[صفحه اصلی ]   [Archive]  
:: جلد 17، شماره 3 - ( مرداد و شهریور 1401 ) ::
جلد 17 شماره 3 صفحات 6-1 برگشت به فهرست نسخه ها
سیر تحول معنایی واژه پرستار با تکیه بر متون کلاسیک ادب فارسی
اعظم محمودی* ، مریم محمودی
دانشگاه ازاد اسلامی واحد دهاقان ، mahmoodi.a53@gmail.com
چکیده:   (113 مشاهده)
مقدمه: تحول معنایی یک واژه در گذر زمان امری ناگزیر است که نشان از فرایندی اجتماعی، سیاسی، دینی یا فرهنگی دارد. پرستار از واژه­هایی است که حضوری چشمگیر در متون ادب فارسی دارد و در معانی متفاوت و متعددی از جمله برده، خادم، غلام، کنیز، عابد، فرمانبردار، بیماربان و حافظ به کار رفته است. هدف از پژوهش حاضر آن است که با استفاده از نظر زبانشناسان و بررسی متون ادبی تحول معنایی آن را نشان داده شود.                                             
یافته­ ها: در این پژوهش آثار شاعران و نویسندگان ادب فارسی از قرن چهارم تا قرن معاصر(بیش از 70 اثر) مورد بررسی قرار گرفت و یافته ها به صورت ریشه ­شناسی واژه پرستار و واژه پرستار در متون ادبی، دسته بندی شد که بر این اساس مشخص شد، کلمه پرستار در متون ادبی معانی متفاوتی دارد از جمله: کنیز، خدمتکار، مطیع، عبادت کننده، بیماربان، بیماردار. دامنه معنایی واژه پرستار از قرن پنجم به بعد و با گسترش حوزه زبان فارسی و فراوانی بیشتر آثار منثور و منظوم گسترده­تر می­شود و معانی جدیدی می­یابد. شاهنامه از جمله قدیمی­ترین متون ادبی است که کلمه پرستار با بسامد بالا در آن دیده می­شود. چنین به نظر می­رسد که واژه پرستار تا قبل از قرن یازدهم بندرت و تنها در یک مورد در معنای امروزی به کار رفته است.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                     
روش کار:   این پژوهش، یک مطالعه کتابخانه‌ای است، که به روش توصیفی- تحلیلی انجام شده است. با مراجعه به برخی از متون کلاسیک زبان فارسی و با مطالعه مقالات و کتاب­های مختلف و جستجو در بانک‌های اطلاعاتی معتبر مانند  Magiran ،SID، noormags، civilica،، گنجور، ایرانداک،  مطالب مورد نظر گردآوری و اطلاعات بدست آمده پس از تجزیه و تحلیل در قالبی منظم ارائه گردید. کلیدواژه­های جست­و جو شامل پرستار، ادبیات فارسی، معنا بوده است.
                                                                                                         
نتیجه ­گیری: نتایج این پژوهش حاکی از تغییر معنایی پرستار در متون کلاسیک ادب فارسی است. این تغییر معنایی، در دوره­هایی به شکل توسعه معنایی و در ادواری به شکل تخصیص معنایی جلوه­گر شده است. نیز بر اساس یافته­های این پژوهش معلوم شد که این واژه از دلالت بر کل به دلالت بر جزء و از معنای عام به خاص تغییر یافته است.                                                                                                                                                                                                                                                       
واژه‌های کلیدی: پرستار، معنا، تحول، ادبیات فارسی
متن کامل [PDF 198 kb]   (39 دریافت)    
نوع مطالعه: پیراپزشکی | موضوع مقاله: پرستاری
دریافت: 1400/12/1 | پذیرش: 1401/3/30 | انتشار: 1401/5/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

mahmoodi A, mahmoodi M. The evolution of the meaning of the word nurse based on the classical texts of Persian literature. IJNR. 2022; 17 (3) :1-6
URL: http://ijnr.ir/article-1-2658-fa.html

محمودی اعظم، محمودی مریم. سیر تحول معنایی واژه پرستار با تکیه بر متون کلاسیک ادب فارسی. نشریه پژوهش پرستاری ایران. 1401; 17 (3) :6-1

URL: http://ijnr.ir/article-1-2658-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
جلد 17، شماره 3 - ( مرداد و شهریور 1401 ) برگشت به فهرست نسخه ها
Persian site map - English site map - Created in 0.04 seconds with 29 queries by YEKTAWEB 4463