوین محتوای آموزشی آنلاین و بهسازی روش‌های تدریس آنلاین رهبری می ­شوند.}, keywords_fa = {آموزش آنلاین, یادگیری الکترونیکی, راهبردها, پیامدها, پاندمی کووید-19}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.3.67}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2617-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2617-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Dehghan, Azam and salmani, naiire and dehghani, khadijeh}, title = {The Effect of Training on Neonatal Intensive Care Nurses’ Performance Regarding Pain Management in Premature Neonates}, abstract ={Background:Many care and treatment approaches in the NICU are accompanied by pain as a recurrent complication during neonates’ hospitalization. The performance of a nurse as an important member of the care team can directly affect pain management.The aim of this study was to determine the effect of training on neonatal intensive care nurses’ performance regarding pain management in premature neonates. Methods:This is a quasi-experimental study including two groups which was performed through a pre-post comparison .The nurses in the intervention group participated in three sessions of theoretical and two sessions of practical training. The tool for evaluating nurses’ performance regarding pain management in premature infants was completed by the nurses in both groups on three occasions including before training, one week after the training, and three weeks after it. The data was analyzed using SPSS V25 with a significance level of 0.05. Results: The nurses’ demographic information including age, education, working shift, work experience, and the type of employment were not significantly different in the two groups.There was a significant difference in mean scores of the nurses’ performance between the intervention and the control groups one week and three weeks after the intervention(P-value < 0.001).In addition, the mean score of the nurses’ performance in the intervention group one week and three weeks after training was significantly different (P-value < 0.001). Conclusion: Holding theoretical and practical workshops can affect nurses’ performance in regard with pain management in premature Neonates in the NICUs.  }, Keywords = {Nurse, Pain ,Premature Neonate, Neonatal Intensive Care}, volume = {17}, Number = {4}, pages = {1-12}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی تاثیر آموزش بر عملکرد پرستاران مراقبت ویژه نوزادان درمدیریت درد نوزادان نارس}, abstract_fa ={مقدمه : بسیاری ازمراقبت ها وروش های درمانی در بخش مراقبت ویژه نوزادان با ایجاد درد همراه می باشد و درد یک عارضه جانبی مکرر در هنگام بستری شدن نوزادان است و در این بین عملکرد پرستاران بعنوان عضو مهمی از تیم مراقبتی  می تواند به طور مستقیم بر مدیریت درد تأثیر بگذارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش بر عملکرد پرستاران مراقبت ویژه نوزادان درمدیریت درد نوزادان نارس انجام شد. روش کار:مطالعه از نوع نیمه تجربی دو گروهی بصورت مقایسه قبل و بعد انجام شد. پرستاران گروه آزمون در سه جلسه آموزش تئوری و دو جلسه اموزش عملی شرکت داشتند و ابزار سنجش عملکرد پرستاران در زمینه ی مدیریت درد نوزاد نارس طی سه مرحله ی قبل، یک هفته و سه هفته بعد از آموزش توسط هر دو گروه تکمیل شد. اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS25 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و سطح معناداری 05/0 بود. یافته ها:اطلاعات دموگرافیک پرستاران شامل سن،تحصیلات، شیفت کاری،سابقه کار و نوع استخدام بین دو گروه تفاوت معناداری نداشت. مقایسه میانگین نمره ی عملکرد پرستاران در دو گروه آزمون و کنترل یک هفته و سه هفته بعد از مداخله، تفاوت آماری معناداری را نشان داد. (001/0 >p-value).مقایسه ی میانگین نمره عملکرد پرستاران گروه آزمون یک هفته و سه هفته بعد از آموزش تفاوت معناداری را نشان داد(001/0 >p-value). نتیجه گیری:برگزاری کارگاه های تئوری و عملی  می تواند بر وضعیت عملکرد پرستاران مراقبت ویژه نوزادان در مدیریت درد نوزادان نارس اثرگذار باشد.  }, keywords_fa = {پرستار,درد, نوزاد نارس, مراقبت ویژه نوزادان}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2684-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2684-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Bakhtiari, Ziba and Ramezani-badr, Farhad and Amini, Kourosh}, title = {The stress, anxiety and depression of nurses in emergency departments of teaching hospitals affiliated to Zanjan University of Medical Sciences and some related factors during the Covid-19 outbreak}, abstract ={Introduction: The Covid 19 pandemic has put a lot of pressure on health systems. To improve the quality of nursing care in emergency departments, it is important to pay attention to the psychological disorders of nurses that may arise following the covid-19 outbreak. The aim of this study was to determine the status of stress, anxiety, and depression of nurses working in the emergency department of teaching hospitals affiliated to Zanjan University of Medical Sciences during the Covid-19 pandemic. Methods: This descriptive cross-sectional study was performed on 125 nurses working in the emergency department of teaching hospitals affiliated to Zanjan University of Medical Sciences from January to May2022.Samples were selected by stratified random sampling method. The Cohen Perceived Stress Questionnaire and the Hamilton Anxiety and Depression Scales were used to collect data. Perceived stress questionnaire was completed self-reportedly by research samples. The Hamilton Anxiety and Depression Scales were completed through an interview, with an appointment in the appropriate environment within half an hour. Data were analyzed using descriptive statistics including: frequency, mean and standard deviation and inferential statistics including: parametric tests such as Pearson correlation coefficient, independent t-test and one-way analysis of variance with a significance level of 0.05 through software SPSS 22. Results: According to the results, the mean and standard deviation of age and work experience of nurses participating in the study were 29.98±5.20 and 6.26±4.49 respectively. Most nurses (72.8%) were female. Most (76%) had a history of Covid-19 and 91.2% of nurses reported a history of direct care for patients with Covid-19.The results showed that the mean and standard deviation of stress, anxiety and depression were 24.78±6.34, 13.24±10.5 and 12.73±9.67 respectively. Also, the mean of nurses' depression in the teaching hospitals was statistically significant (P <0.05).The results of Pearson correlation coefficient did not show a significant relationship between stress, anxiety and depression with age, work experience and number of children. Conclusion: More than half of the emergency nurses studied had significant stress, anxiety, and depression during the Covid-19outbreak. It seems that while developing codified programs to support nurses in crises, effective and planned measures should be taken to prevent and treat the psychological disorders of emergency nurses.  }, Keywords = {Stress, Anxiety, Depression, Emergency Nurses, Covid-19}, volume = {17}, Number = {4}, pages = {13-26}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی استرس، اضطراب و افسردگی پرستاران بخش های اورژانس بیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان و برخی عوامل مرتبط با آن در طی شیوع پاندمی کووید- 19}, abstract_fa ={مقدمه: پاندمی کووید 19، فشـار زیادی بر سـیسـتم­های بهداشـت و درمان وارد کرده اسـت. برای ارتقاء کیفیت مراقبت­های پرستاری در بخش­های اورژانس، توجه به مشکلات روان­شناختی پرستاران که ممکن است به دنبال شیوع این ویروس ایجاد شود، دارای اهمیت ویژه­ای می­باشد. روش کار: این مطالعه توصیفی-مقطعی از دی ماه 1400 تا فروردین سال 1401 بر روی 125 پرستار شاغل در بخش اورژانس بیمارستان­های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان انجام شد. نمونه­ ها به روش تصادفی طبقه­ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده­ها از پرسش­نامه استرس درک شده کوهن و پرسش نامه­ های اضطراب و افسردگی هامیلتون استفاده شد. پرسش­نامه استرس درک شده به صورت خود اظهاری توسط نمونه های پژوهش تکمیل شدند. پرسش نامه­ های اضطراب و افسردگی هامیلتون از طریق مصاحبه، با تعیین وقت قبلی در محیط مناسب در مدت زمان نیم ساعت تکمیل شدند. داده ­های جمع آوری شده، با استفاده از آمار توصیفی شامل: فراوانی، میانگین و انحراف معیار و آمار استنباطی شامل: آزمون­های پارامتریک نظیر ضریب همبستگی پیرسون، tمستقل و آنالیز واریانس یک طرفه با سطح معناداری 05/0 از طریق نرم افزار SPSS 22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ­ها: طبق نتایج، میانگین و انحراف معیار سن و سابقه کار پرستاران شرکت کننده در مطالعه به ترتیب 5/2 ± 29/98و 4/49 ± 6/26 بود. بیشتر پرستاران(72/8%) زن بودند. اکثرا (76%)سابقه ابتلا به کووید 19 داشتند و 91/2% از پرستاران سابقه مراقبت مستقیم از بیماران مبتلا به کووید 19 را اظهار کردند. نتایج نشان داد که میانگین و انحراف معیار استرس، اضطراب و افسردگی نمونه­ های پژوهش به ترتیب 6/34 ± 24/78، 10/5 ± 13/24 و 9/67 ± 12/73 بود. همچنین میانگین افسردگی پرستاران در بیمارستان های آموزشی مورد بررسی، اختلاف آماری معنا داری داشت(P<0.05) . نتایج ضریب همبستگی پیرسون ارتباط معنی داری بین متغیرهای استرس، اضطراب و افسردگی با متغیرهای سن، سابقه کار و تعداد فرزندان نشان نداد. نتیجه گیری: با توجه به اینکه بیش از  نیمی از پرستاران اورژانس مورد مطالعه دارای استرس، اضطراب و افسردگی قابل توجهی در دوران کووید-19  بودند؛ به نظر می رسد ضمن توسعه برنامه های مدون حمایت از پرستاران در بروز بحران ها باید اقدامات موثر و برنامه ریزی شده­ای برای پیشگیری و درمان اختلالات روانشناختی پرستاران اورژانس انجام شود.  }, keywords_fa = {استرس, اضطراب, افسردگی, پرستاران اورژانس, کووید 19}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2676-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2676-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {begjani, jamalodin and sadathoseini, akram-sadat and ranjbar, hadi and najafalidizaji, niloofar and zarifiansoroush, zahra and mohkam, masoumeh}, title = {The Effect of Self Care Education based on Orem’s Theory on Quality of Life of Parents of Children with Nephrotic Syndrome}, abstract ={Introduction: Complications of nephrotic syndrome reduce quality of life in parents. Self-care education is associated with the possibility of reducing mortality and improving disease outcome. The aim of this study was to determine the effect of self-care education on quality of life of parents of children with nephrotic syndrome. Methods: In this randomized clinical trial study, 60 children aged 7-18 years with nephrotic syndrome were randomly divided into two equal groups of test and control. Data collection tools were demographic information form and World Health Organization Quality of Life Questionnaire. The intervention group received 2 sessions of 60 minutes of self-care training based on Orem theory. The control group did not receive any training. The results of the intervention were analyzed after 4 weeks by SPSS 23 software. Results: The mean scores of quality of life in the experimental and control groups before the intervention were 74/3 ± 36/51  and52/4 ± 46/51 , respectively (P>0.05 ), No significant difference was observed between the two groups. One month after the intervention, it was  26/3 ± 90/99 in the experimental group and 27/9 ± 20/51 in the control group, which Significant difference  was observed between the two groups (P<0.05). Conclusion: Self care education based on Orem's theory is effective in increasing the quality of life of parents of children with nephrotic syndrome which can be used as a complementary and effective method to improve that in parents of this group of patients.  }, Keywords = {Child, Education, Orem, Parents, Nephrotic syndrome, Quality of life}, volume = {17}, Number = {4}, pages = {27-36}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تاثیر آموزش خود مراقبتی براساس نظریه اورم بر کیفیت زندگی والدین کودکان مبتلا به سندروم نفروتیک}, abstract_fa ={مقدمه: عوارض ناشی از سندرم نفروتیک باعث کاهش کیفیت زندگی والدینِ کودکان مبتلا به این بیماری می گردد. با توجه به اینکه آموزش خودمراقبتی با احتمال کاهش مرگ و میر و بهبود پیامدهای بیماری همراه می­ باشد، لذا هدف پژوهش حاضر تعیین تاثیر آموزش خودمراقبتی بر ارتقاء کیفیت زندگی والدینِ کودکان مبتلا به سندرم نفروتیک بوده است. روش­ کار: در این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی 60 کودک 18-7 ساله مبتلا به سندرم نفروتیک به روش تصادفی به دو گروه مساوی آزمون و کنترل تقسیم شدند. ابزارگرداوری داده ها شامل: فرم اطلاعات دموگرافیک  و پرسشنامه ی خلاصه شده ی کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی[1] بود. اعضای گروه مداخله 2 جلسه 60 دقیقه ­ای، آموزش خودمراقبتی براساس نظریه اورم دریافت کردند. نتایج مداخله بعد از یک ماه توسط نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 23 تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: میانگین نمره ی کیفیت زندگی والدین در گروه آزمون و کنترل، قبل از مداخله، به ترتیب 74/3 ± 36/51 و 52/4 ± 46/51 بود که اختلاف معناداری بین دو گروه مشاهده نشد(05/0 <P). لیکن یک ماه پس از مداخله در گروه آزمون این رقم  به 26/3 ± 90/99 و در گروه کنترل به 27/9 ± 20/51 رسیده بود که بر اساس آزمون من ویتنی یو (05/0 >P) اختلاف معناداری بین دو گروه مشاهده شد. بحث و نتیجه گیری: آموزش خودمراقبتی براساس نظریه اورم بر ارتقاء کیفیت زندگی والدینِ کودکان مبتلا به سندرم نفروتیک مؤثر بود. این نتایج در یک ماه بعد از مداخله آموزشی نیز تداوم داشت، لذا می­ تواند به عنوان روش مکمل و اثربخش در افزایش کیفیت زندگی والدین این گروه از بیماران مورد استفاده قرار بگیرد.  }, keywords_fa = {کودک, آموزش, اورم, والدین, سندروم نفروتیک, کیفیت زندگی}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2707-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2707-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Rostami, somaieh and mehdipor, roghaieh and Bagherian, Behnaz and Sabzevari, Sakineh}, title = {Study the relationship between spiritual intelligence with Self-Esteem and life expectancy in cancer patients referring to the oncology department of Kerman University of Medical Sciences hospitals}, abstract ={Background : Cancer is a chronic disease, which, despite all the advances in diagnosis and treatment, is also a reminder of pain, limitation, deformity and death. The purpose of this study was to determine the relationship between spiritual intelligence and life expectancy in cancer patients in Kerman University of Medical Sciences hospitals in 2017.  methods: This was a descriptive-correlational study. Data were collected by  questionnaires includeSpiritual Intelligence, Snyder's Life Expectancy, Rosenberg's Self-Esteem . The sample was 235 patients were selected by available sampling method. Data were analyzed using SPSS 21 software, descriptive statistics (central indexes and dispersion and tables describing percentage and frequency) and analytical statistics (T test,ANOVA,Pearson correlation coefficient) . Results: The mean and standard deviation of spiritual intelligence (122.88 ±13.5) and life expectancy (39.3 ± 6.41) and Self-esteem (82.4 ± 4.69) were respectively, which indicates that the patients under study enjoyed high spiritual intelligence ,life expectancy and Self-esteem. According to Pearson correlation coefficient between spiritual intelligence and self-esteem (r = 0.26, p = 0.0001), between spiritual intelligence with life expectancy (r = 0.37, p = 0.0001) and between dignity Self-esteem with life expectancy (r = 0.42, p = 0.0001) was a direct and significant relationship. Conclusion: The results of this study confirm the importance of spiritual intelligence and self-esteem as influential variables on the life expectancy in cancer patients. Therefore emphasize on spiritual intelligence and self-esteem improves their self-control , physical and mental health.}, Keywords = {Spiritual Intelligence, self-esteem, Life Expectancy, Cancer}, volume = {17}, Number = {4}, pages = {37-46}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی ارتباط هوش معنوی با عزت نفس و امید به زندگی در بیماران مبتلا به سرطان مراجعه کننده به بخش انکولوژی بیمارستان‌های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی کرمان}, abstract_fa ={مقدمه : علی­رغم وجود همه پیشرفت­ها در زمینه­­ی تشخیص و درمان، هم­چنان یادآور درد، محدودیت و مرگ  است. هوش معنوی، عزت نفس و امید به زندگی در سازگاری بیماران مبتلا به سرطان دارای اهمیت زیادی بوده و لازم است پرستاران با این متغیرها و ارتباط بین آ نها آشنا شوند. روش  : مطالعه توصیفی همبستگی بود و اطلاعات به وسیله پرسشنامه­ها ی هوش معنوی ، امید به زندگی اشنایدر و عزت نفس روزنبرگ جمع­آوری گردید. حجم نمونه  235 بیمار به روش نمونه گیری در دسترس بود. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS 21 و آمار توصیفی (شاخص های مرکزی و پراکندگی و جداول توصیف درصد و فراوانی) و تحلیلی (T test، ضریب همبستگی پیرسون، ANOVA) انجام شد. (Felder, 2004 #18) یافته ها: میانگین و انحراف معیار هوش معنوی بیماران مورد مطالعه (5/13± )88/122، عزت نفس (69/4±) 82/3، و امید به زندگی (41/6±) 3/39 بود، نتایج نشان داد بیماران از هوش معنوی، عزت نفس و امید به زندگی  نسبتا"بالایی برخوردار بودند. بین هوش معنوی با عزت نفس (0001/0=p، 26/0=r)، بین هوش معنوی با امید به زندگی ( 0001/0=p، 37/0=r) و بین عزت نفس با امید به زندگی (0001/0=p، 42/0=r ) ارتباط آماری مستقیم و معناداری وجود داشت) 05/0>P). نتیجه گیری: نتایج این مطالعه اهمیت هوش معنوی و عزت نفس را به عنوان متغیرهای تأثیرگذار بر امیدبه زندگی بیماران سرطانی مورد تأیید قرار می­دهد. بنابراین می توان گفت با تقویت هوش معنوی عزت نفس و خودکنترلی آنها افزایش یافته و منجر به بهبود سلامت جسمی و روانی آنها نیز می­گردد.}, keywords_fa = {هوش معنوی, عزت نفس, امید به زندگی, سرطان}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2417-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2417-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {najafi, bahareh and vagharseyyedin, . Seyyed Abolfazl and Mahmoudirad, Gholamhossei}, title = {Explaining Nurses\' Experiences concerning Characteristics of an Effective Leadership: A Qualitative Study}, abstract ={   Background :Nursing managers and leaders have a vital role in organizing and providing nursing care in medical centers. Effective managers and leaders should guide employees appropriately towards the goals of the organization, increasing the quality of care and increasing the level of society’s health. This study was designed with the aim of explaining nurses' experiences of effective leadership characteristics.  methods:In this qualitative study which was conducted using the content analysis, purposeful sampling approach was applied on 16 participants (12 nurses, 2 head nurses, and 2 supervisors). Data collection was done using in-depth and semi-structured face-to-face interviews. After collecting the data, all the interviews were transcribed. At first, the meaning similarities were reviewed and sub-categories were identified. Then, related sub-categories were grouped in one category. Findings:The age range of participants in this study was 25-50 years. By analyzing the data, 8 sub-categories and 4 main categories were emerged. The emerged categories were: "Professional characteristics" with two sub-categories (creating motivation and providing support); "Communication characteristics" with two sub-categories (ability to establish proper interpersonal communication and prompting in the correct manner); "Scientific characteristics" with two sub-categories (being a scientifically and practically role model and situation management) and "Ethical characteristics" with two sub-categories (responsibility and observe justice and not make discrimination among personnel). Conclusion:The findings of this study can be used in the management improvement program and the professional planning of head nurses, as a guide for designating and selecting effective managers. The designation of effective supervisors and head nurses can bring freshness and vitality among the health care staff and consequently improve the quality of patient care. Keywords: Nurse, Qualitative Research, Leadership    }, Keywords = {Nurse, Qualitative Research, Leadership}, volume = {17}, Number = {4}, pages = {47-57}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تبیین تجارب پرستاران از ویژگیهای رهبری اثر بخش : یک مطالعه کیفی}, abstract_fa ={مقدمه:مدیران و رهبران پرستاری نقش حیاتی در سازمان دهی و ارائه مراقبتهای پرستاری در مراکز درمانی دارند. مدیران و رهبران اثر بخش بایستی کارکنان را به طور مناسب در جهت اهداف سازمان ، افزایش کیفیت مراقبت و افزایش سطح سلامت جامعه ، هدایت  نمایند. این مطالعه با هدف تبیین تجارب پرستاران از ویژگیهای رهبری اثر بخش طراحی شد. روش کار:این مطالعه کیفی با رویکرد تحلیل محتوا و با استفاده از نمونه گیری هدفمند بر روی 16 نفر از مشارکت کنندگان ( 12 نفر پرستاران و 2 نفر سرپرستاران و 2 نفر سوپروایزر ) انجام شد. داده ها با روش تحلیل محتوی قرار دادی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. جمع آوری داده ها با استفاده از مصاحبه های چهره به چهره بصورت عمیق و نیمه ساختار مند انجام شد. بعداز گرداوری داده ها ، تمام مصاحبه ها نسخه­برداری شد. در ابتدا شباهتهای معنایی مورد بازنگری قرار گرفت و زیر طبقات مشخص شدند. سپس، زیر طبقات مرتبط در یک طبقه قرار گرفتند. یافته ها: دامنه سنی مشارکت­کنندگان در این مطالعه 25 -50 سال بود. با تحلیل داده­ها 8 زیر طبقه  و 4 طبقه اصلی استخراج شد. طبقات تحت عناوین "ویژگی­های حرفه­ای" با دو زیر طبقه  (ایجاد انگیزه،  ارایه حمایت)؛ طبقه "ویژگی­های ارتباطی" با دو زیر طبقه (توانایی برقراری ارتباط مناسب  بین فردی، تذکر دهی به شیوه صحیح)؛ طبقه" ویژگی­های علمی" با دو زیر طبقه (الگو بودن  از نظر  علمی و عملی،  مدیریت موقعیت) و طبقه " ویژگی­های اخلاقی" با دو زیر طبقه (مسئولیت پذیری، عدالت و عدم تبعیض بین پرسنل) استخراج گردید. نتیجه­ گیری: از یافته­های این مطالعه میتوان برای برنامه بهسازی مدیریت و برنامه­ریزی حرفه­ای سرپرستاران، بعنوان راهنمای بکار گماردن و انتخاب سرپرستاران اثر بخش استفاده کرد. انتصاب سرپرستاران و سوپروایزران موثر و اثربخش می­تواند موجب شادابی  و نشاط در بین کادر درمان و به تبع آن ارتقاء کیفیت مراقبت بیماران گردد.  }, keywords_fa = {پرستار, تحقیق کیفی, رهبری}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2666-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2666-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Dabiri, Solmaz and Eynypour, Jav}, title = {Structural Model of the Relationship between Emotion Management and Sense of Cohesion with the Mediating Role of Ambiguity Tolerance in Nurses in Tehran}, abstract ={Introduction: Sense of cohesion can affect nurses' personal and professional performance and it is important to identify the factors involved in it. The aim of this study was to investigate the mediating role of ambiguity tolerance in the relationship between emotion management and sense of cohesion in nurses in Tehran. Methods: The present study was a descriptive-correlational modeling of structural equations. The statistical population of the present study includes nurses in Tehran, from which 189 people were selected by convenience sampling. Data collection tools included a sense of cohesion questionnaire, an ambiguity tolerance questionnaire and an emotion regulation questionnaire. Results: The results showed that the correlation coefficient between emotion management and ambiguity tolerance (0.67), ambiguity tolerance and sense of cohesion (0.76) and emotion management and sense of cohesion (0.68) was significant at the level of 0.01. Also, tolerance of ambiguity in the relationship between emotion management and sense of cohesion in nurses had a mediating role (P <0.05). Conclusion: Accordingly, in the relationship between emotion management and sense of cohesion in nurses, ambiguity tolerance had a mediating role. Therefore, emotion management can help strengthen their sense of cohesion by increasing the level of ambiguity tolerance in nurses.  }, Keywords = {Ambiguity tolerance, Emotion management, Sense of cohesion}, volume = {17}, Number = {4}, pages = {58-67}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {الگوی ساختاری رابطه بین مدیریت هیجان و حس انسجام با نقش میانجی تحمل ابهام در پرستاران شهر تهران}, abstract_fa ={مقدمه: حس انسجام می­تواند عملکرد فردی و شغلی پرستاران را تحت تاثیر قرار دهد و شناسایی بررسی عوامل دخیل در آن حایز اهمیت است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی تحمل ابهام در ارتباط بین مدیریت هیجان و حس انسجام در پرستاران شهر تهران انجام شد. روش کار: مطالعه حاضر، توصیفی-همبستگی و از نوع مدل­سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را  پرستاران شهر تهران در بر­می­گیرد که از این میان، به صورت نمونه­گیری در دسترس تعداد ۱۸۹ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده­ها شامل پرسشنامه حس انسجام، پرسشنامه تحمل ابهام و پرسشنامه تنظیم هیجان بود. یافته ­ها: نتایج پژوهش نشان داد که ضریب همبستگی بین مدیریت هیجان و تحمل ابهام (۶۷/0)، تحمل ابهام و حس انسجام (۷۶/0) و مدیریت هیجان و حس انسجام (۶۸/0) در سطح 01/0 معنادار است. همچنین تحمل ابهام در رابطه بین مدیریت هیجان و حس انسجام در پرستاران دارای نقش میانجی بود (05/0 >P). نتیجه­ گیری: بر این اساس در رابطه بین مدیریت هیجان و حس انسجام در پرستاران، تحمل ابهام دارای نقش میانجی بود. بنابراین مدیریت هیجان از طریق افزایش سطح تحمل ابهام در پرستاران می­تواند به تقویت حس انسجام در آنها کمک کند.  }, keywords_fa = {تحمل ابهام, مدیریت هیجان, حس انسجام}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2674-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2674-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Hatamian, Peyman and Tabatabaei, Kazem and Azadfalah, Parviz and Hasani, Jafar}, title = {qualitatively analyze the views of experts on the role of knowledge and cognitive evaluation effective in emotion regulation}, abstract ={Introduction: Emotion regulation refers to strategies that are used to reduce, increase or maintain emotional experiences, Considering that accurate knowledge of emotions and their correct assessment can play an important role in reducing people's emotional problems, therefore, the purpose of this research was to qualitatively analyze the opinion of experts about the role of knowledge and cognitive evaluation effective on emotion regulation. Methods: The present study was Inductive qualitative content analysis and latent analysis method. The participants were specialists and experts working on the field of emotion regulation in Iran and were selected through purposeful sampling. After reaching the saturation point with 11 experts, semi-structured interviews were conducted. Results: Qualitative analysis of the findings led to two main categories: a) knowledge and acceptance of emotions and b) inadequate emotional education and four subcategories. Subclasses include such as; Emotional assessment and acceptance, incomplete emotional knowledge, lack of accurate emotional education programs, and deficiencies in existing training. Conclusions: The results of the findings indicate that the more people know about their emotions and accept that emotions are part of them, the more easily the regulation and management of emotions happens and vice versa. The lack of evaluation and lack of emotional education leads the person towards inappropriate strategies of emotional regulation in emotional situations. Therefore, clinical therapists are advised to pay special attention to this issue in relation to clients.    }, Keywords = {Cognitive evaluation, emotion acceptance, emotion regulation}, volume = {17}, Number = {4}, pages = {68-76}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تحلیل کیفی نظر متخصصان دربارهء نقش دانش و ارزیابی شناختی موثر بر تنظیم هیجان}, abstract_fa ={مقدمه: تنظیم هیجان به راهبردهایی اطلاق می­ شود که به منظور کاهش، افزایش یا نگهداری تجارب هیجانی مورد استفاده قرار می­گیرد، با توجه به اینکه شناخت دقیق هیجان ­ها و ارزیابی درست آن­ها می­تواند نقش مهمی در کاهش مشکلات هیجانی افراد داشته باشد، بنابراین هدف از پژوهش حاضر تحلیل کیفی نظر متخصصان دربارهء نقش دانش و ارزیابی شناختی موثر بر تنظیم هیجان بود. روش کار: پژوهش حاضر از نوع تحلیل محتوای کیفی استقرایی و به شیوه تحلیل نهفته بود. جامعه آماری شامل تمامی متخصصان و صاحبنظران تنظیم هیجان در ایران بود که با روش نمونه گیری هدفمند تا حد اشباع با 11 نفر از متخصصان، مصاحبه نیمه ­ساختار یافته انجام شد. یافته ­ها:  تحلیل کیفی یافته­ ها منجر به دو طبقه اصلی الف) دانش و پذیرش هیجان­ ها و ب) آموزش هیجانی نامناسب و چهار زیر طبقه شد. زیر طبقات مواردی از قبیل؛ ارزیابی و پذیرش هیجانی، دانش هیجانی ناقص، نبود برنامه ­های دقیق آموزش هیجانی و نقص در آموزش ­های موجود را شامل می ­شود. نتیجه گیری: نتایج یافته­ ها بیانگر آن است که هر چقدر افراد نسبت به هیجان­های خود شناخت داشته باشند و بپذیرند که هیجان­ ها هم جزیی از آن­ها محسوب می­شوند، تنظیم و مدیریت به موقع هیجان راحت تر اتفاق می­افتد و برعکس عدم ارزیابی و فقدان آموزش هیجانی فرد را به سمت راهبردهای نامناسب تنظیم هیجان در موقعیت­های هیجانی هدایت می­کند. بنابراین به درمانگران بالینی توصیه می­ شود، در ارتباط با مراجعان به این مهم توجه ویژه­ای داشته باشند.    }, keywords_fa = {ارزیابی شناختی, پذیرش هیجان, تنظیم هیجان}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2692-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2692-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Tavakolihafshejani, Taiebeh and Bahramnezhad, Fatemeh and Sharifi, Farshad and KH, Seylani}, title = {Associations between Health Literacy With Dialysis Adherence and Health Resource Utilization in Patients Receiving Maintenance Hemodialysis}, abstract ={Introduction: Addressing the issue of health literacy in patients undergoing hemodialysis by following the treatment regimen and using health services can be an effective tool in improving the care services system to planners and health officials. Therefore, this study was conducted to determine the relationship between health literacy, adherence to treatment regimen and the use of health services utilization in hemodialysis patients referred to hemodialysis centers of Chaharmahal and Bakhtiari province, 2019. Methods: This descriptive correlational study was conducted in 2019 on hemodialysis patients referred to hemodialysis centers in Chaharmahal and Bakhtiari province. A total of 162 patients undergoing hemodialysis were selected to take part in the study by convenience sampling method based on inclusion criteria. The data collection tools included demographic information questionnaire, Iranian urban population health literacy questionnaire (HELIA), treatment adherence questionnaire in hemodialysis patients (ESRD-AQ) and a researcher-made questionnaire on health services utilization. The validity and reliability of the questionnaires were reviewed and confirmed. Study data were analyzed by SPSS software version 23 using descriptive and inferential statistics. Results: According to the findings, the mean score of health literacy of the samples was 112.89 ± 26.04 and the majority of them (30.86%) were inadequately literate. In terms of adherence to the treatment regimen, the majority of samples (66.67%) adhered to the treatment moderately. Regarding the use of health services utilization during the past year, the majority of samples (68.52%) had not been going for emergency visits, and most of them (54.32%) had not been hospitalized. Among patients who needed to be hospitalized in the past year, the people who had been hospitalized once before were at majority (26.54%). Also, in terms of the number of days being in hospital, the majority of samples (70.99%) had been hospitalized for less than 5 days. Data analysis by Spearman correlation coefficient showed a significant relationship between health literacy and treatment adherence (P = 0.000). However, no significant relationship was found between health literacy and use of health services utilization and also between adherence to treatment and using health services utilization. Conclusion: Nurses 'knowledge and awareness about patients' health literacy and its promotion can lead to more effective education in these patients and consequently the rate of following more treatment and using health services in these patients is reduced and the ground for Reduce treatment costs and hospitalization rates, which are largely the responsibility of the government.  }, Keywords = {: Health literacy, Treatment adherence, Health services utilization, Hemodialysis}, volume = {17}, Number = {4}, pages = {77-87}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {ارتباط سواد سلامت با پیروی از دیالیز و استفاده از خدمات نظام سلامت در بیماران همودیالیزی}, abstract_fa ={مقدمه: پرداختن به سطح سواد سلامت در بیماری‌های مزمن مانند مبتلایان به نارسایی مزمن کلیه، پیروی از رژیم درمانی و استفاده از خدمات سیستم مراقبتی و درمانی می‌تواند به ‌عنوان ابزاری مؤثر در ارتقاء خدمات مراقبتی به برنامه‌ریزان و مسئولان امر سلامت کمک کند. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط سواد سلامت، پیروی از درمان و استفاده از خدمات نظام سلامت در بیماران تحت درمان همودیالیز استان چهارمحال و بختیاری انجام شد. روش کار: مطالعه حاضر یک مطالعه توصیفی- همبستگی بود که بر روی ۱۶۲ نفر از جامعه بیماران مراجعه‌کننده به مراکز همودیالیز استان چهارمحال و بختیاری در سال ۱۳۹۸ انجام شد. نمونه‌های مورد مطالعه به روش تمام‌شماری بر اساس معیارهای ورود، وارد مطالعه شدند. ابزارهای مورد استفاده پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی، پرسشنامه پیروی از درمان "ESRD-AQ"، پرسشنامه سواد سلامت جمعیت شهری ایران" HELIA"، و پرسشنامه پژوهشگر ساخته استفاده از خدمات نظام سلامت بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار آماری SPSS نسخه ۲۳ و آمار توصیفی و استنباطی انجام شد. یافته‌ها: نتایج به دست آمده نشان داد میانگین نمره سواد سلامت 26/4± 112/89بود و در 30/86% نمونه‌ها سطح سواد سلامت ناکافی‌ بود. در اکثر نمونه‌ها، پیروی از درمان در سطح متوسط (66/67% ) قرار داشت. ضریب همبستگی اسپیرمن نشان داد بین سواد سلامت و پیروی از درمان این بیماران ارتباط معنی‌داری وجود دارد (0/001 p< ). نتایج پژوهش بین سواد سلامت و مراجعه به اورژانس ارتباط معناداری نشان نداد (0/28p-value=). همچنین طبق یافته‌های این مطالعه بین سواد سلامت با بستری شدن نیز ارتباط معناداری وجود نداشت (0/41=p-value). نتیجه‌گیری: شناخت و آگاهی پرستاران در مورد میزان سواد سلامت بیماران می‌تواند عامل انگیزاننده ای برای مداخلات آموزشی در راستای ارتقای آن باشد و پرستاران با ارایه آموزش‌های مؤثرتر در این بیماران به افزایش میزان پیروی از درمان کمک کرده و همچنین نیاز به استفاده مکرر از خدمات نظام سلامت را در این بیماران کاهش دهند تا زمینه برای کاهش هزینه‌های درمانی و میزان بستری های مکرر که بار هزینه‌های آن بر عهده‌ی سیستم بهداشتی درمانی است فراهم گردد.  }, keywords_fa = {سواد سلامت, پیروی از درمان, خدمات نظام سلامت, بیماران تحت همودیالیز}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2688-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2688-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {moghaddam, fatemeh and arsalani, narges and ahmadi, maryam and taghlili, fatemeh and naseh, ladan and Fallahi-Khoshknab, Masou}, title = {Nursing Care Challenges in patients with Substance use disorders: Systematic reviow}, abstract ={Introduction: Hospitalized patients with substance use disorders are known as one of the biggest challenges in the health system. In this regard, there is strong evidence that nurses face challenges in caring for these patients. Methods: This research was done by systematic review method. Search with keywords comorbidities, Nursing care, Dual diagnosis, Substance-Related Disorders, substance use disorders, substance abuse, drug abuse, multimorbidity, concurrent disorders, co-existing disorders have been performed in electronic databases Sid, magiran, civilica, google scholar and pub med from 1998 to 2022. Articles in English and Persian containing challenges or solutions related to the problems of nursing care of patients with co-morbidities with substance use disorders, qualitative, quantitative, Mixed and review studies, articles with access to their full text were included in the study. Location restrictions were not considered. Results: The results of 23 studies show that nurses in the nursing care of patients with substance use disorders, in four areas of Emotional (48% Studies), caring (39%), educational (48%) and supportive (43%) with challenges such as feelings of burnout, risk, lack of knowledge, lack of skills and ambiguity of role Etc. are encountered. Conclusion: According to the results of the study, nurses need additional training and support to care for these patients. Applied training along with at least moderate level of role support and emotional support by improving qualifications, knowledge and skills can be effective in solving the problems related to the care of these patients. The development of guidelines, policies and specific government policies, to care for these patients, can prevent the confusion and inability of nurses to care. In addition, close communication and links between health service providers and experts in the field, promotion of interdisciplinary partnerships and working alliances can be used to solve care challenges and obstacles.  }, Keywords = {Comorbidity, Nursing care, Substance-related disorders, Substance abuse, Systematic Review}, volume = {17}, Number = {5}, pages = {1-16}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {چالش های مراقبتی در پرستاری از بیماران بستری دارای اختلالات مصرف مواد: مروری نظام مند}, abstract_fa ={مقدمه: بیماران بستری دارای اختلالات مصرف مواد، به عنوان یکی از چالش های بزرگ در نظام سلامت شناخته می شوند. در این راستا شواهد قوی وجود دارد که پرستاران در مراقبت از این بیماران با چالش های زیادی مواجه هستند. روش کار: تحقیق حاضر، به روش مرور نظام مند انجام شده است. جستجو با کلید واژه های فارسی بیماری های همبود، بیماری های همزمان، چند بیماری، مراقبت پرستاری و اختلالات مصرف مواد، اختلالات مرتبط با مواد، سوء مصرف مواد و همچنین واژگان کلیدی انگلیسی comorbidities, nursing care, Dual diagnosis, Substance-Related Disorders, substance use disorders, substance abuse, druge abuse, multymorbidity, cunccurent disorders, co-existing disorders در پایگاه های داده الکترونیک sid, magiran,Civilica, google scholar و pub med از سال 1998 تا سال 2022 انجام گرفته است. مقالات به زبان های انگلیسی و فارسی، حاوی چالش ها یا راهکارهای مربوط به مشکلات مراقبت پرستاری از افراد دارای اختلالات مصرف مواد، مطالعات کیفی، کمی، ترکیبی و مروری و امکان دسترسی به متن کامل، وارد مطالعه شدند. محدودیت مکانی در نظر گرفته نشد. یافته ها: نتایج بررسی 23 مطالعه نشان می دهد، پرستاران در مراقبت از بیماران بستری دارای اختلالات مصرف مواد، در چهار حیطه عاطفی (48% مطالعات)، مراقبتی (39%)، آموزشی (48%) و حمایتی (43%)، با چالش هایی مانند احساس فرسودگی، خطر، کمبود دانش، عدم مهارت و ابهام نقش مواجه هستند. نتیجه گیری:  با توجه به نتایج مطالعه، پرستاران نیاز به آموزش و حمایت اضافی برای مراقبت از این بیماران دارند. آموزش کاربردی همراه با حداقل سطح متوسط حمایت نقش و نیز حمایت های عاطفی با ارتقا صلاحیت ها، دانش و مهارت می تواند در رفع مسائل مربوط به مراقبت از این بیماران موثر باشد. توسعه دستورالعمل ها، خط مشی ها و سیاست های دولتی مشخص، جهت مراقبت از این بیماران، می تواند مانع سردرگمی و ناتوانی پرستاران در مراقبت شود. علاوه بر این، ارتباطات و پیوندهای تنگاتنگ ارائه دهندگان خدمات سلامت با متخصصین حوزه، ارتقا مشارکت های بین رشته ای و اتحاد کاری می تواند جهت رفع چالش ها و موانع مراقبتی بکار گرفته شود.}, keywords_fa = {همبودی, مراقبت پرستاری, اختلالات مرتبط با مواد, سوء مصرف مواد, مرور نظام مند}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.5.1}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2726-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2726-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Nikrouy, Zahra and Hassanzadeh, Ramazan and Heydari, Shab}, title = {The effectiveness of cognitive-behavioral therapy on following the doctor\'s order and quality of life in type 2 diabetic patients of Shohada ZirAab Hospital}, abstract ={Introduction: Diabetes is a chronic disease that widely affects the lives of patients and adherence to treatment and hope is an important component in the successful management of the disease. The aim of this study was to evaluate the effectiveness of cognitive-behavioral therapy on following the physician's instructions and quality of life in patients with type 2 diabetes of Shohada ZirAab Hospital. Methods: The present study was a quasi-experimental with pretest-posttest design and control group. The statistical population of the present study included all diabetic patients referred to the Diabetes Clinic of Savadkooh Shohada ZirAab Hospital.in 1399. Thirty people were selected by available sampling method and randomly assigned to experimental groups (15 people) and control groups (15 people). The experimental group underwent 8 sessions of 90 minutes of cognitive-behavioral therapy and no action was taken for the control group. Data collection tools included quality of life questionnaire and general adherence scale. Results: The results show that by controlling the pre-test scores, the effect of the group on the post-test score of the variable was overall compliance (P = 0.001, F = 56.73) and quality of life (Lambda Wickles = 0.07, p<, 0.001, F=21/59) is significant. Cognitive-behavioral therapy has significantly increased the variable scores of overall adherence and quality of life in the intervention group compared to the control group. Conclusion: According to the results of the intervention, cognitive-behavioral therapy can help chronic patients to increase compliance with physician instructions and hope.}, Keywords = {Cognitive Behavioral Therapy, Quality of Life, Diabetes, Adherence}, volume = {17}, Number = {5}, pages = {17-27}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {اثر بخشی درمان شناختی رفتاری بر پیروی از دستورات پزشک و کیفیت زندگی در بیماران دیابتی نوع دوم بیمارستان شهدای زیرآب}, abstract_fa ={مقدمه: دیابت بیماری مزمنی است که زندگی افراد مبتلا را به شکل گسترده ای تحت تاثیر قرار می­دهد و تبعیت درمانی و کیفیت زندگی از مولفه­های مهم در مدیریت موفق روند این بیماری است. پژوهش حاضر با هدف اثربخشی اثر بخشی درمان شناختی رفتاری بر پیروی از دستورات پزشک و کیفیت زندگی در بیماران دیابتی نوع دوم بیمارستان شهدای زیرآب انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر نیمه­آزمایشی با طرح پیش­آزمون- پس­آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه­ بیماران دیابتی مراجعه کننده به کلینیک دیابت بیمارستان شهدای زیرآب سوادکوه در سال 1399 بود. تعداد 30 نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی در گروه­های آزمایش و گروه کنترل جایگزین شدند.  گروه آزمایش تحت 8 جلسه 90 دقیقه­ای درمان شناختی رفتاری قرار گرفت و برای گروه کنترل اقدامی صورت نگرفت. ابزار جمع­­آوری داده­ها شامل پرسشنامه کیفیت زندگی و مقیاس پیروی کلی بود. یافته­ ها: نتایج نشان دهنده این است که با کنترل نمرات پیش­آزمون، اثر گروه بر نمره پس­­آزمون متغیر پیروی کلی (001/0, P= ۷۳/۵۶F=) و کیفیت زندگی (07/0=لامبدای ویکلز،001/0, p<59/21= F) معنادار است. درمان شناختی رفتاری موجب افزایش معنادار نمرات متغیر پیروی کلی و کیفیت زندگی در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل شده است. نتیجه­ گیری: طبق نتایج درمان شناختی رفتاری می­تواند به بیماران مزمن برای افزایش پیروی از دستورات پزشک و کیفیت زندگی کمک کند و بنابراین مداخلات روانشناسی می­توانند از این طریق به بهبود وضعیت جسمی و روانی بیماران کمک کنند.}, keywords_fa = {درمان شناختی رفتاری, کیفیت زندگی, دیابت, پیروی}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.5.17}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2641-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2641-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Mirzaei, Fereshteh and Delavar, Ali and Ghaemi, Fatemeh and Bagheri, Fariborz}, title = {Predicting marital boredom based on perceived social support and mental health in infertile women}, abstract ={Introduction: Mental health and perceived social support are important variables in preventing marital boredom in infertile women. The aim of this study was to predict marital boredom based on perceived social support and mental health in infertile women. Method: The present study was a correlational study. The statistical population included infertile women referring to the infertility ward of Khatam Al-Anbia Hospital in Tehran in 2009-2010. Through available sampling, 361 people were selected to participate in the study. Questionnaires of marital boredom, perceived social support and general health were used to collect data. Pearson correlation coefficient and regression methods were used to analyze the data using SPSS software version 22. Results: According to the results, mental health, total social support score, support component of family, friends and important individuals had a significant negative correlation coefficient with marital boredom. The results of regression in predicting marital boredom through the dimensions of social support and mental health show that among the predictor variables, mental health had a significant role in predicting marital boredom (p <0.05) and the ability to explain 21% of The variance of marital boredom was at the level of 0.001. Conclusion: Perceived social support and mental health in infertile couples are associated with marital boredom in this group. Keywords: Social Support, Mental Health, Marital Boredom, Infertility}, Keywords = {Social Support, Mental Health, Marital Boredom, Infertility}, volume = {17}, Number = {5}, pages = {28-37}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {پیش بینی دلزدگی زناشویی بر اساس حمایت اجتماعی ادراک شده و سلامت روان در زنان نابارور}, abstract_fa ={مقدمه: سلامت روانی و  حمایت اجتماعی ادراک شده، از متغیرهای مهم در پیشگیری از دلزدگی زناشویی در زنان نابارور  است. هدف پژوهش پیش بینی دلزدگی زناشویی بر اساس حمایت اجتماعی ادراک شده و سلامت روان در زنان نابارور بود. روش کار: پژوهش حاضر از نوع همبستگی بود. جامعه آماری  شامل زنان نابارور مراجعه کننده  به بخش ناباروری بیمارستان خاتم الانبیا تهران در سال 1399-1398 بود. ازطریق نمونه گیری در دسترس 361 نفر برای شرکت در مطالعه انتخاب شدند. پرسشنامه­های دلزدگی زناشویی، حمایت اجتماعی ادراک شده و سلامت عمومی برای جمع آوری داده ها استفاده شد. از روش­های ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون  با بهره­گیری از نرم افزار SPSS نسخه 22 برای تحلیل داده­ها استفاده شد. یافته­ ها: طبق نتایج، سلامت روانی، نمره کل حمایت اجتماعی، مولفه حمایت خانواده، دوستان و افراد مهم دارای ضریب همبستگی منفی معنادار با دلزدگی زناشویی بودند. نتایج رگرسیون در پیش بینی دلزدگی زناشویی از طریق ابعاد حمایت اجتماعی و سلامت روان نشان می­دهد که از بین متغیرهای پیش بین، سلامت روان نقش معنی داری در پیش بینی دلزدگی زناشویی داشت (05/0>p) و توان تبیین 21% از واریانس دلزدگی زناشویی را در سطح 001/0 دارا بود. نتیجه گیری: حمایت اجتماعی ادراک شده و سلامت روانی در زوجین نابارور با بروز دلزدگی زناشویی در این گروه رابطه دارند.}, keywords_fa = {حمایت اجتماعی, سلامت روانی, دلزدگی زناشویی, ناباروری}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.5.28}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2628-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2628-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Tabarsi, beheshteh and Javadzadeh, Somayeh and Moeini, Firouzeh}, title = {Investigating the Frequency and Causes of Nursing Errors from the Perspectives of Emergency Department Nurses}, abstract ={Background : Emergency department is a wide and complicated place and admits different kind of patients because of this factors it is a talented place for occurring nursing errors.nursing errors are evaluated as an important index to show the lower quality of health care service.the aim of this study was to evaluate the frequency and causes of nursing errors and prevention strategies from the perspectives of emergency department nurses in selected hospitals affiliated to Iran university of Medical Sciences in 2021.  Methods: The present study was a descriptive research conducted on the nurses who were working in the emergency wards of the selected hospitals (Hazratrasoul, Firozgar, Haft e tir) affiliated to Iran University of Medical Sciences in 2021. 101 emergency nurses participated in this study.to collect data a questionnaire including (demographic characteristics, frequency of errors, the causes of errors and prevention strategies) was used. Generally, 101 questionnaires collected and data analysis using descriptive statistics by SPSS was performed. Result: The results showed that not using of protective equipment such as gloves, masks an (38%), non-compliance with sterile technique (36%), not having a proper connection with patient during the nursing procedure (35%), lack of educating the patients before discharge (32%) had the most frequency between errors. The most important causes of nursing errors from the perspective of emergency nurses were being overcrowded and busy (64%), fatigue because of high volume of work (53%) and staff shortage toward patients (52%).also the most important preventive strategies were increase the number of nurses (75%), lower the nursing work time (67%) and employ experienced nurses in emergency wards (54%). Conclusion: Prevention is the best way of reducing errors so by recognizing the frequency of nursing errors and causes of that and preventing strategies in the view of emergency nurses can prevent the incidence of errors and promote patient safety and care quality.  }, Keywords = {Nursing error, Causes, Emergency ward}, volume = {17}, Number = {5}, pages = {38-45}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی فراوانی و علل خطاهای پرستاری از دیدگاه پرستاران بخش اورژانس}, abstract_fa ={مقدمه: بخش اورژانس با توجه به گستردگی و پیچیدگی فعالیت ها و نوع بیماران خاص آن محیطی مستعد برای بروز انواع خطاهای پرستاری است و خطاهای پرستاری به عنوان یک شاخص مهم کاهش کیفیت مراقبت درمانی محسوب می شود. لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی و علل خطاهای پرستاری از دیدگاه پرستاران بخش اورژانس در بیمارستان های منتخب وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد. روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه توصیفی است که درسال 1400 در بخش  اورژانس بیمارستان حضرت رسول، فیروزگر و هفت تیر وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد. 101 پرستار شاغل در بخش اورژانس در پژوهش شرکت داشتند. جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه پژوهشگر ساخته ای که مشخصات دموگرافیک، فراوانی و علل خطاهای پرستاری را می سنجید استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و از طریق نرم افزار آماری SPSS صورت گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که خطا در بکارگیری وسایل حفاظت فردی مانند ماسک و و دستکش(38%) ، عدم رعایت اصول استریلیزاسون(36%)، عدم برقراری ارتباط مناسب با بیمار در حین انجام مراقبت های پرستاری(35%) و عدم آموزش قبل از ترخیص به بیماران(32%) بیشترین میزان را در فراوانی خطاهای پرستاری داشته است. مهم ترین علل بروزخطا از دیدگاه پرستاران شاغل در بخش اورژانس نیز شامل شلوغی و پر تردد بودن اورژانس(64%)، خستگی ناشی از حجم بالای کار(53%)، کمبود تعداد پرستار نسبت به بیمار(52%) بود. نتیجه گیری: شناسایی خطاها و علل و عوامل مرتبط با آن از بهترین راه های کاهش میزان خطا است. لذا با شناسایی فراوانی خطاهای پرستاری و علل بروز آن می توان از بروز خطا به ویژه در بخش های اورژانس جلوگیری کرده و در جهت ارتقای ایمنی بیمار تلاش نمود.}, keywords_fa = {خطای پرستاری, علل خطا, بخش اورژانس}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.5.38}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2670-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2670-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Abbassi, Maryam and Marufizadeh, Saman and Ashrafizadeh, Hadis and Galavi, Zahra and Hajibabaee, Fatemeh}, title = {Investigating the hypochondriasis and Related Factors in the general Iranian population in COVID-19 epidemic in 2020}, abstract ={Background: Due to the global spread of Covid-19 virus, this new disease besides having physical effects, can have a serious impact on people's mental health and increase anxiety. The purpose of this study was to determine hypochondriasis and related factors in the general population of Iran during the Covid-19 pandemic in 2020.  Methods: This web-based cross-sectional study was conducted on 1633 individuals from the general population of Iran between August and February 2020. Data were collected using online questionnaires via social media such as WhatsApp and Telegram. To evaluate hypochondriasis, the questionnaire of hypochondriasis was used. Then, the results were analyzed using SPSS software version 16 and descriptive and analytical statistics. Results: The mean score of hypochondriasis was 11.23± 5.99. Using multiple linear regression analysis, it was found that high hypochondriasis was significantly associated with youth, female gender, chronic disease, death of family members, relatives or friends due to COVID-19 disease, contact with suspicious or confirmed cases of COVID- 19, persistent thinking of COVID-19, hospitalization history, smoking, drug use, and low physical activity (P<0.05). Conclusions: Since the Covid-19 pandemic has serious effects on the physical and mental health of different groups in society, identification of the psychological condition of different people in society being affected by COVID-19 disease is necessary to present appropriate and purposeful psychiatric protocols and plans for the mental health of individuals.}, Keywords = {Hypochondriasis, COVID-19, Pandemic, Health anxiety}, volume = {17}, Number = {5}, pages = {46-58}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی خودبیمارانگاری و عوامل مرتبط با آن‌ در جمعیت عمومی ایران طی پاندمی کووید-19: یک مطالعه مقطعی مبتنی بر وب}, abstract_fa ={مقدمه: با توجه به گسترش جهانی ویروس کووید-19، این بیماری نوظهور علاوه بر تاثیر جسمانی، می­تواند تاثیر جدی بر سلامت روانی مردم داشته باشد و موجب افزایش سطح اضطراب گردد. هدف از انجام این پژوهش تعیین خودبیمارانگاری و عوامل مرتبط با آن‌ در جمعیت عمومی ایران طی پاندمی کووید-19، در سال 1399 می­باشد. روش کار: این مطالعه مقطعی مبتنی بر وب بر روی 1633 فرد از جمعیت عمومی ایران بین شهریور تا بهمن 1399 انجام شد. داده‌ها از طریق پرسشنامه آنلاین از طریق رسانه‌های اجتماعی مانند واتس‌آپ و تلگرام جمع‌آوری شد. جهت سنجش خودبیمارانگاری از پرسشنامه خودبیمارانگاری استفاده گردید. سپس نتایج با کمک نرم افزار SPSS نسخه 16 و آمار توصیفی و تحلیلی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: میانگین نمره خودبیمارانگاری برابر با 99/5±23/11 بود. با استفاده از تحلیل رگرسیون خطی چندگانه، خودبیمارانگاری بالا به صورتی معنی‌دار با جوان بودن، جنسیت زن، داشتن بیماری مزمن، مرگ اعضای خانواده، بستگان یا دوستان به دلیل کووید-19، تماس با موارد مشکوک یا تأیید شده کووید-19، مدت زمان زیاد فکر کردن به کووید-19، سابقه بستری، استعمال سیگار، مصرف دارو و فعالیت بدنی کم در ارتباط بود (05/0>P). نتیجه‌گیری: از آنجا که پاندمی کووید-19 بر سلامت جسمی و روانی گروه‌های مختلف جامعه تاثیرات جدی داشته است. شناسایی وضعیت روانشناختی گروه‌های مختلف افراد جامعه که متاثر از شیوع کووید- 19 بودند، جهت ارائه برنامه‌ها و پروتکل‌های روان درمانی مناسب و هدفمند برای سلامت روانی افراد امری ضروری و مهم به حساب می‌آید.}, keywords_fa = {خودبیمارانگاری, کووید-19, پاندمی, اضطراب سلامتی}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.5.46}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2710-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2710-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {asadi, soheila and taheri, afsaneh and abolmaali, khadijeh}, title = {Providing a structural model for predicting of job outcomes based on job role stressors by stress arousal in nurses West of Mazandaran Province}, abstract ={Introduction: One of the important conditions for maintaining a skilled workforce is to create a healthy and safe work environment through which the negative job consequences are reduced and the positive job results of skilled manpower of organizations and institutions are increased. Therefore, the present study was conducted to investigate the effect of job role stressors with respect to mediating stress arousal on nurses' job outcomes. Methods: The statistical population of the present study was all nurses working in hospitals in the west of Mazandaran province (1878 people in 1398) from which 352 people were selected by stratified random sampling. In this study, Rizzo and Lust (1970) job stress questionnaire, Linz employee job satisfaction questionnaire (2003), Lango and Marrow (2011) standard job quest questionnaire, Metavildo and Scooter employee job performance questionnaire (1994), and scale Stress arousal was used by Smith et al. (2012). Data were analyzed using Pearson correlation coefficient and structural equation modeling using SPSS-24 and Amos-24 software. Results: The results of path analysis showed that the fit of the model is appropriate. The results also showed that stressors of job role and mental preparation have a direct and significant effect on job results. Stress arousal also has an indirect and significant effect on job results. Conclusion: Considering the important role of stress arousal on nurses' job outcomes, it seems necessary for managers and officials of health centers to pay attention to this matter, so it is recommended to study the causes and appropriate strategies to reduce job stress. Holding training workshops on teaching coping strategies can be effective in improving the job performance of nurses.  }, Keywords = {Job role stressors, Job outcomes, Stress arousal}, volume = {17}, Number = {5}, pages = {59-70}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {ارائه الگوی ساختاری پیش‌بین نتایج شغلی بر اساس عوامل فشارزای نقش شغلی با میانجی‌گری برانگیختگی استرس در پرستاران غرب استان مازندران}, abstract_fa ={مقدمه: یکی از شرایط مهم برای حفظ نیروی کار ماهر، ایجاد یک محیط کار سالم و ایمن است که از طریق آن پیامدهای منفی شغلی کاهش یافته و نتایج مثبت شغلی نیروی انسانی ماهر سازمان­ها و موسسات افزایش می­یابد. از این رو پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر عوامل فشارزای نقش شغلی با توجه به میانجی­گری برانگیختگی استرس بر نتایج شغلی پرستاران انجام شد. روش کار: جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه پرستاران شاغل در بیمارستان­های غرب استان مازندران (۱۸۷۸ نفر در سال ۱۳۹۸) بودند که از میان آنان به روش نمونه­گیری تصادفی طبقه­ای ۳۵۲ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامه استرس شغلی ریزو و هوس (1970)، پرسشنامه رضایت شغلی کارکنان لینز (2003)، پرسشنامه استاندارد تمایل به ترک شغل لانگو  و مارو(2011)، پرسشنامه استاندارد عملکرد شغلی کارکنان متاویلدو و اسکوتر (1994)، و مقیاس برانگیختگی استرس اسمیت  و همکاران (2012) استفاده شد. داده­ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری از طریق برنامه نرم­افزار SPSS-24 و Amos-24تحلیل شدند.  یافته­ ها: نتایج تحلیل مسیر نشان داد که برازش مدل مورد نظر مناسب است. همچنین نتایج نشان داد که عوامل فشارزای نقش شغلی و آمایه ذهنی اثر مستقیم و معناداری بر نتایج شغلی دارند. همچنین برانگیختگی استرس اثر غیر مسقیم و معناداری بر نتایج شغلی دارد. نتیجه­گیری: با توجه به نقش مهم برانگیختگی استرس بر نتایج شغلی پرستاران توجه به این امر برای مدیران و مسئولین مراکز بهداشتی ضروری به نظر می­رسد، بنابراین بررسی علل و راهکارهای مناسب جهت کاهش استرس شغلی پیشنهاد می­گردد.  برگزاری کارگاه­های آموزشی در خصوص آموزش راهکارهای مقابله با استرس ، می­تواند در بهبود عملکرد شغلی پرستاران موثر باشد.  }, keywords_fa = {برانگیختگی استرس عوامل فشارزای نقش شغلی, نتایج شغلی}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.5.59}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2691-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2691-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {Poorcheraghi, Hossein and Valieiny, Nasrin and Pashaeypoor, Shahzad and Mirzadeh, Fatemeh Sadat}, title = {Polypharmacy Management Strategies in Older Adults; A scoping review}, abstract ={Introduction: Increasing life expectancy has led to a significant increase in the growth rate of the elderly population. In parallel with this increase, the elderly is affected by various diseases and required to use various drugs. Consumption of a large number of drugs can cause various injuries and problems for the elderly contrary to what is expected, so this study aims to investigate polypharmacy management strategies in the elderly. Method: By reviewing the database of SID, IranDoc, Google scholar, PubMed, Medline, Scopus, Cochrane Library, Science Direct and using the keywords "elderly/older adults", "management", "drug adherence" and "polypharmacy"; all articles examining polypharmacy management strategies in the elderly, were examined by PRISMA checklist and included in the study. Electronic search was performed in the period 2015-2022. Results: Among the 20 reviewed articles it was identified the use of strategies such as; Physician-pharmacist interaction, educating the elderly about self-medication hazards, informing the elderly about herbal medicine limitations, using electronic tools to monitor the process of drug use and using protocols and guidelines for prescribing, can surprisingly reduce the number of medications in the elderly medication regimen and made it much easier to take medication in this age group. Conclusion: Polypharmacy is one of the problems that many elderly people face today. This phenomenon can cause various damage to the health status of these people in the long term. Examining the strategies that can prevent polypharmacy in the elderly, can greatly maintain and improve the health index in the elderly, so the attention of the health care system in the community and also groups of the elderly, especially nurses in this field, to this issue is essential.}, Keywords = {Aging, Management, Polypharmacy, Drug compliance, Scoping Review}, volume = {17}, Number = {5}, pages = {71-87}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {راهکارهای مدیریت پلی فارمسی در سالمندان؛ یک مطالعه مروری دامنه ای}, abstract_fa ={مقدمه: افزایش امید به زندگی موجب افزایش چشمگیری در نرخ رشد جمعیت سالمند شده است. به موازات این افزایش، فرد سالمند با بیماری¬های مختلفی درگیر و ملزم به استفاده از داروهای متعددی می¬گردد. مصرف تعداد زیادی دارو می¬تواند برخلاف آنچه انتظار می رود، موجب آسیب و مشکلات مختلفی برای فرد سالمند شود، لذا این مطالعه با هدف بررسی راهکارهای مدیریت پلی فارمسی در سالمندان انجام شده است. روش: با بررسی در بانک اطلاعاتیSID ، IranDoc ، Google scholar ، PubMed ، Medline ،Scopus ، Cochrane Library،Science Direct و با استفاده از کلیدواژه های "سالمند/سالمندان"،"مدیریت"، "تعبیت دارویی" و "پلی فارمسی"؛ تمامی مقالاتی که به بررسی راهکارهای مدیریت پلی¬فارمسی در سالمندان پرداخته بودند، با استفاده از راهنمای اختصاصی PRISMA بررسی و وارد مطالعه شدند. جستجوی الکترونیکی درمحدوده زمانی 2015 - 2022 انجام گردید. یافته ها: نتایج بررسی 20 مطالعه انتخاب شده نشان داد استفاده از راهکارهایی همچون؛ تعامل پزشک و داروساز، آموزش سالمندان در رابطه با مخاطرات مصرف خودسرانه داروها، آگاهی بخشی به سالمندان در رابطه با محدودیت های مصرف داروهای گیاهی، استفاده از ابزارهای الکترونیک جهت پایش روند مصرف داروها و استفاده از پروتکل ها و گایدلاین های تجویز دارو، می توان به میزان بسیار از تعدد رژیم دارویی در رژیم دارویی سالمندان کاست و مصرف دارو در این گروه سنی را بسیار ساده تر نمود. نتیجه گیری: پلی فارمسی از جمله مشکلاتی است که امروزه بسیاری از سالمندان با آن مواجه هستند. این پدیده می تواند در بلند مدت باعث آسیب های مختلفی به وضعیت سلامتی این افراد گردد. بررسی راهکارهایی که بتواند از ایجاد پلی فارمسی در سالمندان جلوگیری نماید، می تواند به میزان بسیار زیادی موجب حفظ و ارتقا شاخص سلامت در سالمندان گردد، لذا توجه سیستم درمانی در جامعه و همچنین گروه¬های متخصص سالمندی بویژه پرستاران این حوزه، به امر مذکور ضروری است.}, keywords_fa = {سالمندی, مدیریت, پلی‌فارمسی, تبعیت دارویی, مطالعه مروری دامنه ای}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.5.71}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2695-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2695-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {NoorbakhshHaqvardi, Mina and Mirzaei, Abasat and Alimohammadzadeh, Khalil}, title = {Investigating the factors affecting the quality of work life of nurses and its relationship with the lifestyle of nurses in hospitals affiliated to Tabriz University of Medical Sciences during the Covid19 epidemic.}, abstract ={Introduction: One of the important factors on the efficiency and productivity of employees in the organization is the quality of work life. The main purpose of this study is to investigate the factors affecting the quality of work life of nurses and its relationship with the lifestyle of nurses in hospitals under the auspices of Tabriz University of Medical Sciences during the Covid 19 epidemic. Methods: The present study was a descriptive-analytical study that was performed on 330 nurses of Sina and Imam Reza hospitals in Tabriz who were randomly selected. The data of the study were collected using the standard questionnaire of quality of life of the payer and Jazayeri (1398) and the standard questionnaire of the lifestyle of Kern et al. (2016). The data were presented using descriptive and analytical statistics and Pearson statistical tests, confirmatory factor analysis method. SPSS, Amos software was used to analyze the data. Results: The results of data analysis showed that managerial, structural, economic, social, cultural and psychological factors affect the quality of work life of nurses. There is also a positive and significant relationship between lifestyle and quality of work life of nurses during the Covid epidemic (PV <0.05). Conclusion: One of the important issues of the Covid 19 epidemic period is the factors that determine the quality of working life. Because nurses face a number of special problems during the Covid 19 era, these problems can be prevented by lifestyle modification. Therefore, it is suggested that health managers and policy makers plan on a healthy lifestyle to improve the quality of life of nurses during the Covid 19 epidemic.                                      }, Keywords = {quality of life, lifestyle, nursing staff, Covid 19}, volume = {17}, Number = {5}, pages = {88-99}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی عوامل موثر بر کیفیت زندگی کاری پرستاران و ارتباط آن با شیوه زندگی پرستاران بیمارستان های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی تبریز در دوران اپیدمی کووید 19}, abstract_fa ={مقدمه: یکی از فاکتورهای مهم بر روی کارآمدی و بهره وری کارکنان در سازمان، کیفیت زندگی کاری است. هدف اصلی تحقیق بررسی عوامل موثر بر کیفیت زندگی کاری پرستاران و ارتباط آن با سبک زندگی پرستاران بیمارستان های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی تبریز در دوران اپیدمی کووید 19 می باشد. روش : روش مطالعه حاضر از نوع توصیفی تحلیلی بود که بر روی 330 نفر از پرستاران بیمارستانهای سینا و امام رضا شهر تبریزدرسال 1400 که به صورت تصادفی ساده انتخاب شده بوده اند، صورت گرفت. گردآوری داده های مطالعه با استفاده از پرسشنامه  استاندارد کیفیت زندگی پرداختچی و جزایری(1398) و پرسشنامه استاندارد سبک زندگی کرن و همکاران(2016) انجام شد. نتایج داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی و با استفاده از آزمونهای آماری پیرسون، روش  تحلیل عاملی تاییدی ارائه شد از نرم افزار SPSS, Amos برای تحلیل داده ها استفاده شد.  یافته ها: نتایج تحلیل داده ها نشان دادکه عوامل مدیریتی، ساختاری، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و روانشناختی در کیفیت زندگی کاری پرستاران تاثیرگذار هستند. همچنین بین سبک زندگی و کیفیت زندگی کاری پرستاران در دوران اپیدمی کووید  رابطه مثبت و معناداری وجود دارد( PV<0.05).  نتیجه گیری: یکی از موضوعات مهم دوره اپیدمی کووید 19، عوامل تعیین کننده کیفیت زندگی کاری است. از آنجایی که پرستاران در دوران کووید 19 با مجموعه ای از مشکلات مخصوص مواجهند که این مشکلات با اصلاح سبک زندگی قابل پیشگیری خواهد بود. لذا پیشنهاد می شود که مدیران و سیاست گذاران سلامت برای ارتقا کیفیت زندگی پرستاران در دوران اپیدمی کووید 19 ، بر روی سبک زندگی سالم برنامه ریزی کنند.}, keywords_fa = {کیفیت زندگی, سبک زندگی, کارکنان پرستاری, کووید 19}, doi = {https://doi.org/10.22034/IJNR.17.5.88}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2697-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2697-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2022} } @article{ author = {bahrayni, shahin and Moradi, Alireza and parhoon, Hadi}, title = {The Mediating Role of Mental Adjustment in Relationships between Cognitive Processing, with Post-Traumatic Stress Symptoms and Fear of Cancer Recurrence, in Patient with Cancer}, abstract ={Introduction: The purpose of this study was to investigate the mediating role of mental adjustment in the relationship between cognitive processing with post-traumatic stress symptoms and fear of recurrence in patients with cancer. Method: This is a cross-sectional study with a convenience sampling method. A total of 200 women and man with one of the types of cancer (breast, blood and gastrointestinal) in Tehran, Iran participated in this study and completed five questionnaires, namely the PTSD checklist, fear of cancer recurrence scale, and mental adjustment to cancer scale. The findings were analyzed through the advanced statistical method of structural equation modeling and using SPSS26 and SmartPLS 4 software Findings: Structural Equation Modelling demonstrated that cognitive processing was negatively associated with PTSD (β= -.473; T=11.84; P<.001) and fear of recurrence (β= -.462; T=10.52; P<.001), also mental adjustment was negatively associated with PTSD (β= -.496; T=11.84; P<.001), and fear of recurrence (β= -.462; T=10.52; P<.001), and cognitive processing were positively associated with mental adjustment (β=.753; T=34.52; P<.001).Bootstrapping analysis showed that mental adjustment acted as a mediator between cognitive processing and PTSD, and cognitive processing and fear of recurrence. Conclusion: In general, the findings emphasized the important role of cancer-related cognitive impairment in the possible consequences of this disease.  }, Keywords = {cognitive processing, fear of recurrence, post-traumatic growth, Mental Adjustment to Cancer.}, volume = {17}, Number = {6}, pages = {1-13}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {نقش میانجی سازگاری روانی در رابطه بین پردازش شناختی با علائم استرس پس از سانحه و ترس از عود در بیماران مبتلابه سرطان}, abstract_fa ={مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی سازگاری روانی در رابطه بین پردازش شناخت با علائم استرس پس از سانحه و ترس از عود در بیماران مبتلابه سرطان بود. روش کار: در قالب یک طرح همبستگی از بین بیماران 18 تا 60 سال مبتلابه یکی از انواع سرطان‌های (پستان، خون و دستگاه گوارش) مراجعه کننده به بیمارستان‌ها و مراکز خدمات درمانی شهر تهران در شش‌ماهه دوم سال 1400 با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس 200 نفر انتخاب و به مقیاس پردازش شناختی تروما، چک لیست PCL-5، مقیاس ترس از عود سرطان و مقیاس سازگاری با سرطان پاسخ دادند. یافته‌ها در چارچوب مدل‌سازی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS26 و 4 SmartPLS مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج به‌دست‌آمده از مدل‌سازی معادلات ساختاری حاکی از رابطه منفی معنادار بین پردازش شناختی با PTSD (001/0>P=؛ 84/11=T؛473/-0=β)، پردازش شناختی با ترس از عود (001/0>P=؛ 52/10=T؛462/-0=β)، سازگاری با PTSD(001/0>P=؛ 84/11=T؛496/-0=β) و سازگاری با ترس از عود (001/0>P=؛ 12/11=T؛493/0-=β) بود. همچنین رابطه بین پردازش شناختی با سازگاری (001/0>P=؛ 52/34=T؛753/0-=β) مثبت و معنادار بود. افزون بر این، متغیر سازگاری با سرطان در رابطه بین پردازش شناختی با PTSD و پردازش شناختی با ترس از عود نقش میانجی جزئی داشت. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به‌دست‌آمده می‌توان چنین عنوان کرد که بیماری سرطان چندعاملی است و نقش آسیب‌های شناختی و پیامدهای ناشی از آن باید به‌صورت ویژه موردتوجه تیم سلامت روان بیماران مبتلابه سرطان قرار گیرد.  }, keywords_fa = {پردازش شناختی, ترس از عود, سازگاری با سرطان, سرطان.}, doi = {10.22034/IJNR.17.6.1}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2734-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2734-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2023} } @article{ author = {Rostami, Saeid and NiroumandZandi, Kianoush and Ilkhani, Mahnaz and Zandi, Mitr}, title = {The effect of breathing exercises and yoga relaxation on tension, depression and anxiety in patients undergoing coronary artery bypass graft surgery - an interventional study}, abstract ={Introduction: Yoga is one of the rehabilitation programs that engage the mind and body for positive health outcomes and it plays an essential role in the prevention of cardiovascular disease. The aim of this study was to determine the effect of breathing exercises and yoga relaxation on tension, depression and anxiety in patients undergoing coronary artery bypass graft surgery. Methods: This experimental- intervention study was done in Kermanshah city in 2016. In this study, 100 patients with coronary artery bypass graft surgery were randomly divided into test group (50 patients) and control group (50 patients) in selected hospitals. Breathing exercises and yoga relaxation were performed for three days before and three days after removing the endotracheal tube in the case group. Data collection tool was dass21 questionnaire which was measured before and after the intervention. Then, the findings were analyzed using SPSS software and independent t-test, paired t-test, Spearman and Mann-Whitney test. Results: According to the findings, no significant relationship was found between the frequency distribution of gender, marital status, education, employment status and age of patients in the case and control groups (P-Value > 0.05). There was a significant difference between the mean scores of tension, anxiety and depression before and after the intervention in the case group (P-Value < 0.05). While this difference was not significant in the control group. There was also a significant difference between the mean of tension, anxiety and depression in case and control groups after the intervention (P-Value < 0.05). Conclusion: By performing low-cost and simple breathing exercises and relaxing yoga in patients undergoing coronary artery bypass graft surgery, can act to improve and prevent psychological problems, especially anxiety, tension and depression.  }, Keywords = {breathing exercises, yoga, tension, anxiety, depression, coronary artery surgery.}, volume = {17}, Number = {6}, pages = {14-22}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {تاثیر تمرینات تنفسی و آرام سازی یوگا بر تنش، افسردگی و اضطراب بیماران تحت عمل جراحی پیوند عروق کرونر- یک مطالعه مداخله ای}, abstract_fa ={مقدمه: یوگا یکی از برنامه های بازتوانی می باشد که ذهن و بدن را برای پیامدهای مثبت سلامت درگیر می کند و نقش مهمی در پیشگیری از بیماری های قلبی عروقی دارد. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر تمرینات تنفسی و آرام سازی یوگا بر تنش، افسردگی و اضطراب در بیماران تحت عمل جراحی پیوند عروق کرونر انجام شد. روش کار: این مطالعه تجربی مداخله ای، در سال 1395 در شهر کرمانشاه انجام شد. در این پژوهش، تعداد100 بیمار آماده جراحی پیوند عروق کرونر به صورت تصادفی به گروه آزمون (تعداد 50 بیمار) و گروه شاهد (تعداد 50 بیمار) در بیمارستان های منتخب تقسیم شدند. تمرینات تنفسی و آرام سازی یوگا به مدت سه روز قبل و سه روز بعد از برداشتن لوله تراشه در گروه آزمون انجام شد. داده ها توسط پرسش نامه dass21 قبل و بعد از پایان مداخله جمع آوری شدند. سپس با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری تی مستقل، تی زوجی، اسپیرمن و من ویتنی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: مطابق با یافته ها ارتباط معنی داری بین توزیع فراوانی جنسیت، وضعیت تاهل، تحصیلات، وضعیت شغلی و سن بیماران در دو گروه مورد و شاهد یافت نشد(0.05 < P-Value). بین میانگین امتیازات تنش، اضطراب و افسردگی نمونه های پژوهش قبل و بعداز مداخله در گروه مورد تفاوت معنی داری وجود داشت(0.05P-Value< ). در حالی که این تفاوت در گروه شاهد معنی دار نبود. همچنین تفاوت معنی داری بین میانگین متغیرهای تنش، اضطراب و افسردگی در دو گروه مورد و شاهد بعد از انجام مداخله وجود داشت(0.05P-Value< ). نتیجه گیری: با انجام تمرینات کم هزینه و ساده تنفسی و ارامسازی یوگا در بیماران تحت جراحی پیوند عروق کرونر می توان در راستای بهبودی و پیشگیری از مشکلات روانشناختی به خصوص اضطراب، تنش و افسردگی گام برداشت.}, keywords_fa = {تمرینات تنفسی, یوگا, تنش, اضطراب, افسردگی, جراحی عروق کرونر.}, doi = {10.22034/IJNR.17.6.14}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2648-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2648-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2023} } @article{ author = {rozeh, mahboubeh and mirhosseini, zohreh and abazari, zahr}, title = {Investigating the cybernetic status and its relationship with knowledge management from the perspective of the staff of Tehran School of Nursing and Midwifery}, abstract ={Introduction: Knowledge is an essential element of an organization to achieve competitive advantage and maximum results. At present, the implementation of knowledge management in the field of medicine and public health management to establish a research-based health center is a very important issue. In this regard, cybernetic management seeks to eliminate traditional and inefficient structures and facilitate communication between departments and sub-systems within the organization. Cybernetic management means efficient and organized knowledge. Therefore, the present study was conducted to determine the cybernetic status and its relationship with knowledge management in the staff of Tehran School of Nursing and Midwifery. Method: The present study is descriptive cross-sectional and is a correlational study. The statistical population of this study includes all staff and faculty members of the School of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences. Data collection tool was a three-part questionnaire including personal information, cybernetic questionnaire and knowledge management questionnaire that was completed by self-report method. Research data were analyzed using SPSS software version 25. Findings: Findings showed that the mean and standard deviation of cybernetic scores of the studied units were 75.4 ± 12.3 in the desired range and also the mean and standard deviation of knowledge management scores of the research units was 63.3±10.2 which shows the average knowledge management. It has been above average. Also, the results showed that there is a significant direct relationship between knowledge management and dimensions of participatory decision making, flat structure, correct information flow, fair payment and cybernetic online education (P <0.05) and with organizational commitment and sense development. There is no significant relationship between ownership. Conclusion: Findings of the present study showed that knowledge management is at a desirable level and also cybernetics is at a moderate level in employees. Therefore, there is a need for coherent planning to improve the cybernetic situation in organizations in order to take advantage of knowledge management.  }, Keywords = {Knowledge management, cybernetics, Staff}, volume = {17}, Number = {6}, pages = {23-31}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی وضعیت سایبرنتیک و ارتباط آن با مدیریت دانش از دیدگاه کارکنان دانشکده پرستاری و مامایی علوم پزشکی تهران}, abstract_fa ={مقدمه : دانش عنصر اساسی یک سازمان برای دستیابی به مزیت رقابتی و حداکثر نتیجه می باشد. در حال حاضر اجرای مدیریت دانش در حوزه پزشکی و مدیریت بهداشت عمومی جهت ایجاد یک مرکز بهداشتی پژوهش محور، یک موضوع بسیار مهمی می باشد. در این راستا مدیریت سایبرنتیک به دنبال حذف ساختارهای سنتی و ناکارآمد و تسهیل ارتباطات میان بخش ها و سیستم های فرعی درون سازمانی است. مدیریت سایبرنتیک به معنای دانش کارآمد و سازمان یافته است. لذا پژوهش حاضر با هدف تعیین وضعیت سایبرنتیک و ارتباط آن با مدیریت دانش در کارکنان دانشکده پرستاری و مامایی علوم پزشکی تهران انجام شد. روش : پژوهش حاضر، توصیفی- مقطعی و از نوع مطالعات همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کارکنان و اعضای هیأت علمی دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد. ابزار  گردآوری داده ها، پرسشنامه ای سه قسمتی شامل اطلاعات فردی، پرسشنامه سایبرنتیک و پرسشنامه مدیریت دانش بود که به روش خودگزارشی تکمیل شد. داده های پژوهش با استفاده نرم افزار SPSS ویرایش 25 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته: یافته های پژوهش نشان داد که میانگین و انحراف معیار امتیازات سایبرنتیک واحدهای مورد مطالعه 3/12±4/75 در حد مطلوبی و همچنین میانگین و انحراف معیار امتیازات مدیریت دانش واحدهای پژوهش 2/10 ± 3/63 که نشان می دهد میانگین مدیریت دانش بیشتر از حد متوسط بوده است. همچنین، نتایج پژوهش نشان داد که بین مدیریت دانش و ابعاد تصمیم گیری مشارکتی، ساختار مسطح، جریان صحیح اطلاعات، عدالت در پرداخت و آموزش آنلاین سایبرنتیک ارتباط مستقیم معنی داری وجود دارد (05/0 < P) و با تعهد سازمانی و توسعه حس مالکیت ارتباط معنی داری وجود ندارد. نتیجه گیری: یافته های پژوهش حاضر نشان داد که مدیریت دانش در حد مطلوبی قرار دارد و همچنین سایبرنتیک در کارکنان در حد متوسطی قرار دارد. بنابراین نیاز است برنامه ریزی های منسجم در جهت ارتقای وضعیت سایبرنتیک در سازمانها انجام گیرد تا بتوان از مزایای مدیریت دانش بهره برد.  }, keywords_fa = {مدیریت دانش, سایبرنتیک, کارکنان}, doi = {10.22034/IJNR.17.6.23}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2701-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2701-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2023} } @article{ author = {Ahmadi, Maryam and Arsalani, Narges and Taghlili, Fatemeh and Moghaddam, Fatemeh and Naseh, Ladan and Fallahi-Khoshknab, Masou}, title = {Comparison of Iranian Master’s of Psychiatric Nursing Curriculum with Duke University of AmericaA Comparative Study}, abstract ={      Background: Psychiatric nursing is a branch of nursing that combines educational learning and applying the principles of human relations and theories of psychiatric nursing to the treatment and care of people of any age who suffer from mental illness and its effects. Comparing Iran's psychiatric nursing program with other countries makes it possible to identify the educational problems and issues of the curriculum as well as the background factors that have played a role in the failure or success of the program in question. And with their help, it is possible to propose suitable solutions to the determined problems. The purpose of the present study is to compare the curriculum of master's psychiatric nursing in Iran and Duke Nursing School in the United States. Methods: This comparative descriptive study was conducted in the year 2022, in which the important indicators of the master's Curriculum of psychiatric nursing of Iran's nursing schools and Duke University were purposefully selected. The adjustment between the two curricula is done using the Beredy method, which includes four steps: description, interpretation, juxtaposition, and comparison. Results: The comparison of the Master’s of Psychiatric Nursing Curriculum has similarities and differences in both environments. There are differences in the details of the goals, mission, vision, admission method, system, and curriculum arrangement style in the two universities. The admission of a student in the expert section of psychiatric nursing in Iran is normative and centralized. In the USA, admission is followed by a decentralized pattern, and students post selection criteria. In none of the universities, the specific goals of the field have not been defined. The mission of the Iran program is defined at the national level, but the Duke faculty has a cross-border perspective in expressing its mission. Conclusion: To improve the quality of community mental health and train knowledgeable and skilled psychiatric nurses to increase the quality of service to people with mental disorders and to maintain and promote mental health in society, the psychiatric nursing education program needs to be reviewed and continuously improved in the areas of student acceptance, position definition. The reality and the role of the graduates are to explain the field's specific goals, review the educational methods, and introduce new ones.}, Keywords = {comparative study,curriculum,Master,psychiatric nursing,America,Iran}, volume = {17}, Number = {6}, pages = {32-42}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {مقایسه برنامه آموزشی کارشناسی ارشد روانپرستاری ایران با دانشگاه دوک آمریکا: یک مطالعه تطبیقی}, abstract_fa ={مقدمه: رشــته روانپرســتاری شــاخه­ ای از رشـته پرسـتاری اسـت کـه بـا تلفیـق آموختـه­ هـای آموزشـی و بــه کارگیــری اصــول ارتباطــات انســانی و نظریــه­ هــای روان پرســتاری به درمان و مراقبت از افراد در هر سنی که از بیماری روانی و اثرات آن رنج می­برند، می­پردازد.  مقایسه برنامه روانپرستاری ایران با سایر کشورها این امکان را فراهم می­کند تا مشکلات و مسائل آموزشی برنامه­ های درسی و هم­چنین عوامل زمینه­ای که در شکست یا موفقیت برنامه مورد نظر نقش داشته­اند، شناسایی شوند و به کمک آن­ها بتوان راه حل­ های مناسب برای مشکلات تعیین شده پیشنهاد داد. هدف از مطالعه حاضر مقایسه تطبیقی برنامه درسی دوره ارشد روانپرستاری ایران و دانشکده پرستاری دوک آمریکا است. روش کار: ایـن پژوهـش توصیفـی تطبیقـی (مقایسـه ای)، در سـال 1401، در انجـام شـد کـه در آن شـاخص­ هـای مهـم برنامـه درسـی ارشد روانپرستاری دانشـکده­ هـای پرسـتاری ایـران و دانشـگاه دوک بـه صـورت هدفمنـد انتخـاب شـدند و تطبیق بین دو برنامه با استفاده از روش Beredy که شامل چهار مرحله توصیف، تفسیر، هم­جواری و مقایسه است، صورت پذیرفته است. یافته ها: مقایسـه برنامـه آموزشـی کارشناسـی ارشـد روانپرستاریدر هـر دو محیـط دارای شـباهت­هـا و تفـاوت­هایـی اسـت. در جزییات اهداف، رسالت و چشم انداز، نحوه و سیستم پذیرش در دو دانشگاه تفاوت­هایی وجود دارد. پذیــرش دانشــجو در مقطــع کارشناســی ارشــد روان پرســتاری در ایــران هنجاری و متمرکز و در امریــکا ملاکی و غیر متمرکز مــی باشــد. در هیــچ یــک از دانشــگاه­هــا اهــداف اختصاصــی رشــته تعریــف نشــده اســت. رسالت برنامه ایران در سطح ملی تعریف شده است اما دانشکده دوک در بیان رسالت خود از دیدگاهی فرامرزی برخوردار است. نتیجه­ گیری: جهت ارتقای کیفیت سلامت روان جامعه و تربیت روانپرستارانی آگاه و ماهر جهت افزایش کیفیت خدمت رسانی به افراد دچار اختلالات روانی و حفظ و ارتقای بهداشت روان در جامعه، برنامه آموزشی روان پرستاری نیـاز بـه بررسـی و بهبـود مستمر در زمینـه ­هـای شـرایط پذیـرش دانشـجو، تعریـف جایـگاه واقعـی و نقـش فـارغ التحصیـلان، تبییـن اهـداف اختصاصـی رشـته و بازنگـری در شـیوه­هـای آموزشـی و ورود شـیوه­هـای آموزشـی نویـن دارد.  }, keywords_fa = {مطالعه تطبیقی, برنامه درسی, کارشناسی ارشد, روان پرستاری , آمریکا, ایران.}, doi = {10.22034/IJNR.17.6.32}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2717-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2717-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2023} } @article{ author = {bromand, narmin and Naziryy, Ghasem and davodi, azam and Fath, Najmeh}, title = {Comparison of the effectiveness of the suicide prevention training program (ASSIP) on cognitive reactivity, suicidal thoughts and social health in repeat suicide attempters.}, abstract ={Introduction: In response to the ever-increasing rate of suicide and repeated attempts to commit suicide in the world, which has a significant statistical freedom; Attention and focus on the development and implementation of suicide prevention interventions has increased. The aim of the present study was the effectiveness of the suicide prevention training program on cognitive reactivity, suicidal thoughts and social health in repeat suicide attempters. Method: In terms of practical purpose, this research was a semi-experimental research design of pre-test and post-test with a control group. The statistical population of the current study was all the treatment seekers who attempted suicide again in 2021 in Mahabad city, in the age range of 20 to 34 years, from which 40 people were selected based on the purposeful sampling method and in accordance with the entry and exit criteria. There were two experimental and control groups with 20 participants in each group. To collect data, Keyes Social Health Questionnaire (2004), Beck Suicidal Thoughts Scale (1976) and Cognitive Responsiveness Questionnaire of van der Dues and Williams (2003) were used. Data analysis was done with the statistical method of multivariate covariance analysis. Results:The results of the research showed that the suicide prevention training program has an effect on cognitive reactivity, suicidal thoughts and social health in repeat suicide attempters (P<0.05). In fact, the suicide prevention training program reduces cognitive reactivity and suicidal thoughts and increases social health in them. Conclusion: Therefore, the suicide prevention training program is suggested as a treatment method to reduce suicide and improve the social health of these people.  }, Keywords = {Suicidal thoughts, social health, cognitive reactivity,Prevention.}, volume = {17}, Number = {6}, pages = {43-55}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {اثربخشی آموزش پیشگیری از خودکشی بر واکنش پذیری شناختی، افکار خودکشی و سلامت اجتماعی در اقدام کنندگان مجدد به خودکشی}, abstract_fa ={مقدمه: در پاسخ به افزایش روزافزون میزان خودکشی و اقدام مجدد به خودکشی در جهان که آز آمار قابل توجهی برخوردار است؛ توجه و تمرکز روی توسعه و اجرا مداخلات پیشگیری کننده از خودکشی افزایش یافته است. هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش پیشیگیری از خودکشی بر واکنش­پذیری شناختی، افکار خودکشی و سلامت اجتماعی در اقدام کنندگان مجدد به خودکشی بود. روش کار: این پژوهش به صورت نیمه آزمایشی از نوع پیش­آزمون و پس­آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه درمانجویان اقدام کننده مجدد به خودکشی در سال 1400 در شهرستان مهاباد در محدوده سنی 20 تا 34 سال بودند که از این جامعه تعداد 40 نفر بر اساس روش نمونه­گیری دردسترس و منطبق با معیارهای ورود و خروج انتخاب شده و در دو گروه مداخلهو  کنترل هر گروه 20 نفر جایگرین شدند. برای جمع­آوری داده­ها از پرسنامه سلامت اجتماعی کییز (2004)، مقیاس افکار خودکشی بک (1976) و پرسشنامه واکنش­پذیری شناختی ون در دوئز و ویلیامز (2003) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده­ها با روش آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیره انجام شد. یافته­ها: نتایج پژوهش نشان داد که برنامه آموزش پیشگیری از خودکشی بر واکنش­پذیری شناختی، افکار خودکشی و سلامت اجتماعی در اقدام کنندگان مجدد به خودکشی تأثیر دارد (05/0>P). در واقع برنامه آموزش پیشگیری از خودکشی باعث کاهش واکنش­پذیری شناختی و افکار خودکشی و افزایش سلامت اجتماعی در آن­ها می­شود.   نتیجه­گیری: بنابراین برنامه آموزش پیشگیری از خودکشی به عنوان روش­ درمانی در کاهش خودکشی و بهبود سلامت اجتماعی این افراد پیشنهاد می­گردد.}, keywords_fa = {افکار خودکشی, سلامت اجتماعی, واکنش پذیری شناختی, پیشگیری}, doi = {10.22034/IJNR.17.6.43}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2704-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2704-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2023} } @article{ author = {Rafiee-vardanjani, Leila and Arsalani, Narges and Zabolipour, Soheila and Gilvari, Tahere and khajehmirzaei, faezeh and Fallahi-Khoshknab, Masou}, title = {Challenges of work-family conflicts in nurses during the Covid-19 pandemic and its management strategies: a review study}, abstract ={Introduction: The covid-19 epidemic is one of the biggest challenges facing the healthcare system today. Currently, nurses, as the main members of the treatment team, are experiencing many conflicts when it comes to balancing work and family. The purpose of this study was to identify the challenges associated with work-family conflict in nurses and find an effective solution for managing it. Methods: The present study is an integrated review and includes Farsi and English articles extracted from internal databases SID, MAGIRAN and IRANDOC and external databases PubMed, EMBASE, ScienceDirect, Google Scholar, ProQuest, SCOPUS and CINHEAL in the period from 2019 to 2022 using The keywords of nurse, work-family conflict, coronavirus and covid-19 were used separately, combined and their English equivalent using Boolean operators. The inclusion criteria included qualitative, quantitative and mixed studies, which addressed the challenges of work-family conflicts of nurses and had obtained an acceptable score in Gifford's quality assessment. Results: Out of a total of 256 related articles, 21 eligible articles (18 English articles and 3 Persian articles) were reviewed. The results show that the challenges of work and family conflicts of nurses in the era of Corona in 3 levels of organization-based challenges; Individual-based challenges and family-based challenges were obtained. Conclusions: Changing boundaries and family-work balance during the covid-19 pandemic has led to an increase in conflicts in the nursing profession. This is the result of existing concerns about the contagiousness of the virus and the mental and health changes related to the nature of this disease. In this regard, by using family and organizational support and individual training in dealing with crises, the amount of these conflicts in nurses can be reduced.}, Keywords = {nurse, epidemic, covid-19, work-family conflict}, volume = {17}, Number = {6}, pages = {56-74}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {چالش‌های تعارض کار و خانواده پرستاران در دوران همه‌گیری کووید 19و راهکارهای مدیریت آن: یک مطالعه مروری}, abstract_fa ={مقدمه: همه گیری کووید- 19 از بزرگ ترین چالش های است که سیستم بهداشت و درمان طی چند سال اخیر با آن روبرو بوده است. پرستاران به عنوان عضو اصلی مراقبت کننده تیم درمان در این ایام تعارضات بسیاری را در زمینه ایجاد تعادل بین کار -خانواده تجربه نمودند. این مطالعه با هدف تعیین چالش های تعارض کار و خانواده و راهکاری موثر در مدیریت آن در پرستاران انجام شده است. روش کار: مطالعه حاضر از نوع مرور یکپارچه بوده و از مقالات فارسی و انگلیسی مستخرج از پایگاه های اطلاعاتی داخلی SID، MAGIRAN و IRANDOC و خارجی PubMed، EMBASE، ScienceDirect، Google Scholar، ProQuest, SCOPUSو CINHEAL در بازه زمانی ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲ با استفاده از کلید واژه های پرستار، تعارض کار و خانواده، کروناویروس و کووید ۱۹ به صورت مجزا، ترکیبی و معادل انگلیسی آن با استفاده از عملگرهای بولین استفاده شد. معیار ورود شامل مطالعاتی کیفی، کمی و ترکیبی بود، که به چالش های تعارض کار و خانواده پرستاران پرداخته و در ارزیابی کیفیت گیفورد نمره قابل قبولی کسب کرده بودند. یافته ها: از مجموع ۲۵۶ مقاله مرتبط، ۲۱ مقاله واجد شرایط ( ۱۸ مقاله انگلیسی و ۳ مقاله فارسی) مرور شدند. نتایج نشان می دهد چالش های تعارض کار و خانواده پرستاران در دوران کرونا در 3 طبقه چالش های مبتنی بر سازمان؛ چالش های مبتنی بر فرد و چالش های مبتنی بر خانواده بدست آمد. نتیجه گیری: تغییر مرزها و تعادل خانواده- کار در طول همه گیری کووید ۱۹ منجر به افزایش تعارضات در قشر پرستاری شده است. این اتفاق حاصل از نگرانی های موجود در مورد مسری بودن ویروس و تغییرات روانی و بهداشتی مربوط به ماهیت این بیماری است. در این خصوص با استفاده از حمایت های خانوادگی و سازمانی و آموزش های فردی در مقابله با بحران ها می توان میزان این تعارضات را در پرستاران کاهش داد.     }, keywords_fa = {پرستار, همه گیری, کووید ۱۹, تعارض کار- خانواده}, doi = {10.22034/IJNR.17.6.56}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2724-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2724-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2023} } @article{ author = {mosharraf, shamia and allahdadian, maryam and zareiabolhkeir, ashraf and tehrani, hatav}, title = {Investigating the effect of cognitive-behavioral counseling on the anxiety of infertile women through virtual education}, abstract ={ Introduction: Infertility has led to adverse consequences in the world. Fertility potential can influence the social status and self-esteem of some women. Motherhood is one of the most important roles of women in adulthood. This study was conducted with the aim of determining the effect of psychological-behavioral counseling on the anxiety of infertile women through virtual education. Materials and methods: The present research is a clinical trial with the approach of an intervention and a control group which was carried out in 2018 with the participation of 60 infertile women in Isfahan. The intervention group received cognitive-behavioral training and counseling virtually in the form of voice. Thus, the samples received five 30 minutes of training and counseling voice for 5 weeks. Data were analyzed by paired t-test and covariance with SPSS version 20. Results: Based on paired t-test for mean, anxiety score of the subjects in the control group in the post-test was not significantly different from the pre-test (p = 0.386) but in the intervention group score of the subjects in the post-test compared to the pre-test was reduced significantly (P<0.001). Conclusion: Virtual counseling decreased the anxiety score in the intervention group. Considering the clients' emotional states and the fear of successive failures that sometimes occur in the process of infertility treatment, virtual counseling seems to improve anxiety in infertile women.}, Keywords = {Infertility, Anxiety, Online Education}, volume = {17}, Number = {6}, pages = {75-84}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {بررسی تاثیر مشاوره شناختی – رفتاری بر اضطراب زنان نابارور از طریق آموزش مجازی}, abstract_fa ={ مقدمه: ناباروری و درمان آن علاوه بردرگیری های جسمی موجب واکنش های روانی، مخصوصاً اضطراب می شود. این اضطراب می تواند موفقیت درمان را تحت تاثیر قرار دهد. فشارهای اجتماعیِ ناباروری میتواند برخی مسایل روانشناختی ازجمله رنجش، اضطراب و پریشانی ایجاد نماید و پتانسیل باروری میتواند وضعیت اجتماعی و  عزت نفس برخی از زنان را تحت تاثیر قرار دهد. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر مشاوره روانشناختی-رفتاری بر اضطراب زنان نابارور از طریق آموزش مجازی انجام گرفت. مواد و روش کار: این پژوهش یک کارآزمایی بالینی با رویکرد یک گروه مداخله و یک گروه کنترل،  که در سال 1397 با مشارکت 60 زن نابارور در اصفهان انجام شد. گروه مداخله از طریق مجازی آموزش و مشاوره شناختی – رفتاری را به صورت صوت دریافت نمودند. محتوی مشاوره شامل پنج صوت30 دقیقه ای بود بدین منطور گروه مداخله از طریق واتساپ در طی 5 هفته 5 صوت30 دقیقه ای آموزشی و مشاوره ای دریافت میکردند سوالات آنها از طریق پیام و یا تماس پاسخ داده می­شد. پرسشنامه اضطراب بک قبل و بعد از مداخله سنجیده شد. داده ها با آزمون tزوجی و کوواریانس با نرم افزار spss نسخه 20 تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: براساس نتیجه­ آزمون تی زوجی،  میانگین امتیاز اضطراب آزمودنی­های گروه کنترل در پس­آزمون نسبت به پیش­آزمون اختلاف معناداری نداشت. (386/0=p)  ولی درگروه مداخله میانگین امتیاز اضطراب در پس­آزمون نسبت به پیش­آزمون بطور معناداری کاهش داشته است. (001/0>p). نتیجه گیری: :  مشاوره مجازی سبب کاهش نمره اضطراب درگروه مداخله گردید. با توجه به حالات روحی - روانی مراجعین و ترس از شکست های متوالی که گاها در روند درمان ناباروری رخ میدهد، بنظر میرسد مشاوره مجازی سبب بهبود اضطراب در زنان نابارور میشود.}, keywords_fa = {ناباروری, اضطراب, آموزش مجازی, مشاوره شناختی- رفتاری}, doi = {10.22034/IJNR.17.6.75}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2736-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2736-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2023} } @article{ author = {HosseinNazari, Narges and Nejat, Hamid and SaffarianTosi, Mohammadrez}, title = {Comparison of the effectiveness of well-being therapy with acceptance and commitment therapy on the feeling of loneliness in the elderly}, abstract ={Introduction: Aging is associated with many diseases, deficiencies and disabilities and the elderly are exposed to many problems. The aim of this study was to compare the effectiveness of well-being therapy with acceptance and commitment therapy on the feeling of loneliness in the day care center for the elderly. Methods: The present study was a quasi-experimental pretest-posttest with a one-month follow-up phase with a control group. The statistical population of the present study included the elderly of Neshat Nursing Home in Mashhad. Among these people, 45 people were selected by purposive sampling method and randomly divided into three groups of 15 people. The experimental groups underwent 8 sessions of 90 minutes of well-being therapy or acceptance and commitment therapy and no action was taken for the control group. Data collection tools included a loneliness questionnaire. SPSS software version 22 and mixed analysis of variance with repeated measures at the level of 0.05 were used to analyze the research data. Results: The results showed that well-being therapy and acceptance and commitment therapy had a significant effect on reducing the loneliness of the elderly in the post-test and follow-up stages (P <0.001). But there was no significant difference between the effectiveness of the two groups (P <0.05). Conclusion: According to the results, well-being therapy and acceptance and commitment therapy can be used to improve the feeling of loneliness in the elderly. Keywords: Well-being therapy, Loneliness, Acceptance and Commitment Therapy, Elderly  }, Keywords = {Well-being therapy, Loneliness, Acceptance and Commitment Therapy, Elderly}, volume = {17}, Number = {6}, pages = {85-96}, publisher = {Iranian Nursing Scientific Association}, title_fa = {مقایسه اثربخشی بهزیستی درمانی با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر احساس تنهایی سالمندان}, abstract_fa ={  مقدمه: سالمندی با بیماری، فقدان و از کار افتادگی متعددی همراه است و افراد سالمند در معرض مشکلات فراوانی قرار دارند. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی بهزیستی درمانی با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر احساس تنهایی سالمندان انجام شد. روش­ کار : پژوهش حاضر نیمه­آزمایشی از نوع پیش‌آزمون- پس‌آزمون به همراه مرحله پیگیری یک ماهه و با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری پژوهش حاضر، شامل سالمندان خانه سالمندان نشاط شهر مشهد بودند. از بین این افراد، تعداد 45 نفر به روش نمونه­گیری هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادفی در سه گروه 15 نفری قرار گرفتند. گروه­های آزمایش تحت 8 جلسه 90 دقیقه­ای بهزیستی درمانی یا درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفتند و برای گروه کنترل اقدامی صورت نگرفت.  ابزار جمع­­آوری داده­ها شامل پرسشنامه احساس تنهایی بود. برای تحلیل داده­های پژوهش از نرم افزارSPSS  نسخه 22 و تحلیل واریانس آمیخته همراه با اندازه­گیری مکرر در سطح 05/0 استفاده شد. یافته­ها: نتایج نشان­دهنده این بود که بهزیستی درمانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش احساس تنهایی سالمندان در مرحله پس آزمون و پیگیری اثر معنادار داشته­اند (۰۰1/۰>P). اما تفاوت معناداری بین اثربخشی دو گروه وجود نداشته است (05/۰<P). نتیجه­گیری: طبق نتایج، می­توان از بهزیستی درمانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در جهت بهبود احساس تنهایی در سالمندان استفاده کرد. کلیدواژه­ها: بهزیستی درمانی، احساس تنهایی، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، سالمند  }, keywords_fa = {بهزیستی درمانی, احساس تنهایی, درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد, سالمند}, doi = {10.22034/IJNR.17.6.85}, url = {http://ijnr.ir/article-1-2669-en.html}, eprint = {http://ijnr.ir/article-1-2669-en.pdf}, journal = {Iranian Journal of Nursing Research}, issn = {1735-7012}, eissn = {1735-9074}, year = {2023} }