Iranian Journal of Nursing Research

fa مدل یابی علائم افسردگی بر اساس تجربه ترومای کودکی و ناگویی هیجانی در دانشجویان: نقش میانجی ظرفیت ذهنی سازی Modeling Depressive Symptoms Based on Childhood Trauma Experience and Alexithymia in University Students: The Mediating Role of Mentalization Capacity علوم رفتاری و روانی(روانشناسی، مددکاری و...) behavioral sciences روانپرستاری و پرستاری بهداشت روانی Psychiatric and Mental Health Nursing مقدمه: در دنیای پرشتاب امروز، سلامت روان دانشجویان به یکی از دغدغه‌های اصلی جامعه تبدیل شده است. دانشجویان به عنوان قشر آینده‌ساز کشور، در معرض فشارهای تحصیلی، اجتماعی و اقتصادی متعددی قرار دارند که می‌تواند سلامت روان آن‌ها را تحت تأثیر قرار دهد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف مدل‌یابی علائم افسردگی بر اساس ترومای کودکی و ناگویی هیجانی در دانشجویان با نقش میانجی ظرفیت ذهنی‌سازی انجام شد. روش‌کار: این پژوهش از نظر هدف جزء پژوهشهای بنیادی و در چارچوب یک طرح همبستگی از نوع مدلآزمایی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه پژوهش حاضر شامل کلیه دانشجویان دانشگاههای آزاد شهر تهران بودند که در نیمه دوم سال 1404 مشغول به تحصیل بودند که از میان آنها 350 نفر با روش نمونه‌گیری دردسترس و با بررسی معیارهای ورود و خروج انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه ترومای دوران کودکی (CTQ)، مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (TAS)، پرسشنامه افسردگی بک ویرایش دوم (BDI-II) و پرسشنامه کنش‌وری تأملی (RFQ) استفاده شد. دادهها با روش‌های آماری همبستگی پیرسون و مدلسازی معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزارهای  SPSSو  AMOS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که مدل پژوهش از برازش مطلوبی با داده‌ها برخوردار است. همچنین نتایج نشان داد که مسیر مستقیم ترومای کودکی به ظرفیت ذهنی‌سازی (5/25- =t، 0/57-β=)، ناگویی هیجانی به ظرفیت ذهنی‌سازی (2/99- =t، 0/30-β=)، ترومای کودکی به علائم افسردگی (2/84= t، 0/30β=) و ظرفیت ذهنی‌سازی به علائم افسردگی (2/45- = t، 0/28-β =) معنادار است.  همچنین مسیر مستقیم ناگویی هیجانی به علائم افسردگی (1/67 =t، 0/15β=) معنادار نیست. رابطه غیرمستقیم ترومای کودکی از طریق نقش میانجی ظرفیت ذهنی‌سازی با علائم افسردگی (0/16=β، 0/018=p) معنادار بود. رابطه غیرمستقیم ناگویی هیجانی از طریق نقش میانجی ظرفیت ذهنی‌سازی با علائم افسردگی (0/08=β، 0/016=p) معنادار بود. نتایج همچنین نشان داد که متغیرهای پژوهش در مجموع 45 درصد از واریانس علائم افسردگی را تبیین کردند. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر ظرفیت ذهنیسازی رابطه بین ترومای دوران کودکی و ناگویی هیجانی با علائم افسردگی در دانشجویان را میانجیگری میکند، بنابراین برای کار بر روی علائم افسردگی باید به نقش این متغیرها توجه نمود و پیشنهاد میشود در تدوین مداخلات پیشگیرانه و درمانی کارآمد برای علائم افسردگی از یافتههای پژوهش حاضر استفاده شود.   Introduction: In today’s fast‑paced world, students’ mental health has become one of the main concerns of society. Students, as the future builders of the country, are exposed to numerous academic, social, and economic pressures that may affect their mental health. Therefore, the present study was conducted with the aim of modeling depressive symptoms based on childhood trauma and alexithymia among university students, with the mediating role of mentalization capacity. Methods: In terms of purpose, this study was basic research and was conducted within a correlational design using structural equation modeling (SEM). The study population included all students of Islamic Azad Universities in Tehran during the second half of the year 1404, among whom 350 participants were selected through convenience sampling after applying inclusion and exclusion criteria. Data were collected using the Childhood Trauma Questionnaire (CTQ), the Toronto Alexithymia Scale (TAS), the Beck Depression Inventory–Second Edition (BDI‑II), and the Reflective Functioning Questionnaire (RFQ). Data were analyzed using Pearson correlation and structural equation modeling through SPSS and AMOS software. Results: The results indicated that the research model demonstrated an acceptable fit with the data. Furthermore, the results revealed that the direct paths from childhood trauma to mentalization capacity (t=−5.25,β=−0.57), alexithymia to mentalization capacity (t=−2.99,β=−0.30), childhood trauma to depressive symptoms (t=2.84,β=0.30), and mentalization capacity to depressive symptoms (t=−2.45,β=−0.28) were significant. Additionally, the path from alexithymia to depressive symptoms was not significant (t=1.67,β=0.15). The indirect effect of childhood trauma on depressive symptoms through the mediating role of mentalization capacity was significant (β=0.16,p=0.018). Similarly, the indirect effect of alexithymia on depressive symptoms through the mediating role of mentalization capacity was significant (β=0.08,p=0.016). The results also showed that the research variables collectively explained 45% of the variance in depressive symptoms. Conclusions: Based on the findings of the present study, mentalizing capacity mediates the relationship between childhood trauma and alexithymia with depressive symptoms in students. Therefore, in addressing depressive symptoms, attention should be paid to the role of these variables. It is recommended that the findings of the present study be utilized in designing effective preventive and therapeutic interventions for depressive symptoms.   ترومای کودکی, ناگویی هیجانی, علائم افسردگی, ظرفیت ذهنی‌سازی. Childhood trauma, alexithymia, depressive symptoms, mentalizing capacity. 0 0 http://ijnr.ir/browse.php?a_code=A-10-6198-1&slc_lang=fa&sid=1 Behnaz Pishgahi بهناز پیشگاهی behnaz.pi@gmail.com 13700319475328460028402 13700319475328460028402 No University of Bandar Abbas دانشگاه آزاد بندعباس Kobra Haji Alizade کبری حاجی علیزاده Hajializadehk@iau.ac.ir 13700319475328460028403 13700319475328460028403 Yes University of Bandar Abbas دانشگاه آزاد بندعباس Seyed Abdolvahab Samavi سید عبدالوهاب سماوی samavi@hormozgan.ac.ir 13700319475328460028404 13700319475328460028404 No University of Hormozgan دانشگاه هرمزگان