[صفحه اصلی ]   [Archive]  
:: جلد 11، شماره 5 - ( آذر و دی 1395 ) ::
جلد 11 شماره 5 صفحات 32-40 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی ارتباط دی اکسیدکربن انتهای بازدمی و بازگشت گردش خون خودبه خودی حین احیای قلبی- ریوی
علی موحدی، علی کاوسی، وحید معینی قمچینی، حمیدرضا بهنام وشانی، حمیدرضا ریحانی، غلامرضا محمدی، جواد ملک زاده*
علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ، malekzadehj@mums.ac.ir
چکیده:   (4201 مشاهده)

مقدمه: بازگشت جریان خون خودبه‌خودی هدف اولیه احیاء در ایست قلبی بوده و کیفیت احیای قلبی ریوی عامل مهم تعیین‌کننده بازگشت جریان خون خودبه‌خودی بیمار است. درنتیجه بررسی دی اکسید کربن انتهای بازدمی در بیماران می‌تواند بازخوردی از کیفیت احیا، باشد. این مطالعه باهدف تعیین ارتباط دی اکسیدکربن انتهای بازدمی و بازگشت گردش خون خودبه‌خودی حین احیاء قلبی ریوی انجام شد.

روش کار: در این مطالعه توصیفیمقطعی از نوع همبستگی، 80 مورد احیای قلبی ریوی براساس معیار ورود و خروج و به روش نمونه‌گیری غیرتصادفی در دسترس در بیمارستان قائم (عج) شهر مشهد در سال 1392، انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده فرم دو قسمتی اطلاعات دموگرافیک بیماران و اطلاعات مربوط به روند پیشرفت احیاء قلبی ریوی شامل میزان دی اکسید کربن انتهای بازدمی و نتایج احیاء بود. در ابتدای احیای قلبی، کاپنوگراف به لوله تراشه بیماران متصل و اعداد مربوط به دی اکسیدکربن انتهای بازدمی بیماران ثبت شد و رابطه آن با بازگشت گردش خون خودبه‌خودی (وجود نبض فمورال قابل لمس و فشارخون سیستولیک بیشتر از 80 میلی‌متر جیوه برای زمانی طولانی‌تر از 3 دقیقه در اثر احیاء) بررسی شد. داده‌ها پس از جمع آوری توسط نرم‌افزار SPSS ویرایش 16 و با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار و فراوانی) و آمار استنباطی (مجذورکای، دقیق فیشر و تی مستقل، ضریب همبستگی و رگرسیون خطی) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

یافته‌ها: میانگین سنی بیماران 1/5± 67/3سال، 47/5درصد مذکر و در 98/8درصد، ریتم اولیه قلبی آسیستول بود. دی اکسیدکربن انتهای بازدمی در بیمارانی که بازگشت گردش خون خودبه‌خودی داشتند، 13/7± 21/6میلیمترجیوه و در بیمارانی که بازگشت گردش خون خودبه‌خودی نداشتند، 10/2± 17/7میلی‌متر جیوه بود (0/16= P). نتایج نشان داد در بیمارانی که دی‌اکسیدکربن انتهای بازدمی حین احیاء در آنها در گروه کمتر از یک میلی‌مترجیوه بود، میزان بازگشت گردش خون خودبه‌خودی، 2/41 درصد و در بیمارانی که در در گروه 40-31 میلی‌مترجیوه بودند، میزان بازگشت گردش خون خودبه‌خودی، 75 درصد بود.

نتیجه گیری: نتایج نشان داد که میزان دی اکسیدکربن انتهای بازدمی بالا در حین احیاء قلبی ریوی، احتمال بازگشت گردش خون خودبه‌خودی را بیشتر می‌کند. درنتیجه استفاده از مانیتورینگ دی اکسید کربن انتهای بازدمی در حین احیاء قلبی ریوی به اعضای تیم احیاء توصیه می‌شود.

واژه‌های کلیدی: احیای قلبی ریوی، دی‌اکسیدکربن انتهای بازدمی، بازگشت گردش خون خود به‌خودی
متن کامل [PDF 732 kb]   (827 دریافت)    
نوع مطالعه: پرستاری بهداشت جامعه | موضوع مقاله: پرستاری
دریافت: ۱۳۹۵/۹/۱۶ | پذیرش: ۱۳۹۵/۹/۱۶ | انتشار: ۱۳۹۵/۹/۱۶
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Movahedi A, Kavosi A, Moieni Ghamchini V, Behnam Voshani H, Reihani H, Mohammadi G et al . Survey of the Relationship Between End Tidal CO2 and Return of Spontaneous Circulation During Cardiopulmonary Resuscitation. IJNR. 2016; 11 (5) :32-40
URL: http://ijnr.ir/article-1-1846-fa.html

موحدی علی، کاوسی علی، معینی قمچینی وحید، بهنام وشانی حمیدرضا، ریحانی حمیدرضا، محمدی غلامرضا و همکاران.. بررسی ارتباط دی اکسیدکربن انتهای بازدمی و بازگشت گردش خون خودبه خودی حین احیای قلبی- ریوی. پژوهش پرستاری. 1395; 11 (5) :32-40

URL: http://ijnr.ir/article-1-1846-fa.html



جلد 11، شماره 5 - ( آذر و دی 1395 ) برگشت به فهرست نسخه ها
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3921