|
مقایسه تأثیر شبیهسازی موقعیت و بازاندیشی بر حساسیت اخلاقی دانشجویان پرستاری
|
زهرا مظفری   ، نفیسه حکمتی پور* ، راضیه نادرخانی |
| دانشگاه آزاد اسلامی واحد علی آباد کتول ، n_hekmati68@yahoo.com |
|
|
چکیده: (19 مشاهده) |
مقدمه: حساسیت اخلاقی، اولین گام در فرآیند تصمیمگیری اخلاقی است که توانایی مقابله با تعارضات اخلاقی را با آگاهی از نقشها و مسئولیتهای پرستار در موقعیتهای بالینی فراهم میکند. وجود حساسیت اخلاق حرفهای در پرستاری، منجر به افزایش اعتماد و رضایتمندی بیماران از کیفیت مراقبتهای پرستار و بهبود ارتباط بین پرستار و بیمار میشود. لذا این پژوهش با هدف مقایسه تأثیر شبیهسازی موقعیت و بازاندیشی بر حساسیت اخلاقی دانشجویان پرستاری دانشگاه آزاد اسلامی استان گلستان انجام شد.
روش کار: این پژوهش یک مطالعه تجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون همراه با گروه کنترل بود که بر روی 75 دانشجو پرستاری (ترم 7 و8) دانشگاه آزاد استان گلستان در سال 1402 انجام شد. ابتدا سه دانشکده از مناطق مختلف استان گلستان به صورت قرعهکشی انتخاب شدند. جهت تصادفی سازی، با استفاده از نامههای مهرومومشده که داخل آنها (X گروه شبیهسازی موقعیت)، (Y گروه بازاندیشی) و (O گروه کنترل) نوشته شده بود، در گروههای شبیهسازی موقعیت (واحد علیآبادکتول)، بازاندیشی (واحد گنبدکاووس) و کنترل (واحد آزادشهر) جایگزین شدند. سپس به روش در دسترس از بین دانشجویانی که واجد شرایط نمونهگیری بودند واحدهای پژوهش انتخاب شدند. در گروههای مداخله، هفت جلسه 30 دقیقهای (هفتهای یکبار) برنامه شبیهسازی موقعیت و بازاندیشی اجرا شد. در گروه کنترل مداخله ای انجام نشد. پرسشنامه حساسیت اخلاقی لوتزن و همکاران (1994) قبل و بعد از مداخله تکمیل شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 24 و آزمونهای آماری تیمستقل، تیزوجی، کایاسکوئر، فیشر و آنالیز واریانس در سطح معنیداری 05/0P< تجزیه و تحلیل شد.
یافتهها: میانگین نمرات حساسیت اخلاقی قبل از مداخله در گروه شبیهسازی موقعیت24/9±96/61، گروه بازاندیشی 64/18±72/49 و گروه کنترل32/12±56/59 بود که بعد از مداخله به ترتیب 78/9±84/80، 17/1±36/56 و 63/29±7/59 شد و بین سه گروه اختلاف معنیداری مشاهده شد (01/0P<). آزمون کوواریانس با حذف اثر پیش آزمون بین گروههای آزمون و کنترل اختلاف معنیداری را نشان داد (01/0P<)، بهطوریکه تغییرات پس آزمون در ارتباط با حساسیت اخلاقی با مداخله آموزش به روش شبیهسازی موقعیت (47 درصد) و بازاندیشی (72 درصد) در ارتباط بود.
نتیجهگیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که آموزش به روش شبیهسازی موقعیت و بازاندیش میتواند در ارتقاء حساسیت اخلاقی دانشجویان پرستاری مؤثر واقع گردد. لذا، بکارگیری روشهای مختلف آموزشی در راستای بهبود ارزشهای اخلاقی و حساسیت اخلاقی پرستاران و دانشجویان پرستاری به مدیران، برنامهریزان و مربیان پرستاری توصیه میگردد. |
|
| واژههای کلیدی: شبیهسازی موقعیت، بازاندیشی، حساسیت اخلاقی، دانشجویان، پرستاری. |
|
|
|
نوع مطالعه: آموزش پرستاری |
موضوع مقاله:
پرستاری
دریافت: 1403/6/2 | پذیرش: 1405/2/10 | انتشار: 1405/2/10
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
