|
مقایسه طرحواره درمانی بافتاری، بخشش محور و مبتنی بر ذهن آگاهی بر تحمل آشفتگی در افراد سوگ دیده در دوره کرونا
|
زهرا نیکدل   ، فلور خیاطان* ، هادی فرهادی |
| گروه روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران ، f.khayatan@khuisf.ac.ir |
|
|
چکیده: (7 مشاهده) |
مقدمه: افراد دارای تجربه سوگ در دوره پاندمی کرونا با مشکلات متعددی مواجه بودند که بهزیستی و تابآوری روانشناختی آنان را تحت تاثیر قرار داد. هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی انواع طرحواره درمانی (بافتاری، بخش محور، ذهنآگاهی) بر تحمل آشفتگی در افراد سوگ دیده در دوره کرونا در شهر اصفهان بود.
روش: جامعه آماری شامل تمامی افراد دارای تجربه سوگ در دوره پاندمی کرونا بود که از میان آنها تعداد 60 نفر که به صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی ساده در 4 گروه 15 نفره (سه گروه آزم[d1] [A2] ون، یک گروه کنترل) گمارش شدند. سه گروه آزمون تحت درمان انواع مختلف طرحواره درمانی قرار گرفتند. جهت جمعآوری دادهها از پرسشنامه تحمل آشفتگی سیمونز و گاهر (2005)، استفاده شده. تجزیه و تحلیل دادهها با کمک نرمافزار SPSS-26 از طریق آزمون تحلیل واریانس مکرر انجام شد.
یافتهها: مقایسه نمرات پیشآزمون، پسآزمون و آزمون پیگیری در گروه آزمون نشان داد که در هر سه گروه آزمون نمرات تحمل آشفتگی به صورت معناداری افزایش یافته است (05/0>P). همچنین بیشترین میزان افزایش تحمل آشفتگی مربوط به گروه آزمون طرحواره درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بوده است.
نتیجهگیری: میتوان گفت که هر سه رویکرد طرحواره درمانی بافتاری، بخشش محور و مبتنی بر ذهن آگاهی بر افزایش تحمل آشفتگی اثربخشی داشتهاند اما گروه آزمونی که طرحواره درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی را بر عهده داشته بودند اثربخشی بیشتری از خود نشان دادند. بنابراین به متخصصان سلامت روان توصیه میشود از رویکرد طرحواره درمانی جهت بهبود بهداشت روانی افراد سوگوار بهره گیرند.
|
|
| واژههای کلیدی: طرحواره درمانی، سوگ، کرونا، تحمل آشفتگی |
|
|
|
نوع مطالعه: روانپرستاری و پرستاری بهداشت روانی |
موضوع مقاله:
علوم رفتاری و روانی(روانشناسی، مددکاری و...)
دریافت: 1405/4/27 | پذیرش: 1405/5/25 | انتشار: 1405/5/10
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
