دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران ، i.sajjadian@khuisf.ac.ir
چکیده: (3549 مشاهده)
مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی استرس شغلی در رابطه بین راهبرد های مقابله ای و گران باری شغلی با کیفیت زندگی حرفه ای در پرستاران بخش فوریت های روان پزشکی بود.
روشکار: در قالب یک طرح همبستگی از بین پرستاران زن و مرد شاغل در بیمارستان خورشید، مدرس و فارابی شهر اصفهان در سال 1402-1401 تعداد 157 نفر به شیوه نمونه گیری دسترس انتخاب شدند. پرستاران به پرسشنامه های استرس شغلی (HSE)، راهبردهای مقابله ای (لازاروس و فولکمن،1987)، گرانباری شغلی (اسپکتور و جکس،1998)، کیفیت زندگی حرفه ای (استم،2010) پاسخ دادند. یافتهها در چارچوب مدلسازی معادلات ساختاری و با استفاده از نرمافزارهای SPSS22 و SmartPLS4 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: نتایج به دست آمده از مدلسازی معادلات ساختاری حاکی از بین راهبردهای مقابله ای منفی و گرانباری شغلی با استرس شغلی رابطه معنی داری دارند اما رابطه راهبردهای مقابله ای مثبت با استرس شغلی معنی دار نبود (05/0
p)؛ اما رابطه هر دو راهبرد مقابله ای مثبت و منفی با کیفیت زندگی حرفه ای معنی دار به دست نیامد (05/0
نتیجه گیری: نتایج نشان داد که استرس شغلی میانجی رابطه راهبرد مقابله ای منفی و گرانباری شغلی با متغیر کیفیت زندگی حرفه ای در پرستاران بود و نقش میانجی معنی داری در رابطه بین راهبرد های مقابله ای مثبت با کیفیت زندگی حرفه ای پرستاران نداشت.