[صفحه اصلی ]   [Archive]  
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
برای داوران::
ثبت نام و اشتراک::
تماس با ما::
تسهیلات پایگاه::
پست الکترونیک::
انجمن علمی پرستاری ایران::
مشاوران تحقیق کیفی::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
آخرین مطالب بخش
:: تماس با ما
:: نحوه ثبت نام
:: راهنمای نگارش
:: درباره نشریه
:: مجله پژوهش پرستاری
نمایه پرستاری
AWT IMAGE
آموزش پرستاری
AWT IMAGE
روان پرستاری
AWT IMAGE
سامانه جامع رسانه ها
:: جلد 20، شماره 6 - ( بهمن و اسفند 1404 ) ::
جلد 20 شماره 6 صفحات 42-31 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی و درمان شفقت‌ورزی مبتنی بر دلبستگی بر خودکارآمدی مقابله‌ای در افراد مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس
ساره رسائی ، ایرج صفائی راد* ، احمدعلی جدیدیان ، اعظم قویدل
گروه روانشناسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران. ، i.safaeirad@iauh.ac.ir
چکیده:   (18 مشاهده)
مقدمه: خودکارآمدی مقابله‌ای یک عامل مهم در مدیریت استرس و ارتقاء سلامت روانشناختی در افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن است. با توجه به اهمیت این موضوع این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی و درمان شفقت­ورزی مبتنی بر دلبستگی بر خودکارآمدی مقابله­ای در افراد مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس (ام اس) انجام شد.
روش کار: پژوهش حاضر نیمه تجربی با طرح پیش­آزمون-پس آزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری دو ماه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه بیماران انجمن ام اس شهر همدان در سال 1403 بودند. 60 نفر با روش نمونه­گیری هدفمند انتخاب و در سه گروه آزمون 1 (20 نفر)، آزمون 2 (20 نفر) و گروه کنترل (20 نفر) به­صورت تصادفی قرار گرفتند. جهت جمع­آوری داده­ها از مقیاس خودکارآمدی مقابله‌ای استفاده شد. طرحواره درمانی و درمان شفقت‌ورزی مبتنی بر دلبستگی  طی 8 جلسه برای گروه­های مداخله به­صورت گروهی اجرا شد. تحلیل داده­ها به روش تحلیل کواریانس اندازه­گیری مکرر انجام شد.
یافته‌ها: نتایج مقایسه بین گروهی نشان داد که بین گروه­های طرحواره درمانی و کنترل (01/0=P) تفاوت معناداری وجود داشت؛ همچنین بین گروه­های شفقت‌ورزی مبتنی بر دلبستگی و کنترل (01/0=P) تفاوت معنادار وجود داشت؛ اما بین دو گروه درمانی طرحواره درمانی و شفقت‌ورزی مبتنی بر دلبستگی تفاوت معناداری وجود نداشت (00/1=P) در واقع هر دو مداخله اثر یکسانی در افزایش خودکارآمدی مقابله‌ای در بیماران ام اس داشته است.
نتیجه‌گیری: در مجموع می‌توان نتیجه گرفت که طرحواره درمانی و درمان شفقت­ورزی مبتنی بر دلبستگی هر دو اثرات یکسانی بر افزایش خودکارآمدی مقابله‌ای بیماران ام اس داشته‌اند.
 
واژه‌های کلیدی: طرحواره درمانی، شفقت، دلبستگی، خودکارآمدی، مقابله، مالتیپل اسکلروزیس
متن کامل [PDF 345 kb]   (17 دریافت)    
نوع مطالعه: روانپرستاری و پرستاری بهداشت روانی | موضوع مقاله: علوم رفتاری و روانی(روانشناسی، مددکاری و...)
دریافت: 1404/6/29 | پذیرش: 1404/8/3 | انتشار: 1404/10/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rasaei S, Safaei Rad I, Jadidian A A, Ghavidel A. Comparing the Effectiveness of Schema Therapy and Attachment-Based Compassion Therapy on Coping Self-Efficacy in People with Multiple sclerosis. IJNR 2025; 20 (6) :31-42
URL: http://ijnr.ir/article-1-3042-fa.html

رسائی ساره، صفائی راد ایرج، جدیدیان احمدعلی، قویدل اعظم. مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی و درمان شفقت‌ورزی مبتنی بر دلبستگی بر خودکارآمدی مقابله‌ای در افراد مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس. نشریه پژوهش پرستاری ایران. 1404; 20 (6) :31-42

URL: http://ijnr.ir/article-1-3042-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
جلد 20، شماره 6 - ( بهمن و اسفند 1404 ) برگشت به فهرست نسخه ها
Persian site map - English site map - Created in 0.14 seconds with 44 queries by YEKTAWEB 4735