:: جلد 6، شماره 21 - ( تابستان 1390 ) ::
جلد 6 شماره 21 صفحات 29-38 برگشت به فهرست نسخه ها
تأثیر آموزش چهره به چهره قبل از عمل در کاهش افسردگی و اضطراب بیماران بزرگسال تحت عمل جراحی قلب باز
خانم سیده سولماز موسوی، خانم سکینه سبزواری*، دکتر عباس عباس زاده، دکتر فاطمه حسن نخعی
کارشناسی دانشگاه علوم پزشکی کرمان ، Sabzevariz@yahoo.com
چکیده:   (47216 مشاهده)
مقدمه: اضطراب و افسردگی از جمله مشکلات روحی متعاقب جراحی‌های قلبی و بستری شدن در بیمارستان است. از این‌رو ارایه اطلاعات و آموزش به بیمار را می‌توان به عنوان جز حیاتی مراقبت‌های پرستاری در جهت کاهش افسردگی و اضطراب نام برد آموزش بیمار به شیوه‌های مختلفی صورت می‌گیرد که نوع انفرادی و چهره به چهره یکی از شیوه‌های مؤثر در این زمینه است. این مطالعه با هدف تعیین تأثیر آموزش چهره به چهره در کاهش افسردگی و اضطراب بیماران بزرگسال تحت عمل جراحی قلب باز بیمارستان شفا کرمان در سال 87-86 انجام شد. روش: این مطالعه نیمه تجربی روی 120 بیمار که به طور تصادفی و پس از همسان‌سازی از نظر سن، جنس، وضعیت اشتغال، وضعیت تأهل، نوع جراحی به دو گروه 60 نفری تجربی و کنترل تقسیم شدند انجام شد. افرادی که آموزش چهره به چهره و کتابچه آموزشی را دریافت کردند در گروه تجربی قرار گرفتند و در گروه کنترل فقط آموزش معمول بخش ارایه گردید. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه افسردگی و اضطراب بیمارستانی (HADS) جمع‌آوری گردید. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها علاوه بر محاسبه میانگین و انحراف معیار از آزمون‌های t و ANOVA و ضریب همبستگی پیرسون با نرم‌افزار SPSS v.14 استفاده شد. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد میانگین افسردگی و اضطراب دو گروه بعد از عمل کاهش یافته است (0001/0>p). به این صورت که نمره اضطراب در گروه تجربی از 63/11 قبل از عمل به 68/6 بعد از عمل رسیده است این در حالی است که نمرات در گروه کنترل به ترتیب 3/13 و 6/9 بوده است. در مورد افسردگی نیز نمره قبل از عمل در گروه تجربی 33/10 به 85/5 بعد از عمل رسیده است که در گروه کنترل به ترتیب 28/11 و 16/9 بوده است. در مورد ارتباط بین افسردگی و اضطراب و ویژگی‌های فردی نتایج نشان داد افسردگی در زنان و افراد معتاد بالاتر و میزان اضطراب در بی‌کارها بیشتر از شاغلین بوده است (05/0p<). نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که بیماران تحت عمل جراحی قلب باز فشار روانی را قبل و بعد از عمل تجربه می‌کنند، که می‌تواند اثرات منفی بر بیمار بگذارد علی‌رغم وجود تفاوت در نمرات قبل و بعد از مداخله در هر دو گروه، در گروه تجربی این تفاوت قبل و بعد بسیار چشمگیرتر بوده و همچنین در مقایسه نمرات بعد از مداخله نیز بین دو گروه تجربی و کنترل تفاوت وجود داشت از آنجا که آموزش به بیمار به عنوان یک روش ساده، ارزان، کارآمد و مقرون به صرفه، می‌تواند در کاهش افسردگی و اضطراب بیماران به کار رود، روش آموزش انفرادی به دلیل امکان توجه به رفتار فراگیران و تعامل متقابل و دریافت بازخورد و توجه به نیازهای فراگیران و به عنوان روشی سودمند در این زمینه توصیه می‌شود همچنین به نظر می‌رسد که گروه‌های زنان، افراد معتاد و بی‌کاران در این زمینه نیازمند توجه خاص می‌باشند.
واژه‌های کلیدی: جراحی قلب باز، افسردگی، اضطراب، آموزش چهره به چهره
متن کامل [PDF 695 kb]   (108 دریافت)    
نوع مطالعه: آموزش پرستاری | موضوع مقاله: پرستاری
دریافت: ۱۳۹۰/۵/۱۱


XML   English Abstract   Print



جلد 6، شماره 21 - ( تابستان 1390 ) برگشت به فهرست نسخه ها